Με την αντίθεση της Γερμανίδας καγκελαρίου Angela Merkel, ενδέχεται
να βρεθεί αντιμέτωπος ο Λουξεμβουργιανός Jean-Claude Juncker, ο οποίος
πρόσφατα εκδήλωσε το ενδιαφέρον του για την Προεδρία της Κομισιόν με το
κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Merkel ενδιαφέρεται περισσότερο να στηρίξει την επικεφαλής του ΔΝΤ, Christine Lagarde, για τη διαδοχή του τωρινού Προέδρου της Κομισιόν, José Manuel Barroso.
Μπορεί Merkel και Juncker να προέρχονται από την ίδια κεντροδεξιά ομάδα, ωστόσο ο Juncker δεν τυγχάνει της στήριξης πολλών στη Γερμανία.
Εάν στις Ευρωεκλογές του 2014 έχουν πλειοψηφία οι σοσιαλιστές, η Merkel ίσως αναγκαστεί να στηρίξει τον Martin Schulz, τωρινό Πρόεδρο της Ευρωβουλής, για την Προεδρία της Κομισιόν.
Το «βαρύ» παρελθόν Merkel-Juncker
Η ιστορία μεταξύ Juncker και Merkel χρονολογείται από τότε που η τελευταία ήταν ακόμη στην αντιπολίτευση. Τότε, βίωσε την πολύ στενή συνεργασία μεταξύ του Juncker και του πρώην σοσιαλιστή καγκελάριου, Gerhard Schröder.
Το αποκορύφωμα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ Juncker και Schröder και παράλληλα της αμοιβαίας δυσπιστίας στις σχέσεις Juncker και Merkel ήταν η σύνοδος κορυφής για την πολιτική ασφάλειας στις αρχές του 2003. Η εν λόγω συνάντηση ονομάστηκε «σύνοδος της πραλίνας», αφού τέσσερις Ευρωπαίοι ηγέτες (Schröder της Γερμανίας, Jacques Chirac της Γαλλίας, Guy Verhofstadt του Βελγίου και Jean-Claude Juncker του Λουξεμβούργου), συναντήθηκαν στο προάστιο των Βρυξελλών που παράγει σοκολάτα.
Η συζήτηση επικεντρώθηκε σε μια άκρως αμφιλεγόμενη πρόταση για μια Ευρωπαϊκή Ένωση Άμυνας και Ασφάλειας. Η συμμετοχή σε αυτή κατέστη εφικτή μόνο στις χώρες της ΕΕ που ήταν σε σοβαρό βαθμό έτοιμες να συνεργαστούν σε θέματα πολιτικής άμυνας.
Η Merkel όμως εξοργίστηκε με τον Juncker, ο οποίος δεν ενημέρωσε το κόμμα της (Χριστιανοδημοκρατική Ένωση) για το ζήτημα, παρά το γεγονός ότι πολιτικά ανήκαν στην ίδια οικογένεια με το κόμμα του Juncker (Χριστιανικό Κοινωνικό Λαϊκό Κόμμα). Η Γερμανίδα θεωρούσε υψίστης σημασίας τα ζητήματα άμυνας για τη Γερμανία.
Κατά τις τελευταίες Ευρωεκλογές του 2009, η ένταση μεταξύ Βερολίνου και Juncker έγινε ακόμη πιο εμφανής. Αντί τον βετεράνο Juncker, επιλέχθηκε ο σχετικά άγνωστος εκείνη την εποχή Herman Van Rompuy για την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Κυρ, 12/01/2014
---
-
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Merkel ενδιαφέρεται περισσότερο να στηρίξει την επικεφαλής του ΔΝΤ, Christine Lagarde, για τη διαδοχή του τωρινού Προέδρου της Κομισιόν, José Manuel Barroso.
Μπορεί Merkel και Juncker να προέρχονται από την ίδια κεντροδεξιά ομάδα, ωστόσο ο Juncker δεν τυγχάνει της στήριξης πολλών στη Γερμανία.
Εάν στις Ευρωεκλογές του 2014 έχουν πλειοψηφία οι σοσιαλιστές, η Merkel ίσως αναγκαστεί να στηρίξει τον Martin Schulz, τωρινό Πρόεδρο της Ευρωβουλής, για την Προεδρία της Κομισιόν.
Το «βαρύ» παρελθόν Merkel-Juncker
Η ιστορία μεταξύ Juncker και Merkel χρονολογείται από τότε που η τελευταία ήταν ακόμη στην αντιπολίτευση. Τότε, βίωσε την πολύ στενή συνεργασία μεταξύ του Juncker και του πρώην σοσιαλιστή καγκελάριου, Gerhard Schröder.
