Ουκρανική κρίση: Μάχονται σε όλα τα επίπεδα

Η Ρωσία ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ προσπαθούν να επηρεάσουν τη διεθνή κοινή γνώμη μέσω αβάσιμων υπαινιγμών και μιας αντιρωσικής ρητορείας αναφορικά με την κρίση στην Ουκρανία. 

«Διαψεύδουμε τους αβάσιμους δημόσιους υπαινιγμούς τους οποίους επαναλαμβάνει η εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Μαρί Χαρφ καθημερινά», αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

ΓΝΩΜΟδοτήσεις...ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ;..

Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΩΝ. ΡΙΖΟΣ,
(Εφέτης επί τιμή)
- Οι ενέργειες ορισμένων «εντιμοτάτων» πολιτικών ανδρών, εστερημένων εθνικής και πολιτικής αγωγής, αλλά και ήθους, έπληξαν τα θεμέλια, τόσο της Δημοκρατίας, όσο και της Κοινωνίας. Της ελληνικής κοινωνίας, η οποία αισθάνεται την θανάσιμη περίσφυξη της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής των τελευταίων χρόνων. Και ως εάν να μην αρκούσε ο άκρατος ηδονισμός και η αλαζονεία των «εντιμοτάτων» αυτών ανδρών, πλανάται στην «κοινή γνώμη» το  φάσμα μιας παραφιλολογίας, τόσον όσον αφορά την ποινική μεταχείριση, την προσαγωγή δηλαδή σε «δίκαιη δίκη» αυτών των ανδρών, όσο και το σπουδαιότερο, μήπως τα αδικήματα αυτών έχουν υποπέσει στην νομική «παραγραφή», όπως εσφαλμένως χρησιμοποιείται ο όρος,  δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για έννομη συνέπεια, η οποία επέρχεται από την παράλειψη της Βουλής να ασκήσει την δίωξη.

ΑΙΓΥΠΤΟΣ: Ο στρατός, οι κάλπες, οι δρόμοι. Κάποια πραξικοπήματα είναι λιγότερο απαράδεκτα από άλλα.

 3 août 2013, par Halimi Serge , [Καϊμάκη Βάλια (μτφ)]

Είχαν ορκιστεί ότι δεν θα διεκδικούσαν την αιγυπτιακή προεδρία. Όταν πάτησαν τον όρκο τους, οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι δήλωσαν ότι θα έφερναν « ψωμί, ελευθερία, κοινωνική δικαιοσύνη ». Υπό τη διακυβέρνησή τους η ανασφάλεια αυξήθηκε, το ίδιο και η φτώχια.

Ο όχλος τότε κατέβηκε ξανά στους δρόμους για να απαιτήσει την αποχώρηση του προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι. Κάπως έτσι ξεκινάνε κάποιες επαναστάσεις. Όταν θριαμβεύουν, τις γιορτάζουμε για αιώνες μετά, χωρίς ν’ ανησυχούμε υπερβολικά για το αν ήταν σχετικά αυθόρμητες ή για το αν η ανάφλεξή τους είχε νομική βάση. Η ιστορία δεν είναι μάθημα νομικών.

ΜΜΕ: από 4η Εξουσία έγιναν…Πρώτη!..

Brazil Oil

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.

‘Αποφάσισε, διέταξε και έκλεισε την ΕΡΤ’ ο κ Σαμαράς και μείναμε χωρίς ειδήσεις όταν έκλεισαν και τα υπόλοιπα κανάλια. Μετά ‘αποφάσισε και διέταξε το άνοιγμα της ΕΡΤ’ το ΣτΕ και κόντεψε να μείνουμε χωρίς Κυβέρνηση με τις διαμάχες των κκ Σαμαρά, Κουβέλη και Βενιζέλο…

       Οι τρείς μάλλον πάνε να γίνουνε δύο αλλά με κάποιους ‘πρόθυμους’ να επιστρέψουν στα πολιτικά μαντριά η Κυβέρνηση, προς το παρόν, δεν κινδυνεύει να…πέσει!...

