«Άταφοι πεσόντες εδώ και 73 χρόνια». -Πρόκειται για μια μεγάλη εθνική εκκρεμότητα.

OXI DAY, neoskosmos.com

Πατριώτες που έπεσαν μαχόμενοι στη Βόρεια Ήπειρο κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο, παραμένουν επί 73 χρόνια άταφοι ή προσωρινά θαμμένοι, δήλωσε ο γ.γ. Διαφάνειας Γ. Σούρλας. 

Στη δήλωση πως «γιορτάζουμε ακόμη μια επέτειο του έπους 1940-41, ενώ παραμένουν επί 73 χρόνια άταφοι ή προσωρινά θαμμένοι πατριώτες που έπεσαν μαχόμενοι στη Βόρεια Ήπειρο κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο», προέβη ο γενικός γραμματέας Διαφάνειας και επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης Συγγενών Πεσόντων, Γ. Σούρλας.

Ο κ. Σούρλας παρέστη στις εκδηλώσεις για τον εορτασμό της επετείου της 28ης Οκτωβρίου, στη γειτονική Αλβανία και συμπλήρωσε τα εξής:

Οριο σημαίνει ελευθερία

Του Ηλια Mαγκλινη
Οι ακραίες καταστάσεις ευνοούν τα άκρα. Τούτη η αυτονόητη αλήθεια έχει μια ακόμα, επίσης αυτονόητη, παράμετρο: όσο θα παρατείνεται η κρίση τόσο τα άκρα θα ενδυναμώνονται. Το βάθος της ηθικής, αξιακής, πολιτισμικής κρίσης που περνάει η χώρα όμως δεν έγινε ξαφνικά ορατό μετά το 2008. Είναι γνωστό ότι η κρίση σοβούσε πολλά χρόνια τώρα: σε επίπεδο κορυφής (κυβερνήσεων, κομμάτων, τοπικών αυτοδιοικήσεων, ΜΜΕ) αλλά και στο επίπεδο των απλών ψηφοφόρων. Οσο και αν το ψάρι, όπως λέγεται, βρωμάει από το κεφάλι και οι πολίτες έχουμε ευθύνη και μάλιστα μεγάλη.
Οταν λέμε ότι η κρίση σοβούσε, πάει να πει ότι πολύ πριν από την άνοδο της ακροδεξιάς και του νεοναζισμού, πριν όμως και από τους νεκρούς της Marfin, το πλιάτσικο και τους βανδαλισμούς στο κέντρο της πρωτεύουσας κ.ο.κ., τα άκρα, σε ένα ευρύτερο φάσμα, γνώρισαν μετά το 1974 προνομιακή μεταχείριση στη χώρα μας. Ηδη δηλαδή ζούσαμε ακραίες καταστάσεις στην Ελλάδα (μα πολύ πιο σποραδικές και σαφώς σε χαμηλότερη ένταση συγκριτικά με όλα όσα ζούμε μετά το 2008 - ’9).

Η Ελλάδα και οι χώρες του νότου μέσα στο ηπειρωτικό υπόδειγμα ....

Ραφαήλ Καλυβιώτης * (antibaro gr)

-

Η ηπειρωτική Ευρώπη με προεξάρχουσα την Γερμανία λειτουργεί ως ένα συνοθύλευμα κρατών, το οποίο προσπαθεί να εξαγάγει τους οικονομικούς της θεσμούς. Ήδη από την εποχή του Μπίσμαρκ ηκρατικιστική παράδοση διακατείχε εξέχουσα σημασία, αφού το κράτος αναγνωριζόταν όχι η πολιτική οργάνωση της κοινωνίας, αλλά το αδιαμφισβήτητο όργανο για την ασφάλεια και τάξη των κοινωνικών σχέσεων. Ως εκ τούτου, ο σωφρονισμός, το καθήκον και η υπακοή εθεωρούντο πάντα ανώτερα εν σχέση με την ελευθερία, την ατομικότητα και την αντίθεση. Δεν πρέπει λοιπόν διόλου να προκαλεί εντύπωση η εμμονή στην συνεχή φορολόγηση και τις απαιτήσεις της πτέρυγας του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος για σωφρονισμό και υπακοή της Ελλάδας, αλλά και γενικότερα του Ευρωπαϊκού Νότου.

            Πέραν των ηθικών διαστάσεων (που εξόχως υποτιμώνται) απέναντι στα άλλα κράτη μέλη, τα οποία θα αντικρίζουν από εδώ και στο εξής την γερμανική πολιτική με ισχυρή δόση καχυποψίας, πράγμα οδυνηρό για μία Ένωση που προσπαθεί να ολοκληρωθεί, υπάρχουν συνάμα οικονομικές και γεωπολιτικές διαστάσεις στο ζήτημα.

