ΕΕΑ: Προχειρότητα και «εκθέσεις ιδεών» από την κυβέρνηση

«Τελείως ερασιτεχνικά συνεχίζει να λειτουργεί η ελληνική κυβέρνηση», τονίζει ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών Ιωάννης Χατζηθεοδοσίου, «την ώρα που οι δανειστές πιέζουν όλο και περισσότερο για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, προκειμένου να “απελευθερώσουν’’ τη δόση των 2 δισ. ευρώ».

Ντάμπινγκ τιμών από γερμανικά σούπερ μάρκετ. (Η χαρά των καταναλωτών, δυστυχία των παραγωγών)

Έρευνα της διεθνούς ΜΚΟ Oxfam δείχνει ότι οι ισχυροί γερμανικοί όμιλοι σούπερ μάρκετ εκμεταλλεύονται την κυρίαρχη θέση τους στην αγορά ρίχνοντας τις τιμές εις βάρος όμως των παραγωγών μπανάνας στη Λατινική Αμερική. 

Η τιμή της μπανάνας στη Γερμανία έχει σημειώσει αισθητή μείωση τα τελευταία χρόνια. Καθοριστική για αυτήν την εξέλιξη είναι η πολιτική των μεγάλων γερμανικών αλυσίδων σούπερ μάρκετ, σύμφωνα με έρευνα της διεθνούς μη κυβερνητικής οργάνωσης Oxfam, που παρουσιάστηκε την Τετάρτη σε συνέντευξη Τύπου στο Βερολίνο. Σε πολλά εκπτωτικά σούπερ μάρκετ της Γερμανίας οι καταναλωτές καλούνται να πληρώσουν για ένα κιλό μπανάνες λιγότερο από ένα ευρώ, τη στιγμή που το 2002 η μέση τιμή του κιλού ανερχόταν σε 1,5 ευρώ.

ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

«Απαραίτητη» θεωρούν οι Βρυξέλλες την αύξηση των μισθών στη Γερμανία, κίνηση η οποία θα βοηθήσει σε πολλαπλά επίπεδα και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως δήλωσε ο αρμόδιος επίτροπος για την Απασχόληση, τις Κοινωνικές Υποθέσεις και την Κοινωνική Ένταξη Λάσλο Άντορ.

«Είναι πολύ σημαντικό η Γερμανία να πολλαπλασιάσει τις δημόσιες επενδύσεις, να τονώσει τη ζήτηση και να μειώσει τα υπερβολικά εμπορικά πλεονάσματα, τα οποία ζημιώνουν τους ευρωπαίους εταίρους τους. Προς τούτο, μια αλλαγή της μισθολογικής πολιτικής είναι απαραίτητη, κατά την άποψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», εξήγησε ο Ούγγρος επίτροπος, σε συνέντευξη που στη γερμανική εφημερίδα Die Welt.

«Πόση αξία έχει μια επιμέρους ανάπτυξη…όταν η χώρα εξαθλιώνεται». -Süddeutsche Zeitung

Η πίεση για αλλαγές δεν επιτρέπεται να υποχωρήσει στις χώρες της κρίσης και κυρίως στην Ελλάδα, αναφέρει σε δημοσίευμά της η Süddeutsche Zeitung, επικαλούμενη κυβερνητικούς κύκλους του Βερολίνου. 
 
«Οι χώρες της ευρωκρίσης πηγαίνουν καλύτερα» είναι ο τίτλος πρωτοσέλιδου ρεπορτάζ στη γερμανική Süddeutsche Zeitung του Μονάχου που αναφέρεται στην πρόοδο που έχουν σημειώσει οι υπερχρεωμένες χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Αναφορικά με την Ελλάδα η εφημερίδα παρατηρεί ότι η χώρα δεν έχει ξεπεράσει ακόμη το πρόβλημα, μολονότι υπάρχουν και εδώ θετικά μηνύματα. «Εξαιτίας μιας καλής τουριστικής σαιζόν το 2013, η χώρα πέτυχε το πρώτο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών από την εισαγωγή του ευρώ, πριν από περισσότερα από δέκα χρόνια», αναφέρει η εφημερίδα.

Ενέργεια: Επόμενος στόχος της Μόσχας στην Ουκρανία

Η εταιρεία φυσικού αερίου της Ουκρανίας Naftogaz είπε χθες (3 Δεκεμβρίου ) ότι συμφώνησε με τη ρωσική Gazprom να αναβάλει τις πληρωμές για τις παραδόσεις φυσικού αερίου προς την άνοιξη του επόμενου έτους, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο RIA Novosti. Η Ουκρανία, μια χώρα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό φυσικό αέριο, τόνισαν εμπειρογνώμονες στην EurActiv .
Ο επικεφαλής της Naftogaz, Yevgeny Bakulin, είπε ότι η εταιρεία του εξασφάλισε συμφωνία για καθυστέρηση της πληρωμής του ρωσικού φυσικού αερίου που εισήγαγε από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο προκειμένου να πάρει χρόνο να επιλύσει τα απροσδιόριστα «προβλήματα και ζητήματα στις περιφέρειες».

