Κ. Γιάνναρης: «Η Ελλάδα δεν έχει αντιμετωπίσει τα φαντάσματα του παρελθόντος»

Πολιτικό άρθρο-παρέμβαση του έλληνα σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Γιάνναρη δημοσιεύτηκε στην βρετανική εφημερίδα Guardian  με αφορμή την επίσκεψη της γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ στην Αθήνα την περασμένη Τρίτη.

Ο κ.Γιάνναρης προσπαθεί να εξηγήσει τις εκφάνσεις ρατσισμού και ξενοφοβίας που διαφάνηκαν κατά τις διαμαρτυρίες εναντίον της καγκελαρίου, αλλά και τα κακώς κείμενα της Ελλάδας αποδίδοντας τα στην «αδυναμία της να αντιμετωπίσει τα φαντάσματα του παρελθόντος της», όπως αναφέρει στον τίτλο του άρθρου του [1].

Σκυλάδικη χώρα ... Στο σκυλάδικο είναι που κυριαρχεί η απουσία πολιτισμού, αξιακής υπόστασης, πνευματικού περιεχομένου και κάθε κανόνα ευνομίας και, εν τέλει, αξιοπρέπειας

Τελικά, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έπεσε έξω: η Ελλάδα δεν είναι, ούτε υπήρξε ποτέ, ένα «απέραντο φρενοκομείο».

Είναι, δυστυχώς, κάτι πολύ χειρότερο: είναι ένα απέραντο σκυλάδικο, είναι μια σκυλάδικη χώρα. Στο φρενοκομείο κατοικούν πλάσματα δυστυχή, χτυπημένα από υπαρξιακές τραγωδίες. Στο σκυλάδικο είναι που κυριαρχεί η απουσία πολιτισμού, αξιακής υπόστασης, πνευματικού περιεχομένου και κάθε κανόνα ευνομίας και, εν τέλει, αξιοπρέπειας.

Απολογούμενοι στους θερμοκέφαλους

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Όλοι γνωρίζουμε πως οι Έλληνες και οι Ελληνίδες που έδωσαν την ψήφο τους στη «Χρυσή Αυγή» δεν είναι οπαδοί του ναζισμού.

Ήταν κι’ αυτή μια ψήφος αντίδρασης, όπως και χιλιάδες άλλες που δόθηκαν σε άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης – νεοπαγή ή εμπλουτισθέντα μέσω διαρροών.

Πραγματικές σκέψεις

Ν. Λυγερός (OPUS)

Αν εξετάσουμε προσεχτικά την έννοια της καινοτομίας μπορούμε ν’ αντιληφθούμε ότι ενώ προέρχονται από πραγματικές σκέψεις, παράγουν εξωπραγματικές κινήσεις, αφού αποτελούν την επόμενη πραγματικότητα. Πραγματικές σκέψεις, όπως είναι αυτές του Leibniz και του Pascal, ξέρουμε ότι αποτελούν αλλαγές φάσης τόσο σε μαθηματικό όσο και φιλοσοφικό. Με αυτήν την έννοια, βλέπουμε ότι η νοόσφαιρα ξεπερνά την κλειστή πραγματικότητα για την οποία υπάρχει μια κοινωνική σύμβαση.

Η κοινωνία του θεάματος σήμερα

Γιάννης Ιωαννίδης
Η κοινωνία τού θεάματος είναι, όπως γνωρίζετε, ο τίτλος ενός βιβλίου που θεωρείται οτι ξεκίνησε να γράφει γύρω στα 1963 ο Γκυ Ντεμπόρ, συνιδρυτής και εξέχον μέλος τής καταστασιακής Διεθνούς, και το οποίο πρωτοκυκλοφόρησε στη Γαλλία το 1967, λίγο πριν τον περίφημο «Μάη του ΄68».

Σύμφωνα με τον συγγραφέα του, το βιβλίο αυτό διατυπώνει μια επαναστατική θεωρία, εντελώς απαραίτητη για όσους «θέλουν πραγματικά να ανατρέψουν μια κατεστημένη κοινωνία»× μια θεωρία, η οποία «εξηγεί σε βάθος αυτή την κοινωνία ή τουλάχιστον δίνει την εντύπωση» οτι το κάνει× και η οποία πέτυχε «να διακηρύξει οτι το ίδιο το κέντρο τού υπάρχοντος κόσμου είναι κακό, αποκαλύπτοντας την ακριβή του φύση» (Πρόλογος στην τέταρτη ιταλική έκδοση τής Κ.τ.Θ, 1979).