Ρουμπίνι: Βρισκόμαστε στο κατώφλι μιας χρυσής εποχής ανισότητας...

"Περίεργες ομοιότητες με το... 1914 φαίνεται να έχει το 2014", προειδοποιεί, προκαλώντας αίσθηση για ακόμη μια φορά, ο διεθνούς φήμης Αμερικανός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπίνι, γνωστός για τις δυσοίωνες εκτιμήσεις που διατυπώνει για την παγκόσμια οικονομία.

"Αρκετοί ομιλητές στο Davos συγκρίνουν το 2014 με το 1914, οπότε και ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, χωρίς κανείς να το περιμένει...", ανήρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter ο Ρουμπίνι, απευθείας από την Ελβετία όπου βρίσκεται, προκειμένου να συμμετάσχει στις εργασίες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

Κ. Παπούλιας : Δεν γίνεται να παριστάνεις τον πατριώτη και να θαυμάζεις τα σύμβολα του ναζισμού.

Ηχηρό μήνυμα κατά του φασισμού και του ναζισμού έστειλε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, και αναφέρθηκε στο πρόβλημα της Χρυσής Αυγής, χωρίς να την κατονομάσει, κατά την αντιφώνηση του στο γεύμα που παρέθεσε ο διοικητής του Γ΄ Σώματος Στρατού, αντιστράτηγος Νικόλαος Δεβετζής, στη Λέσχη Αξιωματικών Θεσσαλονίκης.

Δεν έκρυψε την ανησυχία του για το γεγονός ότι εμφανίστηκαν σβάστικες και νοσταλγοί του ναζισμού σε μια χώρα που πλήρωσε βαρύτατο τίμημα από τη θηριωδία του και είπε χαρακτηριστικά: "Δεν γίνεται να παριστάνεις τον πατριώτη και να θαυμάζεις τα σύμβολα του ναζισμού".

Χάος: μια εναλλακτική προσέγγιση στην παραλυτική πολυπλοκότητα του Κόσμου.

Σπύρος Μανουσέλης
Πώς το κλασικό επιστημονικό όνειρο της παντογνωσίας κατέληξε στον σημερινό «εφιάλτη» της εγγενούς και ανεξάλειπτης αβεβαιότητας; Σύμφωνα με μια πολύ διαδεδομένη άποψη, όλα τα σύνθετα φυσικά φαινόμενα μπορούν, κατ' αρχήν, να εξηγηθούν από λίγους απλούς νόμους ή από κάποιες βασικές «πρώτες αρχές» στις οποίες και οφείλουμε να ανάγουμε τα πάντα.
Αυτό το αναγωγικό εξηγητικό σχήμα αποδείχτηκε εξαιρετικά γόνιμο αλλά ενίοτε και περιοριστικό για την επιστημονική γνώση: ανακαλύψαμε γιατί πέφτουν τα μήλα, όμως αγνοούμε γιατί αυτά δημιουργήθηκαν ή γιατί, ενδεχομένως, τα θεωρούμε εύγευστα! Τις τελευταίες δεκαετίες, ωστόσο, η κατάσταση έχει αλλάξει σημαντικά.

Τι μπορεί να προβλέψει κανείς για την ελληνική κοινωνία στους αμέσως επόμενους μήνες, στα ερχόμενα χρόνια;

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ 
Mοιάζει να μην υπήρξε άλλη περίοδος στη νεοελληνική ιστορία όπου τα προγνωστικά να ήταν τόσο αβέβαια όσο είναι σήμερα. Σήμερα τις εξελίξεις τις καθορίζουν παράγοντες που δεν υπήρξαν ποτέ άλλοτε στο παρελθόν. O εντοπισμός αυτών των παραγόντων και η εκτίμηση της ιστορικής τους δυναμικής δεν υπόκεινται σε στατιστικές μετρήσεις, δεν μεταφράζονται σε ποσοτικά μεγέθη. Γι’ αυτό και οι ευτελείς προπαγανδιστές της εξουσίας, που επιμένουν κανοναρχημένα στον «αισιόδοξο» εφησυχασμό μας, μπορούν να αμφισβητούν τόσο τον εντοπισμό όσο και την αξιολόγηση των καινοφανών παραγόντων.

Πού... κρύβονται σήμερα οι πνευματικοί μας άνθρωποι;

Της ΕΛΕΝΗΣ ΣΙΑΣΗ
(Φιλολόγου)
* Η θυσία του Επτανήσιου ποιητή Λορέντζου Μαβίλη, ο οποίος έπεσε αγωνιζόμενος στις 28 Νοεμβρίου του 1912 στο Δρίσκο κατά τη διάρκεια των μαχών για την απελευθέρωση της πόλης των Ιωαννίνων από τους Τούρκους, στάθηκε η αφορμή για να καταθέσω κάποιες σκέψεις σχετικά με το ρόλο των πνευματικών ανθρώπων σε μια κοινωνία, κυρίως όταν αυτή διανύει δύσκολες περιόδους.

Η «άγρια» λύση: είναι εναλλακτικό σενάριο;

Κοιτώντας a posteriori το χρονικό της ελληνικής υπόθεσης χρέους, θα μπορούσαμε εύκολα να απαριθμήσουμε συντονισμένες ευρωπαϊκές προσπάθειες ενίσχυσης ενός «άτακτου» οικονομικού σχηματισμού.

Σε ένα περίεργο αμάλγαμα αποτελούμενο από προσεκτικά «σκηνοθετημένες» κινήσεις διάχυσης πληροφορίας στην ελληνική σκηνή, σενάρια τρόμου, αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, εναλλακτικές προτάσεις διακυβέρνησης, εθνικούς σωτήρες, μηχανισμούς χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, φορολογικές επιδρομές, ύφεση και ανεργία, η μόνη μεταβλητή που συνέχισε να τροφοδοτείται συστηματικά ήταν τα επιτόκια.

ΝΑ ΓΙΑΤΙ… “ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ” ...........

Είναι επιβεβλημένη η ανάγκη να κατανοήσουμε πως η οικονομική κρίση που όλοι βιώνουμε στη καθημερινότητα μας εμπεριέχει και άλλα “αθύρματα” που παίζονται στην πλάτη μας εν αγνοία μας(?). Τα “επιμέρους” σημαντικότατα εθνικά μας θέματα παραγκωνίζονται σκοπίμως.....
Όταν το βλέμμα είναι προσανατολισμένο στη διαβίωση, ποιος θα “ενοχληθεί” για τη Μακεδονία( του Βαρδάρη??),την αποπρος(ανατολισμένη) και ελλείψει της Νικοπούλου απροστάτευτη Θράκη( των γειτόνων??), της Χίου (του ανιστόρητου και εν ταχίστη εξελίξει και εκκολάψει γενιτσάρου νομάρχη Λαμπρινούδη)??? Είναι συνεπώς εθνικώς επιβεβλημένο να ενθυμούμεθα όχι μόνον τους ήρωες του παρελθόντος αλλά και τα παλικάρια του σήμερα που ενδεδυμένοι την ηρωικότητα βαδίζουν στα μονοπάτια της υστεροφημίας..