Λαπαβίτσας: Η επόμενη κυβέρνηση, της Αριστεράς, θα πρέπει να αντιμετωπίσει την καμένη γη χωρίς καμία ιδεοληψία περί ΟΝΕ

Σε άρθρο του στο προσωπικό του ιστολόγιο ο οικονομολόγος Κώστας Λαπαβίτσας αναφέρει πως το 2010 η Ελλάδα αντιμετώπισε ένα στρατηγικό δίλημμα...«Παραμονή στην ΟΝΕ και συνακόλουθη 'εσωτερική υποτίμηση', ή έξοδο από την ΟΝΕ με άρνηση πληρωμής του χρέους», με αποτέλεσμα να προκριθεί η καταστροφική -κατά τον κ. Λαπαβίτσα- πρώτη επιλογή».

Συνεχίζοντας, ο γνωστός οικονομολόγος αποτιμά τις συνέπειες των Μνημονίων και της παραμονής της χώρας στο ευρώ, τονίζοντας πως από το 2008 μέχρι και σήμερα, ο βιομηχανικός ιστός της χώρας έχει καταστραφεί. 

Η «άλλη λύση» είναι η ανθρωπιστική καταστροφή

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Η κατάσταση είναι δραματική – αν και δεν έχει καμιά σχέση με την Αίγυπτο – αλλά το πρόβλημα παραμένει:

Όσες ομιλίες και αν εκφωνήσει ο Αλέξης Τσίπρας περιφερόμενος από (πρώην) προπύργιο σε προπύργιο του ΠΑΣΟΚ (από την Κρήτη στην Αχαΐα και έχει ο Θεός), εναλλακτική λύση που να μην είναι χειρότερη από τη σημερινή δεν φαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα.

Και δεν προκαλεί την παραμικρή έκπληξη η ειλικρίνεια του Ν. Βούτση, βάσει της οποίας, στην περίπτωση κατά την οποία θα σταματήσουμε να πληρώνουμε τα (κουρεμένα) χρέη του (φαύλου) παρελθόντος, θα υπάρξει ένα «κενό» με την Ελλάδα να… πέφτει μέσα.

Πτυχία για κορνίζα

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΨΗΣ 

Aν ήμασταν ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, την κρίση που περνάμε σήμερα θα την είχαμε δει αποτυπωμένη εδώ και πολλά χρόνια στα αποτελέσματα των εισαγωγικών εξετάσεων στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ. Γιατί σε ποια άλλη χώρα το να μπει κανείς στις σχολές της Αστυνομίας απαιτεί πολύ υψηλότερες ακαδημαϊκές επιδόσεις από τις περισσότερες σχολές του Πολυτεχνείου; Και με ποια λογική οι εισαγωγικές εξετάσεις για τις σχολές της Παιδαγωγικής, για σειρά ετών, ήταν οι πιο δύσκολες σχεδόν από όλες τις άλλες;
Και οι πιο εύκολες; Μα οι σχολές Τουριστικών Επαγγελμάτων, αυτές δηλαδή που σε προετοιμάζουν για την πιο δυναμική βιομηχανία της χώρας και σου δίνουν και τη δυνατότητα εργασίας στο εξωτερικό. Να αποφύγεις, δηλαδή, τις συνέπειες της κρίσης όπως το έχουν κάνει ήδη πολλοί νέοι που απασχολούνται σ' αυτόν τον κλάδο... Σιγά που θα σπουδάσουμε γκαρσόνια!

Οι νέοι δημιουργοί θα σώσουν την Ελλάδα

Πριν από λίγα χρόνια μια μικρή ομάδα νέων, με γνώσεις και σύγχρονες παραστάσεις εμπορίου, πήρε την απόφαση να φύγει από τα μεγάλα αστικά κέντρα και να μετοικήσει στην ύπαιθρο. Πρώτη επιλογή βεβαίως η πατρώα γη. Είχαν κοινή καταγωγή και την τύχη να προέρχονται από το Βελβεντό Κοζάνης, ένα ιστορικό χωριό με παράδοση παραγωγής και κουλτούρα συνεταιριστική.

