ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ ΤΩΝ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ...

11.04.2012 : (ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α)

Τη στιγμή που σέρνεται διαρκώς το γαϊτάνι “έρχεται δεν έρχεται ο Πούτιν στο Άγιο Όρος το Πάσχα“[1], με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζεται η κοινή γνώμη, εντονότατες διεργασίες συντελούνται σε Αθήνα και Μόσχα γύρω από τις επενδύσεις που θέλουν να κάνουν οι Ρώσοι στην Ελλάδα. Ειδικότερα, στην Αθήνα έφτασε χτες και θα φύγει σήμερα, ο Ιγκορ Γιουσούπωφ, σύμβουλος επί ενεργειακών θεμάτων του Πούτιν και επικεφαλής της μεγάλης εταιρείας Energy.

Την ίδια στιγμή στη Μόσχα βρίσκεται ο επικεφαλής του ελληνικού Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, Μητρόπουλος, όπου διεξάγει σειρά επαφών επίσης με αντικείμενο τις σχεδιαζόμενες ρωσικές επενδύσεις στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες πάντως, κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε ο Γιουσούπωφ με μέλη του ΔΣ του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, κάποια εξ’ αυτών φέρονται να του είπαν ότι οι ρωσικές προτάσεις για την αγορά μετοχών της Δημόσιας Επιχειρήσης Φυσικού Αερίου (DEPA-DESFA) είναι προβληματικές***....

Ανάγκη στρατηγικής ανάπτυξης ....

  Ν. Λυγερός

-

Το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης δεν είναι σημαντικό από μόνο του αλλά ως μέσο μιας στρατηγικής ανάπτυξης. Η ΑΟΖ δίχως στρατηγική είναι απλώς ένας επιπλέον θεσμός. Η ουσία του είναι ότι αποτελεί ένα πλαίσιο ανάπτυξης. Μπορεί στην πατρίδα μας να μην έγινε ακόμη κατανοητό από τους περισσότερους διότι είναι ακόμα θεωρητική γι’ αυτούς. Αλλά στην πραγματικότητα έχουμε περάσει ήδη μια αλλαγή φάσης. Η ΑΟΖ δεν είναι πια ούτε αδιανόητη, ούτε ουτοπία. Η ΑΟΖ είναι ήδη ένα όραμα για την Ελλάδα, όμως κι αυτό το όραμα δεν έχει νόημα από μόνο του και πρέπει να υλοποιηθεί για να αποκτήσει την αληθινή του αξία. Έτσι, όσοι κοιτάζουν την ΑΟΖ αποκλειστικά ως ένα θεσμικό και μόνο πλαίσιο δεν θα προσφέρουν τίποτα στην πατρίδα μας. 

Ανακοίνωση Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με κινήσεις του τουρκικού ερευνητικού σκάφους “Piri Reis” ...

Γνωστοποιείται ότι αργά το μεσημέρι της 21ης Μαρτίου 2012, το τουρκικό ερευνητικό σκάφος “Piri Reis” εισήλθε σε περιοχή ελληνικής υφαλοκρηπίδας, βορειοδυτικά της Μυτιλήνης.

Σε συνεννόηση με το Λιμενικό Σώμα, γίνονται οι απαραίτητες ενέργειες, ενώ έχουν δοθεί οδηγίες στην ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα να γίνουν παραστάσεις προς το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών......www1.mfa gr

-------- 

Απόσπασμα για τo “Piri Reis” από την ενημέρωση διπλωματικών συντακτών από τον Εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ, Γ. Δελαβέκουρα (Τετάρτη, 21 Μάρτιος 2012) :

•  1. Α. ΦΟΥΡΛΗΣ: Θα μας πείτε, εάν μπορείτε, ποια είναι η θέση σας, η άποψή σας, εάν έχει γίνει πράγματι ανταλλαγή άτυπη συντεταγμένων ή ενημέρωση μεταξύ ελληνικού και τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών για κινήσεις ελληνικού, τουρκικού σκάφους στο Αιγαίο, και αν αυτό πράγματι υπήρξε πρακτική τα προηγούμενα χρόνια;

