Ο πυρήνας και τα όρια της συνειδητότητας....

Γιώργης Παπανικολάου

Σήμερα είναι πλέον επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι το DNA διέπεται από ένα είδος νόησης, αφού εμπεριέχει το σχέδιο και τις γενετικές πληροφορίες που προσδιορίζουν την βιολογική ανάπτυξη όλων των κυτταρικών μορφών ζωής.

Το πώς και σε ποιο βαθμό θα πραγματωθεί αυτό το σχέδιο εξαρτάται τόσο απ’ το ίδιο το ον που αφορά όσο κι απ’ το περιβάλλον που θα βρεθεί.

Έτσι, θα υπάρξουν άτομα που, σε συνάρτηση με τις συνθήκες του περιβάλλοντος, θα μπορέσουν να εκδηλώσουν και ν’ αναπτύξουν πλήρως τις δυνατότητες των γονιδίων τους, αλλά θα υπάρξουν και άτομα που δεν θα μπορέσουν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Ειδικότερα, το ευκαρυωτικό κύτταρο του ανθρώπου, που είναι το περισσότερο πολύπλοκο, περικλείει τον πυρήνα ανάπτυξης νοητικών και πνευματικών δυνατοτήτων, που υπερβαίνουν τα όσα απαιτούνται για τη διαχείριση και τη κάλυψη των σκοπών της φυσικής αναγκαιότητας, δηλαδή της αυτοσυντήρησης και της αναπαραγωγής.

Αυτή η υπέρβαση έχει να κάνει με την εκδήλωση του φαινομένου της ανθρώπινης συνείδησης.

Όλες οι ιδέες που θεωρούνται ως έμφυτες, σύμφωνα με την ορθολογική θεώρηση των πραγμάτων, προϋποθέτουν την ύπαρξη του φαινομένου της συνείδησης.

Όμως το, πριν λίγα χρόνια, καταπληκτικό επιστημονικό επίτευγμα της χαρτογράφησης και αποκωδικοποίησης του ανθρώπινου γονιδιώματος, δε μπόρεσε να εντοπίσει κάποιο γονίδιο που να έχει σχέση με το φαινόμενο της συνειδητότητας.

Η εξήγηση που δίνουν κάποιοι φανατικοί εξελικτικοί βιολόγοι, που διατείνονται ότι κάποια φαινόμενα της ανώτερης συνείδησης και ειδικότερα οι εκδηλώσεις αλτρουισμού οφείλονται στις απαιτήσεις μιας υπαρκτικής επιβεβαίωσης ενός υπέρμετρα εγωιστικού γονιδίου, μάλλον επιβεβαιώνει τον φανατισμό τους.

Έτσι μέχρι σήμερα το πώς της συνείδησης εξακολουθεί για την επιστήμη να βρίσκεται στην άγνωστη πλευρά της πραγματικότητας...........περισσότερα στο antifono.gr (8/11/13)

Η αναδίπλωση του Ελληνισμού. Αντί να κάθονται μερικοί, να κλαίγονται και να κατηγορούν τους πάντες, ας αρχίσουν και αυτοί να συμμετέχουν

Ν. Λυγερός (OPUS)
Η αναδίπλωση του Ελληνισμού είναι κάθε μέρα και πιο ορατή, αφού έρχεται σε εφαρμογή η υψηλή στρατηγική της ελληνικής ΑΟΖ που αξιοποιεί το απέραντο γαλάζιο. Και οι σύμμαχοί μας και οι εχθροί μας πρέπει τώρα να μας υπολογίζουν μ' ένα διαφορετικό τρόπο που αφήνει πίσω πολλά από αυτά που θεωρούσαμε στο παρελθόν ως δεδομένα που δεν αλλάζουν με τίποτα. Διότι με την ΑΟΖ μας, κάθε νησί μας γίνεται μία γη θάλασσας που έχει άλλη αξία και μ' αυτόν τον τρόπο αναδεικνύεται ένα χαρακτηριστικό του ελληνικού λαού που είναι ένας λαός της θάλασσας και του χρόνου κι όχι ένα στοιχείο που γίνεται στοιχειό όταν εγκλωβίζεται και περιορίζεται στο πλαίσιο του τοπικισμού που είναι μία μορφή εθνικισμού δίχως ιδεολογία. 

Υπάρχουν και (λίγοι) υπέροχοι Ελληνες

ΜΙΧΑΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Μερικοί άνθρωποι μπορούν και κάνουν τη διαφορά, φτάνει να υπάρχουν τα μέσα, η βούληση και η διάθεση. Χρειάζεται μόνο μία απόφαση που πηγάζει από την ανάγκη για προσφορά προς τον συνάνθρωπο και την πατρίδα. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτή την οικονομική κρίση, που κτύπησε πριν από τρία χρόνια την Ελλάδα και πρόσφατα την Κύπρο, απουσίασαν (και συνεχίζουν να απουσιάζουν) οι πλούσιοι, που δεν θα δανείσουν, αλλά θα ευεργετήσουν. Και είναι ένα θέμα που το θυμίζουν οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ στους συνομιλητές τους. Το περασμένο Σάββατο ένας αθόρυβος ομογενής επιχειρηματίας, ο Νίκος Μούγιαρης, έκανε πάλι τη διαφορά, με τη χρηματική προσφορά του στο Πανεπιστήμιο Rutgers της Νέας Υερσέης, με την οποία διασώζεται η «Εδρα Ελύτης» και εξασφαλίζεται η συνέχεια του Προγράμ­ματος Ελληνικών Σπουδών. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου ο ίδιος, έσπευσε όταν πληροφορήθηκε πως η «Εδρα Ελύτης» χρειαζόταν ενίσχυση.

Μάνα των αδικοχαμένων διδύμων:”Προσφέρω στο νησί τα λεφτά που φύλαγα για να σπουδάσουν ο Χρίστος και ο Μίλτος”

Συγκινητικές οι δηλώσεις και  οι πράξεις της μητέρας των αδικοχαμένων  διδύμων!

“Προσφέρω στο νησί τα λεφτά που φύλαγα για να σπουδάσουν ο Χρίστος και ο Μίλτος.”

 Η Πόπη Χριστοφόρου ,η μάνα των αδικοχαμένων διδύμων που έχασαν την ζωή τους στο Μαρί…
Εμείς είμαστε τόσο μικροί για να πούμε κάτι….onlycy.com
22/3/13

Οι Εθελοντές Ερ. Σταυρού Ιωαννίνων / Αληθινοί «Σαμαρείτες», ζητούν μόνο την ηθική ανταμοιβή!

 Είναι οι… φύλακες – άγγελοι όσων αθλητικών διοργανώσεων και μαζικών αγώνων διεξάγονται στην περιοχή μας. Ταυτόχρονα, περιπολούν στο άλσος του Φρόντζου τα καλοκαίρια, προσέχοντας μην ξεσπάσει κάποια φωτιά, εποπτεύουν την Παραλίμνιο περιοχή και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, εφόσον τους ζητηθεί, ακόμα και στην έρευνα και διάσωση αγνοουμένων σε βουνά, χαράδρες, δάση.
Ο λόγος για τους Εθελοντές Σαμαρείτες – Διασώστες – Ναυαγοσώστες του Ερυθρού Σταυρού Ιωαννίνων. Το σώμα αποτελείται από 35 παλαιούς εθελοντές και 25 καινούριους (η φετινή τάξη). Έχει μάλιστα το νεότερο αρχηγό σ’ όλη την Ελλάδα, τον μόλις 23 χρονών Κώστα Τσάγκα!

Άγιος Βασίλης από την Αυστραλία στην Καβάλα!

Αυστραλία: 27 Dec 2012

ΤΟΥ Β. ΛΩΛΙΔΗ

Αγάπη, αλληλεγγύη, ανιδιοτελή προσφορά προς τον συνάνθρωπό μας, είναι μερικά από τα μηνύματα των Χριστουγέννων, που ακόμα και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που τα υιοθετούν ως στάση ζωής.
Μία τέτοια περίπτωση είναι η Ελληνίδα, το όνομα της οποίας για ευνόητους λόγους δεν ανακοινώθηκε, η οποία ζήτησε τη συνδρομή του δημάρχου Καβάλας να της υποδείξει δέκα οικογένειες της πόλης, που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Στη συνέχεια, με απόλυτη διακριτικότητα, με τη συνοδεία ενός δημοτικού υπαλλήλου, επισκέφθηκε τις οικογένειες που της υπέδειξε η Διεύθυνση Πρόνοιας Δήμου Καβάλας. Το δώρο της, μαζί με τις ευχές της να περάσουν όμορφα τις άγιες ημέρες των Χριστουγέννων, ήταν ένα σεβαστό ποσό για κάθε οικογένεια.

Δεν μαθαίνουμε την αλήθεια για την Ελλάδα

Ένα δημοσίευμα για τη δραματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα μέσα από τα μάτια ενός Γερμανού ψυχολόγου και ένα δημοσίευμα για τον Γιάννη Στουρνάρα, είναι τα θέματα της επισκόπησης τύπου.

«Μια κοινωνία στο κενό» είναι ο τίτλος του εκτενούς άρθρου της Frankfurter Allgemeine Zeitung. Το δημοσίευμα αναφέρεται στην επίσκεψη του Γκέοργκ Πίπερ, ψυχολόγου ειδικευμένου στην αντιμετώπιση τραυματικών καταστάσεων, ο οποίος διαπιστώνει πως «η ελληνική κοινωνία ασφυκτιά κάτω από την πίεση της κρίσης».

Ένας άνθρωπος ανοίγει το δρόμο

 Τι μπορεί να κατορθώσει η θέληση ενός ανθρώπου; Πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η προσφορά προς τους άλλους; Σίγουρα η Παράδοσή μας έχει να μας δώσει πολλές σχετικές απαντήσεις. Ας δούμε όμως και μια άλλη απάντηση, που ανήκει στην εποχή μας και έρχεται από τις μακρινές Ινδίες.

Ο Dasrath Manjhi ήταν ένας άκληρος αγρότης. Ζούσε σ’ ένα χωριό φτωχό κι απομονωμένο, το  Gahlour, κοντά στην Gaya, στην περιοχή Bihar της Ινδίας. Οι κάτοικοί του ταλαιπωρούνταν για να μεταβούν σε κάποια αγορά για να πουλήσουν τα προϊόντα τους ή για να πάνε σε κάποιο γειτονικό χωριό, καθώς έπρεπε να διασχίσουν για ώρες μακρούς και δύσβατους δρόμους. Τα παιδιά ταλαιπωρούνταν για να πάνε στο σχολείο. Ένας μεγάλος βραχώδης λόφος εμπόδιζε τη μετακίνηση προς και από το χωριό.

Ανθρώπινη συνάντηση ... Ανθρώπινη συγκίνηση

Ν. Λυγερός (OPUS)
Αυτήν την περίοδο, όπου κανείς πια δεν πιστεύει σε τίποτα, μια απλή συνάντηση ανθρώπινη, αρκεί να φέρει την απαραίτητη σπίθα όχι για να γίνει φωτιά, αλλά για να διαδώσει το φως και να ξεφύγουμε επιτέλους από το σκοταδισμό. Εκτός κοινωνικού πλαισίου υπάρχει αυτή η ανθρωπιά που αγωνίζεται για την πατρίδα, γιατί δεν μπορεί να αφήσει τους άλλους να καταπατάνε δίχως να μπει στην αντίσταση. 

Όταν όμως συνειδητοποιείς την ηλικία των ανθρώπων που έρχονται και ζουν σε αυτή τη συνάντηση, καταλαβαίνεις ότι δεν μιλούν για το μέλλον τους, αφού δεν έχουν πια αλλά αποκλειστικά για των άλλων, τότε αντιλαμβάνεσαι βαθύτερα την έννοια της θυσίας και του αλτρουισμού.

Μπορεί να αποτραπεί το ιστορικό μας τέλος;

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ
O Αντώνης Μπενάκης πρόσφερε στο ελληνικό κράτος τις ιδιωτικές του συλλογές για να ιδρυθεί το Μουσείο που φέρει το όνομά του. Δώρισε το κτήριο του πατρικού του σπιτιού για να στεγαστεί το Μουσείο. Πρόσφερε και το απαιτούμενο οικονομικό κεφάλαιο για να μπορεί να λειτουργήσει. Γιος του Εμμανουήλ Μπενάκη (επίσης εθνικού ευεργέτη, επανειλημμένα υπουργού, δημάρχου Αθηναίων) και αδελφός της Πηνελόπης Δέλτα, ο «Tρελλαντώνης» έδωσε την ψυχή του στο μουσείο που έστησε, παρά το φόρτο και άλλων παράλληλων δραστηριοτήτων κοινωνικής προσφοράς.

Ο ελληνικός εγωκεντρισμός

Tου Αθανασιου Ελλις
Για την κατάντια της χώρας μας αποδίδουμε, ορθώς, τεράστιες ευθύνες στην πολιτική, επιχειρηματική -εγώ θα πρόσθετα και στη λεγόμενη πνευματική- ελίτ. Δεν είναι μόνον οι μίζες από προμήθειες του Δημοσίου, κυρίως στους εξοπλισμούς και την υγεία, και ο προκλητικός πλουτισμός κάποιων. Είναι, επίσης, η κρατική χρηματοδότηση ημετέρων, οι επιδοτήσεις ανύπαρκτων δράσεων και, φυσικά, οι διορισμοί συγγενών, φίλων και ψηφοφόρων, όπου αναπτύσσεται μια σχέση αμφίδρομη, καθώς συμμετέχουν ενεργά και οι πολίτες: από τους κρατικοδίαιτους μεγαλοεπιχειρηματίες, μέχρι τους απλούς υπαλλήλους ή αυτούς που δεν δικαιούνται αλλά λαμβάνουν συντάξεις.

Αλτρουισμός και Ουμανισμός /Altruism and Humanism

Αλτρουισμός και Ουμανισμός

Ν. Λυγερός

Ο αλτρουισμός αν και λειτουργεί
μέσα στο πλαίσιο του ουμανισμού
δεν είναι απόλυτα απαραίτητος
να υπάρχει σε κάθε σημείο

Οι διδαχές του Ιησού και τι λέει ο Σωκράτης για την αρετή ...

Γράφει ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΤΣΟΥΡΗΣ, Καθηγητής Φιλολογίας Παν/μίου Ιωαννίνων 

(proinoslogos gr)

-  

Η πιο μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας, το Πάσχα, με τον ερχομό της Ανοίξεως και την υπόσχεση για νίκη επί του Θανάτου και για μεταθανάτια αιώνια ζωή, αποτελεί ίσως τον μεγαλύτερο σταθμό ατομικού προβληματισμού και αυτοκριτικής  για το κάθε άτομο ξεχωριστά!

Μετά την Σταύρωση έρχεται η Ανάσταση! ...

Γράφει ο ΚΩΣΤΑΣ Γ. ΤΣΙΛΙΜΑΝΤΟΣ (proinoslogos gr)

-

Στις αναμνήσεις όλων των Ελλήνων, πιστών κα μη, η Μεγάλη Εβδομάδα κατέχει μια ξέχωρη θέση στη μνήμη τους και στην καρδιά τους. Εφτά μέρες θανάτου που αρχίζουν την Μ. Δευτέρα με το «Ιδού ο νυμφίος έρχεται» και συνεχίζονται την Μ. Τρίτη με την πόρνη που άλειψε με μύρο τα πόδια του Χριστού και το περιλάλητο τροπάριο της «εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσης γυνής» της μοναχής Κασσιανής. Τη Μ. Τετάρτη με την τελετή του Νιπτήρος, να θυμίζει το Χριστό που ήρθε με άκρα ταπεινότητα να υπηρετήσει και όχι να υπηρετηθεί, ακολουθεί η Μ. Πέμπτη με το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» και την εξόχως θαυμαστή εικόνα «ο εν ύδασι την γην κρεμάσας», που περιέχει ο ύμνος. Τη Μ. Παρασκευή με τα Άγια Πάθη και τα έξοχα Εγκώμια, τον επιτάφιο θρήνο δηλαδή, που ψάλλουν όλοι οι εκκλησιαζόμενοι και την περιφορά του Επιταφίου, το Μ. Σάββατο με την Ταφή και την εις Άδου κάθοδον και τα μεσάνυχτα που βρισκόμαστε πια στην Κυριακή, με το «Δεύτε λάβετε Φως» και το «Αναστάσεως ημέρα». Σε εφτά μέρες ο κόσμος...

Οι φάσεις των Δικαίων ....

Ν. Λυγερός

-

Όταν είσαι Δίκαιος στην αρχή νομίζεις ότι έχει καθορισθεί ο ρόλος σου και αυτό είναι όλο. Όμως η Ανθρωπότητα θέλει περισσότερες θυσίες για να ζήσει και πρέπει μετά να περάσεις από τις φάσεις που δημιουργούν νέες ζωές και αφήνουν τις άλλες για να υπάρξει εξέλιξη. 

Διότι το ξύπνημα δεν είναι αρκετό. Για να ολοκληρωθεί η διαδικασία δεν υπάρχει πια πρέπει, όλα βασίζονται πια στο πρέπον. Δεν επιδιώκουμε μια πληρότητα αλλά μια τελειότητα, έτσι ώστε να μην είναι απαραίτητη η επιστροφή αλλά να είναι επιλογή Δασκάλου. Αλλιώς θα υπήρχε ένας αλγόριθμος μετατροπής, ενώ εδώ οι συνδυασμοί είναι ελεύθεροι. Δεν υπάρχει πια λεξικό, όλο το λεξιλόγιο είναι μόνο και μόνο Εγκυκλοπαίδεια. Κάθε λήμμα έχει βάθος και δεν μετρά πια η επιφάνεια του. Με αυτό το πλαίσιο έχει νόημα, η έννοια του διπλού θανάτου που περιγράφει ο Albert Camus στο έργο του οι Δίκαιοι. Οι περισσότεροι από εμάς έχουν την εντύπωση ότι η διατύπωση είναι απλώς μια λογοτεχνική προσέγγιση μιας φιλοσοφικής πραγματικότητας και στέκονται στη λογοτεχνία.