«Ασαφές τοπίο», «διακεκαυμένη ζώνη» και ΑΟΖ ...

Ν. Λυγερός

-
Στο θέμα της ΑΟΖ μέσω του Δικαίου της Θάλασσας με τη συμφωνία του 1982, όλα είναι ξεκάθαρα και γι’ αυτό το λόγο έχουμε πάνω από 130 χώρες που έχουν ΑΟΖ. Αν υπάρχουν δυσκολίες για τη θέσπιση της ΑΟΖ, αυτές είναι αποκλειστικά θέμα πολιτικής βούλησης και βέβαια τεχνικών γνώσεων. Οι ειδικοί του τομέα είναι ο καθηγητής Καρυώτης και ο κύριος Κασσίνης, άρα αν κάποιος έχει πρόβλημα για τα θεσμικά πλαίσια ας τους ζητήσει εξηγήσεις. Αλλά είναι απαράδεκτο να βρίσκουμε εκφράσεις που προέρχονται από τον κρατικό φορέα του τύπου «ασαφές τοπίο» και «διακεκαυμένη ζώνη» για περιοχές της θεωρητικής ελληνικής ΑΟΖ. Εδώ και χρόνια παλεύουμε όλοι μας για να εξηγήσουμε σε όλο τον ελληνικό λαό την όλη διαδικασία της θέσπισης και του καθορισμού της ΑΟΖ ενάντια βέβαια σε μία έλλειψη τεχνογνωσίας και τάσεις ραγιαδισμού. Δεν πρόκειται λοιπόν να αποδεχθούμε τέτοιες εκφράσεις που συμπίπτουν με τις τουρκικές αμφισβητήσεις. Ήδη εντοπίσαμε μια λανθασμένη προσέγγιση που αναφέρεται στην τεχνική της μονόπλευρης χρήσης της μέσης γραμμής για τον καθορισμό της ΑΟΖ, ενώ ξέρουμε ότι ο καθορισμός χρειάζεται απαραίτητα μια διμερή συμφωνία για το χώρο όπου υπάρχει επικάλυψη. Και αυτό δεν είναι μια λεπτομέρεια. Κατά συνέπεια τα διάφορα λογοπαίγνια πάνω στο θέμα δεν είναι παρά επικοινωνιακά τρικ που δεν έχουν κανένα στρατηγικό υπόβαθρο. Τώρα οι προηγούμενοι χαρακτηρισμοί όχι μόνο δεν έχουν νόημα, αλλά επιπλέον αμφισβητούν και εθνικές μας θέσεις. Ακόμα και μη ειδικοί για το θέμα της ΑΟΖ, γνωρίζουν πολύ καλά τη κατάσταση στα Δωδεκάνησα, διότι το όλο πλαίσιο καθορίζεται από τη Συνθήκη Παρισίου του 1947, η οποία βασίζεται στη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει καμιά ασάφεια όσον αφορά στις διεθνείς υπογραφές. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε την αξία της ελληνικής ΑΟΖ ακόμα και όσον αφορά στο εμβαδόν της. Αν περιοριστούμε στο πλαίσιο της Μεσογείου και εξετάσουμε τα μεγέθη των ΑΟΖ των παράκτιων κρατών τα οποία είναι: η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Μάλτα, η Σλοβενία, η Κροατία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Μαυροβούνιο, η Αλβανία, η Ελλάδα, η Τουρκία, η Κύπρος, η Συρία, ο Λίβανος, το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Συρία, η Λιβύη, η Τυνησία, η Αλγερία και το Μαρόκο, έφτασε η ώρα να αντιληφθούμε ότι η ελληνική ΑΟΖ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ύστερα από εκείνη της Ιταλίας. Αν εξετάσουμε τώρα τις ευρωπαϊκές χώρες έχουμε τον εξής κατάλογο: η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Μάλτα, η Ελλάδα και η Κύπρος. Αυτές οι ευρωπαϊκές ΑΟΖ έχουν επιπλέον την ιδιότητα ότι στο σύνολό τους αποτελούν μια συνεκτικότητα, η οποία είναι από τα τοπολογικά χαρακτηριστικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτές οι παρατηρήσεις ισχύουν βέβαια αν έχουμε ικανούς πολιτικούς έτοιμους να τις υποστηρίξουν με τις θεσμικές τους πράξεις και όχι να τις υποσκάπτουν με αναρμόδιες εκφράσεις, ειδικά τώρα που τα πολιτικά κόμματα έχουν εκδηλώσει ξεκάθαρα υπέρ της άμεσης θέσπισης της ελληνικής ΑΟΖ. Μία είναι η πατρίδα της και μία η ΑΟΖ της. Συνεπώς δεν πρόκειται να την ακρωτηριάσουμε για οποιονδήποτε λόγο.
 http://www.lygeros.org

-------

 ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδα

Κατόπιν εορτής 2 και "Ανώτερος στρατηγικός σχεδιασμός και ΑΟΖ" ....

Το άρθρο αυτό, καλό ήταν να διαβαστεί σε συνδυασμό με το "Κατόπιν εορτής"

-

Τις παραμονές της Άνοιξης του 2012, που αναμένεται να είναι άκρως σημαντική για την ευρύτερη περιοχή, είναι σε εξέλιξη γεγονότα και διαδικασίες που αξίζει να τα σκιαγραφήσουμε, αφού ούτως ή άλλως επηρεάζουν και θα επηρεάσουν τα ελληνικά πράγματα.

Μετά τη δρομολόγηση της εκμετάλλευσης του κοιτάσματος στο Οικόπεδο «Αφροδίτη», από την αμερικανοεβραϊκών συμφερόντων Noble Energy, που κατά τα φαινόμενα μάλλον έχει αποδεχτεί ως τετελεσμένο η Τουρκία, η επίσκεψη Νετανιάχου στη Λευκωσία, το δεύτερο δεκαήμερο του Φεβρουαρίου, αποτελεί προάγγελο νέων εξελίξεων για το ίδιο το γεωπολιτικό καθεστώς της Κύπρου, που μέχρι τώρα επηρεάζεται δραματικά από την τουρκική κατοχή, από τις αγγλικές βάσεις και από τα δικαιώματα που απορρέουν ή υποτίθεται ότι απορρέουν για τις εγγυήτριες δυνάμεις από τις συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου. Και το λέμε αυτό γιατί ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, εκτός του ότι θα συζητήσει το θέμα του σταθμού υγροποίησης και το θέμα της μεταφοράς του φυσικού αερίου στην ενεργοβόρα Ευρώπη, κάτι που αφορά και την Ελλάδα, είναι πολύ πιθανόν να συζητήσει την υπογραφή συμφωνίας για την εγκατάσταση πολεμικών αεροσκαφών του Ισραήλ στην Κύπρο. Δηλαδή, με άλλα λόγια, θα ζητήσει την παραχώρηση βάσης στο έδαφος της Κύπρου, που, εκτός των άλλων, σημαίνει ανατροπή των υπαρχουσών ισορροπιών που υπάρχουν στο νησί, λόγω της τραγελαφικής κατάστασης που έχει δημιουργηθεί με την παρουσία 40 χιλιάδων στρατιωτών, του τουρκικού στρατού κατοχής, και της λειτουργίας των στρατιωτικών βάσεων που διατηρεί η Αγγλία στη Μεγαλόνησο, με δικαιώματα εθνικής κυριαρχίας στο έδαφος τους, τουλάχιστον όπως ισχυρίζεται η ίδια.

Αν θα μπορούσαμε να διεισδύσουμε στη σκέψη των πολιτικών και των επιτελών που σχεδιάζουν και κινούνται προς αυτήν την κατεύθυνση, η παρουσία των αεροσκαφών της πολεμικής αεροπορίας του Ισραήλ στο έδαφος της Κύπρου, που δεν διαθέτει δικά της πολεμικά αεροσκάφη -σημειώστε ότι Άγκυρα και Ουάσιγκτον, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια, αντιδρούν με σφοδρότητα στην εγκατάσταση ελληνικών αεροσκαφών στην Κύπρο- σε επιχειρησιακό επίπεδο θα προστατεύει τον σταθμό υγροποίησης που θα κατασκευαστεί στην Κύπρο, αλλά και τον αγωγό που θα κατασκευαστεί για τη μεταφορά του φυσικού αερίου στην Ευρώπη, μέσω ελληνικής ΑΟΖ. Σε στρατηγικό επίπεδο, όπως θα δούμε παρακάτω, αλλάζει τις ισορροπίες!

