Οι θετικές γνώμες στο διαδίκτυο είναι «κολλητικές» - ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ "ΚΟΠΑΔΙΟΥ"

Η θετική αξιολόγηση ενός άρθρου ή μιας σελίδας στο διαδίκτυο είναι «κολλητική», υποστηρίζει μια νέα επιστημονική έρευνα.

Όπως ανακάλυψαν οι ερευνητές οι χρήστες τείνουν να αξιολογούν θετικά κάτι για το οποίο και άλλο πριν από αυτούς, εκφράστηκαν ήδη με θετικό τρόπο. Για παράδειγμα, ένα «like» για ένα άρθρο ή για ένα προϊόν είναι αρκετό, ώστε ο επόμενος αναγνώστης να εκφράσει και αυτός θετική γνώμη του, ακόμα κι αν το άρθρο ή το προϊόν στην πραγματικότητα δεν αξίζει πολλά. Σύμφωνα με τους ερευνητές, πολλοί καταναλωτές επηρεάζονται σημαντικά για την ποιότητα των προϊόντων και υπηρεσιών που αποφασίζουν να αγοράσουν μέσω διαδικτύου, ανάλογα με τις κρίσεις άλλων καταναλωτών που έχουν ήδη αναρτηθεί σε μια ιστοσελίδα.

Το ιδεώδες του αληθούς

Το παρόν κείμενο του πρίγκηπος Σεργίου Τρουμπετσκόϊ μεταφράζεται για πρώτη φορά στην ελληνική. Είχε περιληφθεί στην μνημειώδη έκδοση υπό την επιγραφή “Προβλήματα ιδεαλισμού”.

 Μετάφραση Δημήτρης Μπαλτάς

7.

Σ’ αυτήν την περίπτωση, όμως, εάν η επιδίωξη της γνώσεως της απόλυτης αλήθειας είναι ριζωμένη στην ίδια την ουσία του γιγνώσκοντος πνεύματός μας, εάν η φιλοσοφία είναι αναγκαία, εάν η αντίληψη είναι αναπόφευκτη, γιατί δεν μπορεί (ενν. η αντίληψη) να επιτύχει τον στόχο της, γιατί δεν μπορεί η φιλοσοφία να είναι ενιαία, όπως η ίδια η αλήθεια, ενιαία υπό την έννοια με την οποία μπορεί να αποδεχθεί κανείς την ενότητα της επιστημονικής γνώσεως; Γιατί η φιλοσοφία, σε αντίθεση με την επιστήμη, διακρίνεται πάντοτε σε πλήθος διδασκαλιών που αντιφάσκουν η μία με την άλλη, και ποιό είναι το νόημα της αντιφάσεως αυτής;

Μονά ζυγά, χαμένοι ...

ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΒΟΪΤΣΙΔΗ (agelioforos gr)

Η ψήφος του λαού είναι σεβαστή αλλά δεν είναι απαραιτήτως σοφή. Αυτά τα λένε οι πολιτικάντηδες της πολιτικής και οι πολιτικάντηδες της δημοσιογραφίας. Και πάντως, συχνά είναι παράδοξη. Οταν οκτώ στους δέκα πολίτες δηλώνουν ότι θέλουν να πληρώνονται σε ευρώ, η λογική λέει ότι οκτώ στους δέκα ψηφίζουν κόμματα που δεσμεύονται να διατηρήσουν τη χώρα στην ΟΝΕ. Οταν σχεδόν το 45% ψηφίζει κόμματα που εγγυώνται την επιστροφή στη δραχμή, δύο ενδεχόμενα υπάρχουν. Ή κάποιοι ψηφίζουν τυφλά και ας μη μείνει πέτρα πάνω στην πέτρα ή θεωρούν σίγουρο ότι άλλοι θα βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά, οπότε οι ίδιοι θα μπορούν εκ του ασφαλούς να μη διαταράξουν την αντιμνημονιακή συνείδησή τους.

Ο άλλος φασισμός ...

ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΒΟΪΤΣΙΔΗ (agelioforos gr)

Οποιος αγανακτεί δεν έχει απαραιτήτως δίκιο. Μπορεί να είναι απλώς υποκριτής. Και όποιος δέχεται επιθέσεις με γιαούρτια δεν έχει απαραιτήτως άδικο. Μπορεί να είναι απλώς υπεύθυνος. Η «λαϊκή οργή» δεν έχει φωτοστέφανο, όπως επιμένουν οι λαϊκιστές των τηλεοπτικών παραθύρων, των καφενείων ή της πολιτικής. Δεν υπάρχει μεζούρα για να μετρήσουμε τι είναι λαϊκό και τι όχι. Και δεν έχει βρεθεί ακόμη τρόπος για να μετρήσουμε τα γράδα της οργής.

Εκατό άνθρωποι που δηλώνουν «αγανακτισμένοι», στήνουν δέκα τσαντίρια στην πλατεία   Συντάγματος και απειλούν με κρεμάλα τους βουλευτές, είναι απλώς εκατό άνθρωποι. Οι πιο αθώοι του κόσμου; Μπορεί.