Το αποκορύφωμα της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ Juncker και Schröder και παράλληλα της αμοιβαίας δυσπιστίας στις σχέσεις Juncker και Merkel ήταν η σύνοδος κορυφής για την πολιτική ασφάλειας στις αρχές του 2003. Η εν λόγω συνάντηση ονομάστηκε «σύνοδος της πραλίνας», αφού τέσσερις Ευρωπαίοι ηγέτες (Schröder της Γερμανίας, Jacques Chirac της Γαλλίας, Guy Verhofstadt του Βελγίου και Jean-Claude Juncker του Λουξεμβούργου), συναντήθηκαν στο προάστιο των Βρυξελλών που παράγει σοκολάτα.
Η συζήτηση επικεντρώθηκε σε μια άκρως αμφιλεγόμενη πρόταση για μια Ευρωπαϊκή Ένωση Άμυνας και Ασφάλειας. Η συμμετοχή σε αυτή κατέστη εφικτή μόνο στις χώρες της ΕΕ που ήταν σε σοβαρό βαθμό έτοιμες να συνεργαστούν σε θέματα πολιτικής άμυνας.
Η Merkel όμως εξοργίστηκε με τον Juncker, ο οποίος δεν ενημέρωσε το κόμμα της (Χριστιανοδημοκρατική Ένωση) για το ζήτημα, παρά το γεγονός ότι πολιτικά ανήκαν στην ίδια οικογένεια με το κόμμα του Juncker (Χριστιανικό Κοινωνικό Λαϊκό Κόμμα). Η Γερμανίδα θεωρούσε υψίστης σημασίας τα ζητήματα άμυνας για τη Γερμανία.
Κατά τις τελευταίες Ευρωεκλογές του 2009, η ένταση μεταξύ Βερολίνου και Juncker έγινε ακόμη πιο εμφανής. Αντί τον βετεράνο Juncker, επιλέχθηκε ο σχετικά άγνωστος εκείνη την εποχή Herman Van Rompuy για την Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
- Ο ορισμός του Van Rompuy στην Προεδρία του Συμβουλίου και της Catherine Ashton ως Ύπατης Εκπροσώπου Εξωτερικής Πολιτικής, θεωρήθηκε η λύση των «αγνώστων» για αυτούς τους δύο νέους πολιτικούς ρόλους.
- Ως εκ τούτου, οι Λουξεμβουργιανοί έμειναν ανικανοποίητοι από την δικαιολογία που δόθηκε για την μη επιλογή Juncker.
Κυρ, 12/01/2014
---
-


GR
FR
DE
ES
IT
RU
EU
Commission européenne: le Français Barnier candidat à la succession de Barroso...
ReplyDelete(Belga) Le commissaire européen chargé des Services financiers, le Français Michel Barnier, 63 ans, se déclare prêt pour le poste de président de la Commission européenne lors de la succession de José Manuel Barroso, dans un entretien publié mardi par le quotidien Le Figaro.
"Chaque grande famille politique va choisir son candidat à la présidence de la Commission, pour le présenter au vote" et "c'est dans ce cadre que mon nom est avancé. Si je suis choisi par le Parti populaire européen, je suis prêt à m'engager", déclare-t-il.
Interrogé sur ce que seraient ses priorités s'il était élu, Michel Barnier répond que "les cinq ans qui viennent doivent permettre à l'Europe de reprendre l'initiative: stratégie industrielle, politique d'infrastructures, marché unique, sécurité, immigration". "Voilà les domaines où la Commission doit dégager l'intérêt général européen pour être une force d'impulsion", ajoute-t-il.
Michel Barnier, ex-ministre de droite, précise ne pas voir d'obstacle à un soutien à sa candidature du président socialiste français François Hollande. Dans le passé, il est arrivé qu'un président français d'un bord politique appuie un candidat d'un autre bord pour une fonction internationale. Cela avait été le cas avec Dominique Strauss-Kahn, socialiste, qui avait été soutenu par Nicolas Sarkozy (droite) pour prendre la direction du Fonds monétaire international.
Le mandat du Portugais José Manuel Barroso arrive à échéance à l'issue des prochaines élections européennes, prévues en mai.
Michel Barnier est commissaire européen depuis 2009, une fonction déjà endossée entre 1999 et 2004 avec le domaine de la politique régionale et de la réforme des institutions. Au cours de sa carrière, il a notamment été ministre des Affaires étrangères et ministre de l'Agriculture. Né le 9 janvier 1951, fils d'un artisan, ce Savoyard aux yeux bleus et à l'allure sportive est devenu député en 1978. Marié à une avocate, il a trois enfants.
Belga
http://www.rtbf.be/info/monde/detail_commission-europeenne-le-francais-barnier-candidat-a-la-succession-de-barroso?id=8175681
14/1/14