Αφού υπογραμμίσουμε ότι σε περίπτωση που επιτευχθεί συμφωνία, η βάση που θα παραχωρηθεί, θα είναι η πρώτη μόνιμη βάση του Ισραήλ εκτός του εθνικού του εδάφους, να υπενθυμίσουμε ότι πέρα από τη συνεργασία στο θέμα της εκμετάλλευσης και μεταφοράς του φυσικού αερίου, η Κύπρος και το Ισραήλ βρίσκονται κοντά στην υπογραφή συμφωνίας για την κατασκευή υποθαλάσσιου καλωδίου-αγωγού μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Το θέμα συζητήθηκε για πρώτη φορά κατά την επίσκεψη του Υπουργού Ενέργειας και Υδάτινων Πόρων του Ισραήλ Ούζι Λαντάου (Uzi Landau) στην Κύπρο τον περασμένο Νοέμβριο στο πλαίσιο της επίσκεψης του Προέδρου του Ισραήλ Σιμόν Πέρες, αλλά και κατά την πρόσφατη επίσκεψη της Υπουργού Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κύπρου, Πραξούλας Αντωνιάδου στο Ισραήλ. Σύμφωνα με ανακοίνωση του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών, οι δύο Υπουργοί συζήτησαν θέματα υποδομής, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης διμερούς συνεργασίας στον τομέα της ενέργειας.

Όμως, κατά την άποψή μας το θέμα του καλωδίου, δεν είναι τόσο απλό όσο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Ο Ισραηλινός Υπουργός, κατά τη συνάντηση εκείνη, εκτός του ότι ανέφερε ότι το έργο θα προσφέρει στήριξη στα θέματα ηλεκτρικής ενέργειας των δύο χωρών, πρόσθεσε ότι θα είναι η πρώτη διασύνδεση αυτού του είδους μεταξύ του Ισραήλ και της Ευρώπης, που σημαίνει ότι το υποθαλάσσιο καλώδιο θα φθάσει μέχρι την Ελλάδα. Μάλιστα, ο Ισραηλινός αξιωματούχος συνεχίζοντας είπε ότι η Κύπρος και η Ελλάδα πρόκειται να υπογράψουν ένα μνημόνιο συνεργασίας για ένα σχέδιο που προβλέπει την τοποθέτηση ενός υποθαλάσσιου καλωδίου συνολικού μήκους 600 χλμ. το οποίο θα συνδέει την Κύπρο και άρα το Ισραήλ με την ηπειρωτική Ευρώπη και με το ευρωπαϊκό δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας.

Δηλαδή, κατά τα φαινόμενα, του αγωγού φυσικού αερίου θα προηγηθεί το υποθαλάσσιο καλώδιο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδος, που πρέπει να διέλθει από την υποθαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου-Καστελορίζου-Κρήτης, που αμφισβητεί και διεκδικεί η Τουρκία, προσπαθώντας να σύρει προς την πλευρά των δικών της θέσεων την Αίγυπτο, όπου την Άνοιξη εξεγερμένων, αντί του Καλοκαιριού, διαδέχεται ο βαρύς Χειμώνας του πολιτικού Ισλάμ. Και όταν λέμε προς την πλευρά των δικών της θέσεων, εννοούμε τους ισχυρισμούς της Τουρκίας, όπως εκφράστηκαν δια στόματος του Πρωθυπουργού της Ταγίπ Ερντογάν και του Υπουργού Ενέργειας, Τανέρ Γιλντίζ, ότι δηλαδή η Τουρκία αναγνωρίζει στο Καστελόριζο χωρικά ύδατα 6 ν.μ., στα οποία περιορίζεται και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη του νησιού και τίποτε άλλο.

Να σημειώσουμε ότι ενώ η Αίγυπτος δέχτηκε την οριοθέτηση της δικής ΑΟΖ με την Κύπρο με βάση την αρχή της μέσης γραμμής, τώρα φέρεται να κάνει διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, υιοθετώντας την αρχή της ευθυδικίας, που περιορίζει την ΑΟΖ του Καστελορίζου και αποκόπτει την ενότητα και την επαφή μεταξύ των ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου.

• Παράλληλα με όλα αυτά, λες και υπάρχει ένας ανώτερος στρατηγικός σχεδιασμός, η Ελλάδα, που επί δεκαετίες δεν έκανε το παραμικρό για να εκμεταλλευθεί τον υποθαλάσσιο πλούτο της, τον Αύγουστο του 2011, και ενώ η οικονομική κρίση περιόρισε δραματικά τις δυνατότητες υποστήριξης μιας τέτοιας πολιτικής με εθνικά μέσα, ψήφισε έναν νόμο, ο οποίος ανοίγει το δρόμο για την εκμετάλλευση της ελληνικής ΑΟΖ. Συγκεκριμένα, με τον νόμο Ν. 4001/2011, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α 179/22.08.2011, η Ελλάδα κατοχυρώνει το δικαίωμα εκμετάλλευσης των θαλασσίων περιοχών της. Σύμφωνα με το άρθρο 156 του ως άνω νόμου: «Ως «υποθαλάσσιες περιοχές» νοούνται ο βυθός και το υπέδαφος των εσωτερικών υδάτων, της αιγιαλίτιδας ζώνης, της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ης κηρυχθεί) μέχρι την απόσταση των 200 ν.μ. από τις γραμμές βάσης από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.

Ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ’ ης κηρυχθεί) είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης.»

Και μάλλον ο νόμος αυτός δεν ψηφίστηκε για να μείνει στα χαρτιά, αφού, σύμφωνα με τον κ. Μανιάτη, «το ΥΠΕΚΑ προχώρησε στην προκήρυξη Διεθνούς Δημόσιας Πρόσκλησης για συμμετοχή σε σεισμικές ερευνητικές εργασίες απόκτησης δεδομένων μη αποκλειστικής χρήσης εντός της θαλάσσιας ζώνης στη Δυτική και Νότια Ελλάδα. Η εν λόγω διεθνής δημόσια πρόσκληση δημοσιεύτηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2011 στην επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ότι στο παράρτημα Α της ανωτέρω απόφασης-πρόσκλησης που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος αυτής απεικονίζεται ενδεικτικός χάρτης της προς έρευνα περιοχής, περιλαμβάνοντας τα όρια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, όπως αυτά προσδιορίζονται με βάση την εθνική διαπραγματευτική θέση και τις αρχές του διεθνούς δικαίου».

Δηλαδή, η Ελλάδα έχει καταρτίσει χάρτη που δημοσιεύθηκε στην επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον οποίο απεικονίζεται η ελληνική ΑΟΖ με κοινό όριο μεταξύ των ΑΟΖ Ελλάδος-Κύπρου, ενώ προχωρούν οι διαδικασίες για έρευνες νοτίως της Κύπρου, που είναι το προτελευταίο βήμα πριν την εκμετάλλευση.

Αν σε όλα αυτά συμπληρώσουμε και την έγγραφη απάντηση σε ερώτηση του βουλευτή κ. Στρατάκη του Υπουργού  Εξωτερικών κ. Σταύρου Δήμα ότι «η κήρυξη ΑΟΖ στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο αποτελεί ένα κυριαρχικό δικαίωμα, το οποίο η Ελλάδα θα ασκήσει στον κατάλληλο χρόνο, συνεκτιμώντας τις γενικότερες συνθήκες καθώς και τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις με τις όμορες χώρες με γνώμονα το εθνικό συμφέρον στο πλαίσιο της γενικότερης στρατηγικής μας», τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι όλες οι ενέργειες που αναφέρονται στο σημείωμα αυτό, πιθανόν υπαγορεύονται από έναν ανώτερο στρατηγικό σχεδιασμό, που είναι συμβατός με τα γενικότερα συμφέροντα του Ελληνισμού. Θα ήταν δε ευχής έργον η εξέλιξή τους να συμπέσει χρονικά με την μακροχρόνια εμπλοκή της Τουρκίας σε μέτωπα όπως η Συρία, το Ιράν και το Κουρδικό. Λέτε;
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Δημοκρατία

(Ινφογνώμων Πολιτικά)

---------

ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδα

Το (Ενεργειακό) Διακύβευμα στην Ανατολική Μεσόγειο: Αυταπάτες και Πραγματικότητες ...

