Αλέξη επέστρεψε τα όλα κατά του… Τσοβόλα δώστα όλα ...

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΥΛΙΚΙΑΝΟΣ (xanthitimes.gr)

Παρακολουθώντας σε τηλεοπτική πολιτική εκπομπή εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ να συνομιλεί με τους άλλους εκπροσώπους των κομμάτων μου ήρθαν στο μυαλό οι ελπίδες των απλών πολιτών, κυρίως νέων γυναικών και νεαρών σχολιαρόπαιδων που μόλις έκλεισαν τα 18 και για πρώτη φορά πήγαν στην κάλπη καθώς και μεσήλικων συμπολιτών μας όπου από τις κουβέντες μαζί τους, έχει κανείς την αίσθηση ότι ο κ. Τσίπρας κινείται στο πολιτικό σκηνικό περίπου ως μεσσίας.

Ο άλλος φασισμός ...

ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΒΟΪΤΣΙΔΗ (agelioforos gr)

Οποιος αγανακτεί δεν έχει απαραιτήτως δίκιο. Μπορεί να είναι απλώς υποκριτής. Και όποιος δέχεται επιθέσεις με γιαούρτια δεν έχει απαραιτήτως άδικο. Μπορεί να είναι απλώς υπεύθυνος. Η «λαϊκή οργή» δεν έχει φωτοστέφανο, όπως επιμένουν οι λαϊκιστές των τηλεοπτικών παραθύρων, των καφενείων ή της πολιτικής. Δεν υπάρχει μεζούρα για να μετρήσουμε τι είναι λαϊκό και τι όχι. Και δεν έχει βρεθεί ακόμη τρόπος για να μετρήσουμε τα γράδα της οργής.

Εκατό άνθρωποι που δηλώνουν «αγανακτισμένοι», στήνουν δέκα τσαντίρια στην πλατεία   Συντάγματος και απειλούν με κρεμάλα τους βουλευτές, είναι απλώς εκατό άνθρωποι. Οι πιο αθώοι του κόσμου; Μπορεί.

Η Αρχή της Ανταποδοτικότητας ...

του Ηλία Σταμπολιάδη*

Η λογική είναι ένα από τα  κύρια χαρακτηριστικά της ψυχής μαζί με τη θέληση και το θυμό. Αυτό το μέρος της ψυχής το μελέτησαν οι Έλληνες  από την εποχή του Αριστοτέλη, το μετάδωσαν  στους βαρβάρους και όσοι το αποδέχθηκαν ανέβηκαν ένα σκαλοπάτι παραπάνω. Εδώ να προσθέσουμε ότι η διάκριση Έλληνα και βαρβάρου δεν είναι τεχνοκρατική και οικονομική, καθορίζεται από την ποιότητα  ζωής και όχι από την κοσμική γνώση ή την κατανάλωση υλικών αγαθών.  Η Ελληνικότητα   δεν επιβεβαιώνεται  μόνο από την υπηκοότητα, παρά το ότι οι Έλληνες αν και είναι κοσμοπολίτες δεν είναι και απάτριδες.

Δύο σενάρια για την Ελλάδα ...

Του Μιχάλη Ιγνατίου (ΕΘΝΟΣ)

-

Η Σύνοδος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, που ολοκληρώνεται σήμερα στην Ουάσιγκτον -τουλάχιστον έως τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές- είχε ένα «θετικό» στοιχείο για την Ελλάδα. Η χώρα μας δεν ήταν το πιο σημαντικό, όπως άλλες χρονιές, θέμα συζήτησης, ούτε καν ένα από τα βασικά, και αυτό έχει τη σημασία του.

Οι «ειδικοί» μας οδήγησαν στο σημερινό κατάντημα!....

Γράφει ο Β.Α. Κόκκινος * (proinoslogos)

-

Ο Μπέρναρ Σω είπε κάποτε, πως οι οικονομολόγοι δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να μας λένε, πώς θα ήταν η οικονομία, εάν έλειπαν αυτοί. Ας σημειωθεί ότι τούτο το είπε σε εποχή κατά την οποία οι οικονομολόγοι δεν είχαν ακόμη ανακαλύψει τα «τοξικά» ομόλογα, ούτε τα CDS και τους άλλους τρόπους ακόπου πλουτισμού της συγχρόνου εποχής, όπου ευδοκιμούν πολλά επαγγέλματα παραγωγής ...«αέρος κοπανιστού».
Κατά την παγκόσμια οικονομική κρίση του 1932, ο διάσημος Γερμανός ιστορικός, βιογράφος και συγγραφέας Έμιλ Λούντβιχ, δημοσίευσε στην αγγλική εφημερίδα "Daily Express", ένα εντυπωσιακό άρθρο με τον τίτλο «Ας κυβερνήσουν τον κόσμο οι φιλόσοφοι», στο οποίο εκθέτει τις απόψεις του επί των αιτίων της ανωτέρω παγκοσμίου κρίσεως.
Και λέγει: «Δι’ όσα συμβαίνουν στον κόσμο δεν πρέπει να κατηγορούμε τους καπιταλιστές ή τους εθνικιστές, τους αδιαλλάκτους ή τους μετριοπαθείς, την Ευρώπη, την Αμερική ή τη Ρωσία. Αυτό που βλέπουμε δεν είναι τίποτε άλλο, παρά η χρεοκοπία των «ειδικών». Η παγκόσμια σύγχυση οφείλεται στο γεγονός ότι ο κόσμος, ιδίως τα τελευταία δέκα έτη προ του 1932, κυβερνήθηκε με την κρίση, το κύρος και την άδεια των «ειδικών», οι οποίοι παντού ανέλαβαν την διακυβέρνηση των κοινών, αντί να αποστερηθούν αυτής κατά το δυνατόν περισσότερο.
Η αποτυχία των «ειδικών», συνεχίζει, αποκαλύφθηκε τελευταίως κατά τρόπο χαρακτηριστικό, ιδίως προκειμένου περί των διευθυντών των μεγάλων τραπεζιτικών ιδρυμάτων. Εις την Wall Street, εις την Τράπεζα της Αγγλίας, την Γερμανική Reichsbank, την Τράπεζα της Γαλλίας διαιτώνται οι άνθρωποι αυτοί, με τις παχυλές αποδοχές και το επίσημο ύφος – ιδίως όταν ποζάρουν προ του κινηματογραφικού φακού – εκδίδοντες ανακοινωθέντα, ανταλλάσσοντας τηλεγραφήματα και επισκέψεις και χρησιμοποιούντες μέγα αριθμό ωραίων δεσποινίδων, δακτυλογράφων κλπ..........

