Ξύπνησαν νύχτα οι «ειδικοί» των αγορών

Να που οι “ειδικοί” της πολιτικής οικονομίας των αγορών και των κυβερνήσεων διεθνώς και στην Ελλάδα ανακάλυψαν ότι η κρίση δεν τελείωσε. Επρεπε να πέσει κεραμίδα στο κεφάλι από την ελεύθερη πτώση στο ελληνικό χρηματιστήριο και το μίνι-κραχ στις διεθνείς αγορές με αιχμή τα ευρω-χρηματιστήρια για να αρχίσουν οι αναλύσεις ότι τελικά...ξέρετε τα πράγματα δεν πάνε καλά οικονομικά και πολιτικά όπως λέγαμε όλο τον προηγούμενο χρόνο. 

Το ενδεχόμενο η παγκόσμια οικονομία να κατρακυλύσει σε νέα κρίση σχεδόν εφτά χρόνια από το πιστωτικό κραχ το καλοκαίρι του 2007 και την κατάρρευση της Lehman Brothers το φθινόπωρο του 2008 διακρίνεται πλέον ως ορατό ενδεχόμενο από όλο και περισσότερους αναλυτές.......,

Προς παγκόσμια οικονομική κρίση;

Ενδείξεις νέας οικονομικής κρίσης διακρίνουν πολλοί αναλυτές, ερμηνεύοντας την συμπεριφορά των χρηματιστηρίων, την πτώση της τιμής του πετρελαίου και τη μείωση των αποδόσεων στα «ασφαλή» κρατικά ομόλογα. 

«Επενδυτές σε κατάσταση πανικού», «Η Ευρώπη εισέρχεται σε περίοδο ύφεσης», «Σε κατήφορο τα χρηματιστήρια» είναι μερικοί από τους τίτλους των σημερινών οικονομικών αναλύσεων που φιλοδοξούν να αποκωδικοποιήσουν τα μηνύματα των αγορών. «Οι χρηματοοικονομικές αγορές σηματοδοτούν μια νέα παγκόσμια οικονομική κρίση», γράφει ο Χόλγκερ Τσέπιτς στην εφημερίδα Die Welt.

«Λυπάμαι τις νέες γενιές». Οι κυβερνήσεις είναι το πρόβλημα

«Τίτλoυς τέλους» στον καπιταλισμό βάζει ο μεγαλοεπενδυτής Μαρκ Φάμπερ σε συνέντευξή του στην οικονομική εφημερίδα Handelsblatt. Επικρίνει τη Δύση για τις ρωσικές κυρώσεις και την ΕΚΤ για την πολιτική του φθηνού χρήματος. 

Εκείνο που ανησυχεί πρωτίστως τον χρηματιστηριακό επενδυτή είναι οι κυρώσεις της Δύσης σε βάρος της Ρωσίας. «Γεωπολιτικά οι κυρώσεις είναι καταστροφή, οδηγούν τη Ρωσία μακριά από την Ευρώπη και πιο κοντά στην Κίνα, έτσι τα ρωσικά κεφάλαια ρέουν προ την Άπω Ανατολή (…). Πιστεύω ότι πολλοί πολιτικοί και δημοσιογράφοι μισούν τον Πούτιν επειδή είναι ένας από τους λίγους έξυπνους πολιτικούς.»

Η φριχτή υποψία που ανησυχεί τους φιλελεύθερους

Ο τεράστιος σάλος στον δημόσιο διάλογο για το μέλλον του καπιταλισμού δεν προκλήθηκε από έναν δηλωμένο αμφισβητία του συστήματος, αλλά από έναν από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές του, τον Λόρενς Σάμερς. Ο πρώην πρόεδρος του Χάρβαρντ διακρίθηκε για το πάθος με το οποίο προώθησε την απορρύθμιση του τραπεζικού τομέα την περίοδο που διετέλεσε υπουργός Οικονομικών της δεύτερης κυβέρνησης Κλίντον (1999-2001). Ο Μπαράκ Ομπάμα τον διόρισε διευθυντή του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου (NEC), αξίωμα το οποίο κατείχε μέχρι το 2010. Στη συνέχεια παρέχει τις συμβουλές του στον κόσμο των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, κυρίως μέσα από ακριβοπληρωμένες διαλέξεις (με αμοιβή έως και 135.000 δολάρια). Επιπλέον, τη διετία 2008-2009, το κερδοσκοπικό κεφάλαιο D.E. Shaw τού κατέβαλε 5,2 εκατομμύρια δολάρια. Δεδομένων όλων αυτών, κανένας δεν περίμενε ότι ο Σάμερς θα προχωρούσε στην παραμικρή αμφισβήτηση του συστήματος.