Κωνσταντίνος Φίλης*

--

Στον απόηχο των πρόσφατων ευρημάτων υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, έχει ξεκινήσει μία άναρχη –δυστυχώς- συζήτηση για πιθανούς τρόπους μεταφοράς ποσότητων αερίου στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας. Και όταν λέω άναρχη, εννοώ κυρίως ως προς την επιχειρηματολογία. Εξαιτίας της οποίας τείνει να επικρατήσει η άποψη ότι οι παραγωγοί (Ισραήλ, Κύπρος) επιλέγουν τη διαμετακόμιση LNG μέσω τάνκερς αντί αερίου μέσω υποθαλάσσιου αγωγού, αποδίδοντάς την στις τεχνικές δυσκολίες του τελευταίου. Προκειμένου αυτό να στηριχθεί γίνεται συστηματική επίκληση της απόστασης και του κόστους. Οφείλω, σε αυτό το σημείο, να επισημάνω ότι τα εν λόγω εκπορεύονται από συγκεκριμένους επιχειρηματικούς κύκλους που με αυτό τον τρόπο επιχειρούν να προκαταλάβουν αποφάσεις υπέρ των συμφερόντων τους, αγνοώντας, ωστόσο, τα αντίστοιχα εθνικά. Και με λύπη μου διαπιστώνω πως εν τη αγνοία τους αρκετοί σπεύδουν να τα υιοθετήσουν, στερούμενοι στοιχειώδους γνώσης ενός, έτσι και αλλιώς, σύνθετου ζητήματος.

Ας δούμε, όμως, προσεκτικότερα κάποιες παραμέτρους που αγνοούν οι πολέμιοι της κατασκευής αγωγού, αφού υπογραμμίσουμε πως καμία από τις δύο χώρες, (Ισραήλ και Κύπρος) δεν έχει ακόμη καταλήξει αν και τι ποσότητες θα εξάγει και προς τα που. Τέτοιες αποφάσεις προϋποθέτουν εμπεριστατωμένες τεχνικές και οικονομικές μελέτες που παίρνουν χρόνο.

Οι δύο χώρες, οι οποίες ναι μεν επί του παρόντος επιχειρούν να ευθιγραμμιστούν, εντούτοις  δεν αποκλείεται να επιλέξουν διαφορετικούς τρόπους αλλά και αγορές διάθεσης για ένα μέρος των ποσοτήτων τους, θα μπορούν να εξάγουν από κοινού μεταξύ 2018-2020, 16-30 δισ κυβικά μέτρα ετησίως. Αυτή η απόκλιση οφείλετα, κυρίως, σε δύο λόγους: αφενός στην τελική επιβεβαίωση των ακριβών ποσοτήτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφετέρου στις ποσότητες που θα δεσμεύσει η ισραηλινή πλευρά για εσωτερική χρήση, δεδομένού ότι η αλλαγή σελίδας στην Αίγυπτο (κύριος προμηθευτής του Ισραήλ) δημιουργεί εύλογα την ανάγκη για περιορισμό της εξάρτησης από αυτήν.

Με αγωγό ή με τάνκερ;

Πιθανότατα και με τα δύο. Γιατί; Επειδή η καθεμία επιλογή έχει πλεονεκτήματα, τα οποία θέλουν να αξιοποιήσουν και μειονεκτήματα, εξαιτίας των οποίων θέλουν να έχουν εναλλακτική μεταφοράς.

Αν υποθέσουμε ότι, για μία σειρά από λόγους, η αγορά που πρωτίστως θα επιδιώξουν να απευθυνθούν είναι η ευρωπαϊκή, τότε προκύπτουν δεδομένα που δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε. Αλλά πριν αναφερθώ σε αυτά, να εντοπίσουμε τους λόγους που λογικά οι εξαγωγές θα κατευθυνθούν στην Ευρώπη. Μία αγορά που μετά τα γεγονότα στη Φουκουσίμα και τη συνακόλουθη αποστασιοποίηση από την πυρηνική ενέργεια διψάει για αέριο, εφόσον και οι ΑΠΕ έχουν υψηλό κόστος.

Από τη στιγμή, μάλιστα, που
•    το Τουρκμενιστάν προσανατολίζεται προς την Ασία, εφόσον η τροφοδοσία της Ευρώπης προϋποθέτει υποθαλάσσιο διακασπιακό διασυνδετήριο με το Αζερμπαϊτζάν με τη Ρωσία να καραδοκεί
•    το Ιράκ διαθέτει τεράστιες ποσότητες στην εγχώρια αγορά λόγω απαρχαιωμένων υποδομών και δικτύων, ενώ δεν έχει αποκτήσει ακόμη την απαιτούμενη σταθερότητα
•    το Ιράν, που βάσει ποσοτήτων αποτελεί τον μοναδικό σοβαρό ανταγωνιστή της Ρωσίας, βρίσκεται σε διεθνή απομόνωση,
η προοπτική διοχέτευσης της Ευρώπης με ισραηλινό και κυπριακό αέριο συγκεντρώνει ρεαλιστικές πιθανότητες.

Υπογραμμίζεται, ότι σε περίπτωση που η Κύπρος ή/και το Ισραήλ επιλέξουν την αγορά της Ασίας (περισσότερο προσοδοφόρα), θα πρέπει να διασφαλίσουν την ομαλή πρόσβαση από τα Στενά του Ορμούζ, στοιχείο που για το δεύτερο περιορίζει δραματικά την εν λόγω προοπτική, αλλά και να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό από το Κατάρ, χώρες της Κασπίας αλλά και την Αυστραλία.

Ποιά είναι, λοιπόν, τα δεδομένα σε ότι αφορά την προοπτική τροφοδοσίας της Γηραιάς Ηπείρου;

Το 2025, το κενό προσφοράς-ζήτησης πανευρωπαϊκά υπολογίζεται περίπου στα 40 δισ κυβικά μέτρα αερίου. Με την προοπτική του Nabucco  να “θολώνει” είναι πιθανό η ζήτηση να αυξηθεί περαιτέρω . Παράλληλα, ακόμη και αν το Κρεμλίνο, παραγνωρίζοντας το τεράστιο οικονομικό κόστος του South Stream, προχωρήσει στην κατασκευή του, δεδομένης της πρόθεσης της Ευρώπης να διαφοροποιηθεί από τη Μόσχα, υπάρχει η ανάγκη ενσωμάτωσης εναλλακτικών πηγών προμήθειας.

LNG

Δίνεται στους παραγωγούς ελευθερία κινήσεων και επιλογών, παρότι η προβληματική λόγω Ιράν μεταφορά στην Ασία εύλογα θα τους προσανατολίσει στην ευρωπαϊκή αγορά. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να συνυπολογίσουν την μικρή ευελιξία σε τιμή και ποσότητες λόγω των μακροχρόνιων συμβολαίων, αλλά και τη διαφαινόμενη υπερπροσφορά βάση της ευρωπαϊκής ζήτησης. Επιπρόσθετα, το κόστος παραγωγής αλλά και διατήρησης σε κρυογονικές δεξαμενές, αυξάνουν το συνολικότερο κόστος μετακυλίοντας το τόσο στον προμηθευτή όσο και τον προμηθευόμενο. Συνέπεια αυτών είναι το κόστος μεταφοράς LNG όχι μόνο να μην διαφέρει από αυτό του υποθαλάσσιου αγωγού, αλλά ενδεχομένως να είναι και μεγαλύτερο. Στην περίπτωση, μάλιστα, αεροποίησης ώστε κατόπιν να μπει σε αγωγό το κόστος είναι απαγορευτικό.

Αγωγός

Τα μεγάλα βάθη περιορίζουν τις ποσότητες που δύνανται να μεταφερθούν περίπου στα 8-10 δισ κυβικά μέτρα σε ετήσια βάση. Το κόστος κατασκευής είναι, επίσης, σημαντικό καθώς οι αποστάσεις -είτε από Ισραήλ είτε από Κύπρο – είναι άνω των 800 χλμ.

