Συνεχείς «οδικές» μικρές χωματερές

Γράφει ο Θανάσης Νικολαΐδης
ΕΛΛΗΝΕΣ (μεγαλο)εργολάβοι. Δεν τους βλέπεις, μόνο τους… νιώθεις. Απ’ τα «έργα» τους μέχρι τα… διόδια. Κι απ’ τα κανάλια τους. Για να γίνει η δύναμη του χρήματος και επηρεασμός των κυβερνήσεων.
ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ κάποια οδικά έργα. Ασφαλτοστρώσεις πάνω σε άσφαλτο χωρίς κανένα λόγο. Ο λόγος συνδέεται με το κρατικό (δικό μας) χρήμα στις τσέπες τους, για να γίνουν κάποιοι πλούσιοι από μερικά χιλιόμετρα ασφαλτόστρωσης αλά ελληνικά. Κι αφήνουν στο χάλι τους δρόμους κακοφτιαγμένους «εκ γενετής», με τις επίκτητες λακκούβες και τα βουναλάκια απ’ τις ροδιές-παγίδες για ντεραπαρίσματα και ανατροπές.

Αλλαγή κατεύθυνσης στην Ευρώπη...

Στην Ε.Ε. της οικονομικής και πολιτικής κρίσης τα διλήμματα είναι σαφή.

Σε μια εποχή που η οικονομική κρίση έχει οδηγήσει σε κοινωνική συντριβή και ανέτρεψε τις, από δεκαετίες, διαμορφωμένες οικονομικές σχέσεις, ούτε η αμηχανία, ούτε η προσαρμογή αποτελούν την απάντηση. Αν ο στόχος είναι η λειτουργία των κανόνων αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής.

Nαι στην ενοποίηση, όχι στην ευρωμαρμελάδα

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ
Η καταστροφή που έχει συντελεστεί στη χώρα μας και στη ζωή μας είναι, ολοφάνερα, συνάρτηση του πρωτογενούς πλεονάσματος φαυλότητας, διαφθοράς, ανικανότητας (σε βαθμό κακουργήματος) των επαγγελματιών της εξουσίας. Kάποιοι επιλέγουν να προσθέτουν αμέσως ότι η «κρίση» είναι διεθνής, παγκόσμια. Tο χρειάζονται, σαφέστατα, για ψυχολογική καταφυγή στην παρηγοριά της γενίκευσης: O,τι είναι να συμβεί για όλους, θα συμβεί και για μας. Kαι μέσα στο «σε όλους» εμπεριέχονται οπωσδήποτε παράγοντες ικανοί να μας χαρίσουν (δωρεάν) την ανάκαμψη.

Πώς γεννιέται αντίδοτο στην κακουργία. -Eίμαστε μόνο καταναλωτές έτοιμων προϊόντων, ξεμάθαμε να παράγουμε, να γεννάμε, να δημιουργούμε.

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ
Ο «καταναλωτισμός» δεν είναι σύμπτωμα ή φαινόμενο «εξ αντικειμένου»: κάτι που συμβαίνει έξω από μας, συντελείται «έναντι», προκύπτει ως συνάρτηση ή αποτέλεσμα φυσικών ή περιστασιακών διεργασιών – όπως, λ.χ., ο πληθωρισμός, η ανεργία, μια επιδημία. O καταναλωτισμός είναι νοο-τροπία, δηλαδή τρόπος του νοείν, τρόπος: επομένως, κάτι που «προηγείται» και διαμορφώνει τη σκέψη, την κρίση, τη βούληση. Eίναι εθισμός ανεπίγνωστος, ενεργείται αντανακλαστικά, αυθόρμητα, όπως κάθε ορμέμφυτο ενέργημα, κάθε αθέλητη ενορμητική ανάγκη. Γι’ αυτό και συνιστά ο καταναλωτισμός τρόπο ζωής, στάση ζωής.

Τους τα φάγαμε τα λεφτά πατριώτες...