ΓΥΨ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΚΟΡΑΚΑ ....

Γράφει ο Β.Α. Κόκκινος * (www.xronos.gr)

-

Ο κ. Σημίτης και ο κ. Παπανδρέου βρέθηκαν στην Αμερική το αυτό χρονικό διάστημα, του θέρους του έτους 2003. Κατά δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» της εποχής εκείνης, οι ανωτέρω συνηντήθησαν μετά παραγόντων της Κυβερνήσεως των Η.Π.Α., σε γνωστό οίκημα αμερικανικών υπηρεσιών. Ζητήθηκε δε από τον κ. Σημίτη να προωθήσει το Σχέδιο Ανάν. Αλλ΄ εκείνος δεν έδειξε την αναμενόμενη προθυμία. Του υποδείχθηκε τότε να παραδώσει την αρχηγία στον Γ. Παπανδρέου. 

Μετά την επάνοδό τους στην Ελλάδα, δημοσιεύθηκαν διάφορες δηλώσεις, ελλήνων και ξένων, περί του ότι, αν δεν γίνει αποδεκτό το Σχέδιο ΑΝΑΝ, θα είναι καταστροφή για την Κύπρο. Συγχρόνως, προβαλλόταν ο Γ. Παπανδρέου από τα ΜΜΕ ως πιθανός διάδοχος του κ. Σημίτη και ως ακμαιότατος και σύγχρονος ηγέτης, με τις επισκέψεις του στο γυμναστήριο, τον αθλητικό σάκο με τη φόρμα της γυμναστικής στον ώμο, το λάπτοπ και άλλα παρόμοια. Τελικώς, τα αυτά Μέσα προέβλεψαν και προέβαλαν την παράδοση του «δακτυλιδίου» της εξουσίας του ΠΑΣΟΚ από τον κ. Σημίτη στον κ. Παπανδρέου. Τούτο και έγινε. Επακολούθησε και τότε παρωδιακή εκλογή του νέου αρχηγού από τη βάση.

Wall Street J: «βλέπει» σκηνές χάους στην Ελλάδα ....

Εξισώνει τις εκλογές με «λαϊκή εξέγερση εναντίον του πολιτικού κατεστημένου»

Σκηνικό επαπειλούμενου χάους περιγράφει η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal σε εκτενές άρθρο της για τις τελευταίες πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

«Τα σημάδια της οικονομικής κατάρρευσης είναι έκδηλα στο κέντρο της Αθήνας όπου ένας αυξανόμενος αριθμός αστέγων βρίσκει κατάλυμα έξω από κλειστά μαγαζιά. Τα κτήρια μαρτυρούν τις βίαιες συγκρούσεις που έχουν προηγηθεί, πωλητήρια καλύπτουν τις κατεστραμμένες όψεις κτηρίων σε άλλοτε ακμάζουσες περιοχές» αναφέρεται χαρακτηριστικά.

Ο άγριος δεν καταλαβαίνει τον πολιτισμένο! ....

ΠΗΓΗ.α (trito mati). & ΠΗΓΗ.β (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ -ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ)

Το 1854 ο Μεγάλος Λευκός Αρχηγός στην Ουάσιγκτον (ο Φράνκλιν Πηρς, Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών) πρότεινε να αγοράσει μια μεγάλη ζώνη από τις εκτάσεις των Ινδιάνων και υποσχέθηκε να δημιουργήσει μια περιοχή ελεγχόμενης εγκατάστασης για τον ινδιάνικο λαό.

Η απάντηση του Αρχηγού των Ινδιάνων του Σηάτλ, που δημοσιεύουμε εδώ ολόκληρη, θεωρήθηκε ως η πιο ωραία και πιο ουσιαστική διακήρυξη που έγινε ποτέ.
---

ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ Ν' ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ ή να πουλήσετε τον ουρανό ή τη ζεστασιά της γης.

Η ιδέα μας φαίνεται περίεργη επειδή ακριβώς δεν μας ανήκουν η δροσιά του αέρα και η διαύγεια του νερού, πώς είναι δυνατό να τα αγοράσετε;
Κάθε κομμάτι αυτής της γης είναι ιερό για το λαό μου.

Κάθε βελόνα του λαμπερού πεύκου, κάθε αμμουδερή κοίτη ποταμού, κάθε κομματάκι ομίχλης μέσα στα σκοτεινά δάση, κάθε ξέφωτο και κάθε βούισμα εντόμου είναι ιερό στη μνήμη και στην εμπειρία του λαού μου.

Οι χυμοί που τρέχουν μέσα στα δέντρα μεταφέρουν τις μνήμες του ερυθρόδερμου ανθρώπου.
Οι νεκροί των ...λευκών ανθρώπων ξεχνούν τον τόπο που γεννήθηκαν όταν πάνε περίπατο μέσα στα άστρα.
Οι δικοί μας νεκροί δεν ξεχνούν ποτέ αυτή την υπέροχη γη γιατί είναι η μητέρα του ερυθρόδερμου ανθρώπου.

Είμαστε ένα μέρος της γης. Κι αυτή πάλι, ένα κομμάτι από μας.

Το ελάφι, το άλογο, ο μεγάλος αετός, είναι οι αδελφοί μας. Τα βράχια στους λόφους, το πράσινο χρώμα των λιβαδιών, η ζεστασιά του πόνου και ο άνθρωπος, όλα ανήκουν στην ίδια οικογένεια.
Γι αυτό και όταν ο Μεγάλος Αρχηγός στην Ουάσιγκτον μας παραγγέλνει ότι θέλει ν' αγοράσει τη γη μας, ζητάει πολλά από μας.