Financial Times για Ελλάδα: Η διαφθορά υπήρχε πριν την Ευρωζώνη. - Δε φταίνε οι δανειστές

Για τη βαριά πολιτική ατζέντα στην ΕΕ το 2014 γράφουν οι Financial Times, οι οποίοι αναφέρονται εκτενώς και στην Ελλάδα και το μεγάλο πρόβλημα διαφθοράς που αντιμετωπίζει η χώρα.
«Στις 31 Δεκεμβρίου του 2014, πώς θα μπορούμε να κρίνουμε εάν η χρονιά ήταν επιτυχής για την Ευρώπη; Μία ευρεία οικονομική ανάκαμψη και το γιάτρεμα των πληγών από τις κρίσεις του χρηματοοικονομικού κλάδου και του δημοσίου χρέους αδιαμφισβήτητα θα ήταν καλοδεχούμενες εξελίξεις -ίσως ακόμη και ένα σημαντικό διεθνές επίτευγμα όπως μία ευρω-αμερικανική συμφωνία ελεύθερου εμπορίου. Το καλύτερο από όλα όμως, θα ήταν η ανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στους πολιτικούς θεσμούς, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό είναι το μεγαλύτερο αλλά και το πιο δύσκολο έπαθλο» τονίζει σε άρθρο της η οικονομική εφημερίδα.

Τα κράτη πληρώνουν τζογαδόρους τραπεζίτες

Η επιβολή προστίμου ρεκόρ ύψους 1,7 δισ. ευρώ από την Κομισιόν σε ομάδα κορυφαίων ευρωπαϊκών και αμερικανικών τραπεζών, για την χειραγώγηση των διατραπεζικών επιτοκίων είναι στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού τύπου, αναφέρει η Deutsche Welle. 

Ευθύνες και στο Βερολίνο για το νέο τραπεζικό σκάνδαλο βλέπει η ισπανική El Mundo που μεταξύ άλλων παρατηρεί: «Είναι ντροπή χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα όπως η Deutsche Bank να κάνουν χρήση βρώμικων μεθόδων. Η χειραγώγηση των επιτοκίων αφορά εκατομμύρια πελάτες τραπεζών. Στο σκάνδαλο αυτό των επιτοκίων, η γερμανική κυβέρνηση καλείται να δράσει.

Μετά την κρίση του 2008 ήμασταν όλοι Κεϋνσιανοί - αλλά όχι για πολύ και όχι αρκετά

Η ευρωζώνη μπορεί να αυξάνει και πάλι το ακαθάριστο προϊόν της, αλλά ουσιαστικά, μια οικονομία στην οποία τα εισοδήματα των περισσότερων ανθρώπων είναι κάτω από τα πρό του 2008 επίπεδα, είναι ακόμη σε ύφεση.

 

Όταν η αμερικανική επενδυτική τράπεζα Lehman Brothers κατέρρευσε το 2008, πυροδοτώντας τη χειρότερη παγκόσμια οικονομική κρίση μετά τη Μεγάλη Ύφεση [του 1929], φάνηκε να αναδύεται μια ευρεία συναίνεση σχετικά με το τι προκάλεσε την κρίση. Ένα διογκωμένο και δυσλειτουργικό χρηματοπιστωτικό σύστημα είχε επενδύσει με εσφαλμένο τρόπο τα κεφάλαια και αντί να κάνει διαχείριση του κινδύνου, στην πραγματικότητα αυτό είχε δημιουργήσει τον κίνδυνο. 

 

Η χρηματοοικονομική απορρύθμιση - μαζί με το εύκολο χρήμα - είχε συμβάλει σε υπερβολική ανάληψη κινδύνων.  