Εξαιρετικός ο τόπος, οι οπωρώνες όντως από τους καλύτερους της χώρας, το πλεονέκτημα υπήρχε, αλλά έλειπαν η μέθοδος, το σύστημα, οι αρχές και οι κανόνες εκμετάλλευσης και εμπορίας των αγαθών του.

Ποια Ελλάδα δεν σώθηκε;

Απαρτίζεται απ’ όλους εκείνους που δουλεύουν, παράγουν, δημιουργούν.*

Οι χώρες σώζονται από την ενότητα και την πάλη των κατοίκων της κατά της διαφθοράς, από την ελευθερία των επιχειρήσεων να παράγουν πλούτο χωρίς περιττά γραφειοκρατικά δεσμά, από την προσήλωση των εκπαιδευτικών να μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά, αυτά δηλαδή που θα παράγουν τις καινούργιες ιδέες, τις νέες τεχνολογίες για να προκόψει ο τόπος.

Είναι πολλοί αυτοί που μπορούν πραγματικά να σώσουν τη χώρα, αλλά τους σκεπάζουν όλοι οι άλλοι, αυτοί που σήμερα κλαυθμυρίζουν ότι «δεν σώθηκε η Ελλάς», εννοώντας ότι δεν σώθηκε το δικό τους τέλμα.

Η αισιοδοξία του κ. Στουρνάρα

Ο υπουργός Οικονομικών κ. Ι. Στουρνάρας, μιλώντας την Τετάρτη στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του ΜEGA και στην προσπάθειά του να μεταδώσει σχετική αισιοδοξία την επομένη της συμφωνίας των Βρυξελλών, εισήγαγε στη δημόσια συζήτηση την έννοια του «αρνητικού παραγωγικού κενού». Υπονοώντας προφανώς ότι αυτή τη χρονική στιγμή, στη συγκεκριμένη οικονομική συγκυρία, ένα σημαντικό τμήμα του παραγωγικού δυναμικού της χώρας αργεί, μένει ανεκμετάλλευτο, δεν συμμετέχει της παραγωγικής διαδικασίας.

Ουσιαστικά πιστεύει ότι πρόκειται για κεφάλαιο εν υπνώσει, για κεφάλαιο ανενεργό, το οποίο δυνητικά μπορεί να αποδώσει περισσότερο πλούτο από τον σημερινό. Το προσδιόρισε μάλιστα σε ποσοστό 20%.

Πόσες ακόμη επιχειρήσεις θα κλείσουν οι «λεφτά υπάρχουν»;

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Πρόκειται για τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους: Αυτούς που εμπόδισαν κάθε μεταρρύθμιση στη χώρα, που δεν έχουν λάβει μέρος σε καμιά παραγωγική διαδικασία, που συστηματικά σαμποτάρουν κάθε απόπειρα ανάπτυξης.

Είναι αυτοί που συμπαρατάχθηκαν με τους εκφραστές του «λεφτά υπάρχουν», έκαναν «ντου» μαζί τους διακόπτοντας συνεδριάσεις διοικητικών συμβουλίων, έδωσαν μάχη για να βρεθεί στην εξουσία η παρέα που μας οδήγησε στο ΔΝΤ.

Ο κρυμμένος θησαυρός της ελληνικής γης

Δημήτρης Διαμαντίδης
Επωδός και κατάληξη πολλών συζητήσεων για την κρίση στην οικονομία τα τελευταία χρόνια είναι η άτοπη διαπίστωση πως η χώρα δεν παράγει τίποτε. Είτε παράγει πολύ λιγότερα απ' όσα χρειάζεται και δεν διαθέτει εταιρείες ικανές να «πρωταγωνιστήσουν» διεθνώς.
Ο όμιλος της Vivartia και η διοίκηση της Μπάρμπα-Στάθης κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου έδωσαν την ευκαιρία σε πολλούς εκπροσώπους των ΜΜΕ να γνωρίσουν τα «μυστικά» της μεγαλύτερης βιομηχανίας κατεψυγμένων λαχανικών με πάνω από 40 χρόνια ιστορία.

Το ευχολόγιο για ανάπτυξη και τι - δεν - κάνουν κυβερνήσεις και τρόικα

Γιαννίτσης Τάσος

Πού πάμε; Δεν ξέρουμε. Θα ξεπεράσουμε την κρίση μέσα από τις πολιτικές που ακολουθούμε; Δεν ξέρουμε. Για τέσσερα χρόνια τώρα το σημείο ισορροπίας, μετά το οποίο θα μπορούσαμε να ατενίζουμε μια προοπτική προς τα επάνω, δεν έχει βρεθεί. Από την άνοιξη του 2010 κάθε κάποιους μήνες βρισκόμαστε σε κρίσεις πολιτικής, που ακολουθούνται από νέες κρίσεις.