eco-R: Μειώνεται σταδιακά η ανθρώπινη νοημοσύνη;

«Θα στοιχημάτιζα ότι ο μέσος πολίτης της αρχαίας Αθήνας το 1.000 π.Χ. θα ήταν σήμερα ένας από τους εξυπνότερους και πιο δραστήριους ανθρώπους σήμερα, με εξαιρετική μνήμη, μεγάλο εύρος ιδεών και καθαρή ματιά των σημαντικών θεμάτων», αναφέρει στη μελέτη του ο δρ. Κράμπτρη. «Επιπλέον, είμαι σίγουρος ότι θα ήταν και συναισθηματικά πιο σταθερός από τους φίλους και συναδέλφους μας, όπως και πιθανώς άλλοι αρχαίοι κάτοικοι της Ασίας, της Αφρικής ή της Αμερικής δύο ή τρεις χιλιάδες χρόνια πριν».

Θέματα συναισθηματικής νοημοσύνης ηγεσίας

Στη συναισθηματική νοημοσύνη δεν μετρά μόνο η απόλυτη νοημοσύνη, αφού έχει αποδεικτεί ότι σε καταστάσεις που απαιτούν προσαρμογή, όπως σε νέους ρόλους, έχει τον πρώτο λόγο....
 
Το φαινόμενο όπου επιτυχημένοι και έμπιστοι για τις ικανότητές τους τεχνοκράτες και διοικητικά στελέχη δυσκολεύονται να επαναλάβουν το ίδιο άριστο μητρώο υπηρεσίας όταν ανεβούν στα λεγόμενα ψηλότερα δώματα της πυραμίδας της εξουσίας, έχει συμβεί αρκετές φορές, ιδίως τα τελευταία χρόνια. Όταν η αποτυχία συνδεθεί με ένα γεγονός με κοινωνικές προεκτάσεις, τότε επιρρίπτονται ευθύνες στις πραγματικές ικανότητες του ατόμου ή των ηγετών μας γενικότερα. Παρόλο που παρόμοια φαινόμενα συμβαίνουν και σε χαμηλότερα επίπεδα, περνούν απαρατήρητα. Στις ειδικές αυτές περιπτώσεις τα άτομα πρέπει να δουλέψουν σε περιβάλλοντα όπου είναι μακριά από το οικείο και το κύριο προσόν που απαιτείται είναι η ικανότητα μάθησης από τα λάθη. Το τελευταίο απαιτεί εξαιρετική ωριμότητα, δέσμευση στον ρόλο και μάθηση.

Καταδικάστε τη β(λακε)ία από όπου κι αν προέρχεται

Της Ελενας Ακρίτα

«Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν τον κόσμο κυβερνούν κάποιοι έξυπνοι που μας δουλεύουν ή κάποιοι ηλίθιοι που μιλάνε σοβαρά»

Mark Twain

Οι περισσότεροι από μας έχουμε εκπαιδευτεί έτσι ώστε να διαθέτουμε τεράστια αποθέματα υπομονής, ανοχής και αντοχής σε όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Στα στραβά. Στα ανάποδα. Στα προβλήματα. Στα βάσανα. Στη σκληρότητα. Στη βιαιότητα. Στην κοινωνική αδικία. Στον ρατσισμό. Στη μισαλλοδοξία. Στις διακρίσεις. Στη φτήνια. Στη χυδαιότητα.

Αν, τώρα, σε αυτό το υπερτιμημένο «προσόν» της υπομονής βάζουμε αρνητικό ή θετικό πρόσημο, είναι μια άλλη ιστορία: καλό και άγιο το στοκ των αντισωμάτων που αναπτύσσει ο κάθε οργανισμός, αλλά όλα έχουν κι ένα όριο. Γιατί η υπερβολική ανοχή οδηγεί στη μαλθακότητα. Η μαλθακότητα στην παθητικότητα. Η παθητικότητα στον μαζοχισμό! Και ο μαζοχισμός στη βία! Τόσο απλά...

Πολεμολογικοί στοχασμοί

Ν. Λυγερός (OPUS)

Αν και δεν είναι αυτονόητο, εκτός τομέα της πολεμολογίας, πολλές πολεμικές αρχές επηρεάζουν δυναμικά και όχι πάντα θετικά, τις κοινωνιολογικές και οικονομικές εξελίξεις. Μια από αυτές τις αρχές είναι ότι ο πόλεμος έχει πρωτίστως να κάνει με το έδαφος. Και αυτό συσχετίζεται με την παράδοξη ιδέα ότι η γεωγραφία είναι πρώτα απ’ όλα χρήσιμη για τον πόλεμο. Ενώ έχουμε αντιπαραδείγματα όπως τη Σιγκαπούρη και το Χονγκ Κονγκ, που αποδεικνύουν ότι δεν ισχύει αυτό το μοντέλο, πολλοί οικονομολόγοι εξακολουθούν να το χρησιμοποιούν εκτός πλαισίου. Μάλιστα, το μοντέλο προωθείται και κοινωνιολογικά για να διαχωρίσουν οι ειδικοί πολιτικοί αναλυτές τα στρώματα του πληθυσμού. 