Από την άλλη, εξασφαλίζει την αδιάλειπτη ροή και είναι λιγότερο ευάλωτος σε ατυχήματα ή ακόμη και επιθέσεις. Συμβάλει, έτσι, στην ασφαλή τροφοδοσία της Ευρώπης, ενώ σε περιόδους κρίσης μέσω αγωγού αντίστροφης ροής μπορεί να εξασφαλίσει και τους προμηθευτές. Παράλληλα, “κουμπώνει” με τις ανάγκες της Ευρώπης, που “διψάει” για αέριο, ενώ για LNG υπάρχει ήδη υπερπροσφορά χωρίς αντίστοιχη ζήτηση. Δεν είναι τυχαίο πως το Κατάρ, ο πρώτος παραγωγός LNG παγκοσμίως κατευθύνει σχεδόν αποκλειστικά τις ποσότητες του προς την Ασία. Αφενός λόγω της πρόθεσης των κρατών της περιοχής να συνάψουν μακροχρόνια συμβόλαια, αφετέρου εξαιτίας της δυνατότητας τους να αγοράζουν σε συγκριτικά υψηλότερες τιμές από την Ευρώπη. Με την τελευταία σε οικονομική κρίση με δομικά χαρακτηριστικά, η αναζήτηση εναλλακτικών μορφών με χαμηλότερο κόστος έναντι της πυρηνικής, καθιστά το φυσικό αέριο αδιαμφισβήτητο κυρίαρχο.

Τόσο το Ισραήλ όσο και η Κύπρος επιδεικνύουν αξιοπρόσεκτη μεθοδικότητα στη διαχείριση των αποθεμάτων τους, με αποτέλεσμα να έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι θα προβούν στις βέλτιστες επιλογές όχι μόνο για τα συμφέροντα τους αλλά και τα αντίστοιχα ευρωπαϊκά. Σε αυτή την περίπτωση η χώρα μας θα αποτελέσει τη βασική δίοδο προς την Κοινοτική αγορά. Οι τρεις χώρες μπορούν έτσι να συμβάλουν καθοριστικά στη λύση του στρατηγικού διλήμματος της Ευρώπης “ρωσικό αέριο ή μη ρωσικό με αποκλειστικό διαμετακομιστή την απρόβλεπτη Τουρκία”.

Περιττό να αναφέρω τις ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις που, υπό προϋποθέσεις, θα είχε μία τέτοια συνέργεια.

Όσο για τους εμμονικούς εμπνευστές μονοδιάστατων λύσεων, θα πρέπει εγκαίρως να αντιληφθούν πως η σημασία των ανακαλύψεων στην Ανατολική Μεσόγειο υπερβαίνει κατά πολύ τα στενά επιχειρηματικά τους συμφέροντα. Οπότε, αντί να εξαντλούνται σε συστηματικό lobbying για το δήθεν δίκαιο των θέσεων τους (χωρίς αυτές να συνοδεύονται από καμία εμπεριστατωμένη ανάλυση), οφείλουν εγκαίρως να προσαρμοστούν στις επιταγές της χώρας, της Ευρώπης και της Δύσης συνολικότερα.

[σημ.:

1. Η χωρητικότητα του ανέρχεται στα 31 δις κμ ετησίως, αλλά για να γεμίσει χρειάζεται πέραν του αερίου του Αζερμπαϊτζάν, αντίστοιχες ποσότητες από Τουρκμενιστάν και Ιράκ.

2. Οι υπολογισμοί λαμβάνουν υπόψη τους υφεσιακούς ρυθμούς της Ευρώπης.]

----

*Ο Κωνσταντίνος Φίλης είναι πολιτικός επιστήμονας και επικεφαλής του Κέντρου Ρωσίας, Ευρασίας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

aixmi gr 

ΣΧΕΤΙΚΑ:

•  Μιχάλης Ιγνατίου : “Η Ελλάδα, το Αιγαίο και… στη μέση τα κοιτάσματα!”
• Βγαίνουν σε διαγωνισμό τα πετρέλαια της Δυτικής Ελλάδας
• ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδα

Μιχάλης Ιγνατίου : "Η Ελλάδα, το Αιγαίο και… στη μέση τα κοιτάσματα!" ...

Είναι πολύ ενθαρρυντικές και ελπιδοφόρες οι... 

 πληροφορίες για την ύπαρξη κοιτασµάτων υδρογονανθράκων στη Νότια Κρήτη. Θα έλεγα πως για πρώτη φορά μπορούμε να μιλάμε για σημαντικά κοιτάσματα. Και το συμπέρασμα πηγάζει από το ενδιαφέρον που δείχνουν το Ισραήλ, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και ιδιαίτερα οι δανειστές της Ελλάδας, οι οποίοι είχαν ήδη συναντήσεις με αρμόδιους παράγοντες που ασχολούνται με τα θέματα ενέργειας.

Είναι γεγονός –και πρέπει να αναγνωριστεί– πως ο αρμόδιος υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κ. Γιάννης Μανιάτης, εργάστηκε αθόρυβα και στο τέλος θα μπορεί να υπερηφανεύεται ότι οι εξελίξεις στον τομέα των ερευνών και της αξιοποίησης του εθνικού ορυκτού πλούτου θα τον δικαιώσουν. Ο πρώην πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, παρά τα πολλά λάθη του σε άλλους τομείς, πίστεψε στις έρευνες για την ανακάλυψη υδρογονανθράκων, αν και σημειώθηκε καθυστέρηση στη λήψη της τελικής απόφασης.

Οι γνώστες του παρασκηνίου, όταν συζητούν το θέμα των υδρογονανθράκων στη Νότια Κρήτη, κυριολεκτικά «λάμπουν». Διότι, όπως μου εξήγησε εις εξ αυτών, οι Ισραηλινοί εμπειρογνώμονες είναι τόσο πεπεισμένοι για τα αποτελέσματα των ερευνών, σε σημείο που πρότειναν, όπως πληροφορήθηκα, να αναλάβουν το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων. Με διαβεβαίωσε, επίσης, πως δεν είναι τυχαίες οι επισκέψεις των ανώτερων αξιωματούχων της ισραηλινής κυβέρνησης στην Αθήνα και ότι σε όλες τις συζητήσεις το θέμα των επενδύσεων στην ενέργεια προηγείται όλων των άλλων.

Η Κύπρος, που προηγήθηκε της Ελλάδας στα ζητήματα αυτά, δεν έκανε κανένα απολύτως λάθος στους σχεδιασμούς της. Τόσο ο Νίκος Ρολάνδης, που ξεκίνησε υπό αντίξοες συνθήκες, όσο και ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, ο οποίος υπό συνθήκες απόλυτης εχεμύθειας προχώρησε σε συμφωνίες με τους Ισραηλινούς και τους Αμερικανούς, επέλεξαν τους καλύτερους εταίρους από στρατηγικής και οικονομικής πλευράς. Ο σημερινός Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας δικαιούται εύσημα, διότι, λόγω ιδεολογίας, θα μπορούσε να αλλάξει τις συμφωνίες και να παίξει σε άλλα πολιτικά επίπεδα και πεδία. Δεν το έπραξε και πρέπει να του αναγνωριστεί. Η Αθήνα πρέπει να βαδίσει στα βήματα της Λευκωσίας σε ό,τι αφορά στη στρατηγική και στο σχεδιασμό και να επιλέξει εταίρους –όποιοι κι αν είναι– που θα της εγγυηθούν αποτελέσματα και ασφάλεια. (Για να μην παρεξηγηθώ, υπογραμμίζω ότι δεν ενδιαφέρουν τόσο πολύ τα ονόματα των εταίρων όσο οι δυνατότητές τους. Και κάλλιστα θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι η εμπειρία των Ρώσων στα θέματα ενέργειας είναι μεγαλύτερη από αυτή των Αμερικανών.)

Ζούμε σε μια δύσκολη και περίεργη εποχή και περιοχή. Η χώρα είναι υπό την κατοχή των δανειστών της και όσο προχωρούν οι ημέρες, οι εβδομάδες και οι μήνες τόσο περισσότερο αυξάνονται οι υποχρεώσεις προς αυτούς. Οι κεραίες τους βρίσκονται παντού και παρακολουθούν κάθε κίνηση, ελέγχουν κάθε πληροφορία, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά σε έσοδα και οφέλη. Δεν θα εκπλαγώ εάν οι δανειστές επιχειρήσουν να «αλώσουν» την κυριότητα των κοιτασμάτων, εντάσσοντάς τα στο Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας.

