ΥΠΕΞ: Παρουσία ΥΦΥΠΕΞ Κ.Γεροντόπουλου στην παρέλαση της Ομογένειας της Νέας Υόρκης για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου

ΥΠΕΞ, Δευτέρα, 31 Μάρτιος 2014

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών, Κυριάκος Γεροντόπουλος, στο πλαίσιο της επίσκεψης του στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετέβη στη Νέα Υόρκη, όπου συμμετείχε στις εκδηλώσεις της Ομογένειας για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου. Ο κ. Γεροντόπουλος παρακολούθησε την καθιερωμένη παρέλαση, που διεξήχθη και φέτος στην 5η λεωφόρο, από κοινού με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής Δημήτριο, ομογενείς γερουσιαστές και βουλευτές, το δήμαρχο της Νέας Υόρκης, Αμερικάνους πολιτικούς και χιλιάδες ομογενείς μας.

Το βράδυ του Σαββάτου, ο Υφυπουργός Εξωτερικών απηύθυνε ομιλία στην εκδήλωση των διοργανωτών της παρέλασης και το πρωί της Κυριακής, παρακολούθησε τη δοξολογία στον Καθεδρικο Ναό της Αγίας Τριάδος και, στη συνέχεια, παρευρέθηκε στην προσυγκέντρωση της παρέλασης, όπου δήλωσε τα εξής:

Πραγματοποιηθείσα επίσκεψη ΥΦΥΠΕΞ Κ. Γεροντόπουλου στο Σικάγο

ΥΠΕΞ, Σάββατο, 29 Μάρτιος 2014
Την Παρασκευή 28 Μαρτίου, ο Υφυπουργός Εξωτερικών Κυριάκος Γεροντόπουλος ξεκίνησε την τετραήμερη επίσκεψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από το Σικάγο, όπου επισκέφθηκε την Ελληνοαμερικανική Ακαδημία, ενημερώθηκε από τους καθηγητές και τους υπεύθυνους του ελληνικού σχολείου για τη λειτουργία του, συζήτησε με τους μαθητές και παρακολούθησε θεατρική παράσταση.

Στη συνέχεια, ο κ. Γεροντόπουλος παρέστη στην εκδήλωση έπαρσης της ελληνικής σημαίας που πραγματοποιήθηκε στο Daley Plaza, κατέθεσε στεφάνι, παρουσία αντιπροσωπείας Ελλήνων Ολυμπιονικών, που ταξίδεψαν από την Ελλάδα καλεσμένοι της ελληνικής κοινότητας του Σικάγο, για τις εκδηλώσεις εορτασμού της εθνικής επετείου.

Διαπιστώσεις: Το πελατειακό κράτος ανθίσταται στις αλλαγές!

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΠΑΛΑΤΣΟΥ, πρ. Λυκειάρχη
-
- Σχεδόν ενάμιση εκατομμύριο εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, στον κατ’ εξοχήν παραγωγικό τομέα της οικονομίας, έχουν χάσει την εργασία τους κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης που διανύει η χώρα μας τα τελευταία τρία χρόνια, σύμφωνα με όλα τα ανακοινωθέντα των αρμόδιων περί τα θέματα αυτά υπηρεσιών. Αντίθετα, στο δημόσιο τομέα, στον κατ’ εξοχήν αντιπαραγωγικό τομέα, τον οποίο μάλιστα συντηρεί ο ιδιωτικός, έχασε την εργασία του μέχρι στιγμής ένα μέρος μόνο από τους επίορκους δημοσίους υπαλλήλους, κάπου 260 περίπου, σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν από επίσημα χείλη!

Αρβανιτόπουλος: Σημαντική η απόφαση της Συγκλήτου για άνοιγμα του ΕΚΠΑ. -Θετικά φαίνεται ότι εξελίσσονται τα πράγματα στο «μέτωπο» της παιδείας.

Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Αθηνών έκρινε ως θετική την παρέμβαση του υπουργού Παιδείας Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου για την αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης με βάση συγκεκριμένες προτάσεις και τάσσεται υπέρ του ανοίγματος των Πανεπιστημίων.
Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου αποφάσισε ομόφωνα την αποδοχή των προτάσεων, οπότε όπως όλα δείχνουν ανοίγει ο δρόμος για να μη χαθεί το εξάμηνο στο ΕΚΠΑ.
Σήμερα πάντως συνεχίζουν και ολοκληρώνουν τη συνεδρίασή τους οι διοικητικοί υπάλληλοι, προκειμένου να αποφανθούν για τα νέα δεδομένα και τις επόμενες κινήσεις τους.

