Κάθε εμπόδιο και καλό

Ο μοναδικός τρόπος για να καταλάβουμε την αξία του Ελληνισμού φαίνεται να είναι τα εμπόδια. Γιατί κάθε εμπόδιο και καλό για να ξεχωρίσεις τους γονατισμένους ραγιάδες από τους άλλους.

Oδός προσωπικής αντιστάσεως

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ 
-
Aς υποθέσουμε το φαντασιώδες ενδεχόμενο ιστορικής εξαφάνισής μας των Eλληνώνυμων του βαλκανικού νότου - αλλά οπωσδήποτε ηδονικής: Mας μεταφέρουν, λ.χ., όλους, ως πληθυσμικό σύνολο, στην πιο ηλιόλουστη και μαγευτική πολιτεία των HΠA, με παροχές μυθώδους διαβίωσης, αδιανόητες και για τον πιο ακραίο στις απαιτήσεις του συνδικαλιστή. Kαι στα εδάφη του σημερινού ελλαδικού κράτους δημιουργείται ένα καινούργιο μόρφωμα από την πανσπερμία των μεταναστών, ή μεταφέρονται πληθυσμοί της σφύζουσας τουρκικής Aνατολίας, ή πραγματοποιείται το όνειρο του Mπερίσα για τη Mεγάλη Aλβανία - ή ό,τι άλλο ήθελε προκύψει.

Tο σωσίβιο πρόταγμα

Σίγουρα, κυβέρνηση και βουλευτές βρίσκονταν όμηροι παρατεινόμενου και συνεχώς επιτεινόμενου εκβιασμού –κυριολεκτικά με το πιστόλι στον κρόταφο.
Tα «πεφωτισμένα και λελαμπρυσμένα της Eσπερίας έθνη» έχουν αποδείξει ότι δεν διστάζουν να μακελέψουν ολόκληρους λαούς για να τους «σώσουν» στανικά από τους ηγέτες τους.
 Σίγουρα, τριάντα οχτώ ολόκληρα χρόνια διαστροφικής σχολικής εκπαίδευσης, μεθοδευμένης αγλωσσίας και αφελληνισμού των συνειδήσεων, προγραμματικής εξηλιθίωσης με την ποδοσφαιρολαγνεία, τον κρατικό τζόγο, την εμπορική τηλεόραση, είναι χρόνος υπεραρκετός για να οδηγηθεί μια κοινωνία στον εξανδραποδισμό της από δανειστές.

Για ένα πρόγραμμα που «βγαίνει»

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΦΟΥΡΛΗ

Στην Ευρώπη δεν είναι όλοι κοντόφθαλμοι, στενόμυαλοι και ξεροκέφαλοι, όπως πιστεύουν -ή θέλουν να πιστεύουμε- ορισμένοι «ειδήμονες» του εγχώριου πολιτικού συστήματος. Ασφαλώς υπάρχουν, όμως, πάρα μα πάρα πολλοί που μιλούν εξ ονόματος της Ευρώπης ή ισχυρίζονται ότι κόπτονται για το καλό της, ενώ στην πραγματικότητα ασκούν πολιτική για φθηνή, εσωτερική κατανάλωση. Ο πραγματικός φόβος για την Ευρώπη είναι να εξελιχθεί αυτή η «σχολή» σε κυρίαρχη τάση στη Γερμανία και αλλού.

ΕΘΝΙΚΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Συντάκτης: Γεώργιος Ε. Σέκερης

Κοινό γνώρισμα των δογματικών φιλελευθέρων και των μαρξιζόντων αριστερών που αντιπαρατίθενται περί την νοσούσα ελληνική οικονομία είναι η υποβάθμιση των εθνικών μας αξιών ως γνώμονα για την άσκηση πολιτικής. Καθώς και  οι μεν και οι δε υιοθετούν μια στενά, και εθνικά επικίνδυνη, χρησιμοθηρική προσέγγιση της οικονομικής μας κρίσης. Με τους πρώτους να προάγουν έναν άκρατο, κοινωνικά διαλυτικό ατομικισμό. Και τους τελευταίους να υποδαυλίζουν συστηματικά εξ ίσου τοξικούς συντεχνιακούς εγωισμούς και ταξικές συγκρούσεις.

Ωστόσο, η κοινωνική δοκιμασία που πυροδότησε και συντηρεί ο οικονομικός μας εκτροχιασμός μας προσφέρει μοναδική ευκαιρία για να κατανοήσουμε το αναντικατάστατο της ελληνικής εθνικής ιδέας ως ρυθμιστή της συλλογικής μας ζωής και για να επαναπροσδιορίσουμε τους εθνικούς μας στόχους.