Ο πρωθυπουργός, Λουκάς Παπαδήμος, και οι πολιτικοί αρχηγοί που αποδέχτηκαν τις έξωθεν πιέσεις και τον εγκατέστησαν στο Μέγαρο Μαξίμου δεν πρέπει να αποδεχτούν το αίτημα των δανειστών, εάν και όποτε κατατεθεί. Οι αποφάσεις για τα θέματα ενέργειας πρέπει να ληφθούν από κυβέρνηση με φρέσκια λαϊκή εντολή και σε συνθήκες απόλυτης διαφάνειας...

 epikaira gr
----

ΣΧΕΤΙΚΑ:

• Μεγαλώνει το ενδιαφέρον για έρευνες πετρελαίου στην Ήπειρο

• Βγαίνουν σε διαγωνισμό τα πετρέλαια της Δυτικής Ελλάδας

• ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδα

Μεγαλώνει το ενδιαφέρον για έρευνες πετρελαίου στην Ήπειρο ....

Σε πρώτο πλάνο η περιοχή των Ιωαννίνων

Γ. ΜΑΝΙΑΤΗΣ: Θετικές οι ενδείξεις στην αγορά…

• Πολύ έντονο είναι ήδη το ενδιαφέρον για τις έρευνες πετρελαίου στην περιοχή των Ιωαννίνων, όπως τόνισε χθες ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Γιάννης Μανιάτης. Μιλώντας σε συνέδριο του ΤΕΕ με θέμα τους υδρογονάνθρακες, ο υφυπουργός σημείωσε, ότι οι έρευνες στα Γιάννινα θα ξεκινήσουν στις 2 Ιουλίου. Μαζί με την περιοχή μας, θα ξεκινήσουν και σε Πατραϊκό κόλπο και Κατάκολο, ενώ πιο πριν (το Μάρτιο) θα έχουν αρχίσει σε Ιόνιο και Κρήτη.
«Οι ενδείξεις από την αγορά μέχρι στιγμής είναι πολύ θετικές» είπε, μεταξύ άλλων, ο Γιάννης Μανιάτης. Στο μεταξύ, όπως σημειώνουν αναλυτές της αγοράς, το γεγονός, ότι υπάρχουν 1 δισ. ισοδύναμα βαρέλια πετρελαίου στο Δυρράχιο, ουσιαστικά στρέφει την προσοχή των επενδυτών στη Δυτική Ελλάδα, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Ηπείρου και του Ιονίου! Κάτι βέβαια που είναι θετικό για την περιοχή μας, η οποία αναμένεται να γίνει πόλος έλξης επενδυτών απ’ όλο τον κόσμο, αν διαπιστωθεί ότι υπάρχουν αξιόλογα κοιτάσματα στο υπέδαφός της.

Την άλλη εβδομάδα…
Πάντως, ο Γ. Μανιάτης επανέλαβε την εκτίμηση ότι σε βάθος χρόνου η χώρα μας θα μπορεί να καλύπτει το 30% των αναγκών της σε υδρογονάνθρακες από εγχώριες πηγές. Ακόμη, τόνισε, ότι το γαλλικό ινστιτούτο BEICIP, έχει αναλάβει σύμβουλος της Ελλάδας σε θέματα υδρογονανθράκων. Στελέχη του Ινστιτούτου έχουν εγκατασταθεί από την προηγούμενη εβδομάδα στο ΥΠΕΚΑ και συνεργάζονται με στελέχη του Υπουργείου για την επικαιροποίηση των φακέλων τριών «οικοπέδων» που έχουν προκηρυχθεί. Τέλος, ο κ. Μανιάτης σημείωσε, ότι την ερχόμενη εβδομάδα θα υπογραφεί το Προεδρικό Διάταγμα για την ίδρυση Φορέα εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων και θα ακολουθήσει η στελέχωσή του και η τοποθέτηση της Διοίκησης.

proinoslogos gr

ΣΧΕΤΙΚΑ:

Βγαίνουν σε διαγωνισμό τα πετρέλαια της Δυτικής Ελλάδας

ΑΟΖ-Υφαλοκρηπίδα

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ : είναι κοινή βούληση και της Ελλάδας και του Ισραήλ να πραγματοποιηθεί αυτό το Συμβούλιο μόλις οι συνθήκες και το πρόγραμμα των δύο Κυβερνήσεων το επιτρέψουν.....

Ενημέρωση διπλωματικών συντακτών από τον Εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ, Γ. Δελαβέκουρα (12.01.2012)
 

Σ. ΓΚΑΝΤΩΝΑ: Κύριε Εκπρόσωπε, κατά τις επαφές που είχε η Κυβέρνηση με τον κύριο Barak, προσδιορίστηκε περίπου πότε μπορεί να γίνει η κοινή Υπουργική Διάσκεψη με το Ισραήλ; Επίσης, η συνάντηση του Υπουργού, λίγο αργότερα σήμερα, με το Ελληνοτουρκικό Φόρουμ έχει να κάνει, να υποθέσουμε, με την προετοιμασία κάποιον επαφών με την Τουρκία, για το κοινό Υπουργικό Συμβούλιο που μπορεί να προετοιμάζεται;

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ: Ως προς το πρώτο ερώτημα, να σας πω ότι δεν έγινε συγκεκριμένη αναφορά σε χρονική περίοδο πραγματοποίησης της συνάντησης των δύο Κυβερνήσεων. Ωστόσο, είναι κοινή βούληση και της Ελλάδας και του Ισραήλ να πραγματοποιηθεί αυτό το Συμβούλιο μόλις οι συνθήκες και το πρόγραμμα των δύο Κυβερνήσεων το επιτρέψουν.
Ως προς το δεύτερο ερώτημά σας, δεν έχει κάποια σχέση. Το Φόρουμ λειτουργεί αρκετά χρόνια τώρα, θα είναι μία συνάντηση στην οποία θα ενημερώσουν τα μέλη του για τις εργασίες και τις συζητήσεις που έχουν.

Σ. ΓΚΑΝΤΩΝΑ: Επανέρχονται κάποια δημοσιεύματα που θέλουν επί υπουργίας του κυρίου Δρούτσα να έχουμε συμφωνήσει με την Τουρκία για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, όχι μόνο για το θέμα της υφαλοκρηπίδας, αλλά και για την ελληνικότητα 114 νησίδων στο Νότιο Αιγαίο. Αν αληθεύει κάτι τέτοιο, θα ήθελα το σχόλιό σας.

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ: Είναι απολύτως ανακριβές.

Α. ΒΟΥΔΟΥΡΗ: Να επανέλθουμε στο Κυπριακό, η Τουρκία εμμέσως πλην σαφώς προωθεί μετά τη συνάντηση στο Greentree μία πολυμερή διάσκεψη και σύμφωνα και με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, μία διαδικασία Burgenstock. Ποια είναι η θέση της χώρας μας;

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ: Η θέση της χώρας μας, όπως την έχουμε διατυπώσει ξανά και στο παρελθόν, είναι ότι πρέπει να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος στα θέματα που τελούν υπό διαπραγμάτευση αυτή τη στιγμή, και όταν μία τέτοια πρόοδος θα έχει επιτευχθεί, θα είναι λογικό για θέματα τα οποία έχουν να κάνουν με τις εξωτερικές διαστάσεις του Κυπριακού να γίνει και μία διάσκεψη. Δεν είναι όμως δυνατό να μπούμε σε μία λογική όπου μία διάσκεψη θα είναι αυτοσκοπός, διότι δεν είναι αυτοσκοπός. Η διαδικασία των Ηνωμένων Εθνών, και αυτό είναι ξεκάθαρο και από τις συμφωνίες, είναι κυπριακής ιδιοκτησίας. Γίνεται δηλαδή από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους και μόνο έτσι μπορεί να προκύψει μία βιώσιμη λύση. Γι’ αυτό το λόγο και επαναλαμβάνω ότι πρέπει η Τουρκοκυπριακή πλευρά να αλλάξει τη στάση της. Διαφορετικά, δεν μπορεί κανείς να είναι αισιόδοξος ότι θα φτάσουμε σε αποτελέσματα. Δυστυχώς η στάση του κυρίου Έρογλου, όλο αυτό το διάστημα, με τις συνεχείς υπαναχωρήσεις από τα συμφωνημένα, δεν επιτρέπει αισιοδοξία αυτή τη στιγμή…………www1.mfa gr (Ελληνικό ΥΠΕΞ)

ΣΧΕΤΙΚΑ: 

Νέες πηγές πλούτου Ελλάδας – Ισραήλ

Νέες πηγές πλούτου Ελλάδας - Ισραήλ ....