     Κατηγόρησαν έντονα και διεθνώς οι Τούρκοι γείτονές μας που επί τρείς εβδομάδες συνεχίζουν τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις τους, τα Τουρκικά ΜΜΕ που «τηρούν σιγήν ιχθύος» για τα γεγονότα…Έτσι και στην Τουρκία, όπως και στην Αίγυπτο, εποχή της «Αραβικής Άνοιξης», το διαδίκτυο και τα αποκαλούμενα ‘social media’ υποκατέστησαν την TV…

Στη Δημοκρατία δεν διώκουμε ιδέες, αλλά πράξεις

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Πολιτική είναι η τέχνη του προβλέπειν. Και τα δύο κόμματα της συγκυβέρνησης που έδωσαν (και συνεχίζουν να δίνουν) μάχη προκειμένου να έλθει στη Βουλή ο λεγόμενος αντιρατσιστικός νόμος (Νόμος κατά του Ρατσισμού και… άλλες διατάξεις, έπρεπε να ονομάζεται, ώστε να περιλαμβάνει και τον περιορισμό της ελευθερίας της γνώμης), όφειλαν να προβλέψουν ότι η κοινή γνώμη δεν θα ξεσπούσε σε ξέφρενες εκδηλώσεις χαράς με αυτή τους την εμμονή.

Όχι πως ο ρατσισμός, ο φασισμός, ο ναζισμός, η βία δεν αποτελούν πολύ σοβαρά ζητήματα – είμαι η τελευταία που θα ισχυριζόταν κάτι τέτοιο, καθώς έχω υποστηρίξει πως τα φαινόμενα αυτά πρέπει να παταχθούν, με την Πολιτεία να εξαντλεί όλη την αυστηρότητά της.

Αλλά επειδή ο κόσμος λέει το πολύ απλό: Εφαρμόστε τους ήδη υπάρχοντες νόμους και σταματήστε να διαφωνείτε, δίνοντας εικόνα διάλυσης, επί ενός θέματος που μπορείτε να αντιμετωπίσετε με το ήδη υφιστάμενο νομικό οπλοστάσιο.

Mια ρεαλιστική «πολιτική ουτοπία»

 Του Χρῆστου Γιανναρᾶ 
-
Ο όρος «πολιτική ουτοπία» δηλώνει στόχους πολιτικούς αντικειμενικά ανέφικτους. Mπορεί όμως να δηλώνει και στόχους απλώς υποκειμενικά απροσπέλαστους. Eίναι άλλο πράγμα οι δεδομένοι, φανερά για όλους ανυπέρβλητοι αποκλεισμοί από μεγαλεπήβολες στοχεύσεις, και εντελώς άλλο η υποκειμενική ανικανότητα, απαιδευσία ή ατολμία που αποκλείει τους διαχειριστές της πολιτικής εξουσίας από ζωτικές σκοποθεσίες.
H διάκριση του ρεαλιστικού από τον ουτοπικό χαρακτήρα μιας πολιτικής στόχευσης, η «αντικειμενική» της εκτίμηση, δεν είναι καθόλου εύκολη – καθόλου συνάρτηση της «γνώμης των πλειόνων»: O ταλαντούχος ηγέτης ενδέχεται να βλέπει δυνατότητες, εκεί που εμείς οι υπόλοιποι βλέπουμε μόνο αποκλεισμούς – όπως ο προικισμένος ζωγράφος βλέπει χρώματα, εκεί που εμείς διακρίνουμε μόνο κλιμακώσεις του γκρίζου. Tυπικό παρακολούθημα της ιστορικής παρακμής του Eλληνισμού σήμερα είναι και η συλλογική, παραλυτική των πάντων ακρισία: η άνοδος σε καίριες ηγετικές θέσεις ακόμα και ανθρώπων με φανερή διανοητική υστέρηση, η ανάθεση καίριων πολιτικών ευθυνών σε εντελώς αδοκίμαστους για το πολιτικό τους ταλέντο «τεχνοκράτες».