Το σχέδιο για τα Πανεπιστήμια. -ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

Τις επόμενες κινήσεις για τα πανεπιστήμια μετά το μέτρο της διαθεσιμότητας ανακοίνωσε ο υπουργός Παιδείας. 

Ο Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος δήλωσε ότι θα αρχίσει άμεσα και υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι ανοικτά τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα η διαδικασία της Πανεπιστημιακής Κινητικότητας ώστε να επανατοποθετηθούν σε αυτά 650 από τους 1165 διοικητικούς υπαλλήλους που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα.

"Μύθοι και αλήθειες για τη διαθεσιμότητα στα πανεπιστήμια".

Του Γιάννη Α. Μυλόπουλου, Πρύτανη ΑΠΘ
Προεδρεύοντα της Συνόδου των Πρυτάνεων
-
Μύθος 1ος: Τα πανεπιστήμια έχουν πλεονάζον προσωπικό.
Τα πανεπιστήμια στη χώρα μας είναι γνωστό ότι ποτέ δεν αναπτύχθηκαν ορθολογικά. Ποτέ δηλαδή δεν υπολογίστηκαν με βάση τα πραγματικά δεδομένα οι ανάγκες τους σε διδακτικό, ερευνητικό και διοικητικό προσωπικό. Όπως ποτέ η πολιτεία δεν εισάκουσε τις εισηγήσεις των πανεπιστημίων για τον αριθμό των φοιτητών που το καθένα μπορούσε να εκπαιδεύσει, σύμφωνα με τις δυνατότητές τους σε υποδομές και προσωπικό. Με αποτέλεσμα χρόνο με το χρόνο οι ανάγκες να αυξάνονται διαρκώς, χωρίς όμως αυτή η αύξηση να ακολουθείται από αντίστοιχη ενίσχυση του προσωπικού και των υποδομών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Παραιτήθηκε η Σύγκλητος του ΑΠΘ. -Ομόφωνη η απόφαση της Συγκλήτου.

Την παραίτησή τους υπέβαλαν στον πρύτανη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης τα μέλη της Συγκλήτου του ιδρύματος, επικαλούμενα την αδυναμία του Ιδρύματος να λειτουργήσει εξαιτίας της διαθεσιμότητας, στην οποία τέθηκε τμήμα των διοικητικών υπαλλήλων του. 

Ο Πρύτανης του ΑΠΘ, Καθηγητής Γιάννης Μυλόπουλος, διαβίβασε την απόφαση της Συγκλήτου στον Υπουργό Παιδείας κ. Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο, ζητώντας άμεσα συνάντηση μαζί του.

Μειώνεται η παιδική εργασία παγκοσμίως.

Φωτογραφία: UNICEF/Roger LeMoyne

Ο αριθμός των παιδιών που εργάζονται σε διεθνές επίπεδο μειώθηκε κατά το ένα τρίτο από το 2000, φθάνοντας από τα 246 εκατομμύρια στα 168 εκατομμύρια, σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας. 

Στην έκθεσή η οποία δημοσιεύτηκε σήμερα τονίζεται ότι ο ρυθμός της δεν επαρκεί για να επιτευχθεί ο στόχος να εξαλειφθούν οι χειρότερες μορφές εκμετάλλευσης της παιδικής εργασίας ως το 2016.
«Προχωρούμε στη σωστή κατεύθυνση, αλλά η πρόοδος είναι ακόμη πολύ αργή. Εάν θέλουμε πραγματικά να τερματίσουμε την μάστιγα της παιδικής εργασίας στο κοντινό μέλλον, οφείλουμε να διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας, σε όλα τα επίπεδα. Υπάρχουν 168 εκατομμύρια καλοί λόγοι γι” αυτό», σχολίασε ο γενικός διευθυντής του ΔΟΕ Γκάι Ράιντερ.

Διαρροή εγκεφάλων στη Γερμανία...