Τους Γερμανούς και τους λοιπούς βόρειους τους εξαπάτησαν οι τράπεζές τους και τα χρήματα που αποταμίευαν οι ίδιοι σαν καταθέσεις απευθείας  ή μέσω ασφαλιστικών ταμείων, τα δάνεισαν στην Ελλάδα και άλλες χώρες του νότου.
Οι Έλληνες (αλλά και άλλοι) αντί τα δάνεια αυτά με τα πολύ χαμηλά επιτόκια, να τα χρησιμοποιήσουν για την δημιουργία παραγωγικών θέσεων εργασίας σε παραγωγικές επιχειρήσεις, τα δαπάνησαν σε ακριβά αυτοκίνητα, ενίοτε γερμανικά, σε προσλήψεις στο δημόσιο κυρίως μη απαραίτητων, που αφορούσες πελάτες  των κομμάτων...

Γιατί φθάσαμε στα σημερινά αδιέξοδα...

Γράφει ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΚΑΡΑΤΖΙΟΣ (proinoslogos.gr)
-  
Το σύνολο των εργαλείων και των μηχανών που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή αγαθών, στις συγκοινωνίες, στις πολεμικές συγκρούσεις κλπ. καλούμε τεχνολογία. Προϋπόθεση της τεχνολογίας είναι η ανάπτυξη των φυσικών επιστημών που κάνουν δυνατή την ανακάλυψη και εκμετάλλευση των φυσικών νόμων. Η γένεση και η ανάπτυξη της τεχνολογίας έχει σχέση με την ανάγκη των ανθρώπων να βελτιώσουν τους όρους ζωής τους, αρχίζει δε η τεχνολογία με την κατασκευή των πρώτων ξύλινων ή λίθινων εργαλείων και όπλων.

Τώρα πληρώνουμε ακριβά την έλλειψη πρόνοιας για το μέλλον!

Γράφει ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΚΑΡΑΤΖΙΟΣ
*  Το ερώτημα της σχέσης μας με τον χρόνο αποτελεί ταυτόχρονα μυστήριο αλλά και πρόβλημα. Μας καλεί από τα μύχια βάθη της ύπαρξης και μας βασανίζει σε κάθε όψη της καθημερινότητάς μας. Η εντελώς σύγχρονη μορφή του προβλήματος του χρόνου -το εκπληκτικό γεγονός ότι οι συνθήκες της σύγχρονης ζωής μας αποστραγγίζουν από κάθε μεστό (πλήρες) νοήματος χρόνο- είχε ήδη αρχίσει να εξελίσσεται σε επιδημία. Σχεδόν όλοι μας, ακόμα και τα μικρά παιδιά είχαν πέσει θύματα αυτής της νέας φτώχειας, αυτής της πενίας για χρόνο.

Xαμένα όλα, ώρα για τόλμη....

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ  
-
Εχουν διαφορές πολιτισμού Bορράς και Nότος στην Eυρώπη;
Tο ερώτημα δεν αφορά στην εγκυκλοπαιδική μας ενημέρωση, δεν είναι «ερώτημα πολυτελείας». Tο στερεότυπο της αντίθεσης Bορρά - Nότου στους κόλπους της Eυρωπαϊκής Eνωσης καθορίζει την τρέχουσα τραγωδία λαών, εκατομμυρίων ανθρώπων, προδιαγράφει αδιέξοδο το μέλλον τους. Aν το στερεότυπο απηχεί επιπόλαιες βεβαιότητες;
Σίγουρα, Bορράς και Nότος αντιπροσωπεύουν διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες – αλλιώς οργανώνεται η ζωή και διαμορφώνεται η ψυχοσύνθεση όταν η ηλιοφάνεια σπανίζει και ο χειμώνας πλεονεκτεί, αλλιώς όταν ο ήλιος χαρίζεται ακόμα και δέκα ώρες για περισσότερες από τριακόσιες μέρες τον χρόνο. Oμως άλλο η συλλογική ιδιοσυγκρασία και άλλο ο πολιτισμός. Tον πολιτισμό δεν τον διαμορφώνει το κλίμα, όπως δεν τον διαμορφώνουν και τα ιδεολογήματα, οι «αξίες», οι ηθικολογικές προστακτικές. Tον διαμορφώνουν οι ανάγκες, η ιεράρχηση των αναγκών:

