Προβληματίζουν μηνύματα της Αθήνας για αθέτηση όρων

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Οικονομικών, Μάρτιν Γέγκερ, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στηρίζει «πλήρως» το αίτημα παράτασης του τρέχοντος ελληνικού προγράμμα, το οποίο άλλωστε ο ίδιος έχει καταθέσει στη γερμανική βουλή.

Παν. Δημητριάδης/Κύπρος: Το κούρεμα θα μπορούσε να ήταν μικρότερο / Zypern sorgt sich wegen Ukraine-Krise

Τη θέση ότι το κούρεμα καταθέσεων θα μπορούσε να περιοριστεί, εξέφρασε σε συνέντευξη του στο Ρόιτερς ο τελών υπό παραίτηση Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Πανίκος Δημητριάδης.

«Εκ των υστέρων τα στοιχεία καταδεικνύουν ότι το ΔΝΤ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ψηλότερο όριο χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ και να περιοριστεί το bail in. Εάν οι δανειστές χρησιμοποιούσαν το όριο του 120%. 3,6 δισ. επιπλέον θα ήταν διαθέσιμα, περιορίζοντας το bail in στις καταθέσεις μιάς τράπεζας αντί δύο. Ήταν η πρώτη φορά που διαφώνησα με το ΔΝΤ, αλλά αυτό επέμενε στην αρχική του θέση», δήλωσε ο απερχόμενος Διοικητής.

Στρατεύματα του Υπουργείου Εσωτερικών της Ουκρανίας σε πολεμική ετοιμότητα. - Νέα συγκέντρωση διαδηλωτών στο Κίεβο.

 --

Ο ηγέτης της παράταξης « Πατρίδα», Αρσένι Γιατσενιούκ, το Σάββατο, σε συνέντευξή του στο Κίεβο, δήλωσε ότι τα στρατεύματα του Υπουργείου Εσωτερικών που σταθμεύουν στην Περιφέρεια Κιέβου, τέθηκαν σε πλήρη ετοιμότητα μάχης.

Ο Γιατσενιούκ επιβεβαιώνει επίσης, ότι κατά την τελευταία εβδομάδα «όλα τα ιατρικά ιδρύματα στο Κίεβο και την Περιφέρεια Κιέβου έχουν λάβει εντολή να εξασφαλίσουν θαλάμους για σοβαρά τραυματίες και εγκαυματίες».

Η Ουκρανία αναμένει καλύτερους όρους για να μπει στην ΕΕ. -Oι προϋποθέσεις της οικονομικής βοήθειας που προσφέρθηκε στο Κίεβο από την ΕΕ ήταν ταπεινωτικοί.

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βίκτορ Γιανουκόβιτς δήλωσε σήμερα ότι η χώρα του θα αναμείνει καλύτερους όρους προκειμένου να εξετάσει μια συμφωνία σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, επισημαίνοντας ότι οι προϋποθέσεις της οικονομικής βοήθειας που προσφέρθηκε στο Κίεβο από την ΕΕ ήταν ταπεινωτικοί.
Ο Γιανουκόβιτς σημείωσε ότι η ΕΕ προσέφερε βοήθεια ύψους 610 εκατομμυρίων ευρώ στην Ουκρανία, την οποία όμως για να λάβει το Κίεβο θα έπρεπε να συμφωνήσει σε ένα νέο πρόγραμμα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), το οποίο είχε επίσης θέσει απαράδεκτους όρους.

Μέρκελ: Δεν θα υπάρξουν ειδικοί όροι για την Κύπρο

Δεν θα υπάρξουν ειδικοί όροι «διάσωσης» για την Κύπρο, που δεν θα περιλαμβάνουν την ανάγκη για οικονομικές μεταρρυθμίσεις όπως οι ιδιωτικοποιήσεις, δήλωσε από το Βερολίνο η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ.

«Συμφωνούμε ότι είναι σημαντικό η τρόικα να συζητήσει με την Κύπρο και ότι δεν μπορούν να υπάρξουν ειδικοί όροι για την Κύπρο, επειδή έχουμε κοινούς κανόνες στην Ευρώπη. Απέχουμε πολύ από την ολοκλήρωση των διαβουλεύσεων» δήλωσε η Μέρκελ κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Τι προλαβαίνει κανείς σε εκατό ώρες; Τι άλλο εκτός από την άτακτη χρεοκοπία;

 Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
«Προφανώς θέλουμε δανεισμό, αλλά πρέπει να επανεξετάσουμε τους όρους του δανεισμού», δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στη συνέντευξή του στην εφημερίδα «6 μέρες».

Σύμφωνοι, αλλά σε μια συζήτηση κατά την οποία θα επανεξεταστούν οι όροι του δανεισμού, θα πρέπει υποχρεωτικά να λάβουν μέρος και οι δανειστές.

Ναι, αλλά αμέσως μετά, στην ίδια συνέντευξη, ο κ. Τσίπρας υποστήριξε πως ο ίδιος και το κόμμα του σχεδιάζει πρόγραμμα… εκατό ωρών!

Τα παραμύθια με τους Ρώσους ...

Ενας από τους μύθους που κυριάρχησαν τα δυο τελευταία χρόνια της κρίσης ήταν ότι η Ελλάδα είχε και άλλες εναλλακτικές λύσεις από το να προσφύγει στους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς για βοήθεια. Θα θυμάστε ίσως, τον Μίκη να ξεσπαθώνει στις συγκεντρώσεις των αγανακτισμένων κατά των αποικιοκρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και να δηλώνει ότι η Ρωσία και η Κίνα ήταν έτοιμες να μας προσφέρουν περίπου δωρεάν βοήθεια, χωρίς μνημόνια και πράσινα άλογα... Συνταγή που υιοθέτησε, πιο κομψά είναι αλήθεια και ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και διάφοροι νεόκοποι εθνοσωτήρες τύπου Καμμένου. Εμφάνιζαν μάλιστα ως υπόδειγμα ικανής διαπραγμάτευσης την Κύπρο που είχε πάρει ένα πρώτο δάνειο 2,5 δισ. από τους Ρώσους.

ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΜΜΕ - Κύπρος: Δεύτερες σκέψεις για την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης

Το ενδεχόμενο ακόμη και να αποσύρει το αίτημά της για προσφυγή στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης άφησε ανοιχτό η Λευκωσία, σύμφωνα κυπριακό ΜΜΕ, το οποίο αναφέρει ότι στη σύσκεψη για την κυπριακή οικονομία που έγινε την Τρίτη, ο Δημήτρης Χριστόφιας φέρεται να είπε ότι παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο σύναψης διμερούς δανείου και απόσυρσης του αιτήματος από τον Μηχανισμό. Παράλληλα, ο υπουργός Οικονομικών, Βάσος Σιαρλής εξέφρασε την ελπίδα οι όροι του προγράμματος στήριξης να μην είναι οδυνηροί.

Οταν ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών της Κύπρου Βάσος Σιαρλής αναφέρθηκε στις πιέσεις που δέχεται η Λευκωσία ώστε να ενταχθεί σε πλήρη μηχανισμό, επειδή το ύψος της βοήθειας ξεπερνάει το κυπριακό ΑΕΠ, σύμφωνα με τα κυπριακά ΜΜΕ, ο πρόεδρος της Κύπρου τον διέκοψε λέγοντάς του ότι κινδυνολογεί.

«Η ΤΡΟΙΚΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ»...

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Αποκαλυπτικός ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της παγκόσμιας έκδοσης των «Τάιμς της Νέας Υόρκης» στο χθεσινό τους φύλλο: «Η περισσότερη βοήθεια προς την Αθήνα κάνει κύκλο και ξαναγυρίζει στην Ευρώπη»! Διαφωτιστικός και ο τίτλος του ίδιου θέματος στις εσωτερικές σελίδες της εφημερίδας: «Η Αθήνα ούτε κάν βλέπει πλέον τις περισσότερες από τις πληρωμές διάσωσής της»! Άκρως επεξηγηματικός και ο υπότιτλος: «Η Ελλάδα δεν θα χρεοκοπήσει ως προς την τρόικα, γιατί η τρόικα πληρώνει τον εαυτό της»!

