Οι διαψεύσεις και οι ψευδαισθήσεις

Του ΔΗΜΗΤΡΗ Α. ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ*

- 

Η ωμότητα του Ολι Ρεν διατρυπά το μεταφυσικό ελληνικό ευρωπαϊσμό. Αλήθεια, πού και σε ποιο θεωρητικό σχήμα μπορεί να τοποθετηθεί, να θεμελιωθεί κάτι τόσο αδύναμο, αβαθές και αβάσιμο, όπως ο μη κριτικός ελληνικός ευρωπαϊσμός; «Σας βυθίσαμε για να σωθούμε». Περίπου έτσι.

Είναι αρκετά αναλυμένο το ζήτημα των χειρισμών σύνδεσης της χώρας με το ΔΝΤ και κατασκευής της πρώτης δανειακής σύμβασης. Πέρα από τις εγκληματικές ευθύνες των ηγεσιών που επέλεξαν το δογματικό και αδιαπραγμάτευτο Μνημόνιο, εκείνο που ξενίζει είναι η άγνοια, ή απρονοησία, η πολιτική ξεγνοιασιά τους.

Ο ανθρωπιστικός παράγοντας ως πολιορκητικός κριός αποδόμησης...

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν
Owner of IISCA
Σε όλη την διάρκεια της περασμένης δεκαετίας 2000-2010, το νέο "όπλο" που χρησιμοποιήθηκε απο πάρα πολλούς ισχυρούς, ήταν το "ανθρωπιστικό στοιχείο". Απο την διαμέλιση της Γιουγκοσλαβίας που διαρκεί ακόμα και σήμερα, μέχρι και την εισβολή σε χώρες όπως η Συρία, η Λιβύη, το Ιράκ , το Αφγανιστάν, η Σομαλία, κτλ... αλλά και μέχρι και χώρες που ουσιαστικά δεν μπορούσαν να τεθούν σε εμπόλεμη κατάσταση (βλ. Ουκρανία τώρα), το κύριο στοιχέιο αναφοράς ήταν η υπερβατική χρήση του "ανθρωπιστικού στοιχείου".

Τη χώρα την κατέστρεψε ο Εθνικός Διχασμός

 Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα φταίνε χωρίς αμφιβολία πολλοί.

Ειδικά για την περίοδο της Μεταπολίτευσης, ο λαός έχει εξαγάγει τα συμπεράσματά του και ειδικά τούτη την ώρα δεν ωφελούν ούτε οι δαιμονοποιήσεις, ούτε οι ωραιοποιήσεις – από όπου και αν προέρχονται.

Ακόμη και αυτοί που δεν θέλουν να το παραδεχτούν (διότι δεν τους βολεύει) γνωρίζουν.

Αλλά αυτή δεν είναι ώρα απόδοσης ευθυνών – αν ήταν για κάτι τέτοιο, θα κάναμε μια ωραία ημερίδα και θα το συζητούσαμε.

Η ζωνταντανή αναμετάδοση του προγράμματος της ΝΕΤ συνεχίζεται με σοβαρές επιφυλάξεις...

Συνεχίζεται από τις διευθύνσεις [α], [β] των ιστοσελίδων μας η αναμετάδοση του προγράμματος της ΕΡΤ/ΝΕΤ με σοβαρές όμως επιφυλάξεις.

Συγκεκριμένα παρατηρήσαμε:

1. Διαστρεβλώνονται δηλώσεις/τοποθετήσεις καλεσμένων προς ισχυροποίηση αντιθέτων επιχειρημάτων.

2. Συνεχίζουν επίμαχα video να μην συνοδεύονται από κωδικούς ενσωμάτωσης αλλά και να μην αναρτώνται ώστε μια δεύτερη ανάγνωση/προβολή να βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση των πραγμάτων. Χρόνια τώρα βέβαια η ΕΡΤ ακολουθούσε αυτήν την πολιτική να μην δίνει κωδικούς ενσωμάτωσης και να μην τα αναρτά σε κάποια κεντρική διεύθυνση (π.χ. YouTub).