Το πολιτικό σύστημα, η «αστική» τάξη και η αποδόμηση των αξιών

Ιωάννης Κόρδας*

Το πολιτικό σύστημα

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα (μετά το 1974) αποκρυσταλλώθηκε μέσα από την δράση των κομμάτων που αναδύθηκαν και τα κοινωνικά αιτήματα τα οποία οι ανάγκες τις εποχής βάσιμες ή όχι, παρότρυναν τις νέες πολιτικές δυνάμεις να τα ικανοποιήσουν. Αφ` ης στιγμής οι νέες πολιτικές δυνάμεις κατέκτησαν την εξουσία, μετασχημάτισαν την λειτουργία του κρατικού μηχανισμού και διαμέσου αυτού και ολόκληρη την κοινωνική ζωή, σύμφωνα με τις βουλήσεις τους, που παρ` όλες τις επιμέρους διαφορές συνέτειναν στην εμφάνιση μιας ομοιογενούς -με την επιφύλαξη των όποιων πάντοτε εξαιρέσεων- κατά βάση κοινωνικής συνομάδωσης με διακριτά χαρακτηριστικά.

Τα βασικά χαρακτηριστικά με αρνητικό πρόσημο της νέας μορφής κοινωνικής συνύπαρξης που εκκίνησαν να διαφαίνονται μετά την εμφάνιση νέων αναγκών, ιστορικών συγκυριών και συνθηκών, ιδεολογιών και στοχεύσεων, είναι  η πλήρης εμπορευματοποίηση των πάντων και συνακόλουθα ο εκχρηματισμός του συνόλου της παραγωγής και κατανάλωσης ιδίως στα αστικά κέντρα που μεγεθύνονται ραγδαία, η σταδιακή εγκατάλειψη της πατριαρχικής σχέσης πολιτικού – κοινωνικού και η αντικατάστασή της από την πελατειακή σχέση (1), η γιγάντωση της μεσοαστικής τάξης, η υποχώρηση της παραγωγικότητας στην εργασία, η διόγκωση του δημοσίου τομέα και των υπηρεσιών, η συρρίκνωση της βιομηχανίας, ο υπέρμετρος δανεισμός, ο ιδεολογικός εξισωτισμός των πολιτών που συμφύεται με την ταυτόχρονη υποβάθμιση της έννοιας της «αριστείας» και άρα της αξιοκρατίας, η παιδαγωγική ένδεια και η υποχώρηση της «κατά κεφαλήν καλλιέργειας» με την ταυτόχρονη εξάπλωση κάθε είδους υποκουλτούρας.

Η από-εμπορευματοποίηση της ηθικής

Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ*
πρώην Πρύτανης Πανεπ. Ιωαννίνων
Το θεμέλιο κάθε ηθικής είναι η άνευ όρων ευθύνη για τον Άλλο. Ένα τέτοιο αίτημα είναι κομμένο στα μέτρα των αγίων και όχι των συνηθισμένων ανθρώπων. Η κοινωνία, ανάγοντας την άπειρη ευθύνη στην τήρηση ενός πεπερασμένου συνόλου κανόνων, κάνει την κοινή ζωή δυνατή, παρά το ανεπίλυτο των συγκρούσεων. Η λύση όμως της κωδικοποίησης των ηθικών κανόνων, δεν μπορεί να απαλλάξει το άτομο από την ηθική ενοχή, δεν εξευμενίζει την ένοχη συνείδηση.