Μεγάλος Αρχηγός, μας παραγγέλνει ότι θα μας εξασφαλίσει ένα μέρος έτσι που να μπορούμε να ζήσουμε άνετα μεταξύ μας.

Θα γίνει ο πατέρας μας κι εμείς τα παιδιά του. Θα σκεφτούμε, λοιπόν, τη προσφορά του για ν' αγοράσει τη γη μας. Αλλά δεν θα είναι εύκολο.

Γιατί αυτή η γη είναι για μας ιερή.

Αυτό το πεντακάθαρο νερό που κυλά στα ρυάκια και στα ποτάμια δεν είναι μόνο νερό, αλλά και το αίμα των προγόνων μας.

Αν σας πουλήσουμε γη πρέπει να θυμάστε ότι είναι ιερή και ότι κάθε αντανάκλαση στο καθαρό νερό των λιμνών μιλά για τα γεγονότα και τις μνήμες της ζωής του λαού μου.

Ο ψίθυρος του νερού είναι η φωνή του πατέρα του πατέρα μου.
Τα ποτάμια είναι τα αδέλφια μας που σβήνουν τη δίψα μας.

Τα ποτάμια μεταφέρουν τα κανό μας και τρέφουν τα παιδιά μας.

Αν σας πουλήσουμε τη γη μας, πρέπει στο εξής να θυμάστε και να διδάσκετε στα παιδιά σας ότι τα ποτάμια είναι τα αδέλφια μας και τα δικά σας και πρέπει να δείχνετε στο εξής σ' αυτά τα ποτάμια την τρυφερότητα που δείχνετε στον αδελφό σας.
Ξέρουμε ότι ο λευκός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει τα ήθη μας. Ένα κομμάτι γης μοιάζει σ' αυτόν μ' ένα οποιοδήποτε άλλο κομμάτι, γιατί είναι ένας ξένος που έρχεται μέσα στη νύχτα και παίρνει απ' τη γη αυτό που έχει ανάγκη.

Η γη δεν είναι ο αδελφός του, αλλά ο εχθρός του και μόλις την κυριεύσει, πηγαίνει μακρύτερα. Εγκαταλείπει τους τάφους των προγόνων του κι αυτό δεν τον ενοχλεί.

Παίρνει τη γη απ' τα παιδιά του και αυτό δεν τον ενοχλεί.

Ο τάφος των προγόνων του και η κληρονομιά για τα παιδιά του πέφτουν στη λήθη. Συμπεριφέρεται στη μητέρα του, τη γη και στον αδελφό του τον ουρανό, σα να ήταν πράγματα που αγοράζονται, που λεηλατούνται, που πουλιούνται, όπως τα πρόβατα ή τα λαμπερά μαργαριτάρια.

Η απληστία του θα καταβροχθίσει τη γη και δεν θα αφήσει πίσω της παρά μια έρημο.Δεν ξέρω τίποτα. Τα ήθη μας είναι διαφορετικά από τα δικά σας. Η όψη των πόλεών σας προξενεί κακό στα μάτια των ερυθρόδερμων ανθρώπων.

Αλλά αυτό μπορεί και να οφείλεται στο ότι ο ερυθρόδερμος είναι άγριος και δεν καταλαβαίνει.

Δεν υπάρχει ένα ειρηνικό μέρος στις πόλεις των λευκών ανθρώπων. Δεν υπάρχει τόπος όπου μπορείς ν' ακούσεις τα φύλλα που αναπτύσσονται την άνοιξη, ή το θρόισμα των φτερών κάποιου εντόμου. Αλλά μπορεί να γίνεται έτσι, γιατί είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω.

Ο θόρυβος των πόλεων φαίνεται μόνο να προσβάλλει τα αυτιά. Και τι ενδιαφέρον υπάρχει πια στο να ζεις, αν δεν μπορείς να ακούσεις τη μοναχική κραυγή του κοκκινολαίμη ή τις συζητήσεις των βατράχων στα έλη τη νύχτα.

Είμαι ένας ερυθρόδερμος και δεν καταλαβαίνω.


Ο αέρας είναι πολύτιμος για τον ερυθρόδερμο, γιατί όλα τα πράγματα μοιράζονται την ίδια αναπνοή - τα ζώα, τα δέντρα, ο άνθρωπος μοιράζονται όλοι την ίδια ανάσα.
Ο λευκός άνθρωπος δεν φαίνεται να δίνει σημασία στον αέρα που αναπνέει. Σαν ένα άνθρωπο που θέλει πολλές μέρες για να πεθάνει, είναι αδιάφορος για τη δυσοσμία.
Αλλά, αν σας πουλήσουμε τη γη μας, πρέπει να θυμόσαστε ότι ο αέρας μας είναι πολύτιμος, ότι ο αέρας μοιράζεται το πνεύμα του μ' όλα αυτά στα οποία δίνει τη ζωή.

Ο άνεμος που έδωσε στον παππού μας τη πρώτη του αναπνοή πήρε και τον τελευταίο του αναστεναγμό.

Και αν σας πουλήσουμε τη γη μας, πρέπει να τη διαφυλάξετε και να τη διατηρήσετε ως ιερή, ως ένα τόπο όπου ακόμα κι ο λευκός άνθρωπος μπορεί να πάει και γευτεί τον αέρα που γλύκαναν τα αγριολούλουδα των λιβαδιών.

Εξετάζουμε, λοιπόν, τη προσφορά σας για να αγοράσετε τη γη μας. Αλλά, αν αποφασίσουμε να τη δεχτούμε, θα βάλω έναν όρο: ο λευκός άνθρωπος θα πρέπει να συμπεριφέρεται στα ζώα αυτής της γης όπως και στα αδέλφια του.
Είμαι ένας άγριος και δεν γνωρίζω άλλον τρόπο ζωής, είδα κάπου χίλια αγριοβούβαλα να σαπίζουν στο λιβάδι, εγκαταλειμμένα από τον λευκό άνθρωπο, που τα είχε χτυπήσει μ' ένα τραίνο που περνούσε από εκεί.