Η κοινή γνώμη στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης

Ευκαιρία " να μιλήσουμε με τους πολίτες και όχι για τους πολίτες" χαρακτήρισε ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής Ν. Διαμαντούρος την εκδήλωση που οργάνωσε στο ΕΚ στις Βρυξέλλες την Τρίτη 23 Απριλίου με τίτλο " It's our Europe: Let's get active", που συγκέντρωσε μεγάλο αριθμό πολιτών από όλη την Ευρώπη και ακόμα περισσότερους που συμμετείχαν μέσω του Twitter. Στόχος ήταν να εξετασθεί η ενεργοποίηση του πολίτη στη νομοθετική διαδικασία μέσα από την Πρωτοβουλία των Πολιτών και τον Διαμεσολαβητή.

"Είμαστε μάρτυρες ταχύτατων αλλαγών στον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούμε, τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μας τραβούν σε διαφορετικές κατευθύνσεις αλλά μας δίνουν και την ευκαιρία να παρέμβουμε και να συζητήσουμε με τον πολίτη" σημείωσε ο κ. Διαμαντούρος.

Φοβούνται οι γερμανικές επιχειρήσεις επικείμενο μποϊκοτάζ...

Εντείνονται οι ανησυχίες της γερμανικής πρεσβείας αλλά και μερίδας μεγάλων εταιρειών από τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, καθώς πρόσφατες πληροφορίες αναφέρονται σε επικείμενο μποϊκοτάζ που οργανώνεται από ομάδες πολιτών. Πιο συγκεκριμένα, σε πρόσφατη συνάντηση του Γερμανού πρέσβη στην Αθήνα με επιχειρήσεις από τη Γερμανία τονίστηκε ο φόβος για επερχόμενο κύμα αντίδρασης καταναλωτών λόγω της οξείας κριτικής που ασκείται στην ακολουθούμενη από το Βερολίνο πολιτική. 

Μάλιστα πληροφορίες των γερμανικών επιχειρήσεων αναφέρονται σε μποϊκοτάζ που θα οργανωθεί από συγκεκριμένα ΜΜΕ σε συνδυασμό με διαδικτυακή υποστήριξη και το οποίο θα στοχεύει σε αλυσίδες και προϊόντα από τη Γερμανία με συγκεκριμένες αναφορές.

Η ευθύνη των πνευματικών ανθρώπων

Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος, Συγγραφέας
 (Διπλωματικό Περισκόπιο)

Σε μια δημοκρατία η απαξίωση της πολιτικής είναι άλλο ένα σύμπτωμα παρακμής. Σε μια ομάδα, όπου όλοι έχουν λόγο με την ψήφο τους, θα έπρεπε να επιλέγονται επί ίσοις όροις οι άριστοι και καταλληλότεροι για να κυβερνήσουν εξασφαλίζοντας ποιότητα ζωής και αξιόπιστο μέλλον. Στην πράξη όμως οι υποψήφιοι δεν έχουν την ίδια υποστήριξη και προβολή από τον τύπο ούτε την ίδια οικονομική δυνατότητα. Κι ακόμη δεν είναι όλοι οι επικεφαλείς εξίσου καλοί ηθοποιοί για το ρόλο που επέλεξαν και αποδέχθηκαν να υποδυθούν με το προσωπείο που προβάλλεται για την επιτυχία του αποτελέσματος, όπως το εχάλκευσαν οι σύμβουλοί τους και οι δημοσκόποι της κοινής (κοινότατης) γνώμης, που τους καθοδηγούν αλλά και των ισχυρών οικονομικών απόψεων και συμφερόντων που τους υποστηρίζουν.