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ: Οι θέσεις της Ελλάδας είναι σταθερές και βασίζονται στο Διεθνές Δίκαιο και συγκεκριμένα στη σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. Υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας, είναι ανοικτοί σε όλα τα επίπεδα και είναι χρήσιμοι. Σε καμία περίπτωση όμως αυτοί οι δίαυλοι δεν υποκαθιστούν ούτε θα μπορούσαν να υποκαταστήσουν τις θεσμικές και επίσημες ενέργειες και διαδικασίες που απαιτούνται από ελληνικής πλευράς σε ανάλογες περιπτώσεις. Σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας για θαλάσσιες επιστημονικές έρευνες σε περιοχές διεθνών υδάτων που βρίσκονται υπεράνω της ελληνικής υφαλοκρηπίδας χρειάζεται και ζητείται η ενημέρωση της ελληνικής πλευράς, ώστε να χορηγείται η σχετική άδεια εφόσον απαιτείται. Σε αντίθετη περίπτωση γίνονται οι απαραίτητες παραστάσεις. Εξυπακούεται ότι υπάρχει εν προκειμένω στενός και συνεχής συντονισμός με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, καθώς με και το Λιμενικό Σώμα. Αυτή είναι η θέση της Ελλάδας και παραμένει αταλάντευτη.

Ν . ΜΕΛΕΤΗΣ: Για τις έρευνες που κάνει το Piri Reis, κύριε Εκπρόσωπε, έχει ζητηθεί άδεια από τις Ελληνικές Αρχές;

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ: Μέχρι στιγμής η πληροφόρηση που έχουμε είναι ότι έχει εκδοθεί μία τουρκική NAVTEX, στην οποία δεν προσδιορίζεται η περιοχή των ερευνών του Piri Reis. Με βάση τα μέχρι στιγμής υπάρχοντα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ και του Λιμενικού Σώματος δεν έχει στοιχειοθετηθεί παραβίαση ελληνικής δικαιοδοσίας, κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων.........www1.mfa gr 

-----------------------

• 2. Ν. ΜΕΛΕΤΗΣ: Κύριε Εκπρόσωπε, έχει σταλεί από την τουρκική πλευρά οποιαδήποτε ενημέρωση για συντεταγμένες επί των οποίων θα κινηθεί το τουρκικό ερευνητικό σκάφος;

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ: Όχι, δεν έχει σταλεί από την τουρκική πλευρά ενημέρωση με συντεταγμένες για το πού θα κινηθεί το τουρκικό σκάφος. Θα ήθελα επίσης σε συνέχεια και των προηγούμενων ερωτήσεων του κυρίου Φουρλή να σημειώσω ότι οι άτυπες επικοινωνίες που υπάρχουν, δε συνιστούν πρακτική και ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας είναι μεν χρήσιμοι, αλλά δεν υποκαθιστούν τη θεσμική διαδικασία σε επίπεδο Υπουργείων Εξωτερικών. Αυτό ισχύει και θα συνεχίσει να ισχύει.

Ν. ΜΕΛΕΤΗΣ: Έχει σε οποιαδήποτε στιγμή στο παρελθόν, σε αυτήν την άτυπη επικοινωνία, ενημερωθεί η τουρκική πλευρά από την ελληνική για κινήσεις ελληνικών ερευνητικών σκαφών στο Αιγαίο;

Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ: Η ελληνική πλευρά δεν προέβη σε καμία επίσημη ενημέρωση της τουρκικής πλευράς και δεν έχει υποχρέωση να το κάνει σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Αντίθετα, η Ελλάδα με συνέπεια ζητάει πλήρη ενημέρωση από την τουρκική πλευρά, όπως και από οποιαδήποτε άλλη πλευρά, όταν πρόκειται για τη διεξαγωγή θαλασσίων επιστημονικών ερευνών σε περιοχή διεθνών υδάτων υπεράνω της ελληνικής υφαλοκρηπίδας...............www1.mfa gr 

----------

 AOZ-ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ
---------

 ΣΧΕΤΙΚΑ : 

• ΑΟΖ (EEZ) και Euroasia Interconnector

• Τα νησιά του Αιγαίου και της Μεσογείου

• Η ΑΟΖ ως αξιολογία των εκλογών

• Μια αρχή για την οριοθέτηση της ΑΟΖ στην Ελλάδα!

• ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ & ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ, ΓΟΥΕΣΤΕΡΝ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤ. ΜΕΣΟΓΕΙΟ

•  Καθηγητής Καρυώτης:"Γιατί η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να καθορίσει την ΑΟΖ,τώρα"

 -----

• Γ. ΔΕΛΑΒΕΚΟΥΡΑΣ: Το Καστελόριζο, όπως και οποιοδήποτε άλλο σημείο της ελληνικής επικράτειας, έχει τα δικαιώματα που προβλέπονται στο Δίκαιο της Θάλασσας (Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012)

• Ενημέρωση διπλωματικών συντακτών από τον Εκπρόσωπο του ΥΠΕΞ, Γ. Δελαβέκουρα (19-1-2012) (2. ΑΙΓΥΠΤΟΣ ΕΛΛΑΔΑ ΑΟΖ)

• Η Αίγυπτος αμφισβητεί την ελληνική ΑΟΖ

• Ο καθορισμός της ελληνικής ΑΟΖ και ο "άσφαιρος" τουρκικός "μπαμπούλας"

Όρια και προϋποθέσεις μιας εναλλακτικής πρότασης.

Bασίλειος Παϊπάης *

Σε προηγούμενες επιφυλλίδες και δημόσιες τοποθετήσεις του ο καθηγητής κ. Γιανναράς έχει επισημάνει με θετικό τρόπο την πολλαπλή πρόκληση που σηματοδοτεί η νεο-οθωμανική εξωτερική πολιτική του κ. Νταβούτογλου. Η άποψη του κ. Γιανναρά, ωστόσο, δεν εντάσσεται στις συνήθεις επαγγελματικές αναλύσεις αλλά φιλοδοξεί να εισφέρει μια οπτική που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αιρετική. Για πολλούς μάλιστα μπορεί να φαντάζει ακατανόητη αφού εξικνείται από ένα προβληματισμό εκτός των συμβολικών συντεταγμένων του σύχρονου έθνους-κράτους, ενώ δεν αποκλείεται αρκετοί να την αντιμετώπισαν ως ανέξοδο ακαδημαϊκό παίγνιο αφού εδράζεται σε ιστορικές προκείμενες που έχουν εκλείψει προ πολλού. Σηματοδοτεί, ωστόσο, την έναρξη ενός είδους διαλόγου που έχει ατυχώς εκλείψει από τα δημόσια πράγματα και αφορά πρωτίστως τους όρους και τις προϋποθέσεις της μακροϊστορικής επιβίωσης του Ελληνισμού και του ρόλου που θα μπορούσε να διαδραματίσει ως διακριτή ιστορική και πολιτιστική οντότητα στο μέλλον.

Η καταθλιπτική καθήλωση του ελληνικού στρατηγικού ρόλου -Η πικρή αλήθεια. (Αναδημοσίευση)…

Του Α. ΛΥΚΑΥΓΗ

Την ώρα που εξελίσσονται κοσμογονικές μεταλλαγές!……….

ΤΗΝ ΩΡΑ που οι Έλληνες χειμάζονται από κρίσιμα προβλήματα οικονομικής επιβιώσεως (με τη χώρα σε κατάσταση μιας εν δυνάμει χρεοκοπίας) και που η εσωστρέφεια τείνει να καταστεί ανίατη παθογένεια, στην περιοχή μας εξελίσσονται δραματικές διαφοροποιήσεις. Που αναπαράγουν δυναμικές μετατοπίσεως κέντρων ισχύος και ως εκ τούτου αναδιατάξεως στρατηγικών ισορροπιών.

Η αξιοποίηση της κυπριακής ΑΟΖ ...

