Τα μηνύματα των πολιτικών αρχηγών για το Πάσχα

Μήνυμα αισιοδοξίας έστειλε από τον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου, όπου παρακολούθησε την αναστάσιμη ακολουθία, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.
Μετά την Ανάσταση ο κ. Σαμαράς δήλωσε:
«Η παράδοση θέλει το λαό μας να ονομάζει την Ανάσταση "Λαμπρή". Γιατί έχει μέσα στην ψυχή του ο λαός μας το φως, την αισιοδοξία και τη δύναμη.
Και είναι αυτό το φως που μας κρατάει όρθιους. Και είναι αυτό το φως που θα βγάλει όλους τους Έλληνες νικητές. Χριστός Ανέστη σε όλους».

Το μήνυμα της Παράδοσης. - (παροδικότητα & λύτρωση)

Γράφει ο Απόστολος Θηβαίος

-

Η εορτή του Πάσχα συνιστά, αδιαμφισβήτητα το κορυφαίο και κεντρικό γεγονός της ανατολικής, ορθόδοξης θρησκείας. Η μοναδικότητά του έγκειται στο ό,τι τούτη την περίοδο βιώνεται το ανθρώπινο πένθος, αλλά και η προοπτική της συνέχειας της ζωής, σε ένα επίπεδο διαφορετικό και υπερβατικότερο του επίγειου βίου. 

Η καταννόηση της απώλειας, η ακόμα βαθύτερη εκτίμηση της παροδικότητας με την οποία συνδέεται η ανθρώπινη ύπαρξη, η προοπτική της ελπίδας και η επιβεβαίωσή της μες στο χριστιανικό κήρυγμα αποτελούν τις κομβικές αρχές της πασχαλινής εορτής. 

Η Ανάσταση στην Ορθόδοξη Εκκλησία

Είναι η εορτή των εορτών για όλους τους Χριστιανούς, αν και για τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες η Γέννηση έχει συναισθηματικά πιο βαρύνουσα σημασία. Το μήνυμα της Ανάστασης είναι μήνυμα ζωής, νίκης επί του θανάτου.

Για τον καθολικό δομινικανό πατέρα Μαριάνους Μπίμπερ είναι σαφές ότι η Ανάσταση του Θεανθρώπου είναι το θεμέλιο της χριστιανικής πίστης. «Εκεί βρίσκεται ο πυρήνας της, γιατί με τον θάνατό Του στο Σταυρό και την Ανάστασή Του θεμελιώνεται και η δική μας ανάσταση, είναι το σύμβολο της αιώνας ζωής και μετά το θάνατο, με την Ανάσταση ο Ιησούς νίκησε το θάνατο, 'θανάτω θάνατον πατήσας', τον ξεπέρασε, κι αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα του Πάσχα».

Για να δούμε «άσπρη» μέρα...

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ
(δικηγόρου, πρώην προέδρου του ΔΣΘ)
-
Από την αρχαιότητα οι άνθρωποι υποδέχονται με ελπίδες τη νέα χρονιά, γιατί η ελπίδα είναι πάντα ο τελευταίος θάμνος που μας συγκρατεί να μην πέσουμε στον γκρεμό... αλλά και γιατί, όπως εύστοχα υπενθυμίζει από τα βάθη της Ιστορίας ο Θουκυδίδης (σε μετ. Ελ. Βενιζέλου): «Οι άνθρωποι συνηθίζουν να εμπιστεύονται εις την απερίσκεπτο ελπίδα εκείνο που επιθυμούν και απορρίπτουν δι' αυθαιρέτου συλλογισμού εκείνο που αποστέργουν...».
Το 2013 ήταν χρονιά κατάθλιψης για την Ελλάδα, με ύφεση, ανεργία, αίσθηση αδιεξόδου και κλειστών οριζόντων. Το 2014 αρχίζει με τη χώρα μας στο επίκεντρο της δημοσιότητας, γιατί έχει την προεδρία της ΕΕ, χωρίς αυτό να σημαίνει πολλά για τον μέσο πολίτη, που αισθάνεται γονατισμένος από φόρους που ξεπερνούν τη φοροδοτική του ικανότητα, ούτε για τον άνεργο νέο που βλέπει κλειστούς τους ορίζοντες.

