Βολές Σουλτς σε Σόιμπλε για προσφυγικό

Μερίδιο ευθύνης για τη διάσπαση της Ευρώπης στο θέμα της προσφυγικής κρίσης καταλογίζει στον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς.

«Φταίει κι ο ίδιος ο λαός, γιατί είναι ....»

[Του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη φ. 117]
Εσχάτως, ιδιαίτερα μετά τα τελευταία καραγκιοζιλίκια του δημοψηφίσματος, της μεγάλης «κωλοτούμπας» και των εκλογών που επιβράβευσαν, για μια ακόμα φορά, τους καταστροφείς της οικονομίας και της χώρας, ενώ προσεγγίζουν πλησίστια τα πλέον καταστροφικά μέτρα και βαραίνει ο γεωπολιτικός ορίζοντας, πληθαίνουν οι αμφιβολίες και οι διερωτήσεις για το εάν «στέκει καλά», όχι πλέον το πολιτικό σύστημα και μόνο, αλλά και ο ίδιος ο λαός.

Δεν φταίμε εμείς, αλλά τα κράτη-μέλη για την προσφυγική κρίση (Κομισιόν)

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέκρουσε σήμερα, Παρασκευή, τις κατηγορίες που δέχεται ότι κινείται με υπερβολικά αργό ρυθμό για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης που προκαλεί η τεράστια αύξηση των μεταναστευτικών ροών, τονίζοντας ότι δεν οφείλεται στις Βρυξέλλες, αλλά στις διαφωνίες ανάμεσα στα κράτη-μέλη το γεγονός πως δεν έχει αναληφθεί ακόμη δράση από κοινού.

Πολιτική ωρίμανση

Ν. Λυγερός
Η Ελλάδα για να ξεπεράσει τις δυσκολίες της χρειάζεται πολιτική ωρίμανση. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι πρέπει να είμαστε ικανοί να λειτουργήσουμε ακόμα και διακομματικά, όταν ζούμε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει επίσης να αποφύγουμε και τα τεχνητά δίπολα που δεν έχουν καμία εθνική προοπτική.

Βοήθεια στην Ελλάδα αλλά όχι χωρίς υπευθυνότητα (Mariano Rajoy)

Ο συντηρητικός Ισπανός πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ της χορήγησης βοήθειας στην Ελλάδα, αλλά όχι χωρίς "υπευθυνότητα" και εφαρμογή μεταρρυθμίσεων από πλευράς της Αθήνας, μία ημέρα μετά τη νίκη του "Όχι" στο δημοψήφισμα για τις προτάσεις των διεθνών πιστωτών.

Δεν θέλουμε χαοτικές εξελίξεις για την Ελλάδα (Donald Tusk)

Λίγο πριν ξεκινήσει η Σύνοδος Κορυφής, με βασικό θέμα την Ελλάδα, ο προέδρος του Ευρωπαϊκου Συμβουλίου Ντόναλντ Τούσκ, φάνηκε λάβρος κατά την είσοδό του στο χώρο που θα εξελιχθεί η συνεδρίαση, λέγοντας μεταξύ άλλων πως "δεν θέλουμε να υπάρξουν χαοτικές εξελίξεις για την Ελλάδα".

To Grexit μοιάζει επιθυμία της Ελλάδας (Σύμβουλος του Wolfgang Schäuble)

Μέχρι πρόσφατα, ο Γερμανός οικονομολόγος, πρόεδρος του Κέντρου Ευρωπαϊκής Οικονομικής Έρευνας του Μάνχαιμ και μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, Κλέμενς Φούεστ, τοποθετούνταν εναντίον μιας εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.

«Να αποφασίσει ο λαός εάν δεν υπάρξει αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις»

«Εάν τελικώς οι δανειστές ακολουθήσουν μια αδιάλλακτη γραμμή επιμένοντας στο email Χαρδούβελη ή και σε χειρότερα, εκεί είναι σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει εντολή να τα ψηφίσει αυτά» είπε ο K. Χρυσόγονος.

Moliendo Cafe and FYROM (the recognized name)

-
Cuando la tarde languidece
Renacen las sombras
Y en su quietud los cafetales
vuelven a sentir

Η ευθύνη για τον Άλλο...

Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ*
πρώην Πρύτανης Πανεπ. Ιωαννίνων
- 
- Η κοινωνία ανάγει την ευθύνη για τον Άλλο στην τήρηση ενός πεπερασμένου συνόλου ηθικών κανόνων. Όμως, η κωδικοποίηση των ηθικών κανόνων και η τήρησή τους  δεν μπορεί να απαλλάξει το άτομο από την ηθική ενοχή, δεν εξευμενίζει την ένοχη συνείδηση. Ο άνθρωπος μπορεί να συμπληρώσει τους κανόνες της κοινωνίας με τη στάση του.

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Να αναθεωρηθούν οι νόμοι που προβλέπουν την επιβολή "ποινικών κυρώσεων" σε όσους παρέχουν βοήθεια σε παράνομους μετανάστες που βρίσκονται στη θάλασσα.

"Η παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας σε μετανάστες που βρίσκονται σε κίνδυνο θα πρέπει να θεωρηθεί θετική ενέργεια και σε καμία περίπτωση να μην υπόκειται σε κυρώσεις" 
-
Σημείο καμπής για την Ευρώπη πρέπει να αποτελέσουν τραγωδίες όπως αυτή του πνιγμού δυνητικών μεταναστών στα ανοιχτά της Λαμπεντούζα, είπαν οι ευρωβουλευτές την Τετάρτη. Εν όψει της αυριανής συνόδου κορυφής, τόνισαν ότι χρειάζονται συντονισμένες προσπάθειες πρόληψης, που θα διαπνέονται από αλληλεγγύη και υπευθυνότητα. Πέραν του ότι η νόμιμη είσοδος στην ΕΕ είναι προτιμότερη από την παράνομη, τα κράτη μέλη υπέχουν νομική υποχρέωση να παρέχουν επιθαλάσσια αρωγή στους μετανάστες.

H Κρίση του Αυτοείδωλου...

Θεόδωρος Ι. Ζιάκας
Πρόλογος 2013
Οι αναλύσεις για την εξελισσόμενη εθνική κρίση είναι πλέον αναρίθμητες. Πολιτικές, οικονομικές και ηθικολογικές. Κοινός παρονομαστής τους το παραδοσιακό ερώτημα: «τις πταίει;». -Φταίει η πολιτική ηγεσία, λένε οι μεν. Φταίει ο λαός που τους ψηφίζει, συμπληρώνουν οι δε. Φταίει κι ο καθένας μας χωριστά, λένε όλοι, επειδή είμαστε καλοπερασάκηδες και απερίσκεπτοι αμοραλιστές. Ή αλλιώς: φταίτε και σεις οι δήθεν ανεύθυνοι, αφού «μαζί τα φάγαμε»... Πριν απ’ όλα βέβαια φταίει ο Ιμπεριαλισμός. Αλλά μαζί του φταίει κι ο λαός, που παρά τις εκκλήσεις δεν ξεσηκώνεται εναντίον του. Που αρνείται να δεχτεί ότι υπάρχει εναλλακτική λύση και είναι δεδομένη: ο σοσιαλισμός και ο εν συνεχεία κομμουνισμός...

Η υπευθυνότητα όλων μας...

Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ (πρώην Πρύτανης Πανεπ. Ιωαννίνων)
*  Μια σειρά προβλημάτων της κοινωνίας μας τα έκρυβε η πλασματική ευημερία. Η κρίση δημιούργησε το κατάλληλο περιβάλλον να κάνουν την εμφάνισή τους και μάλιστα το καθένα με τη δριμύτητα που του επέτρεψαν οι πολικό-κοινωνικές συνθήκες.

Το πρώτο πρόβλημα είναι το χρέος και τα ελλείμματα. Η ανευθυνότητα εκείνων που κυβέρνησαν τον τόπο και εκείνων που είχαν ως κύριο ρόλο τον έλεγχό τους, έθεσαν τη χώρα στην επιτήρηση των δανειστών και στις προσταγές τους. Οι επιτηρητές της Ε.Ε., οι ανεύθυνοι δανειοδότες σε ανεύθυνους δανειολήπτες, λειτούργησαν ως αναχρονιστικοί δάσκαλοι σε απείθαρχους μαθητές, δηλαδή ενεργοποιώντας τον κανόνα της τιμωρίας. Αλλά, με τιμωρία δεν λύνεται μια οικονομική κρίση, με ποινές μόνο δεν βγάζεις καμία οικονομία από το μαρασμό, απλώς τη βαθαίνεις.

Εύθυμα & σοβαρά: Η βλακεία είναι αταξική!.. -Ξαμόλησαν τα... ντόμπερμαν των ΜΜΕ, για να μας πείσουν, πως για όλα μας τα δεινά φταίει η Χρυσή Αυγή.