Συντάκτης: Γεώργιος Ε. Σέκερης
 

Τον Αύγουστο 1976 και τον Μάρτιο 1987, ενδίδοντας στην τουρκική στρατιωτική πίεση εξ αφορμής της διαφοράς για την υφαλοκρηπίδα, η Ελλάδα υπέστη οδυνηρή μείωση, τόσο του διεθνούς γοήτρου της, όσο και της στενά συνδεδεμένης με αυτό διαπραγματευτικής της ικανότητας. Παρά το γεγονός ότι το διεθνές δίκαιο ευνοούσε τις θέσεις μας, την καθοριστική στιγμή της αντιπαράθεσης οι κυβερνήσεις Καραμανλή και Παπανδρέου, αντιστοίχως,  αναδιπλώθηκαν. Εκτιμώντας προφανώς ότι, υπό το φως και του στρατιωτικού ισοζυγίου, η φύση και σημασία της διαφοράς δεν δικαιολογούσαν μια πολεμική σύρραξη. Το σκεπτικό όμως αυτό – το οποίο ο γράφων βρίσκει κατ’ αρχήν πειστικό – δεν συνεπάγεται άφεση αμαρτιών για τις δύο κυβερνήσεις. Οι οποίες, αντιθέτως, φέρουν βαρύτατες ευθύνες για τους άκρως επιπόλαιους χειρισμούς – εν πολλοίς οφειλόμενους σε εσωτερικές τους σκοπιμότητες – που οδήγησαν στα εξευτελιστικά φιάσκο. Διότι, αφού είχαν αποκλείσει την προσφυγή σε στρατιωτικά μέσα, έπρεπε να αποφύγουν και ενέργειες και παραλήψεις που ήταν προφανές ότι θα απέληγαν σε μια ταπεινωτική υποχώρηση. Και να επιλέξουν εγκαίρως προσφορότερους τρόπους  προαγωγής των συγκεκριμένων συμφερόντων μας.

Τις τραυματικές αυτές εμπειρίες καλό θα ήταν να μην τις ξεχνούμε ενώ καταβάλλονται προσπάθειες για την αξιοποίηση της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Οι πρόσφατες περί την τελευταία αυτή εξελίξεις είναι στις γενικές τους γραμμές γνωστές:  Η κυπριακή κυβέρνηση, έχοντας συνάψει μια σειρά διεθνών συμφωνιών – την πιο πρόσφατη και σημαντικότερη τον περασμένο Δεκέμβριο με το Ισραήλ – για την οριοθέτηση της ΑΟΖ της, προανήγγειλε προ εβδομάδων την εκεί προσεχή διεξαγωγή γεωτρήσεων για τον εντοπισμό υδρογονανθράκων. Ενώ η Άγκυρα, εμμένοντας στην πάγια θέση της ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν εκπροσωπεί τους Τουρκοκυπρίους και επικαλούμενη συγχρόνως και υποτιθέμενα ίδια δικαιώματα στην επίμαχη περιοχή, αξιώνει τη ματαίωση των σχετικών ερευνών. Και απειλεί δια του κ. Νταβούτογλου ότι, εάν παρά ταύτα η Λευκωσία προχωρήσει σε «πιο προωθημένα βήματα», η τουρκική πλευρά θα προβεί στην «επιβαλλόμενη αντίδραση».

Και οι μεν τουρκικές απειλές είναι – και πάλι – καταφανώς αντίθετες προς τη διεθνή έννομη τάξη. Πλην όμως, με δεδομένη την κρισιμότητα του ελληνοκυπριακού και ελλαδικού διακυβεύματος, αλλά και την παρελθούσα πολιτεία της Άγκυρας, θα ήταν ασυγγνώστως επιπόλαιο να τις αντιπαρέλθουμε ως «λόγια του αέρα». Αντιθέτως, προκειμένου να αποφασίσουν τις επόμενες κινήσεις τους, κυπριακή και ελλαδική ηγεσία – συμπράττοντας στενά, δικαιούται κανείς να ελπίζει, και με βαρύνουσα τη γνώμη του εθνικού κέντρου – οφείλουν να τις λάβουν σοβαρότατα υπ’ όψιν. Όπως επίσης και τα ακόλουθα κρίσιμα συναφή ερωτήματα.