Η Ελλάδα πρέπει να δει τον εαυτό της

Γιωσαφάτ Ματθαίος

Η ελληνική κοινωνία έχει κατακλυσθεί από ένα πνεύμα έντονης απαισιοδοξίας - και αυτό επιτείνεται συνεχώς από τα media, ιδιαίτερα την τηλεόραση. Η οικονομική κρίση ανέδειξε εντονότερα χρόνια προβλήματα της θεσμικής, κοινωνικής και ατομικής οργάνωσης του τόπου. Η συστηματική καταστρατήγηση των νόμων, η ανομία, δημιουργεί επιθετικότητα και ανασφάλεια στους πολίτες. Η έλλειψη κάποιων αξιών που ενεργούν ως πυξίδα για τον προγραμματισμό της προσωπικής και επαγγελματικής πορείας του καθενός δημιουργεί ή επιτείνει προϋπάρχοντα άγχη.

Είναι όμως τα πράγματα τόσο απαισιόδοξα; Εγώ βλέπω κάποια σημαντικά σημάδια για μια πιο αισιόδοξη προοπτική.

Η λαμπερή ρηχότητα μιας εικοσαετίας

Tης Mαριαννας Tζιαντζη
Ίσως το πιο ενδιαφέρον σόου από την πενιχρή φετινή προσφορά εορταστικών προγραμμάτων ήταν η βιντεοσκοπημένη συναυλία για τα 20 χρόνια του Φοίβου, που είχε δοθεί το καλοκαίρι στο ΟΑΚΑ, και μεταδόθηκε τη νύχτα των Χριστουγέννων από τον ΑΝΤ1. Είναι αυτονόητο ότι το «ενδιαφέρον» δεν ταυτίζεται πάντα με το τερπνό (τουλάχιστον για όλους). Η εκδήλωση αυτή εικονογραφεί με εύγλωττο τρόπο το λαϊφστάιλ, την κυρίαρχη αισθητική, τα ινδάλματα και τη λαϊκοπόπ ψυχή της ανέμελης ελληνικής εικοσαετίας πριν από την κρίση. Από αυτή την άποψη παρουσιάζει και ιστορικό και όχι μόνο στενά μουσικό ενδιαφέρον.

Ποια Ελλάδα δεν σώθηκε;

Απαρτίζεται απ’ όλους εκείνους που δουλεύουν, παράγουν, δημιουργούν.*

Οι χώρες σώζονται από την ενότητα και την πάλη των κατοίκων της κατά της διαφθοράς, από την ελευθερία των επιχειρήσεων να παράγουν πλούτο χωρίς περιττά γραφειοκρατικά δεσμά, από την προσήλωση των εκπαιδευτικών να μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά, αυτά δηλαδή που θα παράγουν τις καινούργιες ιδέες, τις νέες τεχνολογίες για να προκόψει ο τόπος.

Είναι πολλοί αυτοί που μπορούν πραγματικά να σώσουν τη χώρα, αλλά τους σκεπάζουν όλοι οι άλλοι, αυτοί που σήμερα κλαυθμυρίζουν ότι «δεν σώθηκε η Ελλάς», εννοώντας ότι δεν σώθηκε το δικό τους τέλμα.

Χωρίζουν οι δρόμοι Ρωσίας και Δύσης

Η κρίση που προκάλεσε η «ανάσχεση» συριακού επιβατικού της πτήσης Μόσχας-Δαμασκού και ο εξαναγκασμός του να προσγειωθεί στην Άγκυρα ήταν το κερασάκι στην τούρτα για τις τουρκο-ρωσικές σχέσεις. Έγινε δε η κύρια αιτία για την ματαίωση της προγραμματισμένης επίσκεψης του προέδρου Πούτιν στην Άγκυρα, την Δευτέρα.
Σε συνέντευξή του στο SPIEGEL ONLINE, ο Vladimir Yukanin, έμπιστος του Ρώσου προέδρου, υπεραμύνεται των παραδόσεων ρωσικών όπλων στη Συρία και κατηγορεί τη Δύση, ότι προσπαθεί με προκλήσεις να ξεσπάσει σύγκρουση.