Tο σωσίβιο πρόταγμα

Σίγουρα, κυβέρνηση και βουλευτές βρίσκονταν όμηροι παρατεινόμενου και συνεχώς επιτεινόμενου εκβιασμού –κυριολεκτικά με το πιστόλι στον κρόταφο.
Tα «πεφωτισμένα και λελαμπρυσμένα της Eσπερίας έθνη» έχουν αποδείξει ότι δεν διστάζουν να μακελέψουν ολόκληρους λαούς για να τους «σώσουν» στανικά από τους ηγέτες τους.
 Σίγουρα, τριάντα οχτώ ολόκληρα χρόνια διαστροφικής σχολικής εκπαίδευσης, μεθοδευμένης αγλωσσίας και αφελληνισμού των συνειδήσεων, προγραμματικής εξηλιθίωσης με την ποδοσφαιρολαγνεία, τον κρατικό τζόγο, την εμπορική τηλεόραση, είναι χρόνος υπεραρκετός για να οδηγηθεί μια κοινωνία στον εξανδραποδισμό της από δανειστές.

Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΙΚΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Το κυρίαρχο μοντέλο του αστού στην ιστορία εκφράζει διαχρονικά τη χωριστικότητα με την πιο μεγάλη ένταση. Στον βαθμό που δεν αλληλοαναιρείται συστημικά, αναπαράγεται ένας κόσμος μιας πολλαπλότητας άναρχων αυτοκρατορικών εγώ, που ποικίλλουν από το τύπο του εγώ ενός Καλιγούλα, ως τον τύπο του εγώ ενός Τιβέριου.

Δυο τύποι διακινδυνευτικών εγώ    
Διαφοροποιούμε αυτούς τους δυο τύπους εγώ, γιατί:
i) ο μεν Τιβέριος Καίσαρας Αύγουστος είναι το ανθρωπολογικό πρότυπο του ηδονιστή-ωφελιμιστή που προσπαθεί να διατηρήσει το μέτρο της σκέψης για να μην τρελαθεί, αλλά παράλληλα είναι ολοκληρωμένα ένας -σεξουαλικά και εξουσιαστικά- ηδονιστής.

Απειλείται η ανθρωπότητα από τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές;

Κορυφαίοι διανοητές και επιστήμονες του βρετανικού πανεπιστημίου Κέμπριτζ ανησυχούν ότι είναι θέμα χρόνου τα επιτεύγματα της σύγχρονης τεχνολογίας, ιδίως οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, να γίνουν τόσο έξυπνοι και ικανοί, που να στραφούν εναντίον των ανθρώπων που τους δημιούργησαν, απειλώντας έτσι την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας.
Γι' αυτό το λόγο, ορισμένοι επιφανείς ακαδημαϊκοί αποφάσισαν να πάρουν πιο σοβαρά το ζήτημα και να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να δημιουργήσουν εντός του 2013 ένα νέο επιστημονικό Κέντρο για τη Μελέτη του Υπαρξιακού Κινδύνου (www.cser.org).

ΠΕΡΙ ΠΡΟΟΔΟΥ «Πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» Πλάτων

Γράφει ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΖΑΓΟΡΙΑΝΟΣ

Από παιδί άκουγα τον κόσμο να μιλάει για πρόοδο, χωρίς κανένας να αποσαφηνίζει τι είναι αυτό, χωρίς να αναφέρεται στο πως και το γιατί… Για άλλον πρόοδος ήταν να πηγαίνεις κάθε Κυριακή στην εκκλησία, για άλλον να αγοράσεις καινούργιο αυτοκίνητο, για άλλον να πάρεις προαγωγή στη δουλειά σου, να πάρεις καλό βαθμό στο σχολείο κ.ο.κ. 

Αργότερα, όταν κατάλαβα καλύτερα την ουσία της λέξης, κατέληξα ότι πρόοδο μπορούμε να πούμε, την κίνηση προς τα εμπρός και κάθε αλλαγή προς μια επιθυμητή κατεύθυνση, κάθε τι που μας φέρνει πιο κοντά στο στόχο μας. Η πρόοδος δηλαδή κατά τεκμήριο αποτελεί σκοπό και επιδίωξη κάθε ανθρώπου. Καλό είναι να μη ξεχνάμε όμως, ότι κάθε άνθρωπος μπορεί να έχει άλλο σκοπό και διαφορετική επιδίωξη από τους άλλους. Συμπερασματικά όσο μεγαλύτερες είναι οι ομάδες που έχουν κοινούς στόχους, τόσο μεγαλύτερη ταύτιση υπάρχει στην άποψη των ανθρώπων περί προόδου. 

Μειώνεται σταδιακά η ανθρώπινη νοημοσύνη;

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια οι διανοητικές και συναισθηματικές ικανότητες του ανθρώπου τείνουν να ελαττώνονται στην πάροδο των χρόνων.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα γονίδια που συνδέονται με την εγκεφαλική ικανότητα είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε μεταλλάξεις και η «φυσική επιλογή» δεν αποκλείει αυτές τις μεταλλάξεις καθώς πλέον χρειαζόμαστε ολοένα και λιγότερη νοημοσύνη προκειμένου να επιβιώσουμε.
Ο επικεφαλής της έρευνας και του Εργαστήριου Γενετικής του Στάνφορντ καθηγητής Τζέραλντ Κράμπτρη θεωρεί ότι η ανθρώπινη νοημοσύνη έφτασε το ζενίθ της χιλιάδες χρόνια πριν και από τότε σταδιακά μειώνεται.