Η νομισματική πολιτική θα ήταν σχετικά αναποτελεσματική για να αναζωογονηθεί η οικονομία, έστω και αν η παροχή ακόμη ευκολότερου χρήματος ίσως απέτρεψε την πλήρη κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Συνεπώς, θα ήταν αναγκαία μια μεγαλύτερη στήριξη στη δημοσιο-οικονομική πολιτική - δηλαδή σε αύξηση των κρατικών δαπανών..........περισσότερα » (aftercrisisblog)

 

Ζ. Γκάμπριελ: Να σταθεροποιήσουμε την Ευρώπη για να προστατεύσουμε τη Γερμανία. -Η Γερμανία δημιουργεί θέσεις εργασίας μόνο όταν οι χώρες γύρω μας είναι σε θέση να αγοράζουν τα προϊόντα μας.

«Πρέπει να σταθεροποιήσουμε την Ευρώπη, διαφορετικά η ανεργία και η ύφεση θα έρθουν και στη χώρα μας», προειδοποίησε ο αρχηγός των γερμανών Σοσιαλδημοκρατών (SPD), Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, υπεραμυνόμενος των προγραμμάτων στήριξης κρατών-μελών της Ευρωζώνης.
«Δεν βοηθούμε τις άλλες χώρες μόνο επειδή είμαστε καλοί άνθρωποι, επειδή θέλουμε να καθησυχάσουμε την συνείδησή μας και να είμαστε καλοί. Βοηθούμε και επειδή εξυπηρετεί τα δικά μας συμφέροντα. 

Η Γερμανία δημιουργεί θέσεις εργασίας μόνο όταν οι χώρες γύρω μας είναι σε θέση να αγοράζουν τα προϊόντα μας», δήλωσε ο κ. Γκάμπριελ, απευθυνόμενος την Παρασκευή σε μέλη των συνδικάτων ανθρακωρυχείων και χημικών (IGBCE) στο Ανόβερο.

H απορία για την ευρωπαϊκή μειονεξία

Του Χρήστου Γιανναρά
 Κάτι αλλάζει στην Eυρώπη; H Eυρώπη παύει να είναι αυτό που ήταν; Aλλάζει χαρακτήρα και ταυτότητα; Aν η απάντηση στα ερωτήματα είναι θετική, πρόκειται για γεγονός κοσμογονικό, στην κυριολεξία. Πιθανολογούμε το γεγονός, αλλά για τις κοσμογονικές μεταβολές στην Iστορία οι σύγχρονοι των μεταβολών έχουν μόνο ενδείξεις, οι αποδείξεις γίνονται προφανείς πάντοτε εκ των υστέρων.

Eνδειξη ίσως καθοδηγητική: Ποιους συγγραφείς διάβαζε η Eυρώπη αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ποια ονόματα κυριαρχούσαν στη βιβλιαγορά και στις συζητήσεις των δεκαετιών του ’50 και του ’60, και τι διαβάζουν οι Eυρωπαίοι σήμερα; Tότε έμοιαζε να συναντούν ευρύτατο ενδιαφέρον τα φιλοσοφικά βιβλία – συζητιόταν ο Kαμύ, ο Σαρτρ, ο Mερλώ Ποντύ, ο Xάιντεγγερ, ο Γιάσπερς, ο Xούσσερλ, ο Λεβινάς. Aπό κοντά έρχονταν οι ταινίες του Mπέργκμαν, του Φελίνι, του Aντονιόνι, μαζί και το «θέατρο του παραλόγου»: Mπέκετ, Iονέσκο, Zαν Zενέ, Aραμπάλ – η Eυρώπη αντιπάλευε υπαρξιακά ερωτήματα, ζήταγε να ψηλαφήσει «νόημα» (αιτία και σκοπό) ή να βυθομετρήσει ρεαλιστικά το μη-νόημα, την αινιγματική αλογία της ανθρώπινης ύπαρξης και της Iστορίας.