Εκτός από τον ρόλο του Άκη, αποκαλύπτεται και αυτός των δανειστών ...

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη 

-

Πέσαμε πάλι από τα σύννεφα.

Και όμως. Όλα ήσαν γνωστά. Η χλιδάτη ζωή του Άκη Τσοχατζόπουλου, που δεν δικαιολογεί καμιά βουλευτική αποζημίωση, ήταν επί χρόνια κοινό μυστικό.
Αν πραγματικά υπάρχει κάτι το ενδιαφέρον στην υπόθεση της (προεκλογικής) σύλληψής του, αυτό, κατά τη γνώμη μου, ουδεμία σχέση έχει με τα αποκαλυπτόμενα περιουσιακά του στοιχεία.
Το ενδιαφέρον είναι πως η υπόθεση Τσοχατζόπουλου ξαφνικά εμφανίζεται εντελώς αποκομμένη από το οργιώδες σκηνικό που επί χρόνια είχε στηθεί γύρω από τα εξοπλιστικά προγράμματα – τα οποία πάντως αποφασίζονταν από τα υπουργικά συμβούλια και τα ΚΥΣΕΑ.

Το βρετανικό δίκαιο και η Ελλάδα ....

Κώστας Χ. Χρυσόγονος*

-

Σε άρθρο του στο «Βήμα» την Κυριακή 22.1.2012 ο ομότιμος καθηγητής κ. Χ. Ροζάκης συμπεραίνει ότι «αν η Ελλάδα θέλει να αντιμετωπίσει την αποπληρωμή του χρέους της με καλοπιστία και υπευθυνότητα, δεν έχει τίποτα να φοβηθεί από την εφαρμογή ενός αξιόπιστου δικαίου» (δηλαδή του αγγλικού) και ότι «αντίθετες απόψεις σε αυτό φαίνεται να είναι εκ του πονηρού». Επειδή συγκαταλέγομαι σε εκείνους που έχουν επώνυμα εκφράσει αντίθετη άποψη, επιτρέψτε μου τις εξής παρατηρήσεις:

• 1. Το ζήτημα δεν είναι αν η Ελλάδα θέλει να αντιμετωπίσει την αποπληρωμή του χρέους της με καλοπιστία, αλλά αν έχει την αντικειμενική δυνατότητα να αποπληρώσει το χρέος αυτό, έστω και μετά την απαλλαγή της από ένα μέρος του με το PSI. Οποιος υποστηρίζει την ύπαρξη τέτοιας δυνατότητας θα πρέπει να μας εξηγήσει γιατί ένα δημόσιο χρέος στο 120% του ΑΕΠ δεν ήταν βιώσιμο το 2009 αλλά θα είναι το 2020. Εκείνο εξάλλου που επιμελώς αποσιωπάται από τα κυρίαρχα μέσα «ενημέρωσης» είναι ότι τα δημόσια χρέη (και ελλείμματα) συνοδεύονται από περίπου ισομεγέθη εξωτερικά χρέη. Πώς θα καταφέρει μια χώρα, η οποία ποτέ στην ιστορία της δεν ήταν σοβαρά πλεονασματική στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (το μεγαλύτερο ετήσιο πλεόνασμα ήταν της τάξεως του 2% του ΑΕΠ, στην προ ευρώ εποχή), να αντιμετωπίσει αυτό το βουνό εξωτερικού χρέους;

• 2. Ο υπαινιγμός του κ. Ροζάκη ότι το ελληνικό δίκαιο είναι αναξιόπιστο, σε αντιδιαστολή προς το «αξιόπιστο» αγγλικό, είναι όχι μόνο αβάσιμος, αλλά και εκτός θέματος. Η ουσία βρίσκεται στο ότι, όπως ομολογεί ο κ. Ροζάκης, η εφαρμογή του αγγλικού δικαίου διασφαλίζει τον δανειστή έναντι της επίκλησης, εκ μέρους του οφειλέτη (ελληνικό Δημόσιο) «χαλαρωτικών διατάξεων για την πληρωμή του χρέους που προβλέπονται από το ελληνικό δίκαιο (λ.χ. η απρόβλεπτη μεταβολή των συνθηκών)». Με άλλες λέξεις, το αγγλικό δίκαιο είναι αυστηρό έναντι του κράτους-οφειλέτη, είναι δηλαδή ένα δίκαιο προορισμένο να κατοχυρώνει τα συμφέροντα των δανειστών. Και βέβαια η υπαγωγή ενός χρέους εκφρασμένου σε ευρώ στο αγγλικό δίκαιο θα συνεπάγεται απόλυτη αδυναμία δραχμοποίησής του, αν τελικά η Ελλάδα αναγκαστεί να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα. Επομένως η αλλαγή του δικαίου που διέπει τα ελληνικά ομόλογα αποτελεί μείζονα παραχώρηση εκ μέρους της χώρας μας, η οποία δεν δικαιολογείται αν δεν διασφαλίζεται η βιωσιμότητα του χρέους.

• 3. Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο αναγκαστικής εκτέλεσης, θα πρέπει πρώτα να δούμε τη διατύπωση της νέας δανειακής σύμβασης. Σε κάθε περίπτωση όμως, εφόσον τα νέα ομόλογα θα τελούν υπό την εγγύηση των κρατών-μελών της ευρωζώνης και του ΔΝΤ, η κατάληξη θα είναι η μετατροπή του χρέους προς ιδιώτες, όπως ήταν το 2010, σε διακρατικό χρέος. Απέναντι στα κράτη η διαπραγματευτική ισχύς του ελληνικού Δημοσίου είναι de facto σχεδόν ανύπαρκτη. Ολα αυτά φοβάμαι ότι οδηγούν στην κατεδάφιση της κυρίαρχης κρατικής υπόστασης του Ελληνισμού.

• 4. Οποιος διατυπώνει ισχυρισμούς περί «πονηρίας» απόψεων αντίθετων προς τις δικές του οφείλει και να τους αποδεικνύει, διαφορετικά υποδηλώνει μόνο ένδεια ουσιαστικών επιχειρημάτων.

*Ο κ. Κώστας Χ. Χρυσόγονος είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

tovima gr

-----

ΣΧΕΤΙΚΑ:

• Επονείδηστο Χρέος!

• Δραχμή – Ευρώ – Χρέος

H πτώχευση του 1893 και οι ομοιότητες με το σήμερα ....

Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΕΜΟΣ

-

  Παρακολουθώντας κανείς τα ιστορικά γεγονότα της εποχής του 1893 και συγκρίνοντάς τα με τα σημερινά, μένει κατάπληκτος με την παρόμοια επανάληψη των γεγονότων σήμερα...
Την οικονομία της χώρας υπονόμευαν «η συνδυασμένη επίθεση των μεγαλόσχημων κερδοσκόπων από το εξωτερικό, αλλά και κάποιων από το εσωτερικό, οι οποίοι καραδοκούσαν από καιρό, περιμέναν την κατάλληλη στιγμή να πλήξουν τον αγωνιζόμενο ηγέτη Χαρίλαο Τρικούπη».
Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Στις 3 Μαΐου 1892 ο Χαρίλαος Τρικούπης θριάμβευσε στις εκλογές για δεύτερη φορά. Ο λαός ανακουφίστηκε, γιατί περίμενε πολλά από τον Μεσολογγίτη πολιτικό. Όμως, η χρεωκοπία ήταν ήδη προγραμματισμένη από σκοτεινές δυνάμεις. Καραδοκούσαν σκοτεινές δυνάμεις που δεν θα άφηναν τον Τρικούπη να επιτύχει.
Όταν είδε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση, αναγκάστηκε να καταφύγει στην αναζήτηση δανείου από το εξωτερικό. Εβολιδοσκόπησε αρχικά τους Άγγλους κεφαλαιούχους. Οι βολιδοσκοπήσεις του εκείνες απέδωσαν καρπούς. Το Βρετανικό κεφάλαιο εδέχθη να παράσχει νέο δάνειο, έθεσε όμως ένα προκαταρκτικό όρο. Να στείλει στην Ελλάδα ειδικό απεσταλμένο του, ο οποίος να εξετάσει επί τόπου τα οικονομικά μας και να αποφανθεί υπεύθυνα, αν η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας παρουσίαζε τα απαιτούμενα εχέγγυα για την εξασφάλιση των δανειστών (όπως γίνεται σήμερα με την τρόικα...).
Ο Τρικούπης δέχθηκε τον όρο και τότε ήλθε στην Αθήνα ο περίφημος Εδουάρδος Λω, ως αντιπρόσωπος των Άγγλων κεφαλαιούχων. Η έρευνα που έκαμε ο Εδουάρδος Λω κατέληξε σε πορίσματα ευνοϊκά για την οικονομία μας. (Στην Αθήνα υπάρχει οδός Εδουάρδου Λω). Και τότε οι κεφαλαιούχοι του Λονδίνου έτρεξαν να χορηγήσουν το νέο δάνειο την κρίσιμη εκείνη ώρα.
Η αισιόδοξη όμως αυτή προοπτική ανησύχησε σφόδρα τους ποικιλώνυμους καιροσκόπους που επεδίωκαν από καιρό την επίσημη χρεωκοπία της Ελλάδος, για να μας επιβάλουν τον προγραμματισμένο «Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο», με τον οποίον θα ικανοποιούντο τα στυγνά συμφέροντά τους. Και τότε οργανώθηκε μία νέα μυστική εκστρατεία, για να ματαιωθεί η παροχή του δανείου.
Η σκοτεινή αυτή ενέργεια εκδηλώθηκε πρώτα από την πλευρά της Γαλλίας. Οι Γάλλοι κεφαλαιούχοι, οι οποίοι είχαν στα χέρια τους πολλά ελληνικά χρεώγραφα προέβαλαν την αξίωση να στείλουν και δικό τους αντιπρόσωπο, ως αντίρροπο της αποστολής του Βρετανού Εδουάρδου Λω. Υποστηριζόμενοι από την κυβέρνηση της χώρας τους οι Γάλλοι κεφαλαιούχοι ανάγκασαν τον Τρικούπη να αποδεχθεί την αξίωσή τους. Και ήλθε τότε ο περιβόητος Ρου, επιθεωρητής του γαλλικού υπουργείου των Οικονομικών και κρυφός πράκτορας των κεφαλαιούχων του Παρισιού. Είχε έρθει με την κρυφή εντολή να τορπιλίσει την προσπάθεια του Τρικούπη, για μία οικονομική ανόρθωση της Ελλάδος. Και εξετέλεσε την αποστολή του κατά τρόπο αδίστακτο...
Συνέταξε μία έκθεση, της οποίας τα συμπεράσματα ήταν αντίθετα τελείως από εκείνα στα οποία είχε καταλήξει ο Εδουάρδος Λω. Ο Ρου παρουσίαζε ως απελπιστική την οικονομική κατάσταση της Ελλάδος και αποφαίνονταν ότι η πτώχευσή μας ήταν αναπόφευκτη. Ψευδή και κακόπιστα ήταν τα συμπεράσματά του, αλλά η αποστολή του αποτελούσε μέρος του γενικότερου συνωμοτικού σχεδίου. Ενός σχεδίου που απέβλεπε σε δύο στόχους: πρώτον, να παίξουν για άλλη μια φορά οι αόρατοι κερδοσκόποι το χρυσοφόρο παιχνίδι τους στα χρηματιστήρια και δεύτερον, να κλονισθεί η εμπιστοσύνη των Άγγλων κεφαλαιούχων και να ματαιωθεί η σύναψη του δανείου, έτσι δε να οδηγηθεί η χώρα αναπόφευκτα στην χρεωκοπία.
Τελικά τα ελληνικά χρεώγραφα υπέστησαν τρομακτική έκπτωση και η συμμορία των κερδοσκόπων, γνωρίζοντας το μυστικό, κέρδισε δεκάδες εκατομμύρια. Μετά από αυτό οι συνωμότες έβαλαν εμπρός τον δεύτερο στόχο τους: να κλονισθεί η εμπιστοσύνη των Άγγλων κεφαλαιούχων και να ματαιωθεί η σύναψη του δανείου.
Απτόητος ο Τρικούπης εξακολούθησε την σωστική προσπάθειά του. Έστρεψε την προσπάθειά του εξ ολοκλήρου προς τους Άγγλους κεφαλαιούχους. Για να τους πείσει έστειλε στο Λονδίνο τον υπουργό Οικονομικών Θεοτόκη. Ο Θεοτόκης βοηθούμενος και από τον πρεσβευτή Άθω Ρωμάνο, κατόρθωσε να εξασφαλίσει την σύναψη δανείου 4-5 εκατομμυρίων λιρών.
Όμως, οι δολοπλοκίες παραγόντων από το εξωτερικό, δυστυχώς και από το εσωτερικό, συνέβαλαν, ώστε να ματαιωθεί η σύναψη του δανείου εκείνου που θα έσωζε οικονομικώς την χώρα. Επετεύχθη ο βαθύτερος σκοπός αυτών που επεδίωκαν τη χρεωκοπία της Ελλάδος. Αυτά και πολλά άλλα ανάγκασαν τον Τρικούπη να παραιτηθεί.
Τα ανάκτορα διόρισαν νέα κυβέρνηση: Σωτηροπούλου, Ράλλη, Ευταξία, η οποία βρέθηκε μπροστά σε δραματικό αδιέξοδο. Και βρήκε μια λύση, που διέσυρε την Ελλάδα διεθνώς, χωρίς καν να ματαιώσει τη χρεωκοπία της χώρας.
Μιμήθηκε τη μέθοδο που είχε εφαρμόσει λίγο πριν η ...Αργεντινή! Την μέθοδο της προσωρινής αναστολής πληρωμών του κράτους. Εδώ βλέπουμε πόσο ομοιόμορφη είναι μερικές φορές η ιστορική επανάληψη. Και σήμερα γίνεται πολλές φορές αναφορά στην χρεωκοπία της Αργεντινής πριν από το σημερινό πρόβλημα της Ελλάδας...
Στη συνέχεια η νέα Κυβέρνηση, αντί για χρήματα θα έδινε στους δανειστές της Ελλάδας προσωρινές αποδείξεις τίτλων του δανείου, που ονομάζονταν «σκριπ». Η λέξη έγινε συνώνυμη με την έννοια «αέρας κοπανιστός». «Σκριπ» είχε δώσει πριν από δύο χρόνια και η Αργεντινή, η οποία όμως είχε χρεωκοπήσει και μάλιστα δολίως.
Ακολουθώντας τότε η Ελλάδα τις απατηλές μεθόδους της Αργεντινής ξεσήκωσε τον διεθνή διασυρμό εναντίον μας σε όλη την Ευρώπη και εκλόνισε ακόμη βαθύτερα τη διεθνή πίστη προς την χώρα μας.
Τότε εμφανίστηκε ο μεγάλος κερδοσκόπος Χάμπο, ο οποίος μας χορήγησε ένα μικρό δάνειο με επαχθέστατους όρους. Η Κυβέρνηση Σωτηροπούλου είχε δημιουργήσει πραγματικό χάος στη χώρα. Τότε ο βασιλιάς Γεώργιος Α’ αναγκάστηκε να αναθέσει τον σχηματισμό Κυβέρνησης στον Χαρίλαο Τρικούπη.
Λέω, αναγκάστηκε, γιατί ήταν πάντα εναντίον του Τρικούπη από τότε που έγραψε το γνωστό άρθρο με τον τίτλο: «Τις πταίει;». Αλλά, εκεί που είχαν φθάσει τα πράγματα ο Τρικούπης ήταν αδύνατο να κάμει θαύματα. Έτσι, τον Δεκέμβριο του 1893 στην ομιλία του στη Βουλή είπε το «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν!». Αλλά το κακό δεν σταμάτησε εδώ. Οι ξένοι ομολογιούχοι εξαπέλυσαν θύελλα κατηγοριών κατά της Ελλάδος. Οι ζημιές των ξένων ομολογιούχων ήταν τεράστιες.
Οι κυβερνήσεις Γαλλίας και Αγγλίας είχαν εξοργισθεί εναντίον μας. Η Γερμανική κυβέρνηση άφριζε από θυμό, ο γερμανικός τύπος μας περνούσε γενεές δεκατέσσερες (πρόδρομοι του σημερινού «Focus»).
Δημιουργήθηκε έτσι μια ευρύτερη ευρωπαϊκή σκευωρία, που απέβλεπε να ρίξει την Ελλάδα σε ένα πόλεμο κατά της Τουρκίας, πόλεμο προκαταδικασμένο. Από τα παρασκήνια εξώθησαν τα πράγματα, ώστε να γίνει αναπόφευκτος ο ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897. Στην κατάσταση που βρισκότανε τότε η Ελλάδα ηττήθηκε. Υποχρεώθηκε να πληρώσει 100 εκατομμύρια χρυσά φράγκα ως πολεμική αποζημίωση και υποχρεώθηκε να δεχθεί τον «Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο».
Οι Ευρωπαίοι δηλαδή εδάνεισαν στην Ελλάδα 100 εκατομμύρια για να πληρώσει την αποζημίωση, αλλά για να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους, καθώς και τα προηγούμενα δάνεια, που είδαμε πιο πάνω, καταρτίστηκε επιτροπή από ξένους, η λεγόμενη «Επιτροπή Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου» - ΔΟΕ (όπως τώρα η Τρόικα). Η Επιτροπή αυτή ανέλαβε την διαχείριση των λεγομένων «υπεγγύων προσόδων». (Υπέγγυος πρόσοδος = Πρόσοδος (εισόδημα) του κράτους, που δίνεται ως εγγύηση στους δανειστές του. Δηλαδή, τις εισπράξεις από το χαρτόσημο, τον καπνό, το αλάτι, τα σπίρτα, τα παιγνιόχαρτα, το πετρέλαιο και τα εισαγωγικά τέλη από το λιμάνι του Πειραιά.
Τότε ο ΔΟΕ, σήμερα το ΔΝΤ...
Ο ΔΟΕ διατηρήθηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Το ΔΝΤ μέχρι πότε;