Ελληνική Κοινωνία: Η θλιβερή διάσταση της πραγματικότητας ...

Συντάκτης: Κωνσταντίνος Βλαχοδήμος (Diplomatiko Periskopio)

-

Οι διάφοροι “σοφοί”, πολιτικοί, αναλυτές, δημοσιογράφοι και άνθρωποι του ονομαζόμενου πνευματικού κόσμου, αναφέρονται συχνά στο ΛΑΟ, την σοφία του και την ετυμηγορία του. Ριζώνουν βαθειά στην ψυχή του απλού πολίτη αυτό το θεϊκό υπερ-όν που είναι αλάνθαστο, τον υπερ-εγκέφαλο που εκπέμπει κατά διαστήματα τον χρησμό του που το ιερατείο ερμηνεύει και ουαί και αλίμονο σε αυτόν που θα τον αμφισβητήσει. Το γεγονός ότι αυτός ο υπερ-νούς για σαράντα σχεδόν χρόνια έχει πάει στα σχολεία που όλοι ξέρουμε θεωρείται εντελώς άνευ σημασίας.

Απ' την Θράκη ξεκίνησε το έθιμο του εορτασμού της ανοίξεως ...

Γράφει από την Αθήνα, ο συνεργάτης του xronos.gr, συγγραφέας - λαογράφος Γιώργος Λεκάκης - www.lekakis.com 

Ένας νέος μήνας μπαίνει σήμερα στην ζωή μας - και δη στην Ιστορία μας. Ο Μάιος, που φέρει πολλά επίθετα, ένα των οποίων είναι και Τριανταφυλλάς! Και όπως κάθε πρωτομηνιά κάμει αυτή η στήλη, θα επιχειρήσω να περιγράψω περιληπτικώς το πώς εορτάζεται ο Μάιος στην Θράκη.

Γιατί γκριζάρουν τα μαλλιά μας;...

Επιστήμονες από τη Βρετανία και τη Γερμανία κατόρθωσαν να λύσουν ένα μυστήριο, που ταλανίζει την ανθρωπότητα, αιώνες τώρα: γιατί γκριζάρουν τα μαλλιά μας με το πέρασμα του χρόνου;

Αν και το γκριζάρισμα είναι αποδεκτό ως αναπόφευκτη συνέπεια της γήρανσης και για πολλούς αποτελεί ένδειξη σοφίας, μία νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι δεν έχει καμία σχέση με τη σοφία, αλλά με τη φθορά των θυλάκων των τριχών από το φυσικό οξυζενέ που όλοι διαθέτουμε! Η ανακάλυψη, που χαρακτηρίζεται, ήδη, αληθινό επίτευγμα, πιστεύεται ότι θα συμβάλλει στην επινόηση μιας μεθόδου για την αποφυγή του γκριζαρίσματος.

Ο άλλος δρόμος του διαφωτισμού και η σημερινή κρίση ...

Μπροστά στο αδιέξοδο: Ας αρχίσουμε από τον άλλο δρόμο – ορθολογισμός vs συναίσθημα (Παρατηρητής Της Θράκης)

-

Του Θανάση Μουσόπουλου, Φιλόλογου – (Συγγραφέα, Συντονιστή Δικτύου Λόγου και Πράξης)
Με χίλιους δυο τρόπους μπορούμε να προσεγγίσουμε και να αναλύσουμε την πραγματικότητα. Ο κάθε άνθρωπος και η κάθε εποχή έχει προτίμηση σε κάποιον τρόπο προσέγγισης. Συνηθίζω να κινούμαι ανάμεσα στην ιστορία, στη φιλοσοφία και στην ποίηση. Η ιστορία μου εξηγεί τι έγινε στο παρελθόν, η φιλοσοφία με βοηθά να βρω την ουσία των πραγμάτων, ενώ η ποίηση συνδέει τη σκέψη με το λόγο κατά ένα τρόπο πλαστικό και γλυκό.

Ας δραπετεύσουμε στην «ευ-τοπία» ...

Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ*(proinoslogos gr)

-

Στους προνεωτερικούς χρόνους οι άνθρωποι πίστευαν στη διαφύλαξη της «φυσικής ισορροπίας». Η πίστη στην «αναπαραγωγή» του κόσμου, αποστερούσε από τον άνθρωπο  την έμπνευση και την ενθάρρυνση για σκέψεις καλύτερης ζωής, εκτός αν αυτή είχε θεϊκή προέλευση.
Η νεωτερική εποχή απομακρύνθηκε από αυτή την πίστη και έδωσε τη θέση της στην ουτοπία (ου τόπος). Η αβεβαιότητα που σημαίνει φόβος,  γέννησε στον άνθρωπο την επιθυμία να ονειρευτεί έναν κόσμο αξιόπιστο, έναν κόσμο ασφαλή που θα μπορούσε να τον εμπιστευτεί. Η ουτοπία είναι η εικόνα ενός άλλου κόσμου, διαφορετικού από αυτόν που κάποιος γνωρίζει ή έχει ακουστά και προέρχεται από την ανθρώπινη σοφία.