• Εν πρώτοις: Ποιες οι προοπτικές στρατιωτικής στήριξής μας από ΗΠΑ και Ισραήλ σε περίπτωση δυναμικής τουρκικής αντίδρασης; Έχουμε εξασφαλίσει σχετικές διαβεβαιώσεις; Διότι οι μέχρι στιγμής δημόσιες δηλώσεις των Αμερικανών είναι μάλλον σιβυλλικές – πιθανότατα λόγω της επιθυμίας τους να αποτραπεί μια απρόβλεπτων επακολούθων σύγκρουση μεταξύ στρατηγικών συμμάχων τους στην άκρως ασταθή Ανατολική Μεσόγειο. Άγνωστο δε εάν και σε ποιο βαθμό η στάση της Ουάσιγκτον θα επηρεασθεί εκ του ότι η αναλαβούσα τη διεξαγωγή των ερευνών εταιρεία είναι εβραιο-αμερικανικών συμφερόντων. Ενώ, από την άλλη, το Ισραήλ σιωπά –  ενδεχομένως απορροφημένο από τα υπαρξιακά του προβλήματα με τον αραβο-μουσουλμανικό κόσμο και απευχόμενο την περαιτέρω επιδείνωση των σχέσεών του με την Τουρκία. (Σκοπίμως παραλείπεται εδώ αναφορά στον ευρωκοινοτικό παράγοντα. Η επιρροή των Βρυξελλών επί των τουρκικών αποφάσεων είναι μικρή και βαίνει συρρικνούμενη. Το κύριο – και άλλωστε σχετικής πάντοτε αποτελεσματικότητας – μέσο πίεσης που κάποτε διέθετε η ΕΕ, ήτοι το δέλεαρ της κοινοτικής ένταξης, αποδυναμώθηκε  αφ’ ης στιγμής οι Τούρκοι   διαπίστωσαν ότι ούτως ή άλλως δεν πρόκειται να δρασκελίσουν το κοινοτικό κατώφλι στο προβλεπτό μέλλον.)
• Και κατά δεύτερο λόγο: Τι θα πράξει η Αθήνα, αν η Άγκυρα αντιδράσει στρατιωτικώς και Αμερικανοί, Ισραηλινοί, και άλλοι (των Ρώσων συμπεριλαμβανομένων) περιορισθούν σε διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες ή ρητορικές παραινέσεις; Έχει η χώρα μας αυτή τη στιγμή τη δυνατότητα να προβάλει αποτελεσματικά στρατιωτική ισχύ στην Ανατολική Μεσόγειο – και δη χωρίς να αποψιλώσει την άμυνά της στο Αιγαίο και στη Θράκη; Και αν όχι, είμεθα έτοιμοι να αντιδράσουμε στρατιωτικά και εκτός κυπριακού χώρου;

Εν απουσία έγκαιρης και εμπεριστατωμένης μελέτης των ως άνω καίριων παραμέτρων, ορατός είναι ο κίνδυνος οι εξελίξεις περί την ΑΟΖ  της Κύπρου να απολήξουν σε άτακτη υποχώρηση της πλευράς μας του τύπου των προαναφερθεισών κρίσεων στο Αιγαίο – ή εκείνης των  S-300.

Ενδέχεται βέβαια η Άγκυρα να μη δώσει, κατά την παρούσα τουλάχιστον φάση, στρατιωτική συνέχεια στις απειλές της και απλώς να επωφεληθεί της συγκυρίας για να παγιώσει πληρέστερα την – ούτως ή άλλως μη αναστρέψιμη, δυστυχώς – διχοτόμηση της Μεγαλονήσου. Στοιχειώδης, όμως, φρόνηση επιβάλλει να είμαστε προετοιμασμένοι  και για το χείρον. Δεν στερείται δε συναφούς ενδιαφέροντος η ακόλουθη συμβουλή του κορυφαίου ίσως μεταπολεμικού διεθνολόγου Χάνς Μόργκενταου προς τους διαχειριζομένους την εξωτερική πολιτική των κρατών: «Μην περιέρχεσθε ποτέ σε θέση από την οποία δεν μπορείτε να υποχωρήσετε χωρίς απώλεια γοήτρου ή να προχωρήσετε χωρίς μεγάλους κινδύνους.»

Πέμπτη, 01 Σεπτεμβρίου 2011 08:33  

diplomatikoperiskopio.com

                                              ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ ΑΟΖ:

• ΑΜΕΣΗ ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ «ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ» (ΑΟΖ)

• Ισραήλ προς Ελλάδα: Καθορίστε την ΑΟΖ και αν αντιδράσει η Τουρκία θα είναι αιτία πολέμου για εμάς

• ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ, ΜΕ ΟΧΗΜΑ ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ, ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΛΑΙΜΗΤΟΜΟ!

• Πατρίδα μας είναι το Καστελλόριζο Γράφει ο Ν. Λυγερός

• SOS! Βοηθείστε το Καστελόριζο! 

• Έννοια και δίκαιο της ΑΟΖ

Υπέρ των δραστηριότητων της Κύπρου εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης (AOZ) τάσσεται ο επίσημος εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών..........