proinoslogos gr

-------------------------------

Δραχμή – Ευρώ - Χρέος

Δραχμή, Καταδίκη ή Μοναδική Ελπίδα; ....

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

          09.01.2012

                                      ΔΕΛΤΙΟΤΥΠΟΥ

Ο κύριος Γ. Προβόπουλος, Δοικητής της αποκαλούμενης “Τράπεζας της Ελλάδος”, ακολουθώντας την ίδια πολιτική με τον Υπουργό Οικονομικών κ. Ευ. Βενιζέλο και με το ίδιο περισπούδαστο ύφος μας απείλησε  ότι η επιστροφή στο Εθνικό μας νόμισμα, την ξακουστή Δραχμή, θα σήμαινε την επιστροφή της χώρας στη δεκαετία του 1950 όταν η Ελλάδα μετά από έναν παγκόσμιο πόλεμο και έναν εμφύλιο σπαραγμό ανασυγκροτούσε τις δυνάμεις της για να φθάσει, μέχρι τις αρχές της μεταπολίτευσης, σε ένα βιοτικό επίπεδο που μπόρεσε να σπουδάσει και να μορφώσει όλους αυτούς που σήμερα την έχουν καταντήσει παγκόσμιο περίγελο.

Ας δούμε όμως αρχικά ποιά είναι η «Τράπεζα της Ελλάδος» την οποία διευθύνει ο κ. Γ. Προβόπουλος και ως εκ τούτου φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη όλων όσων τη χρησιμοποιούν για την εξυπηρέτηση ιδίων συμφερόντων. Εκ του καταστατικού της, οι ιδιώτες μέτοχοι της τράπεζας με ποσοστό συμμετοχής μικρότερο του 5% μπορούν να παραμένουν ανώνυμοι. Το αποτέλεσμα είναι ότι παραμένουν άγνωστοι οι μέτοχοι της τράπεζας που συνολικά κατέχουν το 92% των μετοχών της. Αυτό γεννά  τέσσερα ερωτήματα και καταγγελίες.

1. Ποίος είναι ο ρόλος της κεντρικής τράπεζας της Ελλάδος όταν σε αυτή συμμετέχουν ιδιώτες, ασχέτως του ποσοστού συμμετοχής τους ή της ανωνυμίας τους;
2. Πως αυτή η μετοχική σύνθεση εξασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα έναντι του ντόπιου και ξένου χρηματοπιστωτικού συστήματος;
3. Γιατί αυτοί οι μέτοχοι παραμένουν άγνωστοι και γιατί ένα τέτοιο κερδοσκοπικό  ίδρυμα χρησιμοποιεί τον παραπλανητικό και ψευδεπίγραφο τίτλο της Τραπέζης της Ελλάδος;
4. Με τι δικαίωμα ο Διοικητής ενός τέτοιου ψευδεπίγραφου  κερδοσκοπικού ιδρύματος έχει τα προνόμια να καθορίζει την νομισματική πολιτική της χώρας, όποια έχει απομείνει μετά την είσοδο μας στο Ευρώ, και να μας απειλεί για ενδεχόμενους κινδύνους που κατά τη γνώμη του ενέχει η επιστροφή μας στη Δραχμή, όταν δεν τολμά καν να μας πει σε τι σκλαβοπάζαρο τους διεθνούς  χρηματοπιστωτικού συστήματος θα καταντήσουμε όσο η νομισματική μας πολιτική καθορίζεται από τα ζωώδη πνεύματα (animal spirits) των αγορών;

Όσον αφορά την επιλογή Ευρώ ή Δραχμή θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα με δίδυμα ελλείμματα, το  δημοσιονομικό έλλειμμα της κυβέρνησης  αλλά και το έλλειμμα εξωτερικών συναλλαγών, που κατά την τελευταία δεκαετία ανέρχεται κατά μέσο όρο στα 30 δις € ετησίως, χωρίς ποτέ κανένας από τους κυβερνώντες να μιλήσει για αυτό. Για το 2012 έχουν συντάξει έναν προϋπολογισμό 170 δις εκ των οποίων τα 50 δις περίπου είναι για μισθούς, συντάξεις, παιδεία, υγεία και ασφάλεια και λίγο πολύ θα καλυφθούν από φόρους και τα άλλα έσοδα του κράτους ενώ τα υπόλοιπα 120 δις προορίζονται, 42 για χρεολύσια, 32 για χρέη των Ελληνικών δήθεν τραπεζών , 16 δις για τόκους (όσο οι δαπάνες για υγεία, παιδεία και ασφάλεια), 25 δις για βραχυπρόθεσμο δανεισμό και 5 δις για κάτι μεταβατικούς λογαριασμούς.

Θα πληρώσουμε 32 δις για να αναπληρώσουμε τις ζημίες των τραπεζών από το κούρεμα που με αυτό τον τρόπο το επιφορτίζεται ο Έλληνας πολίτης. Οι τράπεζες ονομάζονται δήθεν Ελληνικές από τη σύνθεση του μετοχικού τους κεφαλαίου στο οποίο  η συμμετοχή του ελληνικού δημοσίου έχει ως ακολούθως: Τράπεζα της Ελλάδος 8%, Εθνική 1,2%, Alpha bank 0,5%,  Eurobank 0%.

