«Χρυσάφι» Πληρώνει το Brussels Group ο Έλληνας Φορολογούμενος

Περίπου 2 εκατ. ευρώ αναμένεται να κοστίσει στον Έλληνα φορολογούμενο η «αερογέφυρα» που έχει στηθεί μεταξύ Αθηνών και Βρυξελλών για την μεταφορά και διαμονή στις Βρυξέλλες των στελεχών που εμπλέκονται στην διαπραγμάτευση μεταξύ δανειστές στα πλαίσια της Ομάδος των Βρυξελλών (Brussels Group).

Ξύπνησαν μνήμες δοξασμένης λαμπρής Ιστορίας! -Κανείς σε ολάκερη την υφήλιο ΔΕΝ μπορεί να μας προσάψει την κατηγορία ότι είμαστε ένας ‘πολεμοχαρής’ λαός!

Γιώργος Πιπερόπουλος 
-
Τετάρτη πρωί, προχτές, λουσμένη στο φως του γνωστού Οκτωβριάτικου ήλιου η Θεσσαλονίκη μας, περπατώ στην πανελλήνια, και όχι μόνο, γνωστή σε όλους οδό Τσιμισκή. Στην πλέον κεντρική οδό της έμπρακτης απόδειξης της θλιβερής οικονομικής πραγματικότητας που βιώνουμε ΟΛΟΙ οι Έλληνες από το καλοκαίρι του 2010…

    ΞΑΦΝΙΚΑ διακόπτει τους θορύβους της μεγαλούπολης εκείνος ο λησμονημένος, ο φοβερός ήχος των αεριωθούμενων της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας που  με αναγκάζει να υψώσω τα μάτια στον ουρανό και…

    Ώ του θαύματος!

    Χειροκροτούν πολλοί, χαμογελούν ακόμη περισσότεροι και κάποιοι, προχωρημένης ηλικίας, σκουπίζουν ένα αυθόρμητο δάκρυ…

Παλαίμαχοι Αυστραλοί, Νεοζηλανδοί και Κρήτες απόδημοι: Προσκύνημα στην ηρωική Κρήτη ...

Της ΒΙΒΙΑΝ ΜΟΡΡΙΣ (neoskosmos)

Εβδομήντα χρόνια μετά την ηρωική Μάχη της Κρήτης, παλαίμαχοι Αυστραλοί, Νεοζηλανδοί και Κρήτες απόδημοι, από τρεις γενιές, επισκέφθηκαν την Κρήτη για να αποτίσουν φόρο τιμής σε κείνους που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία.

Ιερό προσκύνημα στους ήρωες της Μάχης της Κρήτης, αλλά και στην Ανθρωπιά του άμαχου πληθυσμού που έδειξε παντοιοτρόπως ότι κρύβει στα στήθη του μια λιονταρίσια καρδιά.
Άντρες, γυναίκες και παιδιά, τις μέρες της κατοχής, έβαλαν σε κίνδυνο τη ζωή τους για να προστατεύσουν τους συμμάχους Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς.

Η αυτοθυσία και η γενναιότητα του κρητικού λαού αναγνωρίστηκαν από τους Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς, καθώς επίσης και από τις οικογένειές τους που νοιώθουν σήμερα βαθιά ευγνωμοσύνη προς όλους εκείνους που βοήθησαν τους δικούς τους ανθρώπους.

ΙΜΙΑ. Δεκαπέντε χρόνια μετά...

Του καθηγητή Χρίστου Γούδη

Θα καταθέσω σήμερα μερικές αράδες που έγραψα τότε, την σκοτεινή εκείνη νύχτα των Ιμίων, του Ιανουαρίου του 1996, τότε που κάποιοι από τον χώρο του Αθηναϊκού Τύπου τις έκριναν πολύ αιχμηρές για να τις δημοσιεύσουν. Φοβούμαι πως σήμερα ηχούν πολύ ευγενικές...

«Σε κάποια από τις πολυτάραχες στιγμές της ισπανικής ιστορίας ένας Ισπανός ναύαρχος, αν και βρέθηκε σε εμφανώς μειονεκτική θέση μπροστά στη μεγαλύτερη ναυτική ισχύ του αντιπάλου του, προτίμησε να μην αποφύγει την ναυμαχία λέγοντας: “Η Ισπανία μπορεί να ζήσει χωρίς πλοία, δεν μπορεί όμως να ζήσει χωρίς τιμή”. Σε αντίθεση με τον Ισπανό ομόλογό τους οι Έλληνες “ναύαρχοι” φαίνεται να πιστεύουν ότι η Ελλάς μπορεί να ζήσει χωρίς τιμή.