Οικονομικές, διότι στην παγκόσμια αγορά όταν τα χρηματοοικονομικά προβλήματα αντιμετωπίζονται μεμονωμένα (όπως και στην δική μας περίπτωση)  τείνει στις περισσότερες εκ των περιπτώσεων να επιστρέφει με τη μέθοδο «μπούμερανγκ» στις χώρες που τα αντιμετώπισαν έτσι˙ στο δοχείο μίας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας ποτέ δεν πρόκειται να πληγεί μόνον ένας, τα αποτελέσματα θα διαμοιρασθούν και θα πλήξουν όλους τους συμμετέχοντες. Δεν πρέπει επουδενί να υποτιμηθεί επίσης το γεγονός ότι οι οικονομικές πολιτικές σκληρής λιτότητος, όταν δεν συνοδεύονται από μέτρα που επενδύουν το χρήμα στην αυτονομία της παραγωγής διαιωνίζουν καταστάσεις στις καθυστερημένες βιομηχανικά χώρες του Νότου. Μπορεί βέβαια η Ιταλία και η Γαλλία να διαθέτουν βιομηχανία, όχι όμως με τέτοια εξαγωγική δύναμη ώστε να αναστρέψουν την δυναμική των ελλειμμάτων και την ανταγωνιστικότητα των καινούριων αναδυομένων παικτών του παγκοσμίου συστήματος.

            Γεωπολιτικές, διότι η Ελλάδα και οι χώρες της Μεσογείου αποτελούν το στρατηγικό ανάχωμα της Δυτικής ταυτότητας και σε επίπεδο πολιτιστικό αλλά και μεταναστευτικό.Όσον αφορά την Ελλάδα, η επικείμενη κήρυξη της ΑΟΖ προσφέρει δυνατότητες αύξησης της ισχύος της σε σημείο να την καθιστούν αυτάρκη ενεργειακά αλλά και εταίρο που να χρίζει μεγαλύτερου σεβασμού. Έτσι, η επικείμενη συνεργασία με το Ισραήλ σε επίπεδο κοιτασμάτων και ασφάλειας, αλλά και η ταυτόχρονη ταύτιση με τις αξίες που πρεσβεύει ο δυτικός πολιτισμός, προσδίδει στο νοτιοανατολικό άκρο της μεσογείου άλλη βαρύτητα. Η ευαίσθητη γεωστρατηγική ισορροπία των ίσων αποστάσεων εκ μέρους της ΕΕ ( έναντι στις ΗΠΑ, Ρωσσία και Κίνα) ενισχύει άλλωστε αυτόν τον υπολογισμό στο ποια είναι τα περιθώρια που διαθέτει η χώρα. Επιπλέον η Ελλάδα διαθέτει τεράστιο εμπορικό στόλο ο οποίος θα αποτελέσει προνομιακό «διαμεσολαβητή» στην μεταφορά προϊόντων από την Κίνα στην Ευρώπη, συνδέοντας τον Ινδικό ωκεανό με την μεσόγειο.

Οφείλουμε για αυτό ως χώρα να αυξήσουμε τα διαπραγματευτικά μας ερείσματα σε συνεργασία με τις χώρες του Νότουγια να αποφύγουμε την επικείμενη περιφεροποίηση που δρομολογείται από συμμάχους που έχασαν στην πορεία την έννοια της αλληλεγγύης. Η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία, ακόμα και η ίδια η Γαλλία έχουν την δυνατότητα να αναχαιτίσουν την πολιτική της σκληρής λιτότητας, λιτότητα που οδηγεί σε ύφεση, ύφεση που οδηγεί σε κοινωνικές συγκρούσεις, κοινωνικές συγκρούσεις που οδηγούν την μέχρι πρότινος μεσαία τάξη στα άκρα του πολιτικού φάσματος. Η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει τον μπροστάρη σε θέματα μετανάστευσης, φύλαξης των συνόρων και σε ζητήματα ενεργειακά (είτε πρόκειται για τον ορυκτό πλούτο, είτε για αιολική ή ηλιακή ενέργεια). Χρειάζεται όμως να διεκδικήσει ενεργά την ανάληψη αυτού του ρόλου παρουσιάζοντας ισχυρά αποτελέσματα στο μεταναστευτικό και στην αυτοδύναμη παραγωγή.

Είναι αδιανόητο επομένως να συνεχισθεί μετά το επώδυνο κλείσιμο του PSIαυτή η πολιτική και είναι αδιανόητο διότι η αναπτυξιακή Ελλάδα που θα αποδράσει από αυτήν την κρίση δεν χρειάζεται ούτε τέτοια φορολογική πολιτική ούτε έναν μυθικό «κεντρικό κρατικιστικό επιτελικό σχεδιασμό». Χρειάζεται αποκέντρωση με κίνητρα και ένα σταθερό χαμηλό φορολογικό περιβάλλον δεκαετίας που θα ευνοεί την επιχειρηματικότητα και την ελληνική ιδιαιτερότητα. 

*Πολιτικός Επιστήμων 

antibaro gr

Ηρωϊκός λαός με πατριωτικό συναίσθημα και καθήκον...

Ο Ιαπωνικός λαός,μέσα από αυτή την φοβερή καταστροφή που έχει υποστεί,μας διδάσκει όλους για το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε όλοι μας στις δύσκολες στιγμές.Ο αλτρουϊσμός,η συναδελφικότητα,η αγάπη,η αυτοθυσία και η αγάπη για την πατρίδα και το Έθνος ολόκληρο είναι μονάχα μερικά από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν έναν σύγχρονο ηρωϊκό λαό.