Ελεύθεροι αποκλεισμένοι μιας ασπόνδυλης χώρας που δεν υπάρχει πια…

Μαλούχος Γεώργιος Π.  (tovima.gr)
Κάποτε, ξέραμε τους ελεύθερους πολιορκημένους. Χθες, η πρωτεύουσα ήταν ένας τόπος ελεύθερων – αποκλεισμένων: ακόμα και οι πεζοί δεν μπορούσαν να κυκλοφορήσουν στο κέντρο της πόλης. Στα μπλόκα η αστυνομία ρωτούσε γιατί και προς τα πού μετακινούνται. Ούτε και περπατώντας δεν μπορούσαν να κινηθούν στην πόλη τους…
Κάποτε, το να μεταβάλλεται μια πόλη σε έρημο ήταν μια μορφή αντίστασης, ένας τρόπος αποδοκιμασίας σε πολύ συγκεκριμένες στιγμές.
Όμως η έρημος στην οποία μεταβλήθηκε χθες η Αθήνα για να υποδεχθεί τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγανγκ Σόιμπλε δεν ήταν αυτό: ήταν, αντίθετα, έρημος που εκφράζει  έναν τόπο στον οποίο η ηγέτιδα τάξη του έχει απολέσει τους βασικούς δεσμούς αναφοράς  με το ρόλο και κάθε στοιχειώδη λειτουργία ή καθήκον της. Εκφράζει μια χώρα που έχει πλέον αποφασίσει να αυτοκαταργηθεί.

Οι ελληνο-αρμενικές σχέσεις/ The Greek-Armenian relations (Σπάρτη/Арцах)

 
Арцах

Ν. Λυγερός (OPUS)
Οι ελληνο-αρμενικές σχέσεις δεν πρέπει να είναι μόνο θεωρητικές και να βασίζονται αποκλειστικά σε ένα συμβολικό χαρακτήρα. Οι ελληνο-αρμενικές σχέσεις υπάρχουν εδώ και αιώνες. Ζήσαμε μαζί και στην ζωή και στο θάνατο. Ξέρουμε και οι δυο μας τι σημαίνει η λέξη γενοκτονία και τη μάθαμε από τον ίδιο θύτη. Ζήσαμε το θάνατο των δικών μας από τη βαρβαρότητα και τώρα έχουμε ο καθένας μας μια χώρα, όπου ζούμε ελεύθεροι. Δίχως αυτό να σημαίνει ότι δεν είμαστε πολιορκημένοι. Συνεπώς δεν μπορούμε να στεκόμαστε ουδέτεροι, όταν υποφέρει ο ένας από τους δυο μας. Οι Σπαρτιάτες έδειξαν το παράδειγμα στους μαχητές του Αρτσάχ και αυτοί με τη σειρά τους μάς έδειξαν την ουσία της αντίστασης.