Αειφόρος ανάπτυξη και τροχιά ραγδαίας υπανάπτυξης της Ελλάδας

Παναγιώτης Ήφαιστος www.ifestosedu.gr
Περιεχόμενα:
1. Ανάπτυξη ή θανατηφόρα τροχιά υπανάπτυξης;

2. Αειφόρος ανάπτυξη, περιβάλλον, ανάπτυξη και οι ποιοτικές βαθμίδες του τρόπου ζωής.

3. Ο κατήφορος της μαζικής υποκουλτούρας, το ζήτημα της ανάπτυξης και τα φυσικά και πολιτισμικά αγαθά μιας κοινωνίας

------------------------------------------------------------

1. Ανάπτυξη ή θανατηφόρα τροχιά υπανάπτυξης;

Η Ελλάδα υποβαθμίζεται, ο δημόσιος πλούτος ξεπουλιέται, η φυσική κληρονομιά εκποιείται και η πολιτιστική κληρονομιά ροκανίζεται. Μπροστά στα μάτια μας και εν μέσω γενικής απάθειας προωθείται μια αναπτυξιακά διαστρεμμένη απόφαση. Συμβολίζει την εκμηδένιση του κοινωνικοπολιτικού μας συστήματος και την επαπειλούμενη επερχόμενη εκμηδένιση του νεοελληνικού κράτους.

Athens soup kitchens serve 8,000 people a day

Some 8,000 people receive free food from the municipal-run soup kitchens across the capital every day, Athens Mayor Giorgos Kaminis revealed on Saturday.
Speaking to Skai TV, Kaminis added that the municipality has launched a pilot program for distributing food to the elderly at their homes.
kathimerini gr
22/9/12

Ο κάδος, η μπλούζα και η χαμένη ανθρωπιά μας

Της ΕΛΕΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΥ-ΔΟΥΒΛΗ
*   Τετάρτη 12 Σεπτεμβρίου του σωτηρίου έτους 2012. Ώρα 10.30 μ.μ. στην πολυσύχναστη οδο Τζαβέλα. Μια σκιά κολλημένη στον κάδο των σκουπιδιών! Συνηθισμένη εικόνα, θα πει κανείς...
Κάτι όμως μ’ έκανε να σταματήσω! Δεν ξέρω γιατί, από περιέργεια, από ενδιαφέρον, από αμηχανία, από ξάφνιασμα; Κάτι. Παραφύλαξα. Δέκα λεπτά που μου φάνηκαν αιώνας. Τα φώτα των αυτοκινήτων τη φώτιζαν... Αδιαφορούσε!.. Διέκρινα ένα νέο άνδρα χωμένο απ’ τη μέση και πάνω στον κάδο των σκουπι διών αυτού του δρόμου. Απέναντί του φωτισμένη η βιτρίνα με τα γλυκά. Δεν φαίνεται να τον απασχολούσε.
Έψαχνε, έψαχνε σαν για κάτι συγκεκριμένο...

Λογιστικά παζαρέματα αντί πολιτικής

Χρῆστος Γιανναρᾶς

H κρίση είναι κοινωνική. H οικονομική καταστροφή, η αποδιοργάνωση του κράτους, η αδυναμία λειτουργίας θεσμών, μαρτυρούν την κρίση, δεν τη συνιστούν. Yπαίτιος για την κρίση είναι το πολιτικό σύστημα, η κομματοκρατία, το πελατειακό κράτος. Aλλά σε αδιέξοδο είναι η κοινωνία, που δεν έχει τίποτε να αντιτάξει, καμιά στοχοθεσία ή ανάγκη άλλη, διαφορετική από τα ρητορεύματα φαύλων και ανίκανων πολιτικάντηδων.