Η γλώσσα του «θαύματος» και η γλώσσα της Γιορτής

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ 

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα: διαγγέλματα θρησκευτικών αξιωματούχων, πλημμυρίδα μεγαλόστομων κηρυγμάτων, διαρροϊκός πληθωρισμός στερεοτύπων. Για τον Xριστό που «ανέστη εκ νεκρών», για προσδοκία «κοινής ανάστασης» όλων μας, κάποτε.
Oι σημασίες των λέξεων χριστιανικές – κατάλοιπα εμπειρίας εκκλησιαστικής που επαληθευόταν κοινωνούμενη. Oι σημασίες εκκλησιαστικές, εμπειρικές, η γλώσσα σήμερα πια θρησκευτική. Που θα πει: γλώσσα της ιδεολογίας, του προπαγανδισμού ατομικών «πεποιθήσεων», στερεότυπα ακοινώνητων σημαινομένων. Γι’ αυτό και μεταγγίζεται παγωνιά, παγιώνεται η αδιαφορία. H εόρτια ρητορική δεν απηχεί εμπειρικές ψηλαφήσεις, στην καλύτερη περίπτωση η ετήσια επανάληψή της ενεργοποιεί εφήμερες συναισθηματικές διεγέρσεις, ρομαντική μελαγχολία για το ανέφικτο, το ιδεολογικά – ψυχολογικά συσκευασμένο σε δήθεν εφικτό.

Χτύπησαν στασίδια στον Κολινδρό Πιερίας ....

Ένα ξεχωριστό θρησκευτικό έθιμο πραγματοποιείται το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου στον Ιερό Ναό της Αγίας Θεοδώρας Κολινδρού Πιερίας, όπως και σε άλλους ναούς της Ορθοδοξίας.

Συμβολίζει την ήττα του Άδη από το νικητή της ζωής και του θανάτου το Σωτήρα Χριστό. Πριν το Ευαγγέλιο της «πρώτης» Ανάστασης, όπως συνηθίζεται να λέγεται, 40 και πλέον παιδιά, που βρίσκονται στο χώρο του Αγίου βήματος χτυπούν μεταλλικά αντικείμενα βγάζοντας δυνατούς κρότους που υποδηλώνουν τη βοή που ακολούθησε το θαύμα της Ανάστασης. Η γη σείστηκε και ισχυρός κρότος συγκλόνισε το σύμπαν. Τα λόγια του νικητή Χριστού και του ηττημένου Άδη συγκλονίζουν. Είναι μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή που μεταφέρει με μοναδικό τρόπο το μήνυμα και το νόημα της Ανάστασης του Ιησού Χριστού.

Μόνον από κοινού.... η συμφορά είναι κοινή, με τυχαίο τρόπο διασπείρεται και πλήττει...

Του Νίκου Ξυδάκη
Καθαρό μυαλό και ευψυχία χρειαζόμαστε.....

Το αντιλαμβανόμαστε καθώς η άνοιξη μας τυλίγει εγκαρδιωτικά, καθώς οι πασχαλιάτικες μέρες ανοίγονται μπροστά μας από σήμερα, Σάββατο του Λαζάρου, προοίμιο Αναστάσεως.

Η τριετής κάθοδος έχει εξαντλήσει πολλές χιλιάδες νοικοκυριά, τα έχει οδηγήσει στην απόγνωση. Πρώτη μέριμνα των ούτως ειπείν διασωθέντων πρέπει να είναι αυτοί οι συνάνθρωποι, διαρκώς, και ιδίως τούτες τις μέρες. Οι τυραννισμένοι της πτώχευσης σταυρώνονται για όλους μας· ακουσίως μεν, αλλά η θυσία τους δεν πρέπει να μείνει χωρίς αντίκρισμα. Από κανένα σπίτι, λοιπόν, δεν πρέπει να λείψουν τα χρειώδη για την υποδοχή του Αναστάντος. Κι από κανένα νου δεν πρέπει να λείψει η έγνοια για τους άτυχους που βουλιάζουν παραδίπλα, βουβά, με σφιγμένα δόντια, με αξιοπρέπεια. Το οφείλουμε στους εαυτούς μας.