Γράφει η ΤΖΕΝΝΥ Π. ΣΙΑΜΑΛΕΚΑ
. 
*  Μωρέ μπράβο! Γιόμισαν τα μπαλκόνια γιαγιούλες… Γιαγιούλες κάθε είδους και κάθε κατασκευής. Άλλες κάθονται φρόνιμα στην καρεκλίτσα τους και περιμένουν πότε «θανάρθουν τα παιδιά απ’ τη δλειά» να τις πάρουν αγγαζέ, να κάνουν πάτσιες – πάτσιες… και να τις βάλουν να κάτσουν στο καθιστικό, για να παρακολουθήσουν όλοι μαζί, ενωμένοι και αγαπημένοι τη Φατμαγκιούλ!
Άλλες πιο δραστήριες, πιο αλέγρες, μπορούν από μόνες τους, να πάνε πέρα – δώθε στο μπαλκόνι. Κρατιούνται και ψύχα από τα κάγκελα και κάθε τόσο τινάζουν κανά πετσετάκι ή το σεμέν, που είναι πάνω στο ψυγείο και υπογραμμίζουν αθόρυβα, ότι σ’ όλη τους τη ζωή, τα χέρια τους άπραγα δεν έκατσαν… Και τώρα ακόμα –με τόνα ποδάρ’ στο λάκκο- αυτές πάντα κάτι χρήσιμο προσπαθούν να κάνουν.

Χώρα χωρίς ντροπή, άξια της μοίρας της. - Ουδείς τους είχε την ανάγκη να αντιδράσει σε αυτό το ιταμό παραλήρημα της γερμανικής ηγεσίας;

Μαλούχος Γεώργιος Π.
Πριν από χρόνια πολλοί αρέσκονταν να λένε ότι η λέξη φιλότιμο και αυτό που ακριβώς εκφράζει δεν υπάρχει σε άλλες γλώσσες πλην της ελληνικής, ότι ακόμα και η ακριβής μετάφρασή της συχνά απαιτούσε περιφραστική απόδοση. Ηταν ασφαλώς υπερβολές. Αλλά, από εκεί μέχρι την πλήρη εξαφάνιση όχι της λέξης αλλά της έννοιας όπως τη ζει σήμερα μια ολόκληρη χώρα, η απόσταση είναι τεράστια και, φυσικά, η υπερβολή πολύ μεγαλύτερη: γιατί πια, στην πολιτική τουλάχιστον έκφραση της χώρας, δεν φαίνεται να έχει απομείνει ίχνος από φιλότιμο…

Να κοινωνηθεί η κριτική αμφισβήτηση

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ
-
Υποψιάζομαι ότι σε κοινωνίες (ή περιόδους) κατάδηλης παρακμής (όταν η κατά κεφαλήν καλλιέργεια μειώνεται δραματικά και η ανιδιοτέλεια μοιάζει κοινωνικό παράδοξο) οι άνθρωποι χρησιμοποιούν ελάχιστα τη λέξη «ελπίδα» και πληθωρικά τη λέξη «αισιοδοξία».

Η ελπίδα προϋποθέτει λογική σκέψη, νηφάλια κρίση, εμπειρικά βεβαιωμένη εμπιστοσύνη, φανερώνει δηλαδή ρεαλισμό. Η αισιοδοξία είναι βεβαιότητα (αυθαίρετη) για ευνοϊκή, αίσια εξέλιξη συνθηκών και καταστάσεων, με άλογη εναντίωση στα δεδομένα της πραγματικότητας. Συνιστά σαφώς, ψυχολογικού χαρακτήρα, ατομοκεντρική επιθυμητική ενόρμηση. Γι’ αυτό και εκφέρεται συνήθως η αισιοδοξία ή ως ευήθης καύχηση («είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος!») ή ως ευδαιμονιστική δεοντολογία («πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι»!) – όχι ως λογικός συμπερασμός.