Eφημερίδες, τηλεοράσεις και ραδιόφωνα προβάλουν (και επιβάλλουν) την εντύπωση, πως αν η οικονομία στοιχειωδώς τονωθεί, η κοινωνία θα βγει από το αδιέξοδο. Aυτή η βεβαιότητα ήταν ολοφάνερη και πίσω από τις Προγραμματικές Δηλώσεις της κυβέρνησης, πίσω και από την κριτική της αντιπολίτευσης. Mε «σωστή» επαναδιαπραγμάτευση του «Mνημονίου», αποκρατικοποιήσεις και διαρθρωτικές αλλαγές, «βελτίωση» των εισπρακτικών μηχανισμών, επάνοδο των καταθέσεων, μετάθεση των προθεσμιών αποπληρωμής χρεών, θα αναστηθεί το πτώμα, θα «ανακάμψουμε» από τον εφιάλτη.

Οχι άλλους Παρθενώνες ...

ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΝΑΝΟΥ (agelioforos gr)

Κι αν κάποτε γίνει το θαύμα και καταφέρουμε να απομακρυνθούμε ως χώρα από τον γκρεμό, τι θ' απογίνουν οι «βάρβαροι» χωρίς εμάς; Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο το ελληνικό πρόβλημα έχει γίνει «μία κάποια λύση» στην καθημερινότητα των ξένων ΜΜΕ. Αγγλοι, Γάλλοι και Γερμανοί δημοσιογράφοι ξεκοκαλίζουν τα λεξικά για να εντοπίσουν την ελληνικής προέλευσης λέξη που θα κάνει τον τίτλο της ημέρας. Κι αν δεν τη βρουν, προσπαθούν να επινοήσουν μία σύνθετη λέξη που να υποδηλώνει ελληνικό θέμα. Από το «Chaos» και το «Krisis», περάσαμε στο πρόσφατο «Grexit» κι είναι τόσο έντονο πια αυτό το κυνήγι λέξεων που συζητείται και η εισαγωγή ενός νέου όρου για να το περιγράψει: «Gretymology».

Παρασυρμένη από την ελληνοφρένεια, η εφημερίδα «Γκάρντιαν» την έκανε χτες τη στραβή. Δημοσίευσε στο πρωτοσέλιδο τετράστηλη φωτογραφία του Ερεχθείου, γράφοντας στη λεζάντα ότι πρόκειται για τον...

Υπερκαταναλωτισμός το ανώτατο στάδιο της ωνιομανίας ....

Βασίλης Μακρής  (Αντίφωνο )

-

Η αφορμή για να γραφούν οι παρακάτω γραμμές, πάρθηκε από ένα άρθρο σε κυριακάτικη εφημερίδα υπό τον τίτλο  « Έσπασε όλα τα ρεκόρ η κινητή τηλεφωνία στην Ελλάδα ». Μέσα λοιπόν στo άρθρο αυτό μεταξύ των άλλων, τονίζονταν επί λέξει τα εξής  « Παρ’ ότι έχει φθάσει στα ανώτερα επίπεδα ωρίμανσης, η αγορά της κινητής τηλεφωνίας συνεχίζει να αναπτύσσεται και να αποσπά κομμάτια της αγοράς σταθερής τηλεφωνίας. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν στη χώρα μας όσον αφορά τη διάδοση της κινητής τηλεφωνίας είναι εντυπωσιακά, καθώς όπως δείχνουν τα στοιχεία οι Έλληνες έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ διαθέτοντας πάνω από 17 εκατομμύρια συνδέσεις κινητής τηλεφωνίας. Ο συνολικός αριθμός των γραμμών που εξυπηρετούσαν οι τρεις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας στο τέλος Ιουνίου άγγιξε τα 17,3 εκατομμύρια με αποτέλεσμα το ονομαστικό ποσοστό διείσδυσης στη χώρα μας να φθάνει στο 157,7% »....