Οι βαρύτατες ευθύνες των Βρυξελλών

Όσο δεν επιδιώκεται να τεθούν κάτω από πολιτικό έλεγχο οι ασύδοτες ληστρικές χρηματοπιστωτικές αγορές, δεν μπορεί να υπάρχει ούτε κατ’ ελάχιστον η ελπίδα εξόδου από την κρίση
Είναι πλέον αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές των ισχυρών ταγών της Ε.Ε., η αλόγιστη παγκοσμιοποίηση που υιοθέτησαν, οδήγησαν στη σημερινή οικονομική κρίση. Μετά τη συνομολόγηση της συνθήκης του Μάαστριχτ, απέφυγαν συστηματικά να εποπτεύσουν την τήρηση των προνοιών της για τα δημοσιονομικά μεγέθη. Επέτρεψαν την τροφοδότηση της κρίσης των ελλειμμάτων και του χρέους, και αμέλησαν να εφαρμόσουν κοινή οικονομική πολιτική. Μάλιστα πρωταγωνιστής υπήρξε ο σήμερα παρουσιαζόμενος ως κηδεμόνας και αυστηρός κριτής της Ε.Ε., η Γερμανία.

Zημιές 8 δισ. ευρώ στην Ιταλία λόγω swaps

Προέκυψαν από την αναδιάρθρωση συμβολαίων που είχε συνάψει με ξένες τράπεζες η χώρα το 1999 για να «ωραιοποιήσει» τα στατιστικά της προ της εισόδου της στο ευρώ – Στο στόχαστρο και ο Ντράγκι που τότε υπηρετούσε στο υπουργείο Οικονομικών.....

Tην παρέμβαση της Εισαγγελίας του Μιλάνου προκάλεσαν τα δημοσιεύματα, τόσο των Financial Times, όσο και της οικονομικής ιστοσελίδας Wall Street Italia, για το σκάνδαλο με τα swap της ιταλικής κυβέρνησης που χρησιμοποιήθηκαν το 1999 για να «ωραιοποιήσουν» την εικόνα της ιταλικής οικονομίας προ της εισόδου της χώρας στην Ευρωζώνη, αλλά τώρα «σκάνε» στα χέρια των Ιταλών και απειλούν να τινάξουν στον αέρα κρατικό προϋπολογισμό.

Σύμφωνα με τα επίμαχα δημοσιεύματα, που πυροδότησε η δημοσίευση από τους Financial Times μιας έκθεσης του υπουργείου Οικονομικών, η Ιταλία «μαγείρεψε» στοιχεία για να ενταχθεί στην ευρωζώνη.

ΕΕ: Ναυαγούν τα σχέδια για την επιβολή φόρου Τόμπιν

Συμβολικό και όχι ουσιαστικό χαρακτήρα θα προσλάβει, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ξένου τύπου, η εφαρμογή του φόρου χρηματιστηριακών συναλλαγών στην Ευρώπη. «Πρόκειται για μια ήττα του Βερολίνου και του Παρισιού και για μια νίκη του τραπεζικού λόμπι», γράφει σε ανταπόκρισή της από τις Βρυξέλλες ο «Figaro».

Τέσσερις μήνες μετά τις θριαμβευτική έναρξη των διαπραγματεύσεων για την εφαρμογή του λεγόμενου «φόρου Τόμπιν» στις χρηματιστηριακές συναλλαγές, που θα αποθάρρυνε τη δημιουργία νέων χρηματιστηριακών φουσκών και εν γένει την «τζογαδόρικη διάθεση» των παραγόντων των αγορών, το όλο σχέδιο προχωρεί με ρυθμούς χελώνας αν όχι με ρυθμούς καβουριού, γράφει χαρακτηριστικά η γαλλική εφημερίδα.

Deutsche Bank: Η μεγαλύτερη «φούσκα-παραγώγων» ....Εκτεθειμένη 100 φορές τις καταθέσεις

Υποτίθεται πως τα μέτρα-μαχαίρι στην Κύπρο ήταν η τιμωρία για τα κερδοσκοπικά παιχνίδια ενός παραφουσκωμένου τραπεζικού συστήματος. Αλλά τα στοιχεία που δημοσίευσε σήμερα η μεγαλύτερη τράπεζα της Ευρώπης στην καρδιά της Γερμανίας, η Deutsche Bank, δείχνουν μια άλλη εικόνα. Οι «προβληματικές» τράπεζες γεμάτες κρυμμένες «μαύρες τρύπες» δεν βρίσκονται στην περιφέρεια αλλά στο κέντρο της ευρωζώνης. 