Ώρα ευθύνης για όλους

Ένα χρόνο μετά τις τελευταίες εθνικές εκλογές, από τις οποίες προέκυψε ο σχηματισμός μιας τρικομματικής κυβέρνησης συνεργασίας, η χώρα εξακολουθεί να βρίσκεται σε οριακό σημείο. Είναι σαφές ότι το κλίμα στην ελληνική οικονομία έχει βελτιωθεί σημαντικά και έχει απομακρυνθεί το ενδεχόμενο εξόδου της χώρας από το ευρώ Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο κίνδυνος έχει εκλείψει οριστικά..
Το γεγονός ότι αρχίζουν πλέον να διαμορφώνονται ευνοϊκές συνθήκες για τη σταδιακή ανάκαμψη της οικονομίας, που οφείλεται στις αιματηρές οικονομικές θυσίες του ελληνικού λαού, αναμφίβολα πιστώνεται και στις τεράστιες προσπάθειες που καταβάλλει η κυβέρνηση και προσωπικά ο Αντώνης Σαμαράς.
Είναι αναγκαίο, όμως, η προσπάθεια αυτή να συνεχιστεί, γιατί, διαφορετικά, οι θυσίες της κοινωνίας θα έχουν πάει χαμένες. Ο επιδιωκόμενος στόχος της ανάκαμψης της οικονομίας προϋποθέτει, ωστόσο, μαζί με την περίφημη δημοσιονομική προσαρμογή, την προώθηση των απαιτούμενων μεταρρυθμίσεων και διαρθρωτικών αλλαγών, χωρίς τις οποίες είναι βέβαιο ότι δεν μπορεί να υπάρξει έξοδος από την κρίση.

Το Colpo grosso του Σαμαρά

του Γιώργου Καραμπελιά

Ο Σαμαράς με το κλείσιμο της ΕΡΤ επέλεξε τη στρατηγική του, όλα ή τίποτα. Μπροστά στα καθολικά αδιέξοδα που οδήγησε η ενδοτική πολιτική του –αδυναμία διεκπεραίωσης της συμφωνίας της ΔΕΠΑ, κυβερνητικό μπάχαλο, γεωπολιτικές αντιθέσεις, και συγκρούσεις συμφερόντων, συρρίκνωση των κυβερνητικών εταίρων και εκτίναξη της Χρυσής Αυγής– επέλεξε τη στρατηγική της έντασης και της κρίσης. Αυτή η πολιτική της πυγμής που φέρνει στον κόσμο μνήμες της δικτατορίας, έχει πολλούς αποδέκτες.

Πρώτον τον ίδιο το λαό, να σιγήσει να πάψει να διαμαρτύρεται και να δεχτεί μοιρολατρικά τους εκβιασμούς της Τρόικας και της κυβέρνησης. Και δαρμένος και σιωπηλός.

ΥΠΕΞ: Άρθρο ΥΠΕΞ Δ. Αβραμόπουλου στην εφημερίδα «ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» με τίτλο «Η ελληνική διπλωματία πέρα από την κρίση»

Κυριακή, 19 Μάιος 2013

Tους μήνες που πέρασαν η ελληνική εξωτερική πολιτική έθεσε ως στόχο, παράλληλα με την ανασυγκρότησή της, την ανάταξη της τραυματισμένης από την οικονομική κρίση εικόνας της χώρας. Σκοπός, να μπορέσει η ελληνική διπλωματία να κινηθεί και πάλι με τόλμη, πρωτοβουλίες και ιδέες στο γεωπολιτικό της περιβάλλον και όχι μόνο, επαναφέροντας την Ελλάδα με θετικό πρόσημο στο διεθνές προσκήνιο.

Και τα αποτελέσματα έχουν αρχίσει να γίνονται αισθητά.

Δεν παραγνωρίζει κανείς το γεγονός ότι η επικοινωνιακή κάλυψη της οικονομικής κρίσης στον κόσμο και στην Ευρώπη προσήψε στη χώρα μας αδίκως ευθύνες που δεν της αναλογούσαν.

Η αυτογνωσία μερικές φορές μπορεί και να λυτρώνει

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΜΨΙΑΣ
Oι μέρες της ανάπαυλας για το Πάσχα είναι μια ευκαιρία για όλους μας να σκεφτούμε τι κάναμε λάθος και πώς μπορούμε να το διορθώσουμε όχι από χριστιανική αγάπη αλλά από την ανάγκη να ξεπεράσουμε τα προβλήματα που μας πάνε πίσω. Η αυτογνωσία ως άσκηση έχει ενδιαφέρον και ενίοτε θεαματικά αποτελέσματα σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο. Αν καταφέρουμε να αποδεχθούμε τις ευθύνες μας για όσα μας ταλαιπωρούν και συχνά βασανίζουν άλλους που δεν έχουν ευθύνη, ενδέχεται να έχουμε κάνει βήματα προόδου ως κοινωνία και να διεκδικήσουμε με αξιώσεις ένα καλύτερο μέλλον στηριγμένο σε πιο στέρεες βάσεις.