Του Κωνσταντή Σεβρή από το Άρδην τ. 93 που κυκλοφορεί

Η νεανική ανεργία στην Ελλάδα αγγίζει το 60%, ενώ η μαύρη νεανική εργασία στην Ελλάδα των «γκαρσονιών» διογκώνεται με γεωμετρική πρόοδο. Η ελληνική νεολαία, μεγαλωμένη στα χρυσά χρόνια του ελληνικού παρασιτισμού, έχει βρεθεί σε ένα ιδιόμορφο αδιέξοδο. Από τη μία μεριά είναι τα τεράστια κεφάλαια που έχουν δαπανηθεί για την πολυετή εκπαίδευσή της, και δεν μπορεί να το χωνέψει πως θα αμείβεται με τα 390 ευρώ του κατώτερου μισθού. Από την άλλη μεριά, ο παρηκμασμένος οικονομικός ιστός και η μονοκαλλιέργεια του τουριστικού προϊόντος δεν επιτρέπουν την απορρόφηση των νέων, βυθίζοντάς τους στη στείρα αγγελιοφαγεία, την κατάθλιψη και τη φυγή.

Απεργίες από τις 16 Σεπτεμβρίου αποφάσισαν οι εκπαιδευτικοί. -Οι καθηγητές θα επανεξετάζουν τη στάση τους μετά από κάθε πενθήμερη απεργία

Πενθήμερες επαναλαμβανόμενες απεργίες αρχής γενομένης από τις 16 Σεπτεμβρίου αποφάσισαν οι πρόεδροι των ΟΛΜΕ με τα μέλη του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, στη μαραθώνια συνεδρίασή τους η οποία ολοκληρώθηκε αργά χθες το βράδυ. Υπέρ της συγκεκριμένης πρότασης ψήφισαν 72 ΕΛΜΕ από τις 85 που έλαβαν μέρος στη συνεδρίαση.

Οι καθηγητές θα επανεξετάζουν τη στάση τους μετά από κάθε πενθήμερη απεργία, ενώ με ανοικτές επιστολές που απέστειλαν καλούν σε συστράτευση γονείς και μαθητές.
Η ΟΛΜΕ έχει καλέσει επίσης σε συγκρότηση κοινού απεργιακού μετώπου τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς και τους δασκάλους. Οι πρώτοι αναμένεται να καθορίσουν μέσα στην εβδομάδα τη στάση τους ενώ οι δεύτεροι κάλεσαν σε αγωνιστική επαγρύπνηση χθες, μετά τη συνάντηση που είχαν με τον υφυπουργό Παιδείας Σ.Κεδίκλογλου. Η ΔΟΕ έχει σήμερα συνάντηση με την ΟΛΜΕ.

Aυτο-γενο-κτονία: «παγκόσμια πρώτη». Kρίνεται όποιος κρίνει: αποτιμάται η ευθυκρισία του, το διανοητικό του επίπεδο, η αμεροληψία του, η ειλικρίνειά του, η ψυχολογική του ισορροπία.

Του Χρήστου Γιανναρά.
Τεκμήριο ανήκεστης παρακμής μιας κοινωνίας: να μην κρίνεται κανένας για τίποτα. Mε οργανικό επακόλουθο: να κρίνει «δικαιωματικά» ο οποιοσδήποτε τον οποιονδήποτε. Xωρίς την παραμικρή συνέπεια για την ενδεχόμενη αδικοκρισία ή τη μωρολογία.
Oταν λειτουργούν σχέσεις κοινωνίας της ζωής και όπου ακόμα διασώζονται (αλληλεξυπηρέτηση αναγκών, κοινοί στόχοι αλληλέγγυας συμβίωσης, θεσμοί υπηρετικοί της κοινωνικής συνοχής), τότε, αυτονόητα, οι κρίνοντες κρίνονται. H κριτική τότε είναι συνειδητή και υπεύθυνη προσωπική μαρτυρία. Aρα, οπωσδήποτε επώνυμη. Kαι ως επώνυμη προϋποθέτει τόλμη, δηλαδή διακινδύνευση. 

«Χτενίζουν» το πολυνομοσχέδιο μέχρι την τελευταία ώρα. Νέες διορθωτικές κινήσεις

Σοφία Βούλτεψη
17/07/2013
Με μεγάλη ένταση, τόσο στην αίθουσα του κοινοβουλίου όπου για δεύτερη ημέρα σήμερα συνεχίζεται η συζήτηση του Πολυνομοσχεδίου, όσο και στους δρόμους, όπου οργανώνονται συλλαλητήρια με κορύφωση το σημερινό απόγευμα, οπότε και θα ψηφίζεται το νομοθέτημα, συνεχίζεται και ολοκληρώνεται σήμερα η νομοθετική διαδικασία.