Το σύνολο των 120 δις θα το δανειστούμε στερώντας τον μέσο Έλληνα από τα στοιχειώδη για τη διαβίωση του, βάζοντας υποθήκη τη χώρα  και το μέλλον των παιδιών μας, χωρίς να δοθεί ούτε μία δραχμή για αναπτυξιακά έργα και όλα αυτά όχι για να αναπληρώσουμε κάποια εθνική καταστροφή από λοιμό, σεισμό, καταποντισμό ή επιδρομή αλλοφύλων. Θα τα πληρώσουμε για να ικανοποιήσουμε τις απαιτήσεις τοκογλύφων και τα χρέη που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις της τελευταίας τριακονταετίας για να παραμείνουν στην εξουσία εξαπατώντας το λαό ότι η φαινομενική ευημερία που παρείχαν προερχόταν από ανακατανομή του πλούτου που πέτυχαν οι σοσιαλιστές.

Πέραν τούτου, αποβιομηχανοποίησαν τη χώρα, εισήγαγαν ένα σωρό άχρηστες καταναλωτικές συνήθειες  για ξένα προϊόντα και το χειρότερο έβαλαν τη χώρα στο Ευρώ, μία χώρα με δίδυμα ελλείμματα σε ένα νόμισμα με αμετάκλητη νομισματική ισοτιμία.  Αυτή η ιδιορρυθμία της χώρας μας απαιτεί την ευχέρεια έκδοσης νομίσματος και την δυνατότητα άσκησης νομισματικής πολιτικής που να ενθαρρύνει τις εξαγωγές και να επιβάλλει δασμούς σε ανταγωνιστικά προϊόντα, πράγμα αδύνατο με τη συνθήκη του Μάαστριχ. Η τράπεζα της Ελλάδος δεν μπορεί να δράσει ως δανειστής έκτακτης ανάγκης αλλά ούτε και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα  αναλαμβάνει το ρόλο αυτό για τα προβληματικά μέλη της ΕΕ τα οποία είναι αναγκασμένα να δανείζονται με τους κερδοσκοπικούς όρους της αγοράς.

Είμαστε αναγκασμένοι να συναλλασσόμαστε με ένα νόμισμα αμετάκλητης ισοτιμίας και να καταφεύγουμε σε εσωτερική υποτίμηση που αν και μειώνει την αγοραστική δύναμη των πολιτών δεν αυξάνει αντίστοιχα την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών καταδικάζοντας τη χώρα σε συνεχή ύφεση. Είτε με το Ευρώ είτε με τη Δραχμή το βιοτικό μας επίπεδο θα πέσει στα επίπεδα της παραγωγικότητας μας διότι οι εταίροι μας δεν πρόκειται να μας χαρίσουν τίποτε. Όμως με τη Δραχμή θα έχουμε την ελπίδα της ανάκαμψης εκμεταλλευόμενοι τις πλουτοπαραγωγικές δυνάμεις του τόπου (γεωργία, κτηνοτροφία, ορυκτό πλούτο, μεταποιητική βιομηχανία, ενέργεια και πολλά άλλα) που σήμερα έχουμε εγκαταλείψει. Εάν αυτό ονομάζεται επιστροφή στη δεκαετία του 1950,  όταν οι Έλληνες  έβγαζαν το ψωμί τους με τον ιδρώτα τους, τότε αντίστοιχα η παραμονή μας στο Ευρώ θα πρέπει να εξομοιωθεί με την περίοδο της Γερμανικής κατοχής που οι άνθρωποι πέθαιναν στους δρόμους, ή με την κατάσταση στις τριτοκοσμικές χώρες που οι πλουτοπαραγωγικές μονάδες ανήκουν στους ξένους ενώ οι εντόπιοι λιμοκτονούν ή εκδίδονται για να επιβιώσουν.

Κάτι τέτοιο πρότεινε εμμέσως και ένας εκ των υποστηρικτών της παρούσας μεταβατικής κυβέρνησης, που με μία κωλοτούμπα ανέτρεψε τις ιδέες του κόμματος του περί  εθνικής ανεξαρτησίας. Για τα υπόλοιπα κόμματα δεν λέμε τίποτε γιατί  είναι γνωστή η νεοφιλελεύθερη και εθνομηδενιστική πολιτική τους, που  ευνοεί μεν τις βιομηχανικές χώρες, μητροπόλεις του καπιταλισμού, όμως αποτελεί ταφόπλακα για τα αδύνατα κράτη της περιφέρειας.

Ηλίας Σταμπολιάδης                                    Σπύρος Λαβδιώτης

Καθηγητής Πολυτεχνείου                             Οικονομολόγος

Κρήτης                      

Μέλη της Δημοκρατικής Αναγέννησης

9/1/2012

-------

  ΣΧΕΤΙΚΑ: 

 Δραχμή – Ευρώ – Χρέος

Η ευρωπαϊκή περιπέτεια.

Tου Κωστα Iορδανιδη

----

Η ελληνική κοινωνία περιέπεσε σαφώς σε κατατονική κατάσταση. Η χρεοκοπία της χώρας θεωρείται πιθανή από την πλειοψηφία των πολιτών. Η εμπιστοσύνη προς τον τεχνοκράτη πρωθυπουργό κ. Λ. Παπαδήμο έχει ήδη κλονισθεί. Η κυβέρνηση συνεργασίας είναι μια ετερόκλητη κακοφωνία. Αυτά σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση. Δεν είναι παράδοξο ότι υπό αυτές τις ιδιάζουσες συνθήκες κυρίαρχες αναδεικνύονται οι δυνάμεις της λαϊκής δεξιάς και της άκρας αριστεράς. Ο μεσαίος χώρος, οι φιλελεύθερες, λεγόμενες, ροπές, καταβαραθρώνονται στην κυριολεξία. Μετά μια ψευδεπίγραφη «εκσυγχρονιστική» περίοδο, η χώρα επιστρέφει σε παραδοσιακές μορφές αντιπαραθέσεως.

Επονείδηστο Χρέος!

Ο Καθηγητής κ. Νότης Μαριάς

1. Επονείδηστο Χρέος! 

23/10/2011 — gf1957, Γιώργος Φραγκούλης

Από το μόλις εκδοθέν ΣΠΟΥΔΑΙΟ βιβλίο του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Κρήτης κ. Νότη Μαριά, “Το μνημόνιο της χρεοκοπίας και ο άλλος δρόμος. Πειραματόζωον η Ελλάς” [εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ, έκδοση 2011, σελίδες 545-552]. Το βιβλίο αυτό του καταξιωμένου Επιστήμονα το αγόρασα προ δυο μόλις ημερών. Πρόκειται για ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ βιβλίο, χρήσιμο για μας τους αδαείς μη οικονομολόγους. Το συστήνω ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ μαζί με το βιβλίο “Κρίσης Λεξιλόγιο. Οι οικονομικοί όροι που μας καταδυναστεύουν” του, επίσης Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κ. Γιάννη Βαρουφάκη.

Κυβέρνηση αχυρανθρώπων.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΠΑΘΕΜΕΛΗΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
10/11/2011


         Η Ελλάδα αυτές τις κρίσιμες ώρες χρειάζεται Κυβέρνηση της Ελλάδας και όχι του Βερολίνου. Χρειάζεται πραγματική Κυβέρνηση και όχι Κυβέρνηση αχυρανθρώπων.

Η μεθόδευση της Ελλάδας εκτός Ευρώπης.