Ρεπορταζ Λουκας Δημακας

-

Με υπογραφή συμφωνίας επισημοποιείται η επέκταση της συνεργασίας των δύο χωρών στον τομέα της ενέργειας

Kάτω από αυστηρά μέτρα ασφαλείας, που θυμίζουν την επίσκεψη Κλίντον το 1999, πραγματοποιείται η επίσημη επίσκεψη του αναπληρωτή Πρωθυπουργού και υπουργού Αμυνας του Ισραήλ Εχουντ Μπαράκ στην Ελλάδα - επίσκεψη που ανανέωσε αλλά και διηύρυνε το πλαίσιο της συνεργασίας των δύο χωρών, ενώ προχώρησε πέραν της αμυντικής συνεργασίας και σε τομείς όπως η ενέργεια.

Προσκεκλημένος του ομολόγου του υπουργού Εθνικής Αμυνας Δημ. Αβραμόπουλου ο κ. Μπαράκ δεν περιορίστηκε στον τομέα της άμυνας και ασφάλειας, όπου ήδη οι δύο χώρες έχουν συμφωνήσει για το 2012 σε αναβαθμισμένο πρόγραμμα στρατιωτικής συνεργασίας. Εγινε δεκτός από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια και τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, ενώ σήμερα έχει συνομιλίες με τον υπουργό Εξωτερικών Σταύρο Δήμα. Ολες οι επαφές έγιναν σε εγκάρδιο κλίμα και είναι χαρακτηριστικό ότι από την πλευρά του Προέδρου της Δημοκρατίας επισημάνθηκε η «στρατηγικής σημασίας» και διαχρονικότητας σχέση.

ΚΟΜΒΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ. Στο επίκεντρο των συναντήσεων βρέθηκε η στενή συνεργασία Ελλάδας - Ισραήλ στον τομέα της ενέργειας, ιδιαίτερα μετά τις δυνατότητες που ανοίγονται από την επιβεβαίωση για τη χωρητικότητα του κοιτάσματος του κυπριακού «Οικοπέδου 12». Αθήνα και Τελ Αβίβ έχουν τονίσει επανειλημμένως ότι επιθυμούν τη συνεργασία, ενώ το Ισραήλ θα ήθελε να γίνει η Ελλάδα ο κόμβος μεταφοράς του φυσικού αερίου της περιοχής προς την Ευρώπη. Αλλωστε, σύντομα αναμένεται να επισημοποιηθεί η συνεργασία των δύο χωρών στον τομέα της ενέργειας με την υπογραφή συμφωνίας. Ωθηση προς αυτή την κατεύθυνση αναμένεται να δώσει και η επικείμενη επίσκεψη του ισραηλινού Προέδρου Σιμόν Πέρες στην Αθήνα, όπως - σύμφωνα με τις πληροφορίες - ανακοίνωσε στις συναντήσεις του ο Εχουντ Μπαράκ.

Είναι ενδεικτικό ότι πρώτη φορά από ελληνικής πλευράς - με δημόσια αναφορά του Δημ. Αβραμόπουλου - έγινε λόγος για τη δυνατότητα η συνεργασία με το Ισραήλ «να δημιουργήσει νέες πηγές πλούτου για τους δύο λαούς μας αλλά και για όλους τους λαούς της περιοχής μας». Αναφορά που μπορεί να ερμηνευτεί ότι γίνεται με φόντο και τα ενεργειακά προγράμματα που εφαρμόζονται στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και άλλα που σχετίζονται άμεσα με αυτά.

ΜΗΝΥΜΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ. Ωστόσο η Αθήνα, μέσω του κ. Αβραμόπουλου, σπεύδει να δηλώσει - και το εννοεί - ότι η αναβαθμιζόμενη, σε όλους τους τομείς, συνεργασία με το Τελ Αβίβ «δεν στρέφεται εναντίον κανενός». Μήνυμα, που είναι φανερό πως έχει αποδέκτη την Αγκυρα.

Στο ίδιο πνεύμα ο κ. Μπαράκ επισήμανε ότι η συνεργασία θα συνεχιστεί και «θα αναζητούμε ευκαιρίες για συνεισφορά στη δημιουργία μιας ειρηνικής και προοδεύουσας Μέσης Ανατολής». Παράλληλα έκανε λόγο για κοινό ενδιαφέρον για την αποκλιμάκωση της έντασης στην περιοχή και την επίλυση τυχόν διαφορών μέσω της ανταλλαγής απόψεων μεταξύ ηγετών.

Στο αμιγώς στρατιωτικό επίπεδο, η συνεργασία για το 2012 περιλαμβάνει αρκετές δεκάδες προγραμμάτων κοινής εκπαίδευσης των Ενόπλων Δυνάμεων, ενώ παράλληλα κινείται εξοπλιστικό πρόγραμμα και συζητήσεις για συνεργασία των αμυντικών βιομηχανιών. Σήμερα ο κ. Μπαράκ θα παρακολουθήσει μαζί με τον κ. Αβραμόπουλο μίνι άσκηση Ειδικών Δυνάμεων στο Μεγάλο Πεύκο.

Κατά της επίσκεψης του ισραηλινού υπουργού φορείς έκαναν χθες το απόγευμα συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα την οποία στήριξαν ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Οικολόγοι Πράσινοι κ.λπ.

tanea gr

Η Αίγυπτος αμφισβητεί την ελληνική ΑΟΖ .....

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ

---

Το Κάιρο προσκαλεί Λευ­κωσία και Αγκυρα να συμφω­νήσουν στην οριοθέτηση της περιοχής, αποκλείοντας την Ελλάδα και τη συνάφεια του Καστελόριζου (ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ... ΣΥΝΟΡΑ)

Αιγυπτιακή τορπίλη απειλεί την Ελληνική ΑΟΖ, καθώς το Κάιρο κινητοποιείται μετά τις τελευταίες ανακαλύψεις μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή και επιδιώκει να υπάρξει συμφωνία οριοθέτησης με την Κύπρο και την Τουρκία, αποκλείοντας έτσι την Ελλάδα, με την πλήρη διαγραφή της επήρειας του Καστελόριζου.

Με αφορμή τις ανακοινώσεις για το μέγεθος του κοιτάσματος φυσικού αερίου στο Οικόπεδο 12 της Κυπριακής ΑΟΖ, ο Αιγύπτιος υπουργός Πετρελαίων Αμπντουλάχ Γκχοράμπ διαβεβαίωνε ότι το σημείο αυτό δεν βρίσκεται σε αιγυπτιακές ζώνες, αλλά πρόσθετε ότι τα «σύνορα μεταξύ της Αιγύπτου, της Κύπρου και της Τουρκίας δεν είναι ακόμη συμφωνημένα».

Ο Αιγύπτιος υπουργός δήλωσε ακόμη ότι το διεθνές δίκαιο προβλέπει πως τα «τρία κράτη πρέπει να συμμετάσχουν στον καθορισμό των συνόρων», προσθέτοντας ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση εργάζεται ήδη στην κατεύθυνση αυτή», δήλωση με την οποία αποκλείει βεβαίως από την οριοθέτηση στη συγκεκριμένη περιοχή την Ελλάδα.

Η ανακάλυψη μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου άνοιξε... την όρεξη και των Αιγυπτίων. Στην οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών στην περιοχή κρίσιμο ρόλο παίζει το Καστελόριζο, καθώς η πλήρης επήρειά του δημιουργεί κοινό όριο της ΑΟΖ της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ενώ σε διαφορετική περίπτωση, όπως επιδιώκει η Αγκυρα και φαίνεται να αποδέχεται ο Αιγύπτιος υπουργός (κάτω χάρτης), η Αίγυπτος αποκτά σύνορα με την Κύπρο και την Τουρκία, με την Ελλάδα να χάνει ένα σημαντικό τμήμα της ΑΟΖ της.

Τη στιγμή που η Ελλάδα επιχειρεί ένα πρώτο βήμα με την προκήρυξη διεθνούς διαγωνισμού για σεισμικές έρευνες σε περιοχή νοτίως της Κρήτης εντός των ορίων της Ελληνικής ΑΟΖ, που έχει υπολογιστεί με βάση τη «μέση γραμμή», η πρωτοβουλία αυτή από την αιγυπτιακή κυβέρνηση λειτουργεί υπονομευτικά, καθώς ουσιαστικά περιορίζει τις δυνατότητες χειρισμών της Ελλάδας και απειλεί να δημιουργήσει τετελεσμένα που θα επηρεάσουν και μελλοντικές οριοθετήσεις...