Τη Δευτέρα, η Deutsche Bank ανακοίνωσε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου 4,8 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 2,8 δισ. ευρώ θα είναι σε μετοχές, δηλ. 90 εκατ. νέες μετοχές.
Ανακοίνωσε επίσης ότι τα καθαρά κέρδη το α’ τρίμηνο, με εξαίρεση τα δικαιώματα μειοψηφίας, ενισχύθηκαν 19% στα 1,66 δισ. ευρώ.
Ωστόσο, ο ισολογισμός έκρυβε και κάτι ακόμα.

Παγκοσμιοποίηση: μεγαλύτερος λόγος στα κοινοβούλια....

Τα κοινοβούλια των εθνών θα πρέπει να έχουν αποφασιστικότερο λόγο στις διεθνείς συμφωνίες που ορίζουν την τύχη των πολιτών, τόνισε ο αντιπρόεδρος του ΕΚ, Ότμαρ Κάρας, εκπροσωπώντας τον πρόεδρο Σουλτς στην 4η συνάντηση των προέδρων των κοινοβουλίων του G20 στο Μεξικό στις 3-5 Απριλίου. Η συνάντηση ήταν αφιερωμένη στην ανάκαμψη της οικονομίας, την αναμόρφωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και τη διαφθορά.

Θάτσερ-Ρίγκαν-Φρίντμαν: Η μαύρη παράδοση της τρόικας .... Το «αόρατο χέρι» της αγοράς και η «σιδηρά κυρία»

Το κακό που προκαλούν ορισμένοι οι άνθρωποι, συνεχίζει να ζει και μετά τον θάνατό τους. Η κληρονομιά της Θάτσερ αφήνει αυτή την πικρή γεύση. Πιστή στην ιδέα του οικονομικού φιλελευθερισμού, του κοινωνικού συντηρητισμού και του μεγαλείου της Βρετανίας, συνέτριψε τα συνδικάτα και ιδιωτικοποίησε μεγάλο μέρος της βρετανικής βιομηχανίας και οικονομίας. Η μαύρη κληρονομιά της «τρόικας» Θάτσερ-Ρίγκαν-Φρίντμαν, βαραίνει στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων έως σήμερα.

Τη δεκαετία του ’80, η Μ. Θάτσερ στη Βρετανία, μαζί με τον Ρ. Ρίγκαν στις ΗΠΑ, ηγήθηκαν της μεγάλης στροφής στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό της σχολής του Σικάγου του Μίλντον Φρίντμαν, μετά την αποτυχία των κεϊνσιανών πολιτικών (κρίση '70), που διαδέχθηκαν τη «Μεγάλη Ύφεση» του '30 η οποία οδήγησε στη βαρβαρότητα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για να βρει... διέξοδο.
Η Μάρκαρετ Θάτσερ, ήταν η μεγαλύτερη θιασώτης του μέντορα του νεοφιλελευθερισμού Μίλτον Φρίντμαν και φανατική υπέρμαχος της ελεύθερης αγοράς.

Η παγκόσμια "φούσκα" των παραγώγων

Του Κωνσταντίνου Μαριόλη Στο... τρομακτικό επίπεδο του 1 τετράκις εκατομμυρίων ευρώ ανέρχεται η ονομαστική αξία του συνόλου της παγκόσμιας αγοράς παραγώγων, σύμφωνα με όσα αναφέρει το περιοδικό «Time» επικαλούμενο εκτιμήσεις μερικών από τους μεγαλύτερους διαχειριστές ομολόγων και ειδικούς της αγοράς.
Το νούμερο είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια, ωστόσο και μόνο μία τέτοια εκτίμηση είναι αρκετή για να δείξει τη σημασία που έχουν αποκτήσει τα συγκεκριμένα χρηματοοικονομικά εργαλεία στα παγκόσμια, όχι μόνο επενδυτικά, δρώμενα. Αρκεί μία σύγκριση με το παγκόσμιο ΑΕΠ, το οποίο διαμορφώνεται περί τα 69,97 τρισ. δολάρια. Με άλλα λόγια, η αγορά παραγώγων είναι κατά 14 φορές μεγαλύτερη από την παγκόσμια οικονομική παραγωγή!!!

Αθέμιτη αντιπαλότητα....