Επιστράτευση, επίταξη, μνημόνιο και συντεχνίες

Είμαστε μάρτυρες ενός παράδοξου φαινόμενου, όπου η ανάλγητη τρικομματική κυβέρνηση, επιδεικνύοντας όση αποφασιστικότητα και τόλμη της λείπουν στις "διαπραγματεύσεις" με τους δανειστές,  απέναντι σε όσους εργαζόμενους στο δημόσιο απεργούν ενάντια στο μνημόνιο, αντιδρά με επίδοση φύλλων επίταξης. Το παράδοξο συνίσταται στο ότι αυτή η πολιτική του αυταρχισμού βρίσκει  απήχηση στην κοινή γνώμη, όπως δείχνουν τουλάχιστον οι δημοσκοπήσεις: τα κόμματα που πρωτοστάτησαν στην επί σαράντα χρόνια δημιουργία του σύνθετου συστήματος της πολιτικοοικονο- μικής διαπλοκής, αντέχουν, έστω και με χαμηλότερα ποσοστά.
Αλλά από ποιους αποτελείται αυτή η κοινή γνώμη?
Δεν αποτελείται άραγε από το σχεδόν ένα εκατομμύριο επίσημα καταγεγραμμένους άνεργους?
Δεν αποτελείται από το σύνολο των ελεύθερων επαγγελματιών που υποαπασχολούνται ή είναι τελείως άνεργοι?
Δεν αποτελείται από το σύνολο των μικροεπιχειρηματιών που φυτοζωούν, παλεύοντας να κρατήσουν τις επιχειρήσεις τους ζωντανές,  κόντρα στις φοροεπιδρομές, και στη μείωση της κατανάλωσης?
Δεν αποτελείται από το 60% σχεδόν των νέων που είναι άνεργοι?
Δεν αποτελείται από το σύνολο όσων εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα και αμείβονται με τριακόσια και τετρακόσια ευρώ (όταν και αν πληρώνονται...)?
Δεν αποτελείται από το σύνολο των ιδιοκτητών που καλούνται με χαράτσια και μόνιμους φόρους σε ότι ακίνητη περιουσία έχουν να καλύψουν τα ελλείμματα της κυβερνητικής ανικανότητας ?
Κι όμως από αυτούς ακριβώς αποτελείται, συν βέβαια μεγαλοεπιχειρηματίες, βιομήχανους, εφοπλιστές σε πολύ λιγότερο ποσοστό....................................................για τη συνέχεια του άρθρου στο: ΟΥΤΕ ΚΡΥΟ , ΟΥΤΕ ΖΕΣΤΗ..

Πως οι δικαστές έφτασαν στις κινητοποιήσεις!..

Γράφει ο ΒΑΣ. Α. ΚΟΚΚΙΝΟΣ, Επίτ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου
*   Όλοι οι οικονομικοί αναλυτές παραδέχονται, ότι χωρίς πρωτογενές πλεόνασμα δεν μπορεί να υπάρξει αρχή οικονομικής ανακάμψεως. Διότι κι αν ακόμη μας εχάριζαν όλα τα χρέη και πάλι θα υπήρχεν ανάγκη δανεισμού προς κάλυψη των τρεχουσών αναγκών.
Όμως κανένα σχέδιο καλύψεως τούτων και δημιουργίας πρωτογενούς πλεονάσματος δεν μας εμφάνισαν ποτέ οι πολιτικοί, που έφεραν την Ελλάδα στη σημερινή αθλία οικονομική κατάσταση. Προσποιούνται πως μετέχουν στην προσπάθεια περισυλλογής, δια συμβολικής μειώσεως των αποδοχών τους, αλλά εισπράττει κάθε βουλευτής από την πρώτη ημέρα της θητείας του αποζημίωση υπερδιπλασία των αποδοχών των προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων του κράτους, με προϋπηρεσία άνω των 30 ετών.