Η 28η Οκτωβρίου γιορτάστηκε άψογα, κανονικά με δόξα και τιμή από τον απλό λαό. Πολιτικοί και ΜΜΕ στην καρακοσμάρα τους, πίσω από τα κάγκελα.

Επειδή η υπομονή έχει και τα όρια της....

Επειδή μας έπρηξαν τα συκώτια με τις δηλώσεις Τζιτζικώστα και τις απαντήσεις των κομμάτων. 
Επειδή ποσώς μας ενδιαφέρει αν η παρέλαση είχε χορηγό και ούτε θέλουμε να μάθουμε.

Επειδή κάποιοι, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, δήλωσαν ότι θα απουσιάζουν από την παρέλαση της Θεσσαλονίκης για κάποιο οποιονδήποτε λόγο.

Επειδή τελευταία πολιτικοί και ΜΜΕ ψωμίζονται και επιζούν, όπως επιζούν, σπέρνοντας την μιζέρια και την ψυχανωμαλία, παραθέτουμε αμοντάριστες φωτογραφίες από την παρέλαση, καθώς και την προσωπική μας διαπίστωση ότι απλοί πολίτες και Ένοπλες Δυνάμεις δεν επηρεάζονται από τον βομβαρδισμό των μηνυμάτων της παρακμής. Με αξιοπρέπεια και αντίσταση τιμούν ότι οφείλουν να τιμήσουν ενάντια στον ξεπεσμό που τους οδηγούν. 

Ξύπνησαν μνήμες δοξασμένης λαμπρής Ιστορίας! -Κανείς σε ολάκερη την υφήλιο ΔΕΝ μπορεί να μας προσάψει την κατηγορία ότι είμαστε ένας ‘πολεμοχαρής’ λαός!

Γιώργος Πιπερόπουλος 
-
Τετάρτη πρωί, προχτές, λουσμένη στο φως του γνωστού Οκτωβριάτικου ήλιου η Θεσσαλονίκη μας, περπατώ στην πανελλήνια, και όχι μόνο, γνωστή σε όλους οδό Τσιμισκή. Στην πλέον κεντρική οδό της έμπρακτης απόδειξης της θλιβερής οικονομικής πραγματικότητας που βιώνουμε ΟΛΟΙ οι Έλληνες από το καλοκαίρι του 2010…

    ΞΑΦΝΙΚΑ διακόπτει τους θορύβους της μεγαλούπολης εκείνος ο λησμονημένος, ο φοβερός ήχος των αεριωθούμενων της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας που  με αναγκάζει να υψώσω τα μάτια στον ουρανό και…

    Ώ του θαύματος!

    Χειροκροτούν πολλοί, χαμογελούν ακόμη περισσότεροι και κάποιοι, προχωρημένης ηλικίας, σκουπίζουν ένα αυθόρμητο δάκρυ…

Το «ΟΧΙ» των Ελλήνων

Με τον Γιώργο Περδίκη

Δεν έχουν πολλοί λαοί να παρουσιάσουν το δικό τους έπος της Πίνδου. Δεν έχουν να μιλούν για το δικό τους ΟΧΙ

Αυτές τις μέρες ο απανταχού Ελληνισμός εορτάζει το έπος του ’40, με πανηγυρικές δοξολογίες, ομιλίες και παρελάσεις. Δεν σκοπεύω να σας θυμίσω τα «αρχαία λούσα» και τις μαραμένες δάφνες από πράξεις ανδρείων. Απλά, αυτές τις μέρες του μνημονίου και της Τρόικας οφείλουμε να σημειώσουμε δυο - τρεις πραγματικότητες:
1ον Ναι, μπορεί η Ελλάδα σήμερα να βρίσκεται στον πάτο, μπορεί να γίνεται ρεζίλι με την κατάντια της, μπορεί να θεωρείται ότι έχει ξεφτιλιστεί, αλλά στη δική της πτώση δεν οδηγεί στην καταστροφή τον μισό πλανήτη όπως η Γερμανία, η Ιταλία και Ιαπωνία τις μαύρες μέρες του μεγάλου πολέμου.