Είμαι ένας άγριος και δεν καταλαβαίνω πώς το σιδερένιο άλογο που καπνίζει μπορεί να είναι πιο σημαντικό από το αγριοβούβαλο που δεν το σκοτώνουμε παρά μόνο για να τραφούμε.
Τι είναι ο άνθρωπος χωρίς τα ζώα; Αν εξαφανίζονταν όλα τα ζώα, ο άνθρωπος θα πέθαινε από μια μεγάλη πνευματική ερημιά. Γιατί αυτό που συμβαίνει στα ζώα, σε λίγο συμβαίνει και στον άνθρωπο. Όλα τα πράγματα είναι αλληλένδετα.
Πρέπει να διδάξετε στα παιδιά σας ότι το χώμα που πατούν έχει γίνει από τις στάχτες των προγόνων μας.

Για να σέβονται τη γη, πείτε στα παιδιά σας ότι είναι εμπλουτισμένη από τις ζωές της φυλής μας.

Διδάξτε στα παιδιά σας, αυτό που διδάξαμε κι εμείς στα δικά μας, ότι η γη είναι η μητέρα μας. Ό, τι συμβαίνει στη γη συμβαίνει και στους γιους της γης. Όταν οι άνθρωποι περιφρονούν το χώμα, περιφρονούν τον ίδιο τον εαυτό τους.
Ξέρουμε τουλάχιστον αυτό: η γη δεν ανήκει στον άνθρωπο, ο άνθρωπος ανήκει στη γη. Αυτό το ξέρουμε.
Όλα τα πράγματα είναι αλληλένδετα, όπως το αίμα ενώνει μια οικογένεια. Όλα τα πράγματα είναι αλληλένδετα.
Ό, τι συμβαίνει στη γη, συμβαίνει στους γιους της γης. Δεν είναι ο άνθρωπος εκείνος που ύφανε το νήμα της ζωής, εκείνος είναι μόνο μια κλωστή. Ό, τι κάνει στο νήμα το κάνει στον ίδιο του τον εαυτό.
Ακόμα κι ο λευκός άνθρωπος, που ο Θεός του κάνει περίπατο και μιλάει μαζί του, όπως δυο φίλοι που είναι μαζί, δεν μπορεί να απαλλαγεί από την κοινή μοίρα. Βέβαια, ίσως είμαστε αδέλφια. Αυτό θα το δούμε.

Ένα πράγμα που ξέρουμε εμείς - και που ο λευκός άνθρωπος θα ανακαλύψει ίσως κάποτε - είναι ότι ο Θεός μας είναι ο ίδιος Θεός.

Ίσως να σκέφτεστε να τον αποκτήσετε τώρα, όπως θέλετε να αποκτήσετε τη γη μας, αλλά δεν μπορείτε.

Είναι ο Θεός του ανθρώπου και το έλεός του είναι το ίδιο και για τον λευκό και για τον ερυθρόδερμο άνθρωπο. Αυτή η γη του είναι πολύτιμη και το να βλάψει τη γη, είναι σαν να δείχνει περιφρόνηση στον δημιουργό.

Ο λευκός θα εξαφανιστεί κι αυτός ίσως γρηγορότερα από τις άλλες φυλές. Μολύνετε το κρεβάτι σας και μια νύχτα θα πάθετε ασφυξία από τα ίδια σας τα απορρίμματα.
Πεθαίνοντας όμως, θα ακτινοβολήσετε με ένταση, εξ αιτίας της δύναμης του Θεού που σας έφερε σ' αυτή τη γη και που από κάποια ιδιαίτερη πρόθεση, σας έκανε να κυριαρχήσετε σ' αυτήν και τον ερυθρόδερμο άνθρωπο.

Αυτή η μοίρα είναι ένα μυστήριο για μας, γιατί δεν καταλαβαίνουμε πώς όλα τα αγριοβούβαλα εξοντώνονται, τα άγρια άλογα δαμάζονται, οι απόκρυφες γωνιές του δάσους μολύνονται από τους ανθρώπους και η όψη των λόφων που είναι γεμάτη από λουλούδια ασχημαίνει από τους γιους που μιλούν.

Που είναι η λόχμη; Εξαφανισμένη. Πού είναι ο αετός; Εξαφανισμένος. Το τέλος της ζωής είναι η απαρχή της επιβίωσης...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ -ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ
------------------

*Η απάντηση του αρχηγού των Ινδιάνων Σιάτλ προς τον πρόεδρο της ΗΠΑ Φραγκλίνο Πήρς.....

λέει το -πολύ ωραίο κατά τ άλλα – πλην όμως “αμφισβητούμενο” κείμενο που ήρθε για δεύτερη φορά στο email μου ως “υποστηρικτικό υλικό” της θέσης για την κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα σήμερα (υποτίθεται υπο κατοχή) & ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται (?) και διδάσκει:

Το παρακάτω κείμενο χρονολογείται γύρω στα 1855 και αποτελεί την απάντηση του Σιάτλ, αρχηγού μιας φυλής Ινδιάνων, στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Φραγκλίνο Πηρς, ο οποίος ζήτησε από τους Ινδιάνους να πουλήσουν τη γη τους στην αμερικανική κυβέρνηση.
Η πρόταση αυτής της αγοραπωλησίας ήταν εντελώς ξένη στις αντιλήψεις και στον τρόπο ζωής των Ινδιάνων, ο δεσμός των οποίων με τη φύση είναι ιερός και αδιάσπαστος, όπως η αδερφική αγάπη. Ο Σιάτλ εκφράζει με περηφάνια και σεβασμό στην παράδοση τον τρόπο σκέψης της φυλής του, ο οποίος διαφέρει πλήρως από τις υλικές αξίες και τον κατακτητικό πολιτισμό των λευκών. Οι σκέψεις που διατυπώνει ο Σιάτλ απέχουν από εμάς ενάμιση σχεδόν αιώνα, είναι όμως εξαιρετικά επίκαιρες στην εποχή μας, τώρα που όλοι πλέον βιώνουμε τις ολέθριες συνέπειες από την υπερβολική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων, τη μόλυνση του περιβάλλοντος και τη διαρκώς επεκτεινόμενη οικολογική καταστροφή του πλανήτη μας.......antichainletter

http://antichainletter.wordpress.com/2012/08/12/siatl/#more-2749

Η τρόικα σπρώχνει τη χώρα σε κατάσταση εξέγερσης .....

 ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΥΡΤΣΟΓΙΑΝΝΗΣ

-

Δεν πιστεύω ότι θα δικαιωθεί ο Μισέλ Ροκά στις προβλέψεις του για επιβολή δικτατορίας στην Ελλάδα. Αλλά έχει δίκιο, όταν λέει πως όταν αφαιρείς το 25% του εισοδήματος ενός λαού, οι λύσεις δεν μπορεί να είναι ομαλές. Οι νεοφιλελεύθεροι φωστήρες βρήκαν την εσωτερική υποτίμηση ως μέθοδο δήθεν αποκατάστασης της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας και προχωρούν ακάθεκτοι λες και λειτουργούν σε κενό εργαστηρίου.

Αγνόησαν οι ημιμαθείς την πολυπλοκότητα του φαινομένου (με την έννοια ότι μιας τέτοιας εμβέλειας γεγονός δεν είναι μόνο οικονομικό, αλλά πρωτίστως κοινωνικό, πολιτικό, κινείται στη σφαίρα της κοινωνικής ψυχολογίας και άλλων κοινωνικών επιστημών) και έβαλαν μπρος τον αυτόματο πιλότο. Αν συνεχίσουν, το σίγουρο είναι πως θα οδηγήσουν τη χώρα σε κατάσταση εξέγερσης και τότε όχι για ανταγωνιστικότητα δεν θα μιλάμε, αλλά η επιβίωση με την πιο απλή (τη σωματική) έννοια θα είναι το καθημερινό μέλημα των πολιτών.

Εδώ δεν πρόκειται πλέον για ανταγωνιστικότητα, αλλά για βίαιη αναδιανομή του εισοδήματος καθ' υπόδειξιν των εσωτερικών κουκουλοφόρων που άλλα λένε δημοσίως και άλλα ραβασάκια στέλνουν στην τρόικα. Και η βιαιότητα έφτασε στο σημείο να προκαλεί τα ένστικτα βίας και βίαιες αντιδράσεις. Δυστυχώς πυκνώνουν οι αναφορές στον Παπαδόπουλο και αυξάνονται εκείνοι που την ώρα του ποτού λένε πως θα πάρουν τα όπλα. Οσο κι αν το τελευταίο πηγάζει κυρίως από κομπασμό, δείχνει την απογοήτευση, την απελπισία, το τσαλάκωμα της υπερηφάνειας των ανθρώπων.

Τρόικα και κουκουλοφόροι κάνουν ένα τεράστιο λάθος. Παραγνωρίζουν πως χωρίς κοινωνική γαλήνη όχι μόνο παραγωγικότητα, ούτε παραγωγή δεν υπάρχει.

lyrtso@pegasus.gr

ethnos gr

Αν υπήρχε Δημοκρατία! ....

Του Δημοσιογράφου κ. Χρήστου Θεοχαράτου. (ΠΗΓΗ-adesmeytos.gr)

Τις εποχές, κατά τις οποίες η αστική τάξη είχε ανάγκη από περισσότερα προνόμια, από περισσότερες εξουσίες, από δυνατότερα ερείσματα, αλλά και από περισσότερα κέρδη – ήταν αψίκορη και, συχνά, επαναστατική. Οσα δεν περνούσαν με την πειθώ και με την ισχύ της στα κοινοβούλια, περνούσαν με τα όπλα. Και συχνά τη δημοκρατική νομιμοφροσύνη των πολιτών την έκριναν οι ξιφολόγχες.

Μέχρι που τα άρπαξε όλα η αστική τάξη. Και εκείνα που μπορούσε να ελέγξει και να κουμαντάρει και εκείνα που δεν μπορούσε να χειραγωγεί.

Και δεν αρκέστηκε να θέσει υπό τον έλεγχό της τις τράπεζες ή τα χρηματιστήρια ή τα βιομηχανικά μπλοκ ή τις μεταφορές ή τις επικοινωνίες ή τα δίκτυα ή τα ΜΜΕ ή το εμπόριο κ.λπ. κ.λπ. Αρπαξε και τα Ερευνητικά κέντρα και τα ινστιτούτα, έκανε κτήμα της τα τεχνολογικά κέντρα, τις επιστήμες αιχμής, τα οπλικά συστήματα, τα ορυκτά της γης, την αγροτική οικονομία, την υγεία, την παιδεία, εξαγόρασε και τα συνδικάτα και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.

Δηλαδή, εξαπλώθηκε με τόση λαιμαργία παντού, σφετερίστηκε μέσα στα τελευταία 25 χρόνια τα εισοδήματα 7 δισ. ανθρώπων της Γης και αγκάλιασε τόσους τομείς, ώστε να αδυνατεί να τους ελέγξει.

Και προκειμένου να μην απολέσει τον έλεγχο, πετσοκόβει ήδη τη Δημοκρατία. Αφαιρεί, μια – μια, τις πολιτικές και κοινωνικές εγγυήσεις της. Όπως ακριβώς γίνεται σήμερα στην Ελλάδα: Με βουλευτές - πιόνια, με κυβερνήσεις στρατευμένες σε αντιλαϊκά μονοπάτια, με τις εκλογές - εξορκιστές στο όνομα των κινδύνων που απειλούν τη χώρα, με μια τερατώδη αναντιστοιχία ανάμεσα στο εκλογικό σώμα και στη σύνθεση της Βουλής – υποτίθεται ότι η Ελλάδα κυβερνάται, ότι αποφασίζει για τα του οίκου της και ότι είναι δημοκρατικό μέλος της δημοκρατικής Ευρώπης. Αν λειτουργούσε, έστω και στοιχειωδώς, η Δημοκρατία σ’ αυτή τη χώρα, οι πρόωρες εκλογές θα είχαν προκηρυχθεί από τις 30 Οκτωβρίου, οι κάλπες θα είχαν στηθεί την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου, η Ελλάδα θα είχε νέα Βουλή (και νέα κυβέρνηση). Και η νέα Βουλή, με ψηφίσματά της (για έκτακτες συνθήκες δεν κάνουν λόγο τα γκεσέμια μας;) θα είχε εκδώσει εντάλματα σύλληψης για τους πέντε ή δέκα πρωταιτίους της μειοδοσίας, θα τους είχε παραπέμψει στη Δικαιοσύνη, θα διέγραφε μονομερώς τα εξοντωτικά δάνεια, θα διαμηνούσε στην Τρόικα ότι δεν χρειάζεται άλλα δανεικά, αλλά και δεν αναγνωρίζει δανεικά. Και όταν έφτανε στο σημείο αυτό, θα μπορούσε ν’ αρχίσει με τις Βρυξέλλες μια συζήτηση για το καθεστώς που θα επιθυμούσε να έχει με την Ευρωζώνη και την Ε.Ε. – αν και αυτή επιθυμούσε να έχει μια σχέση με την Ελλάδα...