3. Αποσιωπάται και αλλοιώνεται, όταν αναφέρεται, σημαντική παράγραφος του ΣτΕ, ότι η δημόσια ραδιοτηλεόραση έπρεπε, πρέπει και θα πρέπει να υπηρετεί το "Δημόσιο Συμφέρον", προφανώς και με την στενή οικονομική έννοια, αλλά και με την έννοια διαπαιδαγώγησης, παιδείας, ψυχαγωγίας. 

Έριξε το γάντι της ΕΡΤ στα πόδια των εταίρων του .... Σενάρια εκλογών

Περισσότερο αποφασισμένος από ποτέ και χωρίς καμιά διάθεση να συνδιαλλαγεί  με τα κατεστημένα συμφέροντα ή να υποχωρήσει έναντι των εταίρων του στην κυβέρνηση, όσον αφορά στην υπόθεση της ΕΡΤ, εμφανίσθηκε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς κατά την ομιλία του στην τελετή για την απονομή των Βραβείων Επιχειρηματικότητας από το ΕΒΕΑ, στο Μέγαρο Μουσικής.

Ο κ. Σαμαράς ανάλωσε το μεγαλύτερο μέρος της ομιλίας του στην απόφασή του να θέσει τέλος στο καθεστώς προνομίων και αδιαφάνειας που διατρέχει το σύνολο του δημόσιου τομέα και στην έκφραση πολιτικής βούλησης να αλλάξει αυτή η κατάσταση, με αιχμή του δόρατος την ΕΡΤ, περιγράφοντας την κατάσταση που επικρατούσε σ’ αυτήν με τα πιο μελανά χρώματα και κάνοντας ειδική αναφορά σε προνόμια, αλλά και στις συνεχείς απεργίες, ακόμη και όταν τη χώρα επισκέπτονταν ξένοι ηγέτες για να την στηρίξουν.

Ναζιστικές μεθόδους προσάπτει στη Μέρκελ ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας

Βαριές εκφράσεις χρησιμοποίησε την Παρασκευή ο Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, Βίκτορ Ορμπάν, κατά της Ανγκελα Μέρκελ. Ο Ορμπάν παραλλήλισε την πολιτική της γερμανίδας καγκελαρίου για την Ουγγαρία με την εισβολή των χιτλερικών στρατευμάτων στη χώρα τον Μάρτιο του 1944.
Ο παραλληλισμός έγινε στην εβδομαδιαία ραδιοφωνική εκπομπή «180 λεπτά», όπου σχολιάζει ο Ορμπάν κάθε Παρασκευή πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά θέματα. Την τελευταία Παρασκευή επικεντρώθηκε η εκπομπή στις δηλώσεις της Μέρκελ για την Ουγγαρία στο ευρωπαϊκό φόρουμ του γερμανικού τηλεοπτικού σταθμού WDR.

Πάνω απ’ όλα να σκέφτονται το συμφέρον των πολιτών!..

Γράφει ο ΒΑΣ. Α. ΚΟΚΚΙΝΟΣ, Επίτ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

*  Όσοι άκουσαν τον κ. Αδαμάντιο Πεπελάση, σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ΣΚΑΪ, θα πρέπει να έχουν αντιληφθεί πλήρως, πώς και γιατί εφθάσαμε στη σημερινή κατάσταση.
Ο κ. Πεπελάσης, με σαφήνεια και οξύνοια αναφέρθηκε σε λίαν κρίσιμα και χαρακτηριστικά γεγονότα του παρελθόντος. Μεταξύ άλλων είπε, ότι ως Διοικητής της Αγροτικής Τραπέζης, πιεζόταν πολύ από τον Ανδρέα να εγκρίνει ένα δάνειο προς μία πτηνοτροφική εταιρία, χωρίς αυτή να πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις χορηγήσεως τούτου. Όταν δε εκείνος δεν ενέδωσε στην αξίωση του Ανδρέα, ο τελευταίος του είπε: «Δεν αντιλαμβάνεσαι ότι όσο είσαι εδώ οφείλεις να εξυπηρετείς την οικογένεια Παπανδρέου;»!
Αυτή ήταν η νοοτροπία του ιδρυτού του ΠΑΣΟΚ, που ανέτρεψε τις αρχές και παραδόσεις της ελληνικής κοινωνίας και εμβολίασε αυτή με τον άκρατο κομματισμό και το στίγμα της ιδιοτέλειας. Έκτοτε εμφανίσθηκε και αναπτύχθηκε η διαφθορά δια της γνωστής φράσεως «είπαμε για ένα δωράκι προς εαυτόν, αλλά όχι και ως 500 εκατομμύρια!».

Οι Αιθεροβάμονες, η Αλλαγή και το Κουράγιο

Κωνσταντίνος Βλαχοδήμος (Δ.Π.)
-
Με την επικράτηση αυτών που ονομάζουν οι ειδικοί “κοινωνικά μέσα επικοινωνίας“ ποικιλία από άτομα με ανησυχίες, προσωπικές επιδιώξεις η άλλα κίνητρα δημοσιοποιούν τις απόψεις τους. Κάνουν εκτιμήσεις των γεγονότων από την σκοπιά τους συχνά με επιδιώξεις προσωπικής προβολής αλλά κυρίως καταδικάζοντας τους υπευθύνους για την καταστροφική πορεία της κοινωνίας που είναι μέλη της. Τα άτομα αυτά συχνά χαρακτηρίζονται ως αιθεροβάμονες αφού οι προτάσεις τους προβάλλονται θεωρητικές και ανεδαφικές στα πλαίσια της Ελληνικής πραγματικότητας. Αντιμετωπίζονται με ειρωνικά χαμόγελα από τους “σοβαρούς“, αδιαφορία από τους πολλούς και προκλητική άγνοια από το κατεστημένο που εξακριβώνει την ανυπαρξία έστω και πύρινων για την δημιουργία αντίπαλου δέους στην κυριαρχία του. Δεν χαρακτηρίζονται ούτε καν ως δυναμικά επικίνδυνοι, απλώς σαν αμελητέοι.

Κρίτων Αρσένης: Επιχειρηματίες νομοθετούν χρησιμοποιώντας την τρόικα

Αδιαφανείς σχέσεις της τρόικας με εταιρείες συμβούλων και δικηγορικά γραφεία στην Ελλάδα καταγγέλλει με κατεπείγουσα κοινοβουλευτική ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Κρίτων Αρσένης, θέτοντας υπόψη της δημοσιεύματα ελληνικών εφημερίδων.
Επισημαίνει περαιτέρω ότι λίγους μήνες μετά τη δημόσια πρόταση του τότε εκπροσώπου της Επιτροπής στην τρόικα Σερβάζ Ντερούζ για "καθολική ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας" και πώληση παραλιών για την ανάπτυξη της τουριστικής κατοικίας, ακολούθησε η νομοθέτηση της τουριστικής κατοικίας με το πολυνόμο 4002/11. Η πρόταση του εκπροσώπου της Επιτροπής ήρθε κατόπιν επαφών που είχε κατά δήλωσή του με τους "πιο σημαντικούς ανθρώπους της Ελλάδας που βρίσκονται εκτός πολιτικής".

Δεν υπάρχει περιθώριο για άλλο λαϊκισμό!

Γράφει ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ  ΚΑΡΑΤΖΙΟΣ
*  Ο όρος λαϊκισμός δεν έχει σαφή προσδιορισμό και τούτο γιατί προσδιορίζεται από το «θυμοειδές» και όχι από το «λογιστικόν». Η αβεβαιότητα του προσδιορισμού του απορρέει από το γεγονός ότι μεταφέρει την ιστορική εμπειρία ως συναισθηματική φόρτιση και όχι ως ιστορική διερεύνηση απαλλαγμένη από στερεότυπα και προκαταλήψεις. Είχε και εξακολουθεί να έχει ο λαϊκισμός ουσιαστική παρουσία στο ιστορικό «γίγνεσθαι», οι δε εμφανίσεις του μπορεί να ιχνηλατηθούν σε βεβαιώσιμες πηγές της αρχαιότητας, όπως στην ιστορία του Θουκυδίδη, προ πάντων, όμως, στην ιστορία του 20ού αιώνα  και  δη  στα  τρία  επίπεδα  ήτοι: στο επίπεδο της πολιτικής, στο πολιτισμικό επίπεδο και τέλος στο λεγόμενο επίπεδο των αξιών.

Εξωτερική και εσωτερική ομηρία

Του Αγγελου Σταγκου
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι από τη στιγμή που η χώρα κατέρρευσε οικονομικά και εντάχθηκε στον μηχανισμό στήριξης, έχασε ένα μεγάλο μέρος της εθνικής κυριαρχίας της. Πορεύεται, όπως πορεύεται, κάτω από τον έλεγχο και την εποπτεία των δανειστών της και αν το πάμε λίγο παραπέρα, βρίσκεται σε καθεστώς ομηρίας υπό το άγρυπνο μάτι της τρόικας. Αυτό συμβαίνει όποτε μια χώρα καταρρέει οικονομικά και η Ελλάδα είχε επανειλημμένως ανάλογες εμπειρίες, αφού πτώχευσε 4-5 φορές στα 190 περίπου χρόνια που διάγει... ελεύθερο βίο. Ακόμη και όταν της έδιναν χρήματα για να επιβιώσει και να ανορθωθεί χωρίς υποχρέωση να τα επιστρέψει (σχέδιο Μάρσαλ) τα διαχειριζόταν υπό καθεστώς ομηρίας. Μία ομηρία, όμως, που θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι ήταν το αντίτιμο για τα λεφτά, δανεικά ή ως βοήθεια, που έπαιρνε η χώρα, άλλοτε με τοκογλυφικούς όρους, άλλοτε -όπως τώρα- με συμφέροντες όρους, για να ζει.

Οι «αυτοκρατορίες» αντεπιτίθενται...

Tου Πασχου Μανδραβελη
Αργησαν αλλά το κατάλαβαν στην Ευρώπη ότι τα δημοσιονομικά ελλείμματα είναι απλώς το σύμπτωμα της μεγάλης αρρώστιας που τρώει τα σωθικά της Ελλάδος. Η ασθένεια είναι τα πολυποίκιλα συμφέροντα που έχουν καθίσει στον σβέρκο των φορολογουμένων και λυμαίνονται, τόσο τον μόχθο των Ελλήνων όσο και τα δάνεια που εύκολα έπαιρνε τα προηγούμενα χρόνια η χώρα.
Τα συμφέροντα αυτά είναι μικρά και μεγάλα. Εχουν να κάνουν με τα κλειστά επαγγέλματα που αποτρέπουν τους νέους να κάνουν τη δουλειά τους· τη γραφειοκρατία που συντηρεί τη διαφθορά των δημοσίων υπαλλήλων· τις τράπεζες που δανειοδοτούν τις οικογένειες των μετόχων και «φίλους» επιχειρηματίες· τις επιχειρήσεις ΜΜΕ που θεωρούν μόνη επιχειρηματική πρακτική να παίρνουν θαλασσοδάνεια, εκβιάζοντας υπουργούς Οικονομικών και τράπεζες· τα μονοπώλια και ολιγοπώλια (π.χ. πετρελαιοειδή) που στήθηκαν στην ελληνική αγορά και τα οποία κρατούν τις τιμές ψηλά.

O κοινός στόχος γεννάει την έκπληξη

Του Χρῆστου Γιανναρᾶ 
Το ποτήρι μπορεί να είναι μισοάδειο ή μισογεμάτο. Kαι οι εκβιαστικές απαιτήσεις των δανειστών μας, η βαναυσότητα των διλημμάτων που μας θέτει η τρόικα, επιδέχονται δυο θεωρήσεις, δυο ενδεχόμενες πολιτικές: Την εκδοχή της συμφοράς, δηλαδή της ποινής, και την εκδοχή της ευκαιρίας. Ποτέ μέσα στην Ιστορία δεν κερδίζεται ανάσταση χωρίς πικρή γεύση θανάτου, ανάκαμψη δίχως να προηγηθεί απόγνωση.
Η κυβέρνηση παλεύει, με νύχια και με δόντια, να πειθαρχήσει στις απαιτήσεις της τρόικας σώζοντας αλώβητο το πελατειακό κράτος. Επιλέγει την εκδοχή της ποινής, που τη φορτώνει ολόκληρη στο κοινωνικό σώμα σαν αδυσώπητη συμφορά.

Δικτατορία των «Βολεμένων»

Αντιδρά σε κάθε απόπειρα εξορθολογισμού
Πάνω από 1 εκατομμύριο άνθρωποι δεν βρίσκουν σήμερα δουλειά στην Ελλάδα. Ομως κάθε απόπειρα να αλλάξουν τα πράγματα ώστε να αρχίση να απορροφάται η ανεργία, προσκρούει στις αντιδράσεις των «βολεμένων». Οπως προσκρούει και κάθε απόπειρα εξορθολογισμού του συστήματος που έχει διαμορφωθή με γνώμονα το «βόλεμα» μιάς μερίδος του πληθυσμού, εις βάρος των υπολοίπων. Στην Ελλάδα έχει επιβληθή τις τελευταίες δεκαετίες ένα είδος δικτατορίας των «βολεμένων». Αυτοί ορίζουν τα πάντα.
Κραυγαλέα προνόμια

Ευκαιρία για το κοινωνικό κράτος

 Του Αριστου Δοξιαδη*
«Κατακερματισμένη κοινωνία», «πελατειακό κράτος», «συντεχνίες», «ραντιέρηδες». Από διαφορετικές αφετηρίες πολλοί συμφωνούμε σε ένα πράγμα: το ελληνικό Δημόσιο δεν ήταν το κοινό κτήμα των Ελλήνων πολιτών που το φροντίζαμε συλλογικά, αλλά ένα ξέφραγο αμπέλι όπου όποιος μπορούσε έπαιρνε ό, τι προλάβαινε. Είχαμε ένα μεγάλο Δημόσιο χωρίς προγραμματισμό και χωρίς δημοκρατικό έλεγχο.

Θα καταργηθούν και αυτά με ένα άρθρο;

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη
Υποθέτω ότι όλοι συμφωνούμε πως δεν χρεοκοπήσαμε τυχαία.

Το πρόβλημα είναι πως όταν αρχίζουμε να απαριθμούμε τους λόγους που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία, προτιμούμε να αναφερόμαστε μόνο σ’ αυτούς που μας βολεύουν – για  την ακρίβεια σ’ αυτούς που… δεν μας ξεβολεύουν.

Καταφέραμε δηλαδή και σ’ αυτό να χωριστούμε σε δύο στρατόπεδα:

Οι μεν υποστηρίζουν πως για όλα φταίνε τα σκάνδαλα και οι μίζες – και επομένως όλα τα άλλα ήσαν καλά καμωμένα.

«Η αλληλεγγύη δεν απασχολεί την ελίτ»

Την άρνηση των πλούσιων Ελλήνων να συμβάλουν για την αντιμετώπιση της κρίσης υπογραμμίζει το Spiegel. - Το «μπαλάκι» των αποφάσεων στο Eurogroup μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού.

Άρθρο για τη στάση των πλούσιων Ελλήνων απέναντι στην κρίση δημοσιεύει το εβδομαδιαίο περιοδικό Spiegel. Το γερμανικό περιοδικό επισημαίνει ότι «οι πλούσιοι Έλληνες παρακολουθούν χαλαροί την κρίση στη χώρα τους. (…) Η αλληλεγγύη προς τα κατώτερα στρώματα του 20% δεν απασχολεί την ελίτ». Όπως παρατηρεί το Spiegel, «η Ελλάδα αγωνιά και πάλι για την εκταμίευση της επόμενης δόσης των 31,5 δισ. ευρώ. (..) Την ίδια ώρα, στην Αθήνα κυκλοφορούν λίστες με ονόματα, πίσω από τα οποία κρύβονται αδιανόητα ποσά. Πρόκειται για πολιτικούς, ηθοποιούς και επιχειρηματίες, που φέρονται να διαθέτουν λογαριασμούς σε υποκατάστημα της τράπεζας HSBC στη Γενεύη. Όπως εκτιμούν οι ειδικοί, μέχρι και 170 δισ. ευρώ ελληνικών καταθέσεων υπάρχουν στην Ελβετία».

Προκλητικά τα προνόμια υπαλλήλων της Βουλής

ΥΨΗΛΟΙ ΜΙΣΘΟΙ, «ΤΡΕΛΑ» ΕΦΑΠΑΞ ΚΑΙ ΜΠΟΝΟΥΣ Προνόμια που προκαλούν το αίσθημα του ελληνικού λαού σε μια χρονική περίοδο που γίνονται αιματηρές περικοπές, συνεχίζουν να απολαμβάνουν οι υπάλληλοι της Βουλής, οι οποίοι την Τετάρτη το βράδυ απείλησαν να τινάξουν στον αέρα την ψηφοφορία για τα μέτρα. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να φέρει τις επόμενες ημέρες ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία θα ενσωματώνονται στο ενιαίο μισθολόγιο και θα τυγχάνουν την ίδιας αντιμετώπισης με τους υπόλοιπους δημόσιους υπαλλήλους.

Nύχτα ντροπής - Ανταρσία για να μη χαθούν τα προνόμια

Οι υπάλληλοι της Βουλής κήρυξαν απεργία αντιδρώντας σε τροπολογία που τους ενέτασσε στο ενιαίο μισθολόγιο. Η κίνησή τους βρήκε συμπαραστάτες τον ΣΥΡΙΖΑ και τους Ανεξάρτητους Ελληνες. Εντονη αντίδραση Στουρνάρα: Αγκαλιάσατε μια συντεχνία, όποιος έχει μάτια βλέπει
Πρωτοφανή επεισόδια εντός της Βουλής, και μάλιστα έξω από την πόρτα της Ολομέλειας του Σώματος που συνεδρίαζε, εκτυλίχθηκαν χθες το βράδυ, αφού, έπειτα από ρύθμιση που έφερε ο υπουργός Οικονομικών, ενέτασσε στο ενιαίο μισθολόγιο τους υπαλλήλους της Βουλής στερώντας τους έτσι τα προνόμια που έχουν εξασφαλίσει λόγω του «αυτοδιοίκητου» του Κοινοβουλίου.

Πατρίκιοι και πληβείοι...

Πριν από λίγες ημέρες ένα από τα βασικά στελέχη της κυβέρνησης Κάμερον στην Αγγλία αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Το ολίσθημά του ομολογουμένως βαρύ: επιχείρησε να «βάλει στη θέση του» έναν αστυνομικό αποκαλώντας τον… πληβείο! Ο άθλιος σνομπισμός της αγγλικής άρχουσας τάξης.
«Τι σχέση έχει με μας;» ίσως να αναρωτηθείτε. Καμία. Τον θυμήθηκα όμως διαβάζοντας την ανακοίνωση της Ενωσης Συντακτών εναντίον της τροπολογίας με την οποία θα εντασσόταν στον ΕΟΠΥΥ και ο κλάδος υγείας του Τύπου. Οχι για τις θέσεις της επί της ουσίας – αυτές αναμενόμενες. Αλλά για την έκκληση με την οποία τελείωνε το κείμενο προς «γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς και τραπεζοϋπαλλήλους» για κοινό αγώνα. Εμπρός της γης οι κολασμένοι δηλαδή, σε μεταμοντέρνα ελληνική εκδοχή!