Άλλο φιλανθρωπία κι άλλο ταξική αλληλεγγύη.

Απ' την εκκλησία ως τα πολιτικά κόμματα, τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί, ΜΚΟ και άλλες οργανώσεις μας διαβεβαιώνουν πως «όλοι μαζί μπορούμε», ότι δεν θα μείνει «κανείς μόνος του στην κρίση», και δώσ' του συσσίτια, διανομή τροφίμων, ειδών ένδυσης και υπόδησης, παιχνιδιών για τα παιδιά... Μάλιστα οι σχετικές πρωτοβουλίες διαφημίζονται επαρκώς, ενώ τα δελτία ειδήσεων έχουν καθιερώσει ειδική «στήλη» με θέμα τις δράσεις φιλανθρωπίας της ημέρας, πολλές απ' τις οποίες γίνονται σε απευθείας σύνδεση! Το ...ωφέλιμο μετά του ...ωφελίμου. Και χτίζονται φιλάνθρωπα προφίλ και προτρέπεται ο αποδέκτης του μηνύματος να δράσει κι αυτός φιλανθρωπικά, δράση ιδιαίτερα χρήσιμη και πολύτιμη για το σύστημα. Εθίζεται ο φτωχός με τη φτώχεια του και την προσμονή μιας «ασπιρίνης», εθίζονται και όσοι ακόμα δεν εμπίπτουν στην κατηγορία αυτή με τη φιλανθρωπία σαν μέσο αντιμετώπισης των προβλημάτων.

Αμετανόητοι για το παρελθόν, αόριστοι για το μέλλον (Φταίνε όλοι εκτός από τους ίδιους) ....

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη (ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΖΩΝΗ)

-

Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση και αυτήν την τακτική ακολούθησαν χθες τόσο ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, όσο και ο πρώην «τσάρος» Γ. Παπακωνσταντίνου.

Ο τελευταίος, μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ εμφανίστηκε αμετανόητος όσον αφορά στην είσοδο της χώρας στο Μνημόνιο, λέγοντας χαρακτηριστικά:

«Δεν μετάνιωσα που μπήκαμε στο μνημόνιο. Το μνημόνιο ήταν αυτό που έπρεπε να γίνει για να συνεχίσει η χώρα να συνεχίσει να στέκεται όρθια στα πόδια της», καθώς, όπως είπε, «προδοσία θα ήταν να πτώχευε η χώρα»! (Η οποία… πτώχευσε)! ....