Τώρα είναι φυσικό -κατά τη βενιζέλεια διατύπωση- η Τρόικα να παριστάνει τη Λερναία Υδρα και κάθε θέμα που διευθετεί, να σου παρουσιάζει δύο νέα. Οι αλλεπάλληλες υποταγές εκεί οδηγούν. Και όχι μόνο τη μικρή και αδύνατη Ελλάδα, φυσικά. Εκεί οδηγούν και την κραταιά Ιταλία, που αποτελεί την 7η Οικονομία της Γης! Εκεί οδηγούν και την Ισπανία, η οποία μετέχει στους G20! Εκεί θα οδηγήσουν και την υπερφίαλη Γαλλία, η οποία δίχως τα δεκανίκια της κ. Μέρκελ, ήδη θα παραπατούσε. Η υποχώρηση στους φύσει και θέσει αντιδημοκράτες, ανοίγει πόρτες: στον φασισμό!

(ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ- ΕΝΕΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ)

Η κουρασμένη δημοκρατία μας! ....

Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ πρ. Πρύτανης Πανεπ. Ιωαννίνων

-

Η δυτική δημοκρατία είναι ένα «κουρασμένο» μοντέλο διακυβέρνησης. Ο λόγος είναι απλός: ενώ η θεμελίωσή του βασίζεται στον αποτελεσματικό έλεγχο της εξουσίας από το λαό, η πραγματικότητα παραπέμπει στη μείωση αυτού του ελέγχου, που σε πολλές περιπτώσεις αγγίζει το όριο της αδυναμίας. Οι δυνάμεις που διαφεύγουν, κυρίως, τον έλεγχο της κρατικής εξουσίας είναι:

• α) Οι βιομηχανικές και χρηματιστηριακές πολυεθνικές εταιρίες, οι οποίες διαδραματίζουν τον πρωτεύοντα ρόλο στις αποφάσεις  πολιτικού, πολιτισμικού και οικονομικού περιεχομένου, και

• β) Τα συγκροτήματα τηλεοπτικής πληροφόρησης. Τα συγκροτήματα αυτά αποτελούν το μέσο με την κύρια επιρροή στη διαμόρφωση της «δημόσιας» γνώμης. Στον ιδιωτικοποιημένο κόσμο που ζούμε, τα σημαντικά τους μηνύματα απηχούν τη «φιλοσοφία» των ιδιοκτητών τους και διαμορφώνουν τη δημόσια γνώμη, με στόχο τη μετατροπή του πολίτη σε «καταναλωτή», τόσο σε οικονομικό όσο και σε πολιτικό και πολιτισμικό επίπεδο.