Μια διαδικασία που έχει εξελιχθεί σε διελκυστίνδα, καθώς η κυβέρνηση έχει βρεθεί αντιμέτωπη με σοβαρές αντιδράσεις εκ μέρους των βουλευτών και των δύο κομμάτων που τη στηρίζουν.

Μετά την απόσυρση των διατάξεων για το δικαίωμα του υπουργού Άμυνας να ταξιδεύει με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο και για την παροχή ασυλίας στα μέλη του ΤΧΣ, οι «διορθώσεις» συνεχίστηκαν και χθες και αναμένεται να επαναληφθούν και σήμερα.

Γενική απεργία και συλλαλητήρια

Κλιμακώνουν τις κινητοποιήσεις τους οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, την Εκπαίδευση και την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε μια ύστατη προσπάθεια να «μπλοκάρουν» την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου.
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έχει προγραμματιστεί στις 11.00 το πρωί στην πλατεία Κλαυθμώνος, ενώ στις 10.30 το ΠΑΜΕ θα συγκεντρωθεί στην πλατεία Ομόνοιας. Παράλληλα στις 19.00 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στην πλατεία Συντάγματος.

Εναλλακτικούς τρόπους φύλαξης των σχολείων αναζητά το υπουργείο Παιδείας. "Καραδοκούν ακραία στοιχεία"

Την έντονη ανησυχία για την κατάργηση των σχολικών φυλάκων εξέφρασε ο υπουργός Παιδείας κ. Κ. Αρβανιτόπουλος μιλώντας στη Βουλή. Ο υπουργός«αποσαφηνίζοντας ότι οι σχολικοί φύλακες δεν ανήκουν στο υπουργείο Παιδείας», υπογράμμισε ότι «Θα βρούμε εναλλακτικούς τρόπους για να καλύψουμε τα κενά στα σχολεία, απέναντι στα ακραία στοιχεία που καραδοκούν. 
Και συνέχισε λέγοντας: «Θέλω να δηλώσω ειλικρινώς και ευθαρσώς ότι υπάρχει ανησυχία». «Τα σχολεία πρέπει να φυλάσσονται διότι τα ακραία στοιχεία καραδοκούν», πρόσθεσε, ενώ σημείωσε ότι το θέμα που προκύπτει «πρέπει να λυθεί με έναν τρόπο που θα διαφυλάσσει τις σχολικές μονάδες», χωρίς να αμφισβητεί, όπως διαφάνηκε την πρόταση για τη διαθεσιμότητα των σχολικών φυλάκων.

12 ΙΟΥΝΙΟΥ/ ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: Ένα στα έξι παιδιά 5-14 ετών εμπλέκονται στην παιδική εργασία

Φωτογραφία: UNICEF/Roger LeMoyne

Εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο εργάζονται με τρόπους που συχνά παρεμποδίζουν την εκπαίδευσή τους, τα αποστερούν από τη χαρά της παιδικής ηλικίας και συνθλίβουν το δικαίωμά τους στην ομαλή σωματική και πνευματική ανάπτυξη. Σύμφωνα με τη UNICEF σχεδόν το ένα στα έξι παιδιά ηλικίας 5-14 ετών στον κόσμο θεωρούνται πως εμπλέκονται σε μορφές παιδικής εργασίας.

Η υποσαχάρια Αφρική είναι η περιοχή με τα υψηλότερα ποσοστά παιδιών που εργάζονται σε όλο τον κόσμο. Σε 18 χώρες αυτής της περιοχής που διαθέτουν στοιχεία για την παιδική εργασία, το 38% όλων των παιδιών μεταξύ 7 και 14 ετών απασχολούνται σε εργασίες που είναι επιβλαβείς για την ανάπτυξή τους. Από αυτά τα παιδιά, τα μισά (20% του συνόλου) πηγαίνουν στο σχολείο, ενώ το άλλο 18% ασχολούνται μόνο με την εργασία.

