Η πολυπολιτισμικότητα και τα βιβλία των γειτόνων μας…

Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΕΜΟΣ
-Τα τελευταία χρόνια άρχισε κάποιος προβληματισμός μεταξύ κορυφαίων αναλυτών, καθώς και κοινωνιολόγων και υποστηρικτών της πολυπολιτισμικότητας.
Οι κορυφαίοι αναλυτές των ΗΠΑ άρχισαν να προβληματίζονται και να θεωρούν πολύ πιθανό να σταματήσει η πορεία προς την παγκοσμιοποίηση και να ισχυροποιηθούν τα εθνικιστικά και θρησκευτικά κινήματα σε όλη την υδρόγειο. Αυτές και πολλές άλλες προβλέψεις περιλαμβάνονται στην έκθεση με τον τίτλο «Παγκόσμιες τάσεις με ορίζοντα το 2030», η οποία συντάχθηκε από το Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών των ΗΠΑ και δημοσιεύεται στο διαδίκτυο.

Η Ελλάδα χρειάζεται επενδυτές – πατριώτες

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας προκάλεσε πολλά δεινά στον κόσμο. Η κρίση της ελληνικής οικονομίας δεν είναι άσχετη με το φαινόμενο που εμφανίστηκε με επιθετικό τρόπο τη δεκαετία του ’90 και ισχυροποιήθηκε επί κυβέρνησης του Τζορτζ Μπους τζούνιορ. Ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ εκμεταλλεύθηκε την παγκοσμιοποίηση και για πολιτικούς σκοπούς, έβαλε στο «μανδρί» τις πρώην κομμουνιστικές χώρες για να στραγγαλίσει τη Ρωσία.

Πρόκληση για πολιτικούς με ραχοκοκαλιά

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ 
-
Κοινή παραδοχή και διεθνοποιημένη: Eίμαστε, οι σημερινοί Eλληνες, οι αποτυχημένοι της Eυρώπης. H αποτυχία μας πιστοποιείται και εκφράζεται νηφάλια και τεκμηριωμένα ή επιθετικά και χλευαστικά. Mε συμπόνια ή με χαιρεκακία. Aλλά είναι παραδοχή καθολική, παγιωμένη.
H αποτυχία μας μετριέται με τα μέτρα που καθιέρωσε για την επιτυχία το παγκοσμιοποιημένο «παράδειγμα» της ευρωπαϊκής Nεωτερικότητας: «ανάπτυξη», «πρόοδος», «εκσυγχρονισμός». Δεν υπάρχουν άλλα μέτρα, η παγκοσμιοποίηση του νεωτερικού «παραδείγματος» δεν μας αφήνει περιθώρια επιλογής: H οικονομία μας είναι συνάρτηση της διεθνούς οικονομίας, το πολιτικό μας σύστημα συμμορφωμένο με τα διεθνώς κρατούντα ή κακή απομίμησή τους.

Τι κάνουμε τώρα; (7) Οχι στον ψευτοδιεθνισμό

Ο πραγματικός «εθνικισμός» σήμερα στην Ευρώπη δεν είναι επιθετικός, όπως στο Μεσοπόλεμο, αλλά αμυντικός απέναντι στην ισοπέδωση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, γι' αυτό και ο αγώνας εναντίον της είναι εθνικοαπελευθερωτικός ...

Η«αριστερή» δικαιολογία που επικαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τμήματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, για να δικαιολογήσουν την απαράδεκτη στάση τους να επιμένουν στην παραμονή μας στην Ε.Ε., παρά την οικονομική καταστροφή των λαϊκών στρωμάτων, είναι ότι αυτή είναι μια γνήσια διεθνικιστική στάση.

Και αυτό, σε αντίθεση με την «εθνικιστική» στάση, όπως πολλοί από αυτούς χαρακτηρίζουν τη θέση ότι μόνο η άμεση, μονομερής και ταυτόχρονη έξοδος από την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη, σε συνδυασμό με σειρά άλλων ριζοσπαστικών μέτρων που ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο, θα μπορούσε να σταματήσει τη συντελούμενη καταστροφή.

Barroso: Η Παγκοσμιοποίηση «κινητήριος δύναμη» της ΕΕ

Την ανάγκη να προχωρήσει η Ευρώπη σε μια ομοσπονδία εθνών-κρατών προκειμένου να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης, επανέλαβε ο Πρόεδρος της Κομισιόν Jose Manuel Barroso, σε ομιλία του σε συνέδριο που διοργάνωσε το think tank Dialogue στις Βρυξέλλες.
Αναφερόμενος στην ετήσια ομιλία του πέρυσι και στην απαγορευμένη λέξη της «ομοσπονδιοποίησης», τόνισε:
«Ένιωσα ότι έπρεπε να εκφράσω αυτήν την ιδέα σε αυτό το σημείο, διότι αυτός πρέπει να είναι ο πολιτικός ορίζοντας μας, αυτό είναι που χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του μέλλοντος, και δεν πρέπει να φοβόμαστε να χρησιμοποιήσουμε τη συγκεκριμένη φράση».

Μια Ευρώπη υπερήφανων πολιτών
Σύμφωνα με τον Barroso, η ομοσπονδία που προτείνει δεν έχει την έννοια του υπερκράτους, αλλά μιας δημοκρατικής ομοσπονδίας των εθνών κρατών που θα χειρίζεται τα προβλήματα των ευρωπαϊκών λαών.

Το παράδοξο της παγκοσμιοποίησης

Γράφει η Ρίτσα Μασούρα
Στο τελευταίο του βιβλίο «Το παράδοξο της παγκοσμιοποίησης» (εκδόσεις Κριτική, πρόλογος, επιμέλεια Α. Λυμπεράκη) ο καθηγητής του Χάρβαρντ Ντάνι Ρόντρικ αναρωτιέται: Τι θα μπορούσε να είχε αποτρέψει τη χρηματοπιστωτική κρίση; Ποιος την προκάλεσε; Οι αδίστακτοι πιστωτές; Οι αστόχαστοι δανειολήπτες; Οι αμφιλεγόμενες πρακτικές των οίκων αξιολόγησης; Η υπερβολική μόχλευση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών; Η χαλαρή νομισματική πολιτική της FED στις ΗΠΑ; Η άρνηση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών να σώσει τη Lehman Brothers; Η ανθρώπινη απληστία; Ο ηθικός κίνδυνος; Τίποτα δεν έχει ακόμη ξεκαθαρίσει.

25η Μαρτίου 1821 ορόσημο πολιτιστικής ταυτότητας ...

Γράφει η Δήμητρα Κυρίτση

25η Μαρτίου 1821 μια επέτειος φωτεινός σηματοδότης του Ελληνισμού και παράλληλα ένα ορόσημο για την πορεία και την ιδεολογική τοποθέτησή μας ως έθνος όχι μόνο μέχρι σήμερα αλλά από εδώ και στο εξής στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία του 2011.
Μέσα από τον εορτασμό της επετείου με.....
τρόπους που παραπέμπουν μόνο στο παρελθόν και αν δεν επαναπροσδιοριστεί ο εορτασμός αυτός , ο προβληματισμός που αναπτύσσεται εύλογα είναι ..........αν οι κορώνες του χθες έχουν τη δυναμική και το σθένος να πορευτούν στο σήμερα με αιχμή για το μέλλον.