Από το διπλό Πάσχα της Σύρου ως τις ρουκέτες .... Μοναδικές στιγμές στα νησιά του Αιγαίου αναβιώνουν τη Μεγάλη Εβδομάδα σκορπώντας φαντασμαγορία και κυρίως κατάνυξη

Κωνσταντάτου Ελένη (tovima.gr)

-

Λίγες ημέρες πριν από την κορύφωση του Θείου Δράματος και την Ανάσταση του Θεανθρώπου, ίσως τη σπουδαιότερη γιορτή του χριστιανικού εκκλησιαστικού έτους, πολλοί ετοιμάζονται για τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας που αναβιώνουν σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσα λαμβάνουν χώρα στα νησιά του Αιγαίου. Εθιμα ξακουστά, μοναδικά και ιδιαίτερα για τον εορτασμό του Πάσχα.

Δεν υπάρχει σχίσμα στο συριανό Πάσχα

Μπορεί το εφετινό Πάσχα των καθολικών να εορτάστηκε με κάθε λαμπρότητα στις 31 Μαρτίου, στο νησί της Σύρου όμως οι καθολικοί θα γιορτάσουν ξανά την Ανάσταση του Ιησού μαζί με τους ορθοδόξους. Η Ερμούπολη είναι από τα λίγα σημεία στον κόσμο όπου ορθόδοξοι και καθολικοί γιορτάζουν με κατάνυξη το Πάσχα παραμερίζοντας τις όποιες σχισματικές διαφορές των δύο εκκλησιών. Τυχεροί οι Συριανοί...

O κοινός στόχος γεννάει την έκπληξη

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ 
Το ποτήρι μπορεί να είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Kαι οι εκβιαστικές απαιτήσεις των δανειστών μας, η βαναυσότητα των διλημμάτων που μας θέτει η τρόικα, επιδέχονται δυο θεωρήσεις, δυο ενδεχόμενες πολιτικές: Την εκδοχή της συμφοράς, δηλαδή της ποινής, και την εκδοχή της ευκαιρίας. Ποτέ μέσα στην Ιστορία δεν κερδίζεται ανάσταση χωρίς πικρή γεύση θανάτου, ανάκαμψη δίχως να προηγηθεί απόγνωση.
Η κυβέρνηση παλεύει, με νύχια και με δόντια, να πειθαρχήσει στις απαιτήσεις της τρόικας σώζοντας αλώβητο το πελατειακό κράτος. Επιλέγει την εκδοχή της ποινής, που τη φορτώνει ολόκληρη στο κοινωνικό σώμα σαν αδυσώπητη συμφορά.

Για να αναστηθεί η Ελλάδα...

 ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΑΡΟΥΦΑ,

(πρ. προέδρου του ΔΣΘ )

Ρώτησα φίλο διπλωμάτη από γειτονική χώρα, άριστο γνώστη των ελληνικών πραγμάτων, να μου πει τη γνώμη του για τη σημερινή Ελλάδα και το μέλλον της. Κάνοντας μια εισαγωγή, τόνισε ότι η Ελλάδα είχε στις αρχές του 20ού αιώνα μεγάλους πολιτικούς, όπως ο Ε. Βενιζέλος, αλλά και δικτάτορες, όπως ο Ι. Μεταξάς, με υψηλά προσόντα, που κατάφεραν στους παγκόσμιους πολέμους να την εντάξουν με την πλευρά των νικητών, ενώ απέφυγε και τον κομμουνισμό -η μόνη χώρα στα Βαλκάνια- κι έτσι, ενώ ήταν ανυπολόγιστη στις αρχές του 20ού αιώνα, με τη λήξη του ήταν το ισχυρότερο κράτος στα Βαλκάνια…

«Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών»; Ψυχολογικό ή οντολογικό αίτημα; ...

Του Αναπλ. Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών π. Αδαμάντιου Αυγουστίδη (ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ)

1. Εισαγωγή

Διατρέχοντας την ιστορική πορεία της Χριστιανοσύνης, είναι φυσικό ο μελετητής των αντιθέσεων και των αντιπαραθέσεων μεταξύ της Εκκλησίας και του κόσμου να σταθεί με περισσή προσοχή στον περίφημο λόγο του Αποστόλου των εθνών στην Πνύκα,

Οι Αθηναίοι ακροατές γοητεύτηκαν από το πρωτόγνωρο μήνυμα του Ευαγγελίου, μέχρι που έγινε αναφορά στην ανάσταση του Χριστού, «ακούσαντες δε ανάστασιν νεκρών οι μεν εχλευαζον, οι δε είπον ακουσόμεθά σου πάλιν περί τούτου».