Ανδρέας Σταλίδης

Ας προσπαθήσουμε να μπούμε σε ένα φανταστικό ελικόπτερο και να υψωθούμε πάνω από τα γεγονότα για να τα δούμε καθαρότερα στην ολότητά τους, κατά δύναμιν. Τι βλέπουμε; 

α. Βλέπουμε ένα Μνημόνιο, δηλαδή ένα μεγάλο δάνειο από την Τρόϊκα: ΔΝΤ, ευρωγκρούπ, ΕΚΤ. O ρόλος του δανείου είναι ουσιαστικά ο μετασχηματισμός μέρους των δανειστών από τυπικούς κατόχους ομολόγων (ιδιώτες) σε κράτη και διακρατικούς οργανισμούς (κράτη ευρωζώνης, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ΔΝΤ). Θα το ξαναγράψω: αυτό ακριβώς είναι το Μνημόνιο, μεταφορά δανειστών. Γι' αυτό και οι δόσεις δεν είναι ισόποσες, αντίθετα με τα τυπικά δάνεια. Οι δόσεις αποσκοπούν στο να αποπληρώσουν τα κουπόνια παλιών ομολόγων που λήγουν ανά τρίμηνο. Οι δόσεις μένουν στη χώρα μισή ώρα. Έρχονται στις 10 το πρωί, φεύγουν στις 10.30.

Εξωθεί ειρηνικούς πολίτες σε συμπεριφορές που ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν διανοηθεί.

Του ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΕΦΕΡΙΑΔΗ *

«Ο κόσμος τούς κατάλαβε»

Η ανυπόστατη κυβέρνηση (συμπεριλαμβανομένου, ασφαλώς, και του νέου αντιπροέδρου) διαμαρτύρεται διότι οι πολίτες κατανόησαν πια πόσο ανυπόστατη είναι -και αντιδρούν.

Το προσωπικό που, για να διασώσει τις κερδοφορίες των τραπεζών, βυθίζει χωρίς δισταγμό μια ολόκληρη κοινωνία στην απόγνωση και, με σατανική μεθόδευση, πνίγει ειρηνικές διαμαρτυρίες στα ασφυξιογόνα και τα ληγμένα χημικά, απασχολείται, λέει τώρα, από το πρόβλημα της «βίας». Ποιος αλήθεια πείθεται, εκτός, ίσως, από διατεταγμένους (και ανόητους) κονδυλοφόρους; Ομως η φαυλότητα και η ανοησία έχουν όριο· και αυτοί το ξεπέρασαν.

«Άι στο διάολο, ΔΝΤ» ...

      Του Στέλιου Παπαθεμελή 
 

      Η χώρα πορεύεται επί ξυρού ακμής. Σέρνεται κυριολεκτικά «εν σκότει και σκιά θανάτου». Χωρίς πυξίδα και χωρίς καπετάνιο.

      Ο φαύλος κύκλος της ύφεσης κατασπαράσσει τα σωθικά της. Οι ξένοι πάτρωνες δεν ορρωδούν προ ουδενός για να ικανοποιήσουν τις αδηφάγες ορέξεις τους καταπίνοντας το αίμα της.

      Σε κάθε νέα «δόση» επαναλαμβάνεται το ίδιο σήριαλ κατατρομοκράτησης του κόσμου, για να του φορτώσουν άνευ αντιστάσεως τον καινούριο κεφαλικό φόρο.

      Ζούμε σε μια σχιζοφρενική ατμόσφαιρα. Έβγαλαν στο σφυρί τα Υπουργεία Εξωτερικών, Εσωτερικών, Πολιτισμού, Υγείας, τη ΓΑΔΑ, ό,τι πουλιέται. Φορολογούν ό,τι είναι ακίνητο. Τρέλλα.

      Πασχίζουν να σπρώξουν τον κοσμάκη με διαδοχικά σοκ στην κατάθλιψη για να τον καταστήσουν ανενεργό. Άθελά τους όμως αποσταθεροποιούν τους μηχανισμούς κοινωνικής πειθαρχίας με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Ο λαός είναι καζάνι που βράζει έτοιμο από στιγμή σε στιγμή να εκραγεί.

      Το χρέος θα φτάσει το 2012 στο 189 % του ΑΕΠ, λέει τώρα το ΔΝΤ (ούτε για αυτοεκπληρούμενη προφητεία δεν είναι ικανό, αφού το προέβλεπε στο 172 %).

      Το χρέος, ο Ανδρέας το είχε παραδώσει στον Μητσοτάκη στο 69 %, ο Μητσοτάκης στον Ανδρέα στο 111 %, ο Καραμανλής στον ΓΑΠ στο 115 % και αυτός στον επόμενό του θα το αφήσει στο 189 %. Φρίκη!

      Εκατοντάδες χιλιάδες εκδιώκονται εκτός αγοράς εργασίας, στον ιδιωτικό, τώρα και στον δημόσιο τομέα.

      Συνέπεια: προκλητική ανισότητα, καθολική ανέχεια, γενικευμένη αβεβαιότητα.

      Τι τέξεται η επιούσα;

      Η πείσμων εμμονή στην αυτοκτονική πολιτική της αφαίμαξης απεργάζεται και επισπεύδει την εξέγερση των αδικουμένων.

      Αυτό το διαβολικό μείγμα άγριας λιτότητας και καθολικής απορρύθμισης (συνεχείς απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, μηδενική ανάπτυξη) κυοφορεί τον αργό θάνατο της κοινωνίας και της χώρας.

      Μπορεί στην Ελλάδα να αργοπόρησε o ξεσηκωμός των αδικημένων, αλλά ένας σπινθήρας σήμερα φτάνει για να περάσουν τα πράγματα σε μπουρλότο. Τα α-μέτρητα και ά-μετρα μέτρα της Τρόικας έχουν ισοπεδώσει τα έσχατα όρια αντοχής ενός λαού βασανισμένου. Όταν όμως ξεσηκωθεί, θα κινηθεί με την πυρηνική δύναμη του απελπισμένου. Και αυτή είναι φωτιά και λάβρα.

      Μια άμεση παύση πληρωμών, παρά την ασυγχώρητη απώλεια πολύτιμου χρόνου, επειδή εξακολουθεί να επάγεται συστημικά ρίσκα για το ευρώ, αλλά και για το δολλάριο, διατηρεί ακόμη, την αποτελεσματικότητά της.

      Επί μήνες κάποιοι φωνάζουμε, μη εισακουόμενοι «σπεύστε σε αναδιαπραγμάτευση του χρέους».Τότε ένα hairkut του 50 % ήταν αρκετό. Σήμερα πάνε σ’ αυτό, αλλά είναι πια λίγο και αλυσιτελές. Η πολυδιαφημισμένη από τους εγχώριους ψιττακούς Συμφωνία της 21^ης Ιουλίου παγιώνει τα δεσμά της χώρας. Εκ στόματος Ρουμπινί η πικρή αλήθεια: «Η καλύτερη επιλογή είναι να απορρίψει η Ελλάδα τη συμφωνία της 21^ης Ιουλίου που προσέφερε η Ευρώπη, επειδή ισοδυναμεί με ληστεία [το ακούνε οι ιεροφάντες της ;] παρέχοντας πολύ μικρότερη ανακούφιση από αυτή που χρειάζεται η χώρα και υπό την απειλή της πτώχευσης να διαπραγματευθεί μια καλύτερη. (Financial Times/Καθημερινή 25/9/11). Νηφάλια κραυγή που δεν φοβάται την επιστροφή στη δραχμή, την συνιστά μάλιστα ως εργαλείο επανεκκίνησης και ανάκτησης της ανταγωνιστικότητας.

      Από το Βερολίνο ο Πρόεδρος του SPD Γκάμπριελ, παραδέχεται την εξάντληση των αντοχών μας και παραδίδει μαθήματα απλής οικονομικής αριθμητικής στους ημέτερους μαθητευομένους μάγους: «Εκείνος που περικόπτει μισθούς και συντάξεις και απολύει ανθρώπους καταστρέφει την ίδια την ανάπτυξη». Εκτίμηση φερέγγυου κοινού νου μακράν πάσης αφερέγγυας ευφυΐας Και το αυτονόητο επιμύθιον: «Στη Γερμανία κάναμε το αντίθετο [απ’ ό,τι πειθαναγκάζουν εμάς] την περίοδο της δικής μας δημοσιονομικής κρίσης. Γι’ αυτό και ξεπεράσαμε καλύτερα απ’ όλους την κρίση» (Bild/Ελευθεροτυπία 27/9/11).

