24grammata.com/ ιστορία / πολιτική
-
α. Η άσκοπη οργή των Λουδιτών
β. Ο άσκοπος ενθουσιασμός των Σκιαδιστών
γ. Η καπηλεία του Βαλέσα (οδήγησε τους οργισμένους Πολωνούς από τον Γιαρουζέλσκι στον Πάπα)
-
-
Χαίρομαι
να βλέπω κόσμο στις πλατείες, να σηκώνεται από τον καναπέ του και να
δηλώνει ξεκάθαρα την οργή του. Χαίρομαι, ακόμα πιο πολύ, όταν
κατεβαίνουν στις πλατείες “πρωτόβγαλτοι” νέοι και οι αγανακτισμένοι
“φιλήσυχοι νοικοκυραίοι”. Ποιον ενδιαφέρει, άλλωστε, μια συγκέντρωση που
συμμετέχουν οι γνωστοί “συνδρομητές” των διαδηλώσεων; Η περίπτωση των
“αγανακτισμένων του 2011” με απασχόλησε έντονα και συνεχίζει να με
απασχολεί. “Έξω οι κλέφτες”, “να φύγουν”, “κάτω το παλαιοκομματικό
σύστημα”, “κάτω το αστικό κράτος”, “δεν πληρώνω” κ.ά. είναι μερικά από
τα συνθήματα τους. Δηλώνουν αγανάκτηση, οργή, απογοήτευση αλλά,
δυστυχώς, δε δηλώνουν πολιτική. Είτε τους αρέσει είτε όχι η λύση θα
δοθεί μέσα από το κτήριο που, τώρα, φασκελώνουν. Αλίμονο μας, αν δοθεί
από κάπου αλλού. Και για να δοθεί η λύση πρέπει να υπάρχουν στοιχειώδεις
προτάσεις, στοιχειώδης οργάνωση, στοιχειώδης ιδεολογία, στοιχειώδης
λογική και όχι μόνο συναίσθημα. Αν μιλάμε για πολιτική, πρέπει να μας
ενδιαφέρει η διαχείριση αυτής της πολιτείας, το πως θα παραχθούν τα
αγαθά, το πως και με πιο κριτήριο θα διανεμηθούν, τι θα γίνει με τις
ανειλημμένες υποχρεώσεις, με ποιους θα συμμαχήσουμε και ποιους θα
πολεμήσουμε, εντός και εκτός
ελληνικής κοινωνίας. Διαφορετικά η κατάληψη των πλατειών θα θυμίζει μια
μαθητική κατάληψη σχολείου με τους μαθητές στα παράθυρα να φωνάζουν “για
την παιδεία, για τον έρωτα και την παγκόσμια ειρήνη” και την κοινωνία
να είναι πεπεισμένη ότι μέχρι το τέλος της εβδομάδας θα βαρεθούν και θα
ξαναγυρίσουν στα σχολεία τους. Όπως και να ‘χει η συμμετοχή στις λαϊκές
κινητοποιήσεις είναι μια λύση, αρκεί να μη μείνουμε μόνο στην αγανάκτηση
και τα φάσκελα (σε τι, άλλωστε, θα διαφέρει από το γήπεδο;)