Η «λίστα Λαγκάρντ» και το δίλημμα της σοβαρής δημοσιογραφίας

Αντιστάσεις με τον Σάββα Ιακωβίδη
Η αποστολή ημών των δημοσιογράφων είναι να λέμε την αλήθεια και προς τα πάνω, στην εξουσία, και προς τα κάτω, στους πολίτες. Ανεξαρτήτως κόστους, τιμήματος και πέραν διλημμάτων. Η αλήθεια ελευθερώνει, ενώ το σκότος υποδουλώνει και παγιδεύει τον πολίτη και τον τόπο στην άγνοια και στην αδυναμία αντιμετώπισης των όποιων προβλημάτων. Για μας, αρχή και αρετή είναι η υπεράσπιση του ευρύτερου και διαρκέστερου δημόσιου συμφέροντος.

Ανέκαθεν, η ερευνητική δημοσιογραφία είναι η κορυφή του επαγγέλματος αλλά και η ισχυρή αιχμή που ενοχλεί, προκαλεί, εκνευρίζει, αποθηριώνει κάθε εξουσία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να αναλύσουμε και να εξηγήσουμε την ενέργεια του Έλληνα συναδέλφου και γνωστού ερευνητικού και αποκαλυπτικού δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη, που αποκάλυψε τη φερόμενη «λίστα Λαγκάρντ». Τι είναι αυτή; Φέρεται να είναι ένας κατάλογος πέραν των 2.000 Ελλήνων που, κατ’ ισχυρισμόν, εξήγαγαν εκατομμύρια από την Ελλάδα, μετά την έναρξη της οικονομικής κρίσης, και τα κατέθεσαν σε ελβετικές τράπεζες.
Ο Κ. Βαξεβάνης δημοσίευσε στο περιοδικό του «Hot Doc» μια τέτοια λίστα και υποστηρίζει ότι είναι η «λίστα Λαγκάρντ». Σε αυτήν απουσιάζουν κωδικοί και ποσά, άρα νομιμοποιείται κανείς να υποδείξει ότι δεν πρόκειται για την πραγματική «λίστα». Δεν θα συζητήσουμε αν ο Κ. Βαξεβάνης είχε δήθεν αλλότρια ή άλλα κίνητρα. Η ουσία εστιάζεται σε μερικά κρίσιμης δημοσιογραφικής και πολιτικής σημασίας γεγονότα. Πρώτον, κανείς δεν εξήγησε στον ελληνικό λαό γιατί αυτή η «λίστα» κειτόταν, ξεχασμένη δήθεν, σε κάποιο υπουργικό συρτάρι για δύο και πλέον χρόνια.
Δεύτερον, ο τότε Υπουργός Οικονομικών, Ευ. Βενιζέλος, όλως περιέργως… έχασε το usb, που περιείχε τα 2.000 και πλέον ονόματα Ελλήνων φοροφυγάδων. Τρίτον, κρίνεται ως αχρείαστη και αφόρητα απαράδεκτη η ενέργεια των ελληνικών Αρχών να συλλάβουν και να διώξουν έναν δημοσιογράφο, που επιχείρησε να κάνει τη δουλειά τους, δηλαδή να αποκαλύψουν και να διώξουν αυτούς που φοροδιέφυγαν. Τέταρτον, κρίνουμε ότι η αντικειμενική κάλυψη της οικονομικής κρίσης είναι υποχρέωση υπεύθυνων και σοβαρών δημοσιογράφων, και στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Δουλειά των δημοσιογράφων δεν είναι να μετατρέπονται αυτόβουλα σε βαποράκια οποιασδήποτε εξουσίας, αλλά να εξυπηρετούν τα συμφέροντα του τόπου. Ο Κ. Βαξεβάνης είναι ένας δημοσιογράφος που ασκεί εδώ και χρόνια ερευνητική δημοσιογραφία. Ιταλική εφημερίδα τον χαρακτήρισε ως τον «Έλληνα Ασάνζ», κατ’ αντιδιαστολήν προς τον Ασάνζ της Wikileaks. Προκαλεί, συνεπώς, μεγάλη απορία και περιέργεια η σπουδή των ελληνικών Αρχών να συλλάβουν και να κατηγορήσουν ένα δημοσιογράφο επειδή αποκάλυψε μια κατ’ ισχυρισμόν «λίστα Λαγκάρντ».
Ποια είναι η κατηγορία; Ότι παραβίασε προσωπικά δεδομένα. Έχουμε την άποψη ότι αυτά τα περιβόητα προσωπικά δεδομένα θα καταντήσουν, στο τέλος, το εύκολο και βολικό καταφύγιο κάθε απατεώνα, κλέφτη, εγκληματία και παράνομου. Σεβόμαστε ανυποχώρητα την ιδιωτική και προσωπική ζωή κάθε πολίτη.
Δεν θύουμε στην κίτρινη και λαϊκίστικη δημοσιογραφία. Όμως, το συμφέρον του τόπου πρέπει πάντοτε να είναι υπέρτερο εκείνο του πολίτη. Αν ευημερεί ο τόπος, ευτυχεί και ο πολίτης. Αν, όμως, ο τόπος κατακρημνίζεται, ο πολίτης δυστυχεί και υποφέρει. Κάποιοι, επιτήδειοι, αδιαφορούν για τον τόπο και το συμφέρον του. Ενεργούν εγωιστικά, αδίστακτα και ωφελιμιστικά, δηλ. αντεθνικά.
Όπως οι Έλληνες φοροφυγάδες. Άρα, για τον Κ. Βαξεβάνη εμφανώς δεν υπήρχε δίλημμα ούτε αναστολή. Γι’ αυτό και δημοσίευσε τη φερόμενη ως «λίστα Λαγκάρντ», επισύροντας διώξεις και υφιστάμενο κόστος. Αυτό είναι το τίμημα της σοβαρής δημοσιογραφίας, που όσο πάει αποδυναμώνεται και χάνεται. 
http://www.sigmalive.com/simerini/columns/antistaseis/536990
31/10/12