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

Η ευρωπαϊκή διαχείριση του ευρώ, με γερμανική καθοδήγηση, στοχεύει στην ευθυγράμμιση με τις επιθυμίες, ακόμη και παράλογες, των χρηματαγορών.

Η έννοια της Ευρώπης ως κοινότητος έχει προ πολλού αντικατασταθεί με αυτήν των ατομικών κρατών, που οφείλουν όχι μόνο να υποκλίνονται στις αγορές, αλλά επίσης να είναι «ενάρετα», ώστε να περιττεύει η εταιρική αλληλεγγύη. Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1992), ο καγκελάριος Κολ κατάργησε τη ρήτρα αλληλεγγύης, που προβλεπόταν στη Συνθήκη της Ρώμης (1957), με το επιχείρημα ότι έτσι επιβραβεύονταν οι αποτυχημένοι εις βάρος των επιτυχημένων, οι αφερέγγυοι εις βάρος των αξιόπιστων. Επειτα από δύο δεκαετίες, η επιμελής μαθήτρια Μέρκελ, με τη συνδρομή νεαρών τραπεζικών «μαντρόσκυλων», εφαρμόζει το «θεώρημα» του προκατόχου της με επιθετικό τρόπο.

Ρώσοι ακαδημαϊκοί βρήκαν τρόπο προστασίας από την οικονομική απειλή της Δύσης

Ομάδα εργασίας της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών ετοίμασε ένα σχέδιο μέτρων για την προστασία της ρωσικής οικονομίας από την οικονομική απειλή των δυτικών χωρών. Αυτό γράφει το περιοδικό Forbes, το οποίο κατάφερε να αποκαλύψει το έγγραφο με τα μέτρα.

Το σχέδιο θα παρουσιαστεί στον Πρόεδρο Πούτιν, αλλά πότε δεν έχει ανακοινωθεί. Οι ακαδημαϊκοί καλούν να αποτραπεί η μαζική αγορά ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από ξένες εταιρείες. Για αυτό και προτείνουν να εισάγουν ένα φόρο επί των χρηματιστηριακών συναλλαγών, που θα επιτρέψει να περιοριστεί η κερδοσκοπία.

Προς έγκριση το σχέδιο νόμου για τους οίκους αξιολόγησης

Ποιες είναι οι πέντε αλλαγές στο επίκεντρο της νέας νομοθεσίας.
Το Ευρωκοινοβούλιο αναμένεται να εγκρίνει την Τετάρτη τους νέους κανόνες που θα διέπουν τη λειτουργία των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης και θα περιορίζουν τις δυνατότητές τους να αλλάζουν τις αξιολογήσεις για το αξιόχρεο των χωρών.
Πρόκειται για ένα συμβιβαστικό σχέδιο νόμου, το οποίο ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο ύστερα από μακρές διαπραγματεύσεις μεταξύ των χωρών-μελών και του Ευρωκοινοβουλίου, σύμφωνα με ευρωπαίους αξιωματούχους.

Περιορισμός της οργής…

Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ*
πρώην Πρύτανης Πανεπ. Ιωαννίνων

Το τέλος του 20ου αιώνα κυριάρχησαν οι οικονομικές αξίες, καθώς τα πάντα εξετάζονταν κάτω από έναν οικονομικό μεγεθυντικό φακό. Ο 21ος αιώνας βρήκε τον κόσμο μας να μοιάζει με ένα απέραντο καζίνο! Κάποιοι κέρδιζαν πολλά χρήματα, διακινώντας καινούργια προϊόντα, γεμάτα ασαφείς συνυφάνσεις και κινδύνους, προκαλώντας όμως αστάθεια στον χρηματοοικονομικό τομέα.
Για αρκετά χρόνια το επίπεδο ζωής στην ΕΕ, (και στη χώρα μας), ήταν από τα υψηλότερα που γνώρισε ο πλανήτης. Το γεγονός αυτό μας νανούρισε, ώσπου πέσαμε σ’ έναν ύπνο γεμάτο όνειρα και πολλές ψευδαισθήσεις. Περιφρονήσαμε την απλή ανθρώπινη ζωή, ξεχάσαμε τις δυνατότητες που μας προσέφερε ο τόπος μας και διαλύσαμε, με την ανευθυνότητά μας, το κράτος πρόνοιας.