Οι δραστηριότητες της Κύπρου προς εξερεύνηση και εξόρυξη ορυκτών πηγών πλούτου εντός της Αποκλειστικής Οικονομικής της Ζώνης (AOZ) ανταποκρίνονται στο διεθνές δίκαιο και τα κυριαρχικά της δικαιώματα σύμφωνα με τη Συνθήκη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, επισήμανε μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή του ο επίσημος εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Αλεξάντρ Λουκασέβιτς.

Στη σχετική ανακοίνωση, ο Α. Λουκασέβιτς σημείωσε ότι «σύμφωνα με τη Συνθήκη του ΟΗΕ για το Διεθνές Δίκαιο από το 1982, την οποία μεταξύ άλλων 162 κρατών έχει υπογράψει και η Κυπριακή Δημοκρατία, κάθε κράτος με θαλάσσιες ακτές κατέχει κυριαρχικά δικαιώματα στην ΑΟΖ του για σκοπούς εξερεύνησης, εκμετάλλευσης και προστασίας τόσο των ζώντων, όσο και των μη ζώντων φυσικών πηγών, συμπεριλαμβανομένων των υδάτων, που καλύπτουν το θαλάσσιο βυθό, το βυθό και το υπέδαφός του».

«Τα κυριαρχικά δικαιώματα για σκοπούς εξερεύνησης και επεξεργασίας των πηγών της ηπειρωτικής υφαλοκρηπίδας του παράκτιου κράτους έχουν αποκλειστικό χαρακτήρα», υπογράμμισε ο Ρώσος υψηλόβαθμος διπλωμάτης.

Τουρκικές φοβίες και ελληνική δράση.

Γράφει ο Καθηγητής Νίκος Λυγερός

Όταν οι δικοί μας συνειδητοποιήσουν ότι η Τουρκία έχει διαχρονικά δομικά προβλήματα και κρατιέται μόνο μέσω μίας τεχνητής αντιπαράθεσης μεταξύ πολιτικού και στρατιωτικού πεδίου, τότε θα καταλάβουν ότι η μοναδική δύναμή της είναι το φαινομενικό, το οποίο οφείλεται στις αδυναμίες των αντιπάλων της. Θεωρούμε ότι έχει μία μονομανία με την πατρίδα μας, ενώ η ύπαρξη μας εδώ και τόσους αιώνες απέναντί της αποδεικνύει την ανικανότητά της να μας εξοντώσει. Εξετάζουμε τη θέση μας πάντα με ένα παθητικό τρόπο, λες και είμαστε απλώς ένα ενδιάμεσο μεταξύ...
Ανατολής και Δύσης, μεταξύ Τουρκίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κι όμως δεν είναι μόνο αυτή η συνεισφορά μας στην ανθρωπότητα. Ο ελληνισμός δεν είναι μία οντότητα που έχει φοβίες, όπως ο κρατικός φορέας, παράγει ένα έργο για όλους και δεν περιορίζεται σε μορφή ελλαδικής μιζέριας που προσπαθούν να μας μάθει η κοινωνία και δημοσιογραφία του κενού. Κάθε φορά που δίνουμε σημασία σ' ένα υπουργό εξωτερικών της Τουρκίας, ο οποίος έχει το επίπεδο ενός υπουργού τύπου, το κάνουμε για να κρύψουμε τις δικές μας αδυναμίες στρατηγικής διαχείρισης μίας κρίσης. Προωθούν έννοιες του τύπου ελληνοτουρκικών σχέσεων, ενώ η πραγματικότητα της ιστορίας αποδεικνύει ότι επιθυμούν να συνομιλούν με ραγιάδες. Διότι τι άλλο να πούμε, όταν μιλούν να χωρίσουν το Αιγαίο στα δύο. Ο Ελληνισμός γεννήθηκε στο Αιγαίο και πουθενά αλλού. Με ποιο δικαίωμα, λοιπόν, διεκδικούν αυτόν τον χώρο; Μήπως επειδή εμείς οι ίδιοι θεωρούμε χαμένες τις λεγόμενες αλησμόνητες πατρίδες; Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι με το πρόσχημα της τεχνητής κρίσης που πρόκειται να μας πείσουν ότι πρέπει να κάνουμε παραχωρήσεις. Τα ελληνικά νησιά δεν είναι για ξεπούλημα ακόμα και να το ήθελε ο κρατικός φορέας. Όλοι έχουμε καταλάβει την αξία της ΑΟΖ και της οικονομικής δραστηριότητας. Το ίδιο ισχύει και για την Τουρκία. Γι' αυτό το λόγο κάνει τόσες προσπάθειες για να παρακάμψει το Διεθνές Δίκαιο, μόνο που έχει εναντίον της και την τοποστρατηγική. Κι αν καταφέρει να λυγίσει το πρώτο λόγω δικών μας λανθασμένων χειρισμών, η δεύτερη δε θα γονατίσει. Η ουσία είναι μία σε αυτό το πλαίσιο: η τοποστρατηγική δομή του Αιγαίου είναι ανθεκτική, και αυτή περιλαμβάνει και το Καστελλόριζο με το σύμπλεγμά του. Και γνωρίζουμε ότι αποτελεί την αιχμή του δόρατος όχι μόνο για την Ανατολική ΑΟΖ της Ελλάδος αλλά και για τη συνεκτικότητα σε αυτή την περιοχή, της ευρωπαϊκής ΑΟΖ. Οι Ευρωπαίοι στρατηγιστές το έχουν αντιληφθεί εδώ και χρόνια και δεν πρόκειται να παραμείνουν άπραγοι. Αρκεί να υπάρξει πολιτική βούληση από την πλευρά του λαού μας να είναι ενημερωμένος, όχι μόνο για τις πολιτικές εξελίξεις, αλλά και για τις στρατηγικές αντιστάσεις. Διότι η εξέλιξη δίχως αντίσταση μπορεί να οδηγήσει σε μία μορφή υποχώρησης, η οποία δεν επιτρέπεται στην προκειμένη περίπτωση. Αν ο λαός μας κατανοήσει μερικά δομικά στοιχεία, τότε θα είναι έτοιμος να αντισταθεί σε οποιαδήποτε ενέργεια που δεν εξασφαλίζει την ακεραιότητά του. Αυτό δεν έχει σχέση με την Τουρκία, αλλά αποκλειστικά με μας και την πατρίδα μας. 

