Ιωάννης Κόρδας*
Το πολιτικό σύστημα
Το
ελληνικό πολιτικό σύστημα (μετά το 1974) αποκρυσταλλώθηκε μέσα από την
δράση των κομμάτων που αναδύθηκαν και τα κοινωνικά αιτήματα τα οποία οι
ανάγκες τις εποχής βάσιμες ή όχι, παρότρυναν τις νέες πολιτικές δυνάμεις
να τα ικανοποιήσουν. Αφ` ης στιγμής οι νέες πολιτικές δυνάμεις
κατέκτησαν την εξουσία, μετασχημάτισαν την λειτουργία του κρατικού
μηχανισμού και διαμέσου αυτού και ολόκληρη την κοινωνική ζωή, σύμφωνα με
τις βουλήσεις τους, που παρ` όλες τις επιμέρους διαφορές συνέτειναν
στην εμφάνιση μιας ομοιογενούς -με την επιφύλαξη των όποιων πάντοτε
εξαιρέσεων- κατά βάση κοινωνικής συνομάδωσης με διακριτά χαρακτηριστικά.
Τα
βασικά χαρακτηριστικά με αρνητικό πρόσημο της νέας μορφής κοινωνικής
συνύπαρξης που εκκίνησαν να διαφαίνονται μετά την εμφάνιση νέων αναγκών,
ιστορικών συγκυριών και συνθηκών, ιδεολογιών και στοχεύσεων, είναι η
πλήρης εμπορευματοποίηση των πάντων και συνακόλουθα ο εκχρηματισμός του
συνόλου της παραγωγής και κατανάλωσης ιδίως στα αστικά κέντρα που
μεγεθύνονται ραγδαία, η σταδιακή εγκατάλειψη της πατριαρχικής σχέσης
πολιτικού – κοινωνικού και η αντικατάστασή της από την πελατειακή σχέση
(1), η γιγάντωση της μεσοαστικής τάξης, η υποχώρηση της παραγωγικότητας
στην εργασία, η διόγκωση του δημοσίου τομέα και των υπηρεσιών, η
συρρίκνωση της βιομηχανίας, ο υπέρμετρος δανεισμός, ο ιδεολογικός
εξισωτισμός των πολιτών που συμφύεται με την ταυτόχρονη υποβάθμιση της
έννοιας της «αριστείας» και άρα της αξιοκρατίας, η παιδαγωγική ένδεια
και η υποχώρηση της «κατά κεφαλήν καλλιέργειας» με την ταυτόχρονη
εξάπλωση κάθε είδους υποκουλτούρας.