Η πρώτη Ανάσταση ...

Γιώργου Πετούση*
(Πασχαλινό διήγημα, διασκευή από το δημοσιευμένο ήδη πρωτότυπο). [ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ]

Από το καμπαναριό μας, έργο τέχνης, εξακολουθούσε να χτυπά πένθιμα η καμπάνα. Τα παιδιά που όρισε ο παπά Μάρκος και ο κυρ Χρήστος ο καντηλανάφτης, συνέχισαν, μια ο ένας, μια ο άλλος, διαδοχικά, να ηχούν το σήμαντρο. Στο ιερό ο παπά Μάρκος, έτοιμος κι αυτός, φορούσε ήδη την ωραία ιερατική στολή του. Αυτήν που φορούσε μονάχα σε ξεχωριστές περιπτώσεις όπως Χριστούγεννα και Πάσχα. Είχε μέσα στο ιερό έτοιμο και το πανέρι γεμάτο ως πάνω μ’ ανθισμένη μερσίνη, δαφνόφυλλα κι ανθοπέταλα. Ήταν έτοιμος για το «Ανάστα ο Θεός». Σκύψαμε και μ’ ευλάβεια του φιλήσαμε το χέρι. Μας βλόγησε.

Η Έξοδος του Μεσολογγίου και η σημερινή κρίση ...

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας (syndpeiraia.blogspot.com)
Πολιτικός Επιστήμων

-

Την Κυριακή των Βαίων του 1826 οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι του Μεσολογγίου απετόλμησαν την θρυλική Έξοδο και πέρασαν στην αιωνιότητα. Με πίστη στον Θεό, με τον Ορθόδοξο κλήρο επικεφαλής, με σώφρονα πατριωτισμό, με αυτοθυσία και με στρατηγική σκέψη οι έγκλειστοι αποφάσισαν να σπάσουν τον κλοιό των Τουρκοαιγυπτίων και να αποδείξουν ότι είναι συνεχιστές των μεγάλων ΟΧΙ της ελληνικής ιστορίας. Το Μεσολόγγι ήταν ο φράχτης που γκρέμισε την αλαζονεία του Ιμπραήμ και του Κιουταχή. Ήταν η εστία του παγκοσμίου θαυμασμού και μία από τις ενδοξότερες σελίδες της Ελληνικής Επαναστάσεως.....

Μετά την Σταύρωση έρχεται η Ανάσταση! ...

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΤΣΙΛΙΜΑΝΤΟΣ (proinoslogos gr)

-

Στις αναμνήσεις όλων των Ελλήνων, πιστών κα μη, η Μεγάλη Εβδομάδα κατέχει μια ξέχωρη θέση στη μνήμη τους και στην καρδιά τους. Εφτά μέρες θανάτου που αρχίζουν την Μ. Δευτέρα με το «Ιδού ο νυμφίος έρχεται» και συνεχίζονται την Μ. Τρίτη με την πόρνη που άλειψε με μύρο τα πόδια του Χριστού και το περιλάλητο τροπάριο της «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης γυνής» της μοναχής Κασσιανής. Τη Μ. Τετάρτη με την τελετή του Νιπτήρος, να θυμίζει το Χριστό που ήρθε με άκρα ταπεινότητα να υπηρετήσει και όχι να υπηρετηθεί, ακολουθεί η Μ. Πέμπτη με το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» και την εξόχως θαυμαστή εικόνα «ο εν ύδασι την γην κρεμάσας», που περιέχει ο ύμνος. Τη Μ. Παρασκευή με τα Άγια Πάθη και τα έξοχα Εγκώμια, τον επιτάφιο θρήνο δηλαδή, που ψάλλουν όλοι οι εκκλησιαζόμενοι και την περιφορά του Επιταφίου, το Μ. Σάββατο με την Ταφή και την εις Άδου κάθοδον και τα μεσάνυχτα που βρισκόμαστε πια στην Κυριακή, με το «Δεύτε λάβετε Φως» και το «Αναστάσεως ημέρα». Σε εφτά μέρες ο κόσμος...