Τα αποτελέσματα του ελλείμματος δημοκρατίας απεικονίζονται στις στάσεις των ισχυρών κρατών: επεμβάσεις, με το πρόσχημα της διάχυσης των ιδανικών της δημοκρατίας, για τον έλεγχο του «μαύρου χρυσού» ή και δημιουργία νησίδων αποσταθεροποίησης, περιστολή ατομικών ελευθεριών και  αναστολή θεμελιωδών δικαιωμάτων, στο όνομα  του αγώνα  εναντίον των τρομοκρατών, χρηματιστηριακά παιχνίδια εις βάρος αθώων πολιτών και ανίσχυρων κρατών,  διεύρυνση των ανισοτήτων, όξυνση των περιβαλλοντικών προβλημάτων... και τέλος  δημιουργία και τροφοδότηση της κρίσης.
Η τηλεοπτική πληροφόρηση προηγείται κάθε εγχειρήματος, για να προετοιμάσει τη δημόσια γνώμη, άλλοτε εξασφαλίζοντας τη σιωπηρή συνενοχή της και άλλοτε καλλιεργώντας περιβάλλον αβεβαιότητας.
Το γεγονός ότι η δυτική δημοκρατία λυγίζει κάτω από το βάρος των παθογενειών της, αντικατοπτρίζεται στη διάλυση του κοινωνικού κράτους, την κυριαρχία των φόβων, την αναβίωση των λαϊκιστικών κομμάτων, την παρουσία της βαρβαρότητας, την υπέρβαση των ορίων,…
Στο «κάδρο» και η μικρή μας χώρα, με έναν λίαν δημοκρατικό συνταγματικό χάρτη και πληθώρα παρεκκλίσεων από τις αρχές του. Κατά καιρούς έγιναν γνωστές κάποιες παραβατικές συμπεριφορές κρατικών στελεχών και πολιτικών, που για λίγο χρονικό διάστημα είχαν αποτελέσει την πρώτη είδηση των ΜΜΕ και στη συνέχεια το λόγο είχε το αρχείο.
Τώρα η κρίση αποκαλύπτει ότι δεν υπάρχει δημόσιος τομέας της χώρας χωρίς την αρρώστια του. Όλες οι εκφάνσεις της χώρας έχουν προσβληθεί από τον μεταδοτικό ιό της διαφθοράς και οι πολίτες ελπίζουν ότι τώρα το αρχείο θα κλείσει τις πόρτες του. Όπως είναι φυσικό, αυτό το περιβάλλον δίνει την εικόνα μιας «κουρασμένης»  δημοκρατικής διακυβέρνησης, που είναι ανίκανη να ανταποκριθεί στις ανάγκες της χώρας και μάλιστα σε συνθήκες πρωτοφανούς κρίσης.
Η χώρα μας για να αντιμετωπίσει τη δραματική  κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει, πρώτα απ’ όλα έχει ανάγκη τη λειτουργία της δημοκρατίας και τα πολιτικά κόμματα πρέπει να δώσουν το παράδειγμα!
Το πολιτικό μας σύστημα βρίσκεται σε πλήρη αποσάθρωση και η βασική αιτία εντοπίζεται στη διαφθορά, η οποία τρέφεται από τις αδυναμίες του, διεισδύει από τις ρωγμές του και βρίσκει ερείσματα στους μηχανισμούς και στις αξίες του. Στην κλασική πολιτική φιλοσοφία η διαφθορά ορίζεται ως ο εκφυλισμός των πολιτικών θεσμών, δηλαδή ως η παραποίηση των αρχών που αποτελούν τα θεμέλια ενός πολιτικού συστήματος.
Η διαφθορά δηλητηριάζει το δημόσιο βίο, υποβαθμίζει το κύρος και την αξιοπιστία της χώρας, αγνοεί τις αρχές της ηθικής και το «κοινό καλό» και υποθηκεύει το μέλλον της κοινωνίας.
Η αυστηρή εφαρμογή του «πόθεν έσχες» και η παραδειγματική τιμωρία αυτών που διασύρουν τους θεσμούς, θα δημιουργήσουν ένα ευνοϊκό κλίμα για συμπόρευση πολιτών και πολιτικής ηγεσίας, με σκοπό την αντιμετώπιση της κρίσης. Το σημερινό πολιτικό περιβάλλον ενισχύει το θυμό των πολιτών, παραλύει κάθε δημιουργική σκέψη και δράση και ευνοεί κοινωνικές εκρήξεις.
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι οι κερδοσκόποι, ξένοι και ντόπιοι, ενισχύουν τις διαλυτικές τάσεις της κοινωνίας μας για να προετοιμάσουν τη λεία τους. Άλλωστε, οι μεγάλες «δημοκρατικές» χώρες της δύσης έχουν ενισχύσει το παιχνίδι της κερδοσκοπίας εις βάρος των δοκιμαζόμενων χωρών, όπως τη δική μας.
Η υπεύθυνη ενημέρωση των πολιτών, η διάχυση κλίματος αισιοδοξίας και η αυστηρή εφαρμογή των νόμων της πολιτείας είναι τα ζητούμενα.   Η λειτουργία της δημοκρατίας δεν είναι θέμα δημιουργίας νέων θεσμών, αλλά δημιουργία μιας νέας συνείδησης. Αν δημιουργηθεί μια νέα συνείδηση, ίσως τότε προκύψουν οι θεσμοί από τη συνείδηση και όχι η συνείδηση από τους θεσμούς (H. Zinn, Από την ιστορία στην πράξη, Αιώρα, 2009).
Από εδώ αρχίζει και ο ρόλος των ΜΜΕ. Οι συνεχείς κοκορομαχίες των εκπροσώπων των κομμάτων που προβάλλονται στις τηλεοπτικές εκπομπές δεν προσθέτουν τίποτε άλλο εκτός από τη θλιβερή εικόνα του πολιτικού μας συστήματος. Η ανάλυση των αναπτυξιακών πρωτοβουλιών που ταιριάζουν στη χώρα μας και τα παραδείγματα προς μίμηση σπανίζουν στις τηλεοπτικές εκπομπές, κάτι που οι πολίτες αυτής της χώρας έχουν ανάγκη για να πειστούν ότι δεν χάθηκαν όλα...
Το αντίδοτο στην διαφθορά και συνεπώς και στην κρίση  θα προκύψει από την ουσιαστική λειτουργία της δημοκρατίας. Άλλωστε, η διαφθορά σε μια δημοκρατική χώρα είναι πάντα διαφθορά της ίδιας της δημοκρατίας και πολλαπλασιαστής της κρίσης.
✴✴✴
* Ο Καθηγητής κ. Χρήστος Β. Μασσαλάς είναι πρ. Πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
E-mail: cmasalas@cc.uoi.gr

-

(proinoslogos gr)

Κρίσιμες ώρες ...

Ν. Λυγερός

-

Δεν αρκεί πια να λέμε στο λαό μας ότι περνάμε δύσκολες στιγμές, διότι δεν είναι πια στιγμές. Δεν αρκεί πια να λέμε ότι πρέπει να αντέξει, διότι δεν βλέπει το όραμα. Ακόμα και οι μαχητές θέλουν να ξέρουν ποιος είναι ο στόχος, ποιος είναι ο σκοπός. Και οι φοιτητές δεν ξέρουν πια σε ποιο τομέα να σπουδάσουν, διότι όλοι τους εξηγούν ότι είναι δύσκολα τα πάντα λόγω κρίσης.

Ποιος μπορεί όμως να κοροϊδέψει τους πιο έξυπνους, αυτούς που βλέπουν ότι η κρίση αποτελεί την τέλεια λύση για την αποτροπή κάθε ενθουσιασμού εκ μέρους του λαού μας, της νεολαίας μας. Με τις κοινωνίες της ευτυχίας να καταρρέουν, έχουμε την εντύπωση, κι αν δεν την έχουμε μας την δίνουν οι άλλοι, ότι δεν υπάρχει λύση. Βέβαια, εξακολουθούν να μας εξηγούν ότι υπάρχει ελπίδα, αλλά αυτό το κάνουν μόνο και μόνο για να μη γίνει καμιά λαϊκή εξέγερση.

Η πραγματικότητα είναι άλλη. Και όποιοι δεν έχουν σοβαρές γνώσεις σε έναν τομέα είναι καταδικασμένοι να ακούσουν κάποιους ειδικούς που τους καθηλώνουν και τους πείθουν για να μην κάνουν τίποτα. Η πατρίδα μας όμως είναι διαφορετική. Η γη μας, είναι η θάλασσά μας.