      Διά ταύτα και αμελλητί:

      -Βαθύ κούρεμα του χρέους. «Εν χρω κεκαρμένον».

      -Σοβαρό πλαίσιο πάταξης φοροδιαφυγής.

      -Τέρμα στις οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων και στις οριζόντιες αυξήσεις φόρων.

      -Εξαρθολογισμός δημοσίων δαπανών (σκοπιμότητα-αποδοτικότητα).

      -Ανάπτυξη. Εκμηδένιση γραφειοκρατικού τέρατος. Δημόσιες επενδύσεις.

      Εδώ ταιριάζουν όσα έγραψε για την Αργεντινή η Naomi Klein («Φράχτες και παράθυρα» σ.31), «Ο λαός… δοκίμασε τη λύση του ΔΝΤ. Τώρα είναι η σειρά του να κυβερνήσει τη χώρα, (…) δεν πρέπει να ικετεύει για δάνεια, να απαιτήσει αποζημιώσεις».

      Το τελικό «διά ταύτα» το συνόψισαν κάποιοι κατατρεγμένοι  Αργεντινοί: «Άι στο διάολο, ΔΝΤ»..

Του Στέλιου Παπαθεμελή
Προέδρου Δημοκρατικής Αναγέννησης 

2. « Περί του μη δειν δανείζεσθαι»

Ένας εθνικός, ο Πλούταρχος και ένας άγιος, ο Νύσσης Γρηγόριος, ανατέμνουν το έγκλημα της επονείδιστης τοκογλυφίας.


