Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ*(proinoslogos gr)
-
Στους προνεωτερικούς χρόνους οι άνθρωποι πίστευαν στη διαφύλαξη της
«φυσικής ισορροπίας». Η πίστη στην «αναπαραγωγή» του κόσμου, αποστερούσε
από τον άνθρωπο την έμπνευση και την ενθάρρυνση για σκέψεις καλύτερης
ζωής, εκτός αν αυτή είχε θεϊκή προέλευση.
Η νεωτερική εποχή απομακρύνθηκε από αυτή την πίστη και έδωσε τη θέση της στην ουτοπία (ου τόπος). Η αβεβαιότητα που σημαίνει φόβος, γέννησε στον άνθρωπο την επιθυμία να ονειρευτεί έναν κόσμο αξιόπιστο, έναν κόσμο ασφαλή που θα μπορούσε να τον εμπιστευτεί. Η ουτοπία είναι η εικόνα ενός άλλου κόσμου, διαφορετικού από αυτόν που κάποιος γνωρίζει ή έχει ακουστά και προέρχεται από την ανθρώπινη σοφία.
Η νεωτερική εποχή απομακρύνθηκε από αυτή την πίστη και έδωσε τη θέση της στην ουτοπία (ου τόπος). Η αβεβαιότητα που σημαίνει φόβος, γέννησε στον άνθρωπο την επιθυμία να ονειρευτεί έναν κόσμο αξιόπιστο, έναν κόσμο ασφαλή που θα μπορούσε να τον εμπιστευτεί. Η ουτοπία είναι η εικόνα ενός άλλου κόσμου, διαφορετικού από αυτόν που κάποιος γνωρίζει ή έχει ακουστά και προέρχεται από την ανθρώπινη σοφία.
GR
FR
DE
ES
IT
RU
EU