Πρέπει, λοιπόν, να έχουμε ειδικούς επιστήμονες της θάλασσας. Αυτό μας εξηγεί ακόμα και το Δίκαιο της θάλασσας. Πρέπει οι νέοι μας να μελετήσουν τομείς, όπως η γεωλογία, η χημεία, η φυσική, διότι χωρίς αυτούς θα συνεχίζουν να ακούν άτομα δίχως ορθολογική σκέψη να τους εξηγούν ότι είμαστε μια φτωχή χώρα.

Την ώρα που μερικοί προτείνουν φράχτες για να πείσουν τους αγαθούς ότι παράγουν έργο, ενώ απλώς οργανώνονται εκλογικά, ο λαός μας χρειάζεται αληθινές λύσεις. Δεν πρέπει να καθυστερήσουμε πια το θέμα της θέσπισης της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Οι αποζημιώσεις του γερμανικού κράτους, λόγω των εγκλημάτων πολέμου του ναζιστικού καθεστώτος, είναι δίκαιες και απαραίτητες και θα κάνουμε ότι μπορούμε για να υλοποιηθεί η θεραπεία αυτή.

Απλώς, δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι το πλαίσιο είναι καθαρά ευρωπαϊκό, πράγμα που σημαίνει ότι πρόκειται για μια αλλαγή κατανομής χρημάτων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ το θέμα της ΑΟΖ, είναι ριζικά διαφορετικό. Το όφελος της ΑΟΖ είναι για την Ελλάδα και έμμεσα για την Ε.Ε. Το σημαντικό, όμως, ότι αποτελεί μια καθαρή εισφορά, όπως το βλέπουμε και με το χειροπιαστό παράδειγμα της Κύπρου χάρη σε επιστήμονες και τεχνικούς σαν τον Σόλωνα Κασσίνη.

Σε αυτόν τον τομέα χρειαζόμαστε ειδικούς. Διότι η θέσπιση είναι μόνο η αρχή, οι υπογραφές σε διμερείς σχέσεις είναι η συνέχεια και όχι το τέλος. Η έρευνα σε αυτόν τον τομέα είναι μόνο στην αρχή. Οι δικοί μας έχουν σε αυτό το πλαίσιο ένα αληθινό όραμα. Δεν είναι ανάγκη, λοιπόν, να μιλάμε μόνο για αντίξοες συνθήκες και τεράστιες δυσκολίες, αλλά να αναδείξουμε επί του πρακτέου τις λύσεις που προσφέρουν τα μαθηματικά του Voronoi και η ορθολογική σκέψη περί ΑΟΖ. Έτσι, για τους πολιτικούς η λύση είναι απλή και ονομάζεται ΑΟΖ.

http://www.lygeros.org/lygeros/8623-gr.html

 (antibaro gr)

-----------

AOZ-ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ

Πτώχευσαν τη χώρα και κουβεντιάζουν για την επόμενη μέρα τους.

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

-

Κλείνουν σε λίγες μέρες δύο μήνες από το «πείραμα» της συγκυβέρνησης – σαν να μην μας έφθαναν όλα τα άλλα πειράματα – και η χώρα εξακολουθεί να ασχολείται με την επόμενη ημέρα στο ΠΑΣΟΚ.
Η σημερινή ημέρα πιθανόν να είναι μια ακόμη «μεγάλη ημέρα» - για το ΠΑΣΟΚ, όχι για τη χώρα, αυτή έχει μπει στον αυτόματο πιλότο της χρεοκοπίας.
Θα είναι εκεί όλοι τους – ο καθένας με τις επιδιώξεις του, που καμιά σχέση δεν έχουν με τη χώρα, η οποία βρίσκεται σε διαδικασία αναδιάρθρωσης του χρέους της, δηλαδή σε διαδικασία πτώχευσης.

Πορτογαλία και Ισπανία προστατεύουν τους λαούς τους.

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

---

 Ως γνωστόν, ο Ρουσό έλεγε πως όταν χρειάζεται να βοηθήσουμε τους αδυνάμους, το κακό έχει ήδη συντελεστεί.

Φυσικά, ο Ρουσό και το Κοινωνικό του Συμβόλαιο έχουν από καιρό πάψει να παίζουν κάποιο ρόλο, καθώς προ πολλού τα ηνία έχουν αναλάβει διάφοροι ειδήμονες, τεχνοκράτες και πάνσοφοι παντογνώστες, που αφού προκάλεσαν το κακό, τώρα παριστάνουν τους φιλάνθρωπους.

«Ήταν μια όμορφη, πιστεύω, και ζεστή ατμόσφαιρα», πληροφορηθήκαμε ότι είπε ο πρωθυπουργός, περιγράφοντας το πρωτοχρονιάτικο συσσίτιο του Δήμου Αθηναίων στου Ρουφ.

Ο «κυρίαρχος λαός» και οι υπερασπιστές της νομιμότητας.

του Γιώργου Κατσαμπέκη

Το τελευταίο διάστημα τείνει να κυριαρχήσει στη δημόσια σφαίρα ένας συγκεκριμένος λόγος, μια αγωνιώδης απεύθυνση προς την κοινωνία, η οποία συνήθως παίρνει τη μορφή νουθεσίας ή/και πιεστικής παράκλησης για υπευθυνότητα και σύνεση. Ποιο το κεντρικό διακύβευμα σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση; Η αποτροπή μιας υποτιθέμενης επικείμενης αντιδημοκρατικής εκτροπής· ενός «χάους ανομίας». Αρχιερείς σε αυτή την προσπάθεια, πέρα από ηγετικά στελέχη της κυβέρνησης, έχουν αυτοχρισθεί γνωστοί αρθρογράφοι φιλοκυβερνητικών εφημερίδων και βεβαίως οι «συνήθεις ύποπτοι» τηλε-δημοσιογράφοι αντίστοιχων καναλιών, οι οποίοι συχνά παρουσιάζονται και ως βασιλικότεροι του βασιλέως. Στον κατάλογο αυτού του άτυπου «κόμματος της υπευθυνότητας» βλέπουμε να στριμώχνονται διάφορα ετερόκλητα δημόσια πρόσωπα, διάσπαρτα στο πολιτικό/κομματικό φάσμα, από την «(παρα)εκσυγχρονισμένη» ανανεωτική αριστερά ως και την «υπεύθυνα» νουθετούσα ακροδεξιά.