http://ethnosnews.gr/

ΑΜΕΣΗ ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ «ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ» (ΑΟΖ) .........

Με την ευκαιρία της δήλωσης των ΗΠΑ περί «ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ» (ΑΟΖ), ο κ. Β.Παπαγεωργόπουλος  έκανε την παρακάτω δήλωση:

 

ΑΜΕΣΗ ΕΞΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ «ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΖΩΝΗΣ» (ΑΟΖ)

«Μετά τις δηλώσεις των ΗΠΑ ότι είναι υπέρ της «Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης» (ΑΟΖ) της Κύπρου και «κάθε  άλλης χώρας», γιατί η Κυβέρνηση δεν  εξήγγειλε ΑΜΕΣΩΣ την Ελληνική Α.Ο.Ζ. που λύνει και τα οικονομικά μας και τα Εθνικά μας προβλήματα;

Το Ανακοινωθέν της Μαδρίτης (1997): Γραπτή αποτύπωση του κατήφορου

Ιωάννης Σ. Λάμπρου, Πολιτικός Επιστήμων
 
Συμπληρώθηκαν στις αρχές Ιούλιου 14 χρόνια από το κοινό ανακοινωθέν της Μαδρίτης μεταξύ Ελλάδος-Τουρκίας. Στα πλαίσια της συνόδου του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη τον Ιούλιο του 1997, οι Κ. Σημίτης και Σ. Ντεμιρέλ υπέγραψαν ένα κείμενο αρχών, με την ενθάρρυνση των ΗΠΑ, το οποίο καθόριζε ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο οι δύο πλευρές δεσμεύονταν να κινηθούν για τον καθορισμό των μεταξύ τους σχέσεων.
Ανακοινωθέν το οποίο εξέφραζε με τον καλύτερο τρόπο την διολίσθηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Οι κύριες πρόνοιες του κοινού ανακοινωθέντος ήσαν οι εξής:
Υπήρχε αναφορά για σεβασμό στην κυριαρχία των δυο κρατών. Η τοποθέτηση, όμως, ήταν γενική και αόριστη χωρίς να διευκρινίζεται αν η Τουρκία αποδεχόταν τα υφιστάμενα σύνορα, γεγονός δηλωτικό των αναθεωρητικών της σχεδίων συντηρώντας την θεωρία των γκρίζων ζωνών.