Του Στέλιου Παπαθεμελή *

Εφημερίδα “Ο Κόσμος του Επενδυτή” 1 και 2/10/2011

Το αμαρτωλό και τρισάθλιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, πολιορκητικός κριός του καταστροφικού καπιταλισμού, επιμένει ακόρεστο να κερδοσκοπεί σε βάρος του λαού μας, καθιστώντας το δυσβάστακτο φορτίο της απεχθούς τοκογλυφίας με διαρκώς προστιθέμενα νέα ασήκωτα πια βάρη, τραγικά αβάσταχτο. Οι διαρκώς πολλαπλασιαζόμενοι τόκοι των σαδιστών δανειστών μας σκοτώνουν κάθε δυνατότητα εξόδου της χώρας από τις «φυλακές υψίστης ασφαλείας» στις οποίες μας έχουν κλείσει.
Πρέπει να σπάσουμε τα σίδερα και πια μόνο με την παράτολμη δύναμη του απελπισμένου.
Η μόνη πολιτική που γνωρίζουν οι τοκογλύφοι μας είναι η αφαίμαξη. Ακόμη και το δυσώνυμο αρχικό Μνημόνιο, τώρα το βρίσκουν πολύ… φιλελληνικό και… φιλολαϊκό και το αντικαθιστούν με άλλο πνιγηρότερο. Βέβαια το πρόβλημα είμαστε εμείς. «Κανείς δεν πρόκειται να ανεβεί στην πλάτη σου, αν εσύ δεν σκύψεις», ξεσήκωνε ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ τους δικούς του. Και οι «όρθιοι» εκλέγουν τώρα Πρόεδρο στις ΗΠΑ.
Η τοκογλυφία έχει αείποτε διαλύσει χώρες, κοινωνίες και οικογένειες.
Θέλουμε να φωτίσουμε το θέμα με τη σοφία δυο κορυφαίων της Ελληνικής Γραμματείας. Ενός εθνικού της ύστερης αρχαιότητας του Πλουτάρχου και ενός εκ των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας, του Γρηγορίου Νύσσης.
Πλούταρχος ο Χαιρωνεύς (45-120 μ.Χ.) ανέλυσε σ’ ένα σύντομο μελέτημά του (Ηθικά, περί του μη δειν δανείζεσθαι, προσιτό στην έκδοση της ΝΕΦΕΛΗΣ, Οι συμφορές του δανεισμού μετάφρ.-σχόλια Πολυξ. Παπαπάνου) αυτό που ο Μένανδρος αιώνες πριν συνόψισε στις Μονόστιχες Γνώμες του «τα δάνεια τους ελευθέρους δούλους ποιεί».
Και τότε, όπως στις μέρες μας, οι πολίτες (και τα κράτη) είχαν καταληφθεί από ένα αμόκ δανεισμού. Ενώ έχουν αρκετά, δανείζονται με υψηλούς τόκους («έχοντες λαμβάνουσι επί πολλώ παρ’ ετέρων»). Οι τοκιστές δανείζουν σ’ αυτούς που παρέχουν εγγυήσεις. Στους φτωχούς όχι. «Τοις γαρ απόροις ου δανείζουσι».
Οι τοκογλύφοι κομίζουν συμβόλαια (διάβαζε Μνημόνια) δεσμά εναντίον της Ελλάδος («ώσπερ πεδών επί την Ελλάδα») και σπέρνουν χρέη. Και τα χρέη που επιβάλλουν αυτοί οι απατεώνες και βάρβαροι, γεννούν προτού καν συλλάβουν («πριν ή συλλαβείν τίκτει»). Στην περίπτωση από το τίποτα γεννιέται τόκος («εκ του μηκέτι όντος μηδ’ υφεστώτος γεννάται τόκος»). Οι δανειστές είναι απαίσιοι πλεονέκτες. Διακατέχονται από το πάθος της απληστίας.
Τα χωράφια που κατάσχουν απ’ τους οφειλέτες δεν τα καλλιεργούν, τα σπίτια από τα οποία τους πέταξαν έξω, δεν τα κατοικούν. Σημερινή είδηση: Στις ΗΠΑ οι Τράπεζες έχουν κατάσχει 3.500.000 σπίτια. Θα τα κάνουν τί;
Αν οι ελληνικές κυβερνήσεις συμβουλεύονταν τον Πλούταρχο δεν θα δανείζονταν ασύδοτα και αστόχαστα. «Το δανείζεσθαι της εσχάτης αφροσύνης και μαλακίας» (=πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας).
Έχεις; ρωτά ο σοφός, μη δανείζεσαι, γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου. Δανειζόμαστε «ου δια την πενίαν (ουδείς γαρ δανείζει πένητι) αλλά διά την πολυτέλειαν».
Αυτήν την πολυτέλεια πληρώνει ο λαός με βαρύτατο τίμημα σήμερα. Την χλιδή π.χ. των Ολυμπιακών, την ξιπασιά των λαμόγιων, την αδωσίλογη κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος απ’ τους διαχειριστές του και την εμφύτευση αυτού του «παραδείγματος» στη συνείδηση του καθενός.
Και ο συνετός κανόνας: «Ει γαρ ηρκούμεθα τοις αναγκαίοις προς τον βίον, ουκ αν ην γένος δανειστών». Αν αρκούμασταν, δηλαδή, στα απαραίτητα οι δανειστές δεν θα υπήρχαν ως είδος.
Η ανθρωπότητα ολόκληρη, και η Ελλάς ως επιλεγμένο πειραματόζωο της διεθνούς κερδοσκοπίας απειλείται από καθολική απανθρωποποίηση. Μόνο η ενδυνάμωση της πνευματικότητάς μας μπορεί να μας οπλίσει με τα μέσα υπεράσπισης του προσώπου κατά της δαιμονολατρίας.
Στις βάρβαρες ώρες που περνούμε, η καταφυγή μας στις πηγές της πίστης των πατέρων μας είναι σωτήρια. Αν ο Θεός των Χριστιανών απουσιάζει από την κίνηση της ιστορίας που ζούμε «είναι γιατί οι Χριστιανοί δεν συνάντησαν ακόμη το Θεό του Ιησού Χριστού» λέει ο Λατινοαμερικανός Φρέϊ Μπέτο.
Είναι τρομερή η επικαιρότητα της σκέψης των Μεγάλων Εκκλησιαστικών Πατέρων. Βασίλειος, Χρυσόστομος, Αστέριος Αμασείας, Γρηγόριος Νύσσης, Μέγας Φώτιος και νεότεροι όπως ο Νικόλαος Καβάσιλας χρησιμοποιούν σκληρή γλώσσα κατά τοκογλύφων και της σύνολης ολιγαρχίας. Επιλέξαμε τον Κατά Τοκιζόντων λόγον του Γρηγορίου Νύσσης (σειρά ΕΠΕ, Γρηγορίου Νύσσης Έργα, 10, σ.264 επ. από όπου και η μετάφραση).
Νομίζει κανείς ότι γράφηκε σήμερα. Βέβαια οι αιώνες αντιγράφουν και θα αντιγράφουν αλλήλους «έως αν η αυτή φύσις ανθρώπων η» (Θουκυδίδης). Την αναγκαία αλλαγή του έσω ανθρώπου ευαγγελίζονται οι Πατέρες.
Η προσευχή του τοκογλύφου, όπως εκείνη του Φαρισαίου «υπόμνησις μισανθρωπίας εστί» κατά τον άγιο. Οι Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τον 4^ο αιώνα ανέπτυξαν μιαν εκπληκτική «πολιτική Θεολογία» που οι Λατινοαμερικανοί επαναστάτες κληρικοί πρόβαλαν μόλις στον 20ο αιώνα. Απευθύνεται στον τάχα και ελεήμονα κερδοσκόπο (π.χ. Σόρος, Μπάφετ, Μέρκελ, Σαρκοζύ… Καλά τους έψαλλε προχθές ο Ντελόρ) και του λέει ότι την χορηγία σου την κάνεις από τη σκληρή και μισάνθρωπη κερδοσκοπία σου, γεμάτη από τα δάκρυα και τους στεναγμούς των ξένων συμφορών.
«Εάν εγνώριζεν ο πένης πόθεν αρέγεις την ελεημοσύνιν, ουκ ανεδέξατο ως αδελφικών σαρκών γεύεσθαι μέλλων και αίματος οικείων» (=θα την απέρριπτε γιατί θα ήταν σα να έτρωγε σάρκες αδελφικές και αίμα δικών του).
Και το τρομερό συμπέρασμα του αγίου: «Εμή πλήθος ην τοκιστών, ουκ αν ην το πλήθος των πενομένων. Λύσον σου την φατρίαν και πάντες έξομεν την αυτάρκειαν». Ο εστί μεθερμηνευόμενων: Αν δεν υπήρχε το πλήθος των τοκιστών, δεν θα υπήρχε το πλήθος των φτωχών. Διάλυσε την συμμορίαν σου και θα αποκτήσουμε όλη αυτάρκεια…
Αυτάρκεια, ουσιώδες ευαγγελικό ιδεώδες και όρος ειρηνικού και δίκαιου κοινωνικού βίου. Προϋποθέτει διάλυση της συμμορίας των τοκογλύφων, διεθνών και επιχωρίων.
Το αρχιστρατηγείο της σύγχρονης Συμμορίας των Κερδοσκόπων είναι ως γνωστόν η Wall Street.
Καθυστερημένα, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ, πολλοί οικονομολόγοι αφυπνίζονται και αναζητούν έναν κόσμο χωρίς την Wall Street (βλ. το ομώνυμο μελέτημα του François Morin) και προτείνουν ένα νέο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα να αποβλέπει στην απελευθέρωσή μας από την κυριαρχία των αγορών. Έτσι θα περάσουμε στην αναγέννηση της κοινωνίας.
Οι τόκοι κατά τον Νύσσης Γρηγόριον είναι «τα μοχθηρά των δανεισμάτων τέκνα».
Τα δανεικά δίνουν εφήμερη χαρά, αλλά σε λίγο έρχεται ο λογαριασμός τους ως «πικρόν δηλητήριον». Οι δανειστές κερδίζουν απ’ αυτόν που βρίσκεται σε δυσκολία. Απογυμνώνουν περισσότερο  τον γυμνό και ξανατραυματίζουν τον τραυματισμένο… Οι τοκογλύφοι όσους δεν δανείζονται τους θεωρούν εχθρούς και όσους δανείζονται τους καταστρέφουν για να διαρπάσουν το βιος τους.
Στηλιτεύει ο άγιος τα Ομόλογα των λεφτάδων. Βλέπεις, λέει τον πλούσιο δεν έχει ούτε ένα νόμισμα, αλλά η περιουσία του είναι «εν ομολογίαις» (=ομόλογα, συμβόλαια), μηδέν έχων και πάντα κατέχων ο «σφόδρα αναίσχυντος δανειστής».
Λοιδορεί τους περιβόητους χορηγούς, οι οποίοι «καλούσι την αμαρτίαν σεμνοίς ονόμασι φιλάνθρωπον» όπως οι αρχαίοι κάποιες δαιμονικές αιμοβόρες υπάρξεις τις λέγανε Ευμενίδες.
Την τραγωδία των θυμάτων της τοκογλυφίας περιγράφει με μελανά χρώματα ο ιερός συγγραφέας. Πόσοι κρεμάσθηκαν, πόσοι πνίγηκαν στα ποτάμια. Οι «χρηστοί τοκογλύφοι» (ειρωνεία) ούτε τότε λυπούνται το δυστυχισμένο σπίτι και σέρνουν τους κληρονόμους που κληρονόμησαν «την σχοίνον μόνην του βρόχου» (=το σχοινί της θηλειάς) και απαιτούν χρήματα απ’ αυτούς που βρίσκουν το ψωμί τους από ελεημοσύνη.
Εν κατακλείδι ο άγιος προτρέπει «κούρεμα των χρεών» και εφεξής να δανείζουν δωρεάν. Οι δανειστές απειλούν να σταματήσουν κάθε δάνειο. Το τελευταίο ο Νύσσης λέει ότι είναι «αναιδής ένστασις (=εναντίωση) προς το δίκαιον, φιλονεικία μανιώδης (=λυσσασμένη αμφισβήτηση του δικαίου) προς Θεόν έρις (=μάχη) και πόλεμος».
Τέτοιοι είναι οι δικοί μας δανειστές!
Ο γνωστός αναλυτής Τζων Λάντσεστερ εξαίρει το γεγονός ότι με τα στοιχεία του προηγούμενου τριμήνου (Νέα, 2/9/11) η μόνη χώρα ανάμεσα σε πολλές (ΗΠΑ, ΕΕ) που είχε αισθητή αύξηση του ΑΕΠ 0,7% είναι το Βέλγιο που 1 1/2 χρόνο δεν έχει Κυβέρνηση που θα επέβαλε εξοντωτική λιτότητα όπως η δική μας. Τελικά οι κυβερνήσεις βλάπτουν και την ανάπτυξη και την ευημερία των λαών…
Ο συγγραφέας προτείνει μεταξύ άλλων και η πρόταση είναι στο κλίμα των λόγων Πλουτάρχου-Γρηγορίου Νύσσης άμεση μεταρρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος στο υπόδειγμα των δημοσίων υπηρεσιών Κοινής Ωφελείας. Στο ίδιο μοντέλο λειτουργίας και οι Τράπεζες.
Από το στόμα του και στου Θεού τ’ αυτί…
* Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης

Το σπιράλ της καταστροφής έχει ενεργοποιηθεί ...

Οι αθέμιτοι όροι της δανειοδότησης και η χειραγώγηση της εξωτερικής και οικονομικής πολιτικής της χώρας!


Του Γ. Κασσιμάτη


Προτού γραφεί το τελευταίο αυτό άρθρο της θεματικής που αφορά στους αθέμιτους όρους της δανειοδότησης της Ελλάδας και στην πολιτική εκμετάλλευση της κρίσης, μεσολάβησαν τρία γεγονότα που επαληθεύουν το ολοκληρωτικό δέσιμο της χώρας μας για τους πολιτικούς και  οικονομικούς σκοπούς των κέντρων εξουσίας του μεγάλου κεφαλαίου που εκπροσωπεί το ΔΝΤ με το Βερολίνο.