Μαλώνουν οι «γιατροί» όταν ο ασθενής ψυχορραγεί

Τις τελευταίες εβδομάδες έχει ξεσπάσει ένας ιδιότυπος «πόλεμος» ανάμεσα σε Ε.Ε. και ΔΝΤ, γύρω από το ελληνικό ζήτημα. Την αρχή την έκανε ο Π. Τόμσεν, εγείροντας παράλογες απαιτήσεις γύρω από το «πακέτο» των μέτρων. Η συνέχεια δόθηκε μέσω διαρροών στα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης και ο κύκλος της αντιπαράθεσης ολοκληρώθηκε με την τοποθέτηση της Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία εν ολίγοις είπε ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει και χρειάζονται παρεμβάσεις.
Όπως φαίνεται τα δεδομένα έχουν αλλάξει και έχουν μεταβληθεί και οι ξένοι και κυρίως το ΔΝΤ, προσπαθούν να κρούσουν τον «κώδωνα του κινδύνου» για το ελληνικό πρόγραμμα. Λένε δηλαδή αυτό που φαίνεται τόσο καιρό τώρα.
Ότι, δηλαδή, μόνο με μέτρα λιτότητας και σκληρές παρεμβάσεις στον σκληρό πυρήνα των δημοσίων δαπανών, η άσκηση για επιστροφή της χώρας στον δημοσιονομικά ενάρετο δρόμο δεν βγαίνει. Τι πρέπει να γίνει; Οι προτάσεις που έχουν πέσει στο τραπέζι είναι πολλές, αλλά στην ουσία καμία δεν υλοποιείται. Όχι από την Ελλάδα, αλλά και από του εταίρους μας στην Ε.Ε.
Βγαίνουν οι αξιωματούχοι από τις Βρυξέλλες και ασκούν δριμεία κριτική στις ελληνικές κυβερνήσεις, ότι έδειξαν αδυναμία και δεν μπόρεσαν να υλοποιήσουν τα Μνημόνια που υπέγραψαν και κυρίως στον τομέα των διαρθρωτικών αλλαγών. Σε μεγάλο βαθμό η κριτική αυτή έχει βάση. Όμως δεν υπήρξε καμία δόση αυτοκριτικής από τους «σοφούς» της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τουλάχιστον ενάμιση χρόνο τώρα μας «απειλούν» ότι με ταχείες διαδικασίες θα εκταμιεύσουν τα κονδύλια από το ΕΣΠΑ, έτσι ώστε να μπορέσει η ελληνική οικονομία να πάρει μπροστά. Δεν έχει γίνει τίποτε και βρισκόμαστε ξανά στο σημείο που ξεκίνησε.
Η αναδιάρθρωση του χρέους, μέσω νέου «κουρέματος» μπαίνει και πάλι στο τραπέζι. Οι Γερμανοί ξορκίζουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θεωρώντας ότι θα υποστούν μεγάλη «ήττα» στο εσωτερικό τους, αφού οι φορολογούμενοι θα αγανακτήσουν και την οργή τους αυτή θα την δείξουν στις κάλπες στις επικείμενες εκλογές του 2013. Μπορεί σε ένα βαθμό να έχουν δίκιο, όμως αν δίνεις κάπου τα χρήματά σου και από την άλλη επιμένεις σε μία μονόπλευρη και αδιέξοδη λιτότητα, χωρίς να συνοδεύεται και από ανάπτυξη, τότε είναι βέβαιο ότι θα τα χάσεις.
Ένα άλλο λεπτό σημείο είναι τα περίφημα ομόλογα που κατέχει η ΕΚΤ. Η Κεντρική Τράπεζα έχει στο χαρτοφυλάκιό της ελληνικό χρέος περίπου 45 - 50 δισ. ευρώ και έχει ξοδέψει για την απόκτησή τους, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, ένα ποσό που δεν υπερβαίνει τα 20 δις ευρώ. Και αρνείται πεισματικά να «κουρευτούν», τουλάχιστον στην αξία κτήσης τους. Τι σημαίνει αυτό; Οτι η ΕΚΤ θα λειτουργήσει ως ο πλέον κυνικός κερδοσκόπος εις βάρος μίας χώρας που τουλάχιστον κατά τα λεγόμενά της θέλει να βοηθήσει. Οι αιτιάσεις περί καταστατικού κ.λπ., είναι μάλλον για λαϊκή κατανάλωση. Επιτέλους θα πρέπει οι Ευρωπαίοι να βάλουν τη λογική τους να λειτουργήσει και να κάνουν πράξη αυτά που οι ίδιοι τουλάχιστον δημόσια, ισχυρίζονται.
Μπορεί η Ελλάδα να έχει πολλές αδυναμίες, αλλά έχει κάνει μία πρωτοφανή δημοσιονομική προσαρμογή που καμία άλλη χώρα στον πλανήτη, όχι μόνο δεν έχει κάνει, αλλά ούτε έχει διανοηθεί να κάνει. Ίσως να μπορούσαμε και καλύτερα, αλλά σίγουρα έχουν γίνει άλματα.
Αν οι εταίροι μας θέλουν να βοηθήσουν πραγματικά και να πάρουν τα χρήματά τους πίσω, θα πρέπει να κάνουν απλά πράγματα. Στην αντίθετη περίπτωση όλοι θα βγούμε χαμένοι από αυτή την περιπέτεια.
Θανάσης Παπαδής
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26533&subid=2&pubid=112927502
27/9/12
--

• Μονά – Ζυγά κερδίζει η ΕΚΤ και πληρώνουν λάθος άνθρωποι

• ΕΚΤ