Ευθυμογράφημα: Λοιπόν, τα’ μαθες τα νέα Δημητράκη;..... Τόσες μέρες στην Τουρκία γίνεται μακελιό. Αλλά κανένας Τούρκος, από καμία παράταξη δεν έκαψε και δεν θα κάψει ποτέ τη σημαία του.

..

Γράφει η ΤΖΕΝΝΥ Π. ΣΙΑΜΑΛΕΚΑ (proinoslogos.gr)
- Το τελευταίο διάστημα επικρατεί μια διάχυτη ανακούφιση στις Ελληνίδες μαμάδες. Κι αυτό διότι η τρέχουσα επικαιρότητα έδωσε λύση σ’ ένα παλιό και μακροχρόνιο πρόβλημα. Πώς καταφέρνεις δηλαδή το βλαστάρι σου, να φάει το φαγητό του, που είναι μεν θρεπτικό (βλ. Σπανακόρυζο) αλλά άνοστο, για τα γούστα του κάθε Δημητράκη.
- Έλα Δημητράκη μου, έλα, παρακαλούσαν ανέκαθεν οι μαμάδες, έλα άνοιξε το στοματάκι σου…
- Ζε σέλω!
- Έλα μια μπουκιά για τον πατερούλη, που μας φέρνει όλα τα καλά…
- Ζε σέλω!
- Μία για τον Δομάζο… Εντάξει το αντιλαμβάνομαι, ότι το παράδειγμα είναι ετεροχρονισμένο αλλά πώς να το κάνουμε τότε υπήρχαν ποδοσφαιριστές μεγάλης κλάσεως, ενώ τώρα; Άμα του πεις του παιδιού, για τον Καραγκούνη, θ’ ανοίξει το στόμα του;
- Όοσι ζε σέλω, σου λέω!

Ευ. Βενιζέλος: Χωρίς εργασία δεν υπάρχει ούτε ανάπτυξη

Κοινωνική συνοχή σημαίνει κυρίως εργασία, γιατί χωρίς εργασία δεν υπάρχει ούτε ανάπτυξη, υπογράμμισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος μιλώντας σε ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ με θέμα «Τεχνολογικό Λύκειο - Αγορά εργασίας και νέο αναπτυξιακό μοντέλο».
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, χρειάζονται κρατικά προγράμματα παρέμβασης με ειδική χρηματοδότηση και για τη στήριξη υφισταμένων θέσεων εργασίας και για τη δημιουργία νέων θέσεων, αρχικά προσωρινών με τη βοήθεια των Δήμων στην κοινωφελή εργασία, στην αυτεπιστασία, με τη βοήθεια των επιχειρήσεων και των φορέων της κοινωνικής οικονομίας, αλλά και σε συνεργασία με επιχειρήσεις που έχουν προοπτική αυτές τις θέσεις να τις μετατρέψουν σε μόνιμες χωρίς φυσικά σε καμία περίπτωση να θίξουν τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας.
Το ΠΑΣΟΚ, υποστήριξε ο κ. Βενιζέλος, πιστεύει στη δημόσια εκπαίδευση και στο ρόλο του εκπαιδευτικού λειτουργού ενώ πρόσθεσε πως όλες οι παρεμβάσεις πρέπει να ξεκινούν από το Λύκειο.

Πανελλαδικές εξετάσεις: η σημασία τους για την ελληνική οικογένεια και η διαχείριση του άγχους των υποψηφίων

24grammata.com/ εκπαίδευση Dr. Καστανίδου-Αραμπατζή Σοφία, Υπεύθυνη Συμβουλευτικού Σταθμού Νέων – Δ/νση Β/θμιας Εκπ/σης ν. Λάρισας 
---
Για την ελληνική κοινωνία η επιτυχία στη ζωή είναι συνυφασμένη με την επιτυχία των Πανελλαδικών εξετάσεων και την ανώτατη εκπαίδευση και αυτό βαθιά κρατεί, ήδη από την ίδρυση του ελληνικού κράτους.

Σύμφωνα με τον Τσουκαλά (1987) κατά τη δημιουργία του σύγχρονου ελληνικού κράτους παρά το βασικό αγροτικό χαρακτήρα της χώρας και την έλλειψη κάθε σχολικής υποδομής, το ποσοστό φοίτησης στη μέση και ανώτατη εκπαίδευση φτάνει πολύ γρήγορα στα ευρωπαϊκά επίπεδα και αυτό είναι άμεσα συνδεδεμένο με το «ιδεολογικό σύνδρομο του ανοδικού διαύλου» -όπως το ονομάζει ο Πουλαντζάς- που χαρακτηρίζει την ελληνική κοινωνία. Ο οικογενειακός προγραμματισμός που στέλνει ένα ή περισσότερα παιδιά-αγόρια στη μέση ή ανώτατη εκπαίδευση είναι μια υπόθεση που αφορά στο σύνολο της οικογένειας καθώς η ακτινοβολία του σπουδαγμένου παιδιού επιδρά στην κοινωνική της θέση και την ωθεί να ξεπεράσει την ταξική της κατάσταση.

Με πολλαπλή ανάγνωση...

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΚΡΗ

Η αναμέτρηση του κράτους με τους διδάσκοντες στη Μ.Ε., στη διάρκεια των πανελλαδικών και με πεδίο «μάχης» τις αίθουσες των εξετάσεων, είναι ένα απαράδεκτο φαινόμενο, που η ερμηνεία του σηκώνει δύο ή και περισσότερες αναγνώσεις. 

Ανάγνωση πρώτη: Ο χωρόχρονος της αναμέτρησης ενδεχομένως να βολεύει τους συνδικαλιστές διδάσκοντες και την κυβέρνηση, αλλά πλήττει θανάσιμα τους διαγωνιζόμενους, μαθήτριες και μαθητές. Τους αυριανούς ακαδημαϊκούς πολίτες. 

Ανάγνωση δεύτερη: Η σημερινή τρικομματική κυβέρνηση συνεχίζει την αναλγησία όλων των μεταπολεμικών κυβερνήσεων, πλην εκείνης της Ενώσεως Κέντρου, 1963-1965, με την πραγματική Εκπαιδευτική Μεταρρύθμιση. Τότε, διδάσκοντες και διδασκόμενοι σχεδόν ταυτίστηκαν με τους ευνομούμενους πολίτες των κρατών δικαίου και πρόνοιας. Σήμερα, οι καθηγητές Μ.Ε., αλλά και οι δάσκαλοι της στοιχειώδους εκπαίδευσης, οι «οικοδόμοι των ψυχών», όπως τους αποκαλούσε ο Αλέξανδρος Δελμούζος, έχουν καταντήσει παρίες, με μισθούς 660 ― για τους πρωτοδιοριζόμενους και 1.200 ― το maximum για διδάσκοντες με 25ετή θητεία. Και επιπλέον, με τις νέες κυβερνητικές εξαγγελίες απειλείται η απροειδοποίητη μετάθεσή τους στις εσχατιές των μεγάλων περιφερειών!

Οι «Δυτικοί μας σύμμαχοι»

Οι «Δυτικοί μας σύμμαχοι» στην πράξη ποτέ δεν υποστήριξαν τον Ελληνισμό (και την Κύπρο), σε κανένα εθνικό μας θέμα. Αντίθετα, και συνηθέστατα, υποστηρίζουν τις πιο παράλογες και αντεθνικές βλέψεις εναντίον μας. Η δε «εθνική μας ηγεσία» λόγω των ηττοπαθών συνδρόμων και διαδρομών της, πολλές φορές συμπεριφέρθηκε και σαν εκπρόσωπος των συμμάχων της, αλλά και της Άγκυρας. Για να δικαιολογήσει μάλιστα αυτήν τη συμπεριφορά της, εμφανίζει τους δυτικούς «προστάτες» της ως παντοδύναμους και ελεήμονες. Όμως, τα πράγματα δεν ήταν ποτέ έτσι. Η αμερικανο-ευρωπαϊκή παγκοσμιοποίηση έχει ήδη προκαλέσει την αγανάκτηση της ανθρωπότητας και έχει περιέλθει σε αδιέξοδα. Και ένας άλλος πολύπλοκος ήδη κόσμος δημιουργείται, φορτωμένος την πείνα, την ανεργία και τη σύνθλιψη.
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες το έθνος μπορεί πια να επιδιώκει όχι σχέσεις υποτέλειας και θεραπαινίδας, αλλά σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού και συμφερόντων που θα μπορούσαν να απαιτήσουν και να διασφαλίσουν ακεραιότητα και αξιοπρέπεια, την οποία πολλοί καπηλεύονται.