Είναι ενδεικτικό ότι η Αθήνα στον διεθνή διαγωνισμό έχει ορίσει ως όριο την κάθετη γραμμή η οποία διέρχεται από το ανατολικό άκρο της Κρήτης, αφήνοντας εκτός διαγωνισμού περιοχές για τις οποίες θα μπορούσε να εγείρει αμφισβητήσεις η Τουρκία.

Το θετικό είναι ότι μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει επίσημη αντίδραση από τη Λιβύη και την Αίγυπτο, καθώς δεν έχει οριοθετηθεί η ΑΟΖ μεταξύ των δύο αυτών χωρών και της Ελλάδας, χωρίς αυτό βεβαίως να αποκλείει μελλοντικές αντιδράσεις όταν ξεκινήσουν οι έρευνες.

Κρούσεις
Σε ό,τι αφορά την Αίγυπτο, οι δηλώσεις του υπουργού Ενέργειας επιβεβαιώνουν την αρνητική τροπή που είχαν πάρει οι διερευνητικές συνομιλίες Αθήνας - Καΐρου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ, μετά την παρέμβαση και του ίδιου του κ. Γκιουλ. Στην οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στην περιοχή κρίσιμο ρόλο παίζει το Καστελόριζο, καθώς η πλήρης επήρειά του δημιουργεί κοινό όριο της ΑΟΖ της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ενώ σε διαφορετική περίπτωση, όπως επιδιώκει η Αγκυρα και φαίνεται να αποδέχεται ο Αιγύπτιος υπουργός, η Αίγυπτος αποκτά σύνορα με την Κύπρο και την Τουρκία, με την Ελλάδα να χάνει ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ΑΟΖ που θεωρητικά θα μπορούσε να διεκδικήσει.

Η κυπριακή κυβέρνηση έχει επανειλημμένως απευθυνθεί προς την Αθήνα για την έναρξη συνομιλιών με αντικείμενο την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών. Από το καλοκαίρι τέτοια κρούση έγινε και προς τον κ. Στ. Λαμπρινίδη, αλλά και στον Στ. Δήμα στην επίσκεψή του στις 21 Νοεμβρίου στη Λευκωσία. Σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνάντηση του κ. Δήμα με την κ. Ερατώ Μαρκουλλή συζητήθηκε και η συγκρότηση ομάδας εργασίας που θα ασχοληθεί με αυτό το θέμα, η οποία όμως ενάμιση μήνα μετά δεν έχει συσταθεί.

Δεν είναι γνωστό, πάντως, εάν το θέμα που εγείρει ο Αιγύπτιος υπουργός Ενέργειας είχε τεθεί στην επίσκεψη της κ. Μαρκουλλή στο Κάιρο τον Νοέμβριο και αν σε αυτό οφειλόταν το σχετικά παγωμένο κλίμα, ενώ είχε επαναβεβαιωθεί από τους Αιγυπτίους η συμφωνία για την ΑΟΖ. Πέραν του τεράστιου πολιτικού εμποδίου που συνιστά το Κυπριακό, αποτρέποντας κάθε τέτοια συμφωνία (καθώς θα συνεπαγόταν την αναγνώριση της Κύπρου από την Τουρκία), η Λευκωσία δεν θα μπορούσε να δεχθεί καν ως σημείο εκκίνησης, έστω και άτυπων επαφών, την υπόθεση ότι το Καστελόριζο δεν διαθέτει υφαλοκρηπίδα πέραν της αιγιαλίτιδας ζώνης του.

Η κ. Μαρκουλλή σε δηλώσεις της ανακοίνωσε ότι επίκειται η ολοκλήρωση της συμφωνίας συνεκμετάλλευσης με το Ισραήλ και προχωρεί αντίστοιχη συμφωνία και με την Αίγυπτο, καθώς ενδέχεται νέα κοιτάσματα να εντοπιστούν στα όρια των γειτονικών ΑΟΖ (θα έχει ενδιαφέρον να διαπιστωθεί εάν το Κάιρο εγείρει στο πλαίσιο αυτών των διαπραγματεύσεων και θέμα κοινών συνόρων με την Τουρκία). Η νέα κυβέρνηση της Αιγύπτου, με δεδομένη τη ρευστότητα στην περιοχή και την ενίσχυση κινημάτων όπως αυτό των Αδελφών Μουσουλμάνων, προσεγγίζει την Αγκυρα, ενώ δεν είναι πλέον αμελητέα τα σχεδόν 11.000 τ.χλμ., που χωρίς τον υπολογισμό του Καστελόριζου θα περιέλθουν στην Αιγυπτιακή ΑΟΖ.

ΑΝ. ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ
Πόλεμος για τον «σταθμό» του αερίου

Μια ακόμη πιο σκληρή μάχη αρχίζει τώρα στην Αν. Μεσόγειο, καθώς η ανακάλυψη υδρογονανθράκων δίνει το έναυσμα για τον ανταγωνισμό οικονομικών συμφερόντων, πετρελαϊκών εταιρειών, αλλά και κρατών για τη διεκδίκηση του κρίσιμου ρόλου του «κόμβου» για την εξαγωγή των τεράστιων ποσοτήτων φυσικού αερίου που έχουν ήδη εντοπιστεί αλλα και όσων εκτιμάται ότι βρίσκονται στον βυθό της ΑΟΖ της Κύπρου, του Ισραήλ, του Λιβάνου, της Αιγύπτου και πιθανόν της Ελλάδας.

Τα πρώτα δείγματα του πολέμου αυτού ήρθαν την προηγούμενη εβδο­μάδα, καθώς η κυπριακή κυβέρνηση βρίσκεται υπό πίεση χρονική αλλά και ουσιαστική για να επιλέξει εάν και ποια εταιρεία θα αναλάβει την κατασκευή σταθμού υγροποίησης στο Βασιλικό, που υπό ορισμένες συνθήκες θα μπορούσε να αποτελέσει τον «κόμβο» εξαγωγής φυσικού αερίου όχι μόνο από το Οικόπεδο 12, αλλά και από τα Οικόπεδα που τώρα έχουν δημοπρατηθεί, καθώς και από τα ισραηλινά Ταμάρ και Λεβιάθαν. Noble Energy και Delek φαίνεται ότι προκρίνουν την κατασκευή σταθμού LNG στην Κύπρο που θα απολήγει αγωγός, μεταφέροντας εκεί φυσικό αέριο από το Λεβιάθαν και το Οικόπεδο 12.

ethnos gr

AOZ-ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ

Ενεργειακές πηγές: Ευλογία ή κατάρα; ....

του κ. Δημήτρη Μακροδημόπουλου

--

Τελικά όλα είναι τόσο ρόδινα όσο τα παρουσίασε ο πρόεδρος Χριστόφιας στο διάγγελμά του με το οποίο γνωστοποίησε τα αποτελέσματα της πρώτης γεώτρησης της Noble Energy στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ; Η αξιοποίηση των ενεργειακών πηγών της Ανατολικής Μεσογείου και συγκεκριμένα του ελλαδικού χώρου θα επιλύσουν τα οικονομικά προβλήματα της Κύπρου και της Ελλάδας; Μήπως μεγεθύνονται οι προσδοκίες  ώστε η πολιτική ηγεσία καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις για ένα καλύτερο μέλλον να αποπροσανατολίσει τον λαό από τις ευθύνες της για την οικονομική κρίση;  Εγκυμονεί κινδύνους για την εδαφική ακεραιότητα των κρατών η μετατροπή της ευρύτερης περιοχής σε πεδίο αντιπαράθεσης ισχυρών συμφερόντων;

Χάρτης-εφιάλτης για τη Τουρκία! Οι ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου και το Καστελόριζο.

Αυτός ο χάρτης είναι ο εφιάλτης της Τουρκίας.Προέρχεται από μια εμπεριστατωμένη μελέτη του καθηγητή Ιωάννη Μάζη και του Δρ.Γεωργίου-Αλέξανδρου Σγούρου και αποτυπώνει το αυτονόητο που αρνείται πεισματικά η Άγκυρα: τις Αποκλειστικές Οικονομικέ Ζώνες που δικαιούνται οι χώρες της ανατολικής Μεσογείου!

Όπως φάινεται στον χάρτη η Τουρκία έχει τη δική της ΑΟΖ ,η οποία υποστηρίζει ότι δεν της αρκεί προβάλοντας το επιχείρημα ότι έχει τα μεγαλύτερα σε μήκος παράλια από οποιαδήποτε άλλη χώρα της Μεσογείου.

Βγαίνουν σε διαγωνισμό τα πετρέλαια της Δυτικής Ελλάδας .....

Κάν' το όπως η Κύπρος!

Σωτήρης Χιωτάκης

Δεν μπορούμε να πούμε ακριβώς ότι η Ελλάδα ...ζήλεψε την δόξα των αδελφών Κυπρίων, καθώς η συγκεκριμένη εξέλιξη προετοιμάζεται εδώ και μήνες από τον υφυπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. Γιάννη Μανιάτη και τους συνεργάτες του. Ωστόσο, λίγες μόνο μέρες μετά τις εντυπωσιακές κυπριακές ανακοινώσεις για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου που διαπιστώθηκαν έπειτα από γεωτρήσεις στο οικόπεδο 12 (διαβάστε εδώ το σχετικό ρεπορτάζ) η κυβέρνηση προκηρύσσει  - πιθανότατα εντός της ημέρας - διαγωνισμούς για την πραγματοποίηση γεωτρήσεων σε διαπιστωμένα κοιτάσματα της Δυτικής Ελλάδας.

Μέσος όρος 7 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια στο τεμάχιο 12 της κυπριακής ΑΟΖ.

 Μαρία Στυλιανού

---

Φυσικό αέριο για 150 χρόνια εντόπισε η Noble Energy, στο τεμάχιο 12 της κυπριακής ΑΟΖ.  

  Oι πληροφορίες για μεγάλη ποσότητα υδρογoνανθράκων επιβεβαιώθηκαν με το παραπάνω.

Κάνοντας λόγο για "καλό μποναμά", ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανακοίνωσε σήμερα τα πολυαναμενόμενα αποτελέσματα της ερευνητικής γεώτρησης της αμερικανικής εταιρείας Noble Energy International στο τεμάχιο 12 στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αισιοδοξία στη Λευκωσία για την οριοθέτηση ΑΟΖ με Λίβανο.

Αισιόδοξη ότι θα ξεπεραστούν οι εκκρεμότητες που υπάρχουν στο θέμα της οριοθέτησης των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών Κύπρου και Λιβάνου, εμφανίστηκε η υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας Ερατώ Κοζάκου Μαρκουλλή.

Όπως είπε η Κύπρια ΥΠΕΞ, σύντομα θα μεταβεί στο Λίβανο αντιπροσωπεία τεχνοκρατών από την Κύπρο για συνέχιση της συζήτησης που άρχισε την περασμένη εβδομάδα στη Λευκωσία. Στην πρώτη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε σε πολύ καλό κλίμα, ανέφερε, καταγράφηκαν οι θέσεις των δύο πλευρών, γεγονός το οποίο χαρακτήρισε πολύ σημαντικό.

Ανοιχτή επιστολή στον Σταύρο Δήμα :Την κήρυξη της ΑΟΖ μας το ταχύτερο δυνατόν.

Της Α. ΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΥ *

Κύριε υπουργέ, ο πολύ επιτυχής ρόλος σας ως επιτρόπου της Ε.Ε., ο λόγος σας στη Βουλή στις 16/11/2011 και η πρόσφατη επίσκεψή σας στη Λευκωσία με ενεθάρρυναν να σας απευθύνω την παρούσα, ελπίζοντας σε δική σας σωτήρια παρέμβαση.

Από πολλά ήδη χρόνια, ο νεο-οθωμανισμός που κυριαρχεί στην Τουρκία διεκδικεί φανερά και ιταμά, μεταξύ άλλων, δικαιώματα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) μας στην ανατολική Ελλάδα (Θράκη, Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο).

Το δικαίωμα της ΑΟΖ εισήγαγε η Διεθνής Σύμβαση του Δικαίου της Θάλασσας (1982) και περιλαμβάνει τα εξής κατά το άρθρο 56:

Τουρκικές απειλές για το Κυπριακό.

Με οριστικοποίηση της διχοτόμησης απειλεί ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ. Ζητά διαμόρφωση συμφωνίας λύσης και διενέργεια δημοψηφίσματος

Απειλές για οριστικοποίηση της διχοτόμησης σε περίπτωση που δεν βρεθεί λύση στο Κυπριακό μέχρι τον Ιούνιο του 2012 εξαπέλυσε ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ, προσθέτοντας έναν ακόμα μοχλό πίεσης στην ελληνοκυπριακή πλευρά.

Γεωτρήσεις στην Αμμόχωστο ανακοίνωσε η Τουρκία ...

1. Έρευνες για πετρέλαιο ή φυσικό αέριο στην κατεχόμενη Αμμόχωστο από την Τουρκική Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίου ανακοίνωσε από την κατεχόμενη Κερύνεια ο τούρκος υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλτίζ. 

tanea gr

Η γεώτρηση θα γίνει στη στεριά και αναμένεται να ξεκινήσει σε δύο ή τρεις μήνες. Για «παρανομία επί της παρανομίας» μιλά ο πρόεδρος της κυπριακής Βουλής και πρόεδρος του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών ΕΔΕΚ Γιαννάκης Ομήρου.

Χριστόφιας: ''Ζήτημα εθνικής σημασίας οι υδρογονάνθρακες''

Επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας στην πλατφόρμα ''Όμηρος''

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Δημήτρης Χριστόφιας μετέβη τη Δευτέρα στην πλατφόρμα της εταιρείας Noble Drillings, «Ομηρος», στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ, όπου έτυχε ενδελεχούς ενημέρωσης για τις ερευνητικές γεωτρήσεις που διεξάγονται για ανεύρεση πιθανών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων.

Η τύχη, ο διχασμός και η ιστορική ευθύνη.

Κουσκουβέλης – Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Τύχη είναι ο αστάθμητος, ο απροσδόκητος παράγων που μπορεί να αλλάξει το ρου των γεγονότων. Αν είναι «κακή» και δεν τη διαχειριστούμε σωστά, τότε οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές. Τρία τυχαία γεγονότα – ο λοιμός, η καταστροφή των Ερμών και η τρικυμία μετά τη ναυμαχία στις Αργυνούσες – γονάτισαν την Αθηναϊκή ηγεμονία. Αντίθετα, αν η τύχη είναι «αγαθή», τότε αυτοί που θα μπορέσουν να τη διαχειρισθούν, θα καταγράψουν σημαντικές επιτυχίες.

ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ ΚΑΙ ΑΟΖ – ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Του Θεόδωρου Καρυώτη
Τώρα τελευταία, κάποιοι προσπαθούν να μειώσουν την αξία της ΑΟΖ επιδιώκοντας να μας πείσουν ότι δεν αποτελεί παρά ΜΟΔΑ. Ξεχνούν βέβαια, ότι εδώ για πολλά χρόνια κανένα κράτος δεν έχει πάει στη Χάγη ζητώντας μόνο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας αλλάζητούν ταυτόχρονα και την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Ξεχνούν επίσης ότι στη δεκαετία του 1970, κατά τις συζητήσεις της Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, οι αντιπροσωπείες των κρατών της Λατινικής Αμερικής, που έφεραν προς συζήτηση την νέα έννοια της ΑΟΖ, ζήτησαν να αγνοηθεί η ύπαρξη της υφαλοκρηπίδας μιας και είχε ξεπεραστεί από αυτή της ΑΟΖ.

« Ο αιτών λαμβάνει, ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται» (Ευαγγέλιον).

Του Στέλιου Παπαθεμελή*

       Η χαροποιός είδηση από το Οικόπεδο 12: το φυσικό αέριο αναβλύζει και το κοίτασμα είναι αισθητά πλουσιότερο απ’ ότι προϋπολόγιζαν. Αμήν!   

       Ο επηρμένος γείτων λύσσαξε, αλλά έχοντας απέναντί του, χάρη στην εύστοχη συμμαχία, έναν κραταιό και άγρυπνο στρατιωτικό μηχανισμό, ψάχνεται σε αφύλακτες πλευρές του ελλαδοκυπριακού χώρου.

        Τα μισθωμένα από αυτόν νορβηγικά ερευνητικά μας προκαλούν μεταξύ Καστελορίζου και Πάφου. Γνωρίζει όμως ότι δεν του ανήκουν αυτές οι περιοχές. Ο Αττίλας και τα έκγονά του, δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα. Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι το μόνον υποκείμενο διεθνούς δικαίου. Η Τουρκία δεν έχει κοινά θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.