Ελλάδα: Η Ιφιγένεια της Ευρώπης; ...

Η κόλαση άνοιξε τις πύλες της και μας καλεί. Το εθνικό σκάφος φαίνεται να χαράζει πορεία: μέσα σε καθεστώς ακραίας πόλωσης, ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί την πολιτική ηγεμονία. Ο κ. Τσίπρας βρίσκεται μονίμως μπροστά από τους αντιπάλους του, ενώ οι μοιραίες ηγεσίες των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων επιμένουν στον εκφοβισμό της κοινής γνώμης, χωρίς να δίνουν ελπίδα. Ακόμα και την ύστατη τούτη ώρα δεν αντιλαμβάνονται την ανάγκη κάποιας θετικής πρωτοβουλίας, με πρώτη την αποχώρησή τους, και επιμένουν στην ασάφεια και τη σύγχυση: το Μνημόνιο είναι κακό αλλά καλό, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απειλή για τη χώρα αλλά πρέπει να συγκυβερνήσει, οι εκλογές είναι πρώτα χρήσιμες αλλά μετά καταστροφικές κ.ο.κ.

Δεν θέλουμε την Αριστερά των υποσχέσεων (ή άλλο Ανδρέα Παπανδρέου) ....

Του κ.Γρηγόρη Καλφέλη* (tovima gr)

Η ελληνική κοινωνία είναι ακρωτηριασμένη -ιδιαίτερα οι φτωχοί και τα μεσαία στρώματα- λόγω της άγριας οικονομικής πολιτικής που ασκήθηκε την τελευταία διετία.

Και ψάχνει αγωνιωδώς μια ουτοπία για να ξεφύγει από τη διαφθορά της μεταπολίτευσης  (την οποία μας θύμισε οικτρά αυτές τις τελευταίες ημέρες η υπόθεση Τσοχατζόπουλου).

Όμως δεν θέλουμε άλλους ιδεολογικούς και πολιτισμικούς αντιγραφείς του Ανδρέα Παπανδρέου , που συνέβαλε μεν σημαντικά στην εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία, αλλά ταυτόχρονα μας βούλιαξε στην εικονικότητα με την πληθώρα των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων που έδωσε.

Για κάποια “Στέλλα”…

(ένθετο του 24grammata.com)

Αρχισυνταξία: Απόστολος Θηβαίος

Στο τέλος της σελίδας μπορείτε να δείτε ολόκληρη την ταινία “Στέλλα” του Μ. Κακαογιάννη (1955)

Η ακροτελεύτια φράση του φιλμ συνιστά μία εκ των πιο καίριων, κινηματογραφικών αναμνήσεων για τη σύγχρονη, ελληνική παραγωγή της «μεγάλης οθόνης.» Η λιτή, σεναριακή αυτή έξαρση δεν θα μπορούσε, εκφρασμένη από τους συγκεκριμένους ηθοποιούς, παρά να δημιουργήσει μια διαχρονική ένταση, ανάλογη, τόσο της υποκριτικής δεινότητας των δύο ηθοποιών, όσο και του τραγικού στοιχείου, με το οποίο αιώνες τώρα, διδάσκεται το λαϊκό δράμα. «Στέλλα, κρατάω μαχαίρι!»,...

Κεκλεισμένων των θυρών του Ζαν Πολ Σαρτρ στο Θέατρον του Ελληνικού Κόσμου ...

H Λυκόφως παρουσιάζει το συγκλονιστικό έργο Κεκλεισμένων των θυρών του Ζαν Πολ Σαρτρ στο «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού …

«Ελληνικός Κόσμος», Αίθουσα Ιφιγένεια Β, από 30 Μαΐου 2012. Μια συναρπαστική συνάντηση τριών προσώπων στην Κόλαση! Ένα μοναδικό έργο από τον Γάλλο υπαρξιστή φιλόσοφο, θεατρικό συγγραφέα, κριτικό, λογοτέχνη Ζ.Π.Σαρτρ σε σκηνοθεσία Νικαίτης Κοντούρη με τους Λάζαρο Γεωργακόπουλο και τη Μαρία Κατσιαδάκη να συναντούν μετά από πολλά χρόνια στη σκηνή την Άννα Μάσχα.

Ἀπό τήν «κοινωνία τοῦ θεάματος» στόν «πολιτισμό τῆς εἰκόνας» ...

Δημήτρης Μπαλτάς (Αντίφωνο)

-

Εἶναι γνωστή ἡ κριτική πού ἔχει ἀσκηθεῖ κατά καιρούς στήν λεγόμενη «κοινωνία τοῦ θεάματος», στό πολυπληθές τμῆμα τῶν παλαιοτέρων (λ.χ. τῆς ρωμαϊκῆς κοινωνίας) ἀλλά καί τῶν συγχρόνων (λ.χ. τῆς κοινωνίας τῶν Μ.Μ.Ε) κοινωνιῶν πού ἱκανοποιεῖται ἀπό τό θέαμα. Δυστυχῶς τίς περισσότερες φορές τό θέαμα χαρακτηρίζεται ἀπό πράξεις ὑποβιβασμοῦ, φανεροῦ ἤ συγκεκαλυμμένου, τῆς ἀνθρώπινης ἀξιοπρέπειας. Ἐπειδή γίνεται λόγος γιά τόν «πολιτισμό τῆς εἰκόνας», στήν σημερινή κατάθεση θά διατυπώσω ὁρισμένες παρατηρήσεις πάνω σ’ αὐτήν τήν νέα κυρίαρχη ἀντίληψη, τάση καί πρακτική συμπεριφορά.

Κατ’ ἀρχάς, ὁριζόμενη ἡ σημερινή εἰκόνα δέν ἔχει σχέση μέ τήν ζωγραφική, θρησκευτική ἤ κοσμική, τέχνη.

Η ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΕΙΔΩΛΟΠΟΙΗΣΗ .....

Το βίωμα του πνεύματος είναι παγκόσμιο. Όσοι το βίωσαν, άφησαν ως παρακαταθήκη στον πολιτισμό ένα οδικό χάρτη που θα βοηθούσε όποιον ενδιαφέρεται να ακολουθήσει τον δρόμο προς το πνεύμα. Κανένας  συμβολικός οδικός χάρτης δεν γλύτωσε από την ειδωλοποίηση – δογματοποίηση. Τα σύμβολα έγιναν νεκρό γράμμα. Η νεωτερικότητα χτίστηκε πάνω στην απαξίωση του υπερβατικού και εξόρκισε οποιαδήποτε ενασχόληση με τα σύμβολα. Στη θέση του Θεού έβαλε το κράτος και τη δύναμη της αναλυτικής σκέψης να οργανώνει και να τυποποιεί.  Το μοντέλο αυτό ζωής, συντρίβεται.
Όσον αφορά στο πολλά υποσχόμενο πεδίο της η νεωτερικότητα -παρά τη μεγάλη συνεισφορά της τεχνικής προόδου της- παραδίδει έναν πλανήτη μη βιώσιμο. Όσον αφορά στην ανθρώπινη ψυχή, αυτή είναι φανερό ότι έχει συνθλιφθεί από την απώλεια νοήματος στη ζωή. Το ενδιαφέρον για την ψυχή και τα σύμβολά της επανέρχεται σε μαζικό επίπεδο χωρίς τους φόβους και τις παρανοήσεις του παρελθόντος. (συντακτική ομάδα www.solon.org.gr)

______________

Το πρόβλημα της ειδωλικής κυριαρχίας του συμβόλου έναντι του συμβολιζόμενου είναι παλιό. Πάντα υπήρχε το πρόβλημα της έκπτωσης της ορθής στάσης απέναντι στα αρχέτυπα του πνεύματος και της υπερβατικότητάς του.