ΥΠΕΞ: Απάντηση Εκπροσώπου ΥΠΕΞ, Κωνσταντίνου Κούτρα, σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με σημερινή ανάρτηση ιστοσελίδας περί δήθεν αναγνώρισης Κοσόβου από την Ελλάδα

ΥΠΕΞ, Παρασκευή, 14 Μάρτιος 2014

-

Προκαλεί εντύπωση ότι ορισμένοι δημοσιογραφικοί κύκλοι, με περισσή ελαφρότητα, χρησιμοποιούν την εξωτερική πολιτική για σκοπούς, οι οποίοι είναι ξένοι προς το αντικείμενό της.

Η Ελλάδα εναρμονίζεται στα θέματα αυτά με τα άλλα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που τηρούν την ίδια στάση στο θέμα της αναγνώρισης του Κοσσόβου. 

Γ. Κουμουτσάκος: Οι γελοιότητες Ρεπούση τροφοδοτούν τη Χρυσή Αυγή

Σχόλιο σε Facebook και Twitter ....

Ένα από τα λίγα στελέχη της ΝΔ, που πήραν θέση κατά της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ, Μαρίας Ρεπούση, για τις δηλώσεις της σχετικά με το χορό του Ζαλόγγου και το «συνωστισμό» στα παράλια της Σμύρνης κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή, είναι ο ευρωβουλευτής Γιώργος Κουμουτσάκος.

Η απύθμενη τιποτολογία...

Του ΚΩΣΤΑ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Διά της μεθόδου του τσίρκου -με τη διαφορά ότι δεν είναι περιφερόμενο, καθώς δεν είναι προεκλογική περίοδος- απολαμβάνουμε καθημερινά την απύθμενη τιποτολογία και τις αλλεπάλληλες κορυφώσεις της δραματοποιημένης ανοησίας. Βοηθούσης της ελαφρότητας των Μέσων, επιτυγχάνεται η ομοιογενοποίηση διαφόρων καταστάσεων σε μία κι απαράλλαχτη μορφή, στο ίδιο καλάθι.

Τα πιστόλια των Ελλήνων βουλευτών, το μπλουζάκι της Ραχήλ με το πουλί, τα γκουλάγκ, τα καθημερινά τάγματα εφόδου, οι παλινδρομήσεις για το αντιρατσιστικό. Ολα μαζί στον εθνικό κορβανά μιας σημειολογίας που περιτριγυρίζει το «μηδέν της ουσίας». Τα σαλιαρίσματα μιας πολιτικής νεοκουλτούρας τού «άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε». Και δεν είναι τα λόγια αυτά καθαυτά που μειώνουν την αξία τους σε όλες τις περιπτώσεις. Είναι ο χειρισμός τους. Η αναγωγή και η μετουσίωση, άλλωστε, ιδιαιτέρως σοβαρών θεμάτων σε καταστάσεις απείρου χαβαλέ είναι μια ολόκληρη τέχνη της προπαγάνδας, αν δεν είναι απλώς ομολογία ηλιθιότητας.

Ασύμμετρη Ευρώπη, γεμάτη υπεροψία και βλακεία

Τα λάθη των Ευρωπαίων υπευθύνων είναι προφανή.

Ο τρόπος αντιμετώπισης της κυπριακής κρίσης ήταν το λιγότερο άστοχος.

Και η μέθοδος πέρα ως πέρα κυνική και απαράσκευη. Αποφάσισαν οι υπουργοί Οικονομικών στις Βρυξέλλες χωρίς να ρωτήσουν κανένα, χωρίς τη γνώμη ειδικότερα στα θέματα της τραπεζικής πίστης.

Αλλά και οι δηλώσεις που ακολούθησαν βεβαίως ήταν βλακώδεις στην καλύτερη των περιπτώσεων.

Η προπαγάνδα της συγκίνησης

Του Πάσχου Μανδραβέλη
Σε όλη την Αμερική δίνουν γεύμα στα σχολεία. Υπάρχει μάλιστα και χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης (The National School Lunch Program, NSLP) που ξεκίνησε με νόμο του 1946. Βεβαίως κι εκεί καπιταλισμό έχουν και, σύμφωνα με την κυρίαρχη αριστερή αντίληψη, όπου υπάρχει καπιταλισμός τα παιδιά λιποθυμούν στις τάξεις από ασιτία. Αλλά πάλι, πρόγραμμα σχολικών γευμάτων υπήρχε και στην αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ. Εκεί δεν υπήρχε καπιταλισμός, κρίσεις, ασιτία και λιποθυμίες παιδιών, αλλά τα γεύματα στα σχολεία εθεωρούντο μια (καλή) κοινωνική παροχή την οποία οφείλουμε να παινεύουμε.
Στην Ελλάδα, το πρόγραμμα των δωρεάν γευμάτων, που άρχισε πρόσφατα να εφαρμόζεται σε διάφορα σχολεία, έγινε όχημα προπαγάνδας. Η αντιπολίτευση, αντί να ψέξει τις προηγούμενες κυβερνήσεις του δικομματισμού που δεν εκμεταλλεύθηκαν τα κοινοτικά κονδύλια για αυτή τη σημαντική παροχή στα σχολεία, «είδε» το πρόγραμμα ως ακόμη μία απόδειξη ότι ζούμε σε «κατοχή».

«Θα παρακαλάμε στα γόνατα τους Τούρκους να μπουν στην ΕΕ», λέει ευρωπαίος Επίτροπος

Αναταραχή προκάλεσαν οι δηλώσεις του γερμανού Επιτρόπου Ενέργειας, Γκίντερ Έτινγκερ, σε χθεσινή εκδήλωση του Ιδρύματος Κόνραντ Αντενάουερ στις Βρυξέλλες. Ο Χριστιανοδημοκράτης πολιτικός αναφέρθηκε στην αναβλητικότητα και στη διστακτικότητα, οι οποίες χαρακτηρίζουν κατά την άποψή του τη γερμανική και την ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική στο θέμα της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ.

Ο Έτινγκερ δήλωσε χαρακτηριστικά: «Επιθυμώ να στοιχηματίσω, ότι την επόμενη δεκαετία θα συρθούν στα γόνατα μέχρι την Άγκυρα ο γερμανός ή η γερμανίδα Καγκελάριος μαζί με τον ομόλογό τους στο Παρίσι, για να παρακαλέσουν και να πουν στους Τούρκους, φίλοι ελάτε σε εμάς».

Ιωάννης Διώτης: Δεν αλλοίωσα εγώ τη λίστα Λαγκάρντ

Ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ έχει κληθεί να καταθέσει για το θέμα.
Δεν είχε κανένα λόγο να αλλοιώσει τη λίστα Λαγκάρντ ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ κ. Ιωάννης Διώτης, ο οποίος σε συνομιλία που είχε το Σάββατο με «Το Βήμα» χαρακτήρισε τις ανάλογες αιτιάσεις ως... κουταμάρες.
Ο κ. Διώτης τόνισε ότι η αλλοίωση της λίστας Λαγκάρντ δεν έγινε από αυτόν, και πρόσθεσε ότι δεν είχε λόγο να κάνει κάτι τέτοιο. Σε ερώτηση αν γνωρίζει ποιός αλλοίωσε τη λίστα απάντησε ότι δεν γνωρίζει και δεν θέλει να κάνω εικασίες.

Κάθε αστικό κανάλι και ο τσελεμεντές του

Ολόκληρη επιχείρηση έχουν στήσει τα αστικά κανάλια για τον αποπροσανατολισμό του λαού από τα αίτια και τους υπαίτιους που τον έχουν βυθίσει στη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Επιλεκτικές και διαστρεβλωμένες ειδήσεις, πάνελ πολιτικής αερολογίας, με τους ίδιους και τους ίδιους πολιτικούς τηλεοπτικούς αστέρες, αποκλεισμός όλων των ειδήσεων που αφορούν στα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων ή πλήρης διαστρέβλωσή τους.

Ξεσκεπάζει η ΕΡΤ τους Αρβανίτη και Κατσίμη."Τα ιατροδικαστικά πορίσματα διαψεύδουν το δημοσίευμα περί βασανισμών από την Αστυνομία"

Διευκρινιστικές πληροφορίες για την απόφαση της διακοπής της εκπομπής.
«ΠΡΩΙΝΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ» έκανε ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ και δημοσιογράφος Νίκος Σίμος.
 Πιο αναλυτικά ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ αναφέρει στην ανακοίνωση του ότι οι παρουσιαστές της εκπομπής παρουσίασαν το ζήτημα των δήθεν βασανισμών των νεαρών από την Αστυνομία, χωρίς την απαραίτητη δημοσιογραφική έρευνα και εξήγαγαν συμπεράσματα τα οποία δε βασίζονταν σε καμία περίπτωση σε τεκμηριωμένο δημοσιογραφικό ρεπορτάζ.

Ο μεγαλύτερος εχθρός του Έλληνα είναι ο ίδιος ο Έλληνας

Το μάρμαρο που χρειαζόταν για την κατασκευή του Παρθενώνα το μετέφεραν από το βουνό της Πεντέλης με δύο μεταφορικά μέσα. Εκτός από τους δούλους χρησιμοποιούσαν και γαϊδούρια για ελκυστήρες των ογκολίθων.  Αυτά τα συμπαθέστατα  ζώα με τα χρόνια και αφού καθημερινά έκαναν το ίδιο δρομολόγιο έφταναν σε μία κατάσταση να έχουν εθιστεί κατά κάποιο τρόπο,  στο ένα και μοναδικό αυτό δρομολόγιο, Πεντέλη – Παρθενώνας και το αντίστροφο. Όταν γερνούσαν και πλέον δεν είχαν την δύναμη να τραβάνε το μάρμαρο τα εγκατέλειπαν στα χωράφια μέχρι το τέλος της ζωής τους. Η δύναμη της συνήθειας, όμως τα έκανε να ξαναμπαίνουν στο δρόμο και να κάνουν το ίδιο δρομολόγιο από  μόνα τους.  Δεν ήξεραν κάτι άλλο,  λογική δεν είχαν ώστε να κατανοήσουν ότι  η ζωή έχει και άλλους δρόμους.

Τα ά-λογα ζώα δικαιολογούνται για αυτή τους την συμπεριφορά, τα έλλογα όμως;  

Παρακολουθώντας τα γεγονότα των ημερών  ακούμε για:…

Ο Κάποιος και ο Κανένας

Του Παντελη Μπουκαλα
Στο πολιτικό μας λεξιλόγιο η λέξη «κάποιος / κάποιοι» διεκδικεί τα πρωτεία με όλο και περισσότερο δικαιολογημένες αξιώσεις. Και πρόκειται για πρωτεία χρήσης, όχι σαφήνειας και ακριβολογίας· τέτοια κουσούρια δεν έχουν οι δημόσιοι ρήτορές μας, αλλεργικοί στο παλαιό «σοφόν το σαφές». Για παράδειγμα, οι τρεις εταίροι της κυβέρνησης συνομιλούν βεβαίως εν κλειστώ, μιλάνε όμως μεταξύ τους και... εμμέσως, τουτέστιν διά της χρήσεως των Μέσων, της κάμερας. Ακούμε έτσι τον κ. Βενιζέλο να στέλνει το μήνυμά του με φράσεις του είδους «κάποιοι στην κυβέρνηση νομίζουν ότι...» (σαν να μη συγκυβερνά) ή τον κ. Κουβέλη να μιλάει κι αυτός (σαν να μη συγκυβερνά) για «κάποιους υπουργούς» που βλέπουν το υπουργειάκι τους σαν αυτόνομο κρατίδιο. ΄Η ακούμε και τους δύο να λένε ότι «κάποιοι στην τρόικα το παρακάνουν». Στην τρόικα το είπαν;

Η αερολογία ανθεί…

Γράφει ο XPHΣTOΣ B. MAΣΣAΛAΣ* πρώην Πρύτανης Πανεπ. Ιωαννίνων
proinoslogos gr
* Η πεμπτουσία της αερολογίας είναι η έλλειψη ενδιαφέροντος για την αλήθεια, η αδιαφορία για το πώς πραγματικά έχουν τα πράγματα.

Η ουσία της αερολογίας δεν βρίσκεται στο ότι είναι αναληθής, αλλά στο ότι είναι πλαστή. Το πρόβλημα με την πλαστότητα δεν είναι η εμφάνιση του πράγματος, αλλά ο τρόπος με τον οποίο φτιάχτηκε.
Αλήθεια, γιατί υπάρχει τόση αερολογία;
Είναι γεγονός ότι η αερολογία είναι αναπόφευκτη, όταν οι περιστάσεις απαιτούν κάποιος να μιλάει για κάτι που δεν ξέρει ή για κάτι που θέλει να διαστρεβλώσει. Στο δημόσιο βίο είναι σύνηθες άτομα, κυρίως πολιτικοί, να ωθούνται συχνά να μιλήσουν, και μάλιστα εκτενώς, για θέματα που αγνοούν